The Spectum. Επιτέλους!

Ειλικρινά, δεν είχα στο μυαλό μου να διακόψω την περίοδο της καλοκαιρινής ραστώνης για κανέναν απολύτως λόγο. Αλλά αποδείχτηκε ότι λογάριαζα χωρίς τον ξενοδόχο - όπου ξενοδόχος η Retro Games Ltd. Οι δημιουργοί των TheC64, TheA500 mini και πολλών άλλων remakes retro υπολογιστών με τους οποίους έχω ασχοληθεί επανειλημμένα στο παρόν blog στο παρελθόν, αποφάσισαν να ανακοινώσουν το επόμενο μεγάλο project τους τώρα, Αυγουστιάτικα. Ε, δεν γινόταν να το αφήσω να περάσει έτσι. Πόσο μάλλον όταν το project αυτό ονομάζεται The Spectrum και είναι μία σύγχρονη υλοποίηση του πλέον επιτυχημένου Ευρωπαϊκού home computer όλων των εποχών, του λατρεμένου τέκνου του Sir Clive Sinclair, του γνωστού σε όλους τους computer addicts των 80s ως "γομολάστιχα"!

 

Το θέμα δεν είναι μόνο ότι η Retro Games Ltd θα κυκλοφορήσει στις 22 Νοεμβρίου του τρέχοντος έτους (σημειώστε την ημερομηνία) τον The Spectrum. Το θέμα είναι ότι, κατά τα φαινόμενα, αυτή τη φορά τα έκανε όλα σωστά! Τι εννοώ; Καταρχάς, αυτή τη φορά δεν έχουμε μια μινιατούρα που απλά τρέχει το software κάποιου κλασικού retro computer. Αυτή τη φορά, έχουμε έναν 48άρη ZX Spectrum σε κανονικό μέγεθος, με το κανονικό, λειτουργικό του πληκτρολόγιο. Out of the box, από την πρώτη στιγμή, όχι "αν πουλήσει καλά αυτό, βλέπουμε". Πολύ μεγάλη υπόθεση, αλλά δεν είναι μονάχα αυτό...

Όσοι έχετε διαβάσει όλα τα σεντ... - εεεε, τις αναρτήσεις μου για τα προηγούμενα μοντέλα της Retro Games Ltd θα γνωρίζετε ότι στάθηκα επανειλημμένα στο θέμα του παρεχόμενου χειριστηρίου και πόσο αυτό κατέστρεφε τη συνολική εμπειρία. Γιατί το θέμα δεν ήταν μονάχα να συνδέσεις (με το κατάλληλο USB 2 9pin adaptor) ένα "κανονικό" joystick, το θέμα ήταν ότι έπρεπε να έχεις συνεχώς συνδεδεμένο το μαμίσιο χειριστήριο γιατί κάποιες λειτουργίες γίνονταν αποκλειστικά με τη χρήση αυτού. Έτσι έχανες μία USB θύρα, χώρο στο γραφείο σου, και, το κυριότερο, ήσουν υποχρεωμένος να έχεις μονίμως μπροστά στα μούτρα σου το αντικείμενο που τορπίλιζε ολόκληρο το μηχάνημα! Ε, γαμώ το κέρατό μου, έπρεπε κάποτε να κάνουν κάτι γι' αυτό!

Ως εκ θαύματος, η επιθυμία μου (και πολλών άλλων χρηστών) αυτή τη φορά εισακούστηκε! Ο The Spectrum έρχεται ελεύθερος κι ωραίος, χωρίς κάποιο άθλιο - γιατί άθλιο θα ήταν, μην κοροϊδευόμαστε - χειριστήριο να συμπεριλαμβάνεται στο πακέτο του. Έχει λειτουργικό πληκτρολόγιο, οπότε χρησιμοποιούμε αυτό. Όπως προβλεπόταν, άλλωστε, πού ακούστηκε 48άρης Spectrum με joystick; Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί κάποιο ανταπτοράκι ή κάποιο USB joystick ή joypad: απλά, αυτή τη φορά δεν είναι δεσμευτική η χρήση κάποιου official controller. Χάρμα!

Ένα άλλο θετικό στοιχείο είναι ότι ο The Spectrum μπορεί να λειτουργήσει ως 48άρης ή ως 128άρης ZX Spectrum. Και, αυτό είναι το ωραίο: ποιος δεν θα ήθελε τη λειτουργικότητα (ΟΚ, βασικά το soundchip και τη μνήμη) του 128άρη στο case του 48άρη αντί για τα ανοσιουργήματα της Amstrad (+2. +3); Είναι κάτι που το σκεφτόμουν χρόνια, και να που επιτέλους έγινε πραγματικότητα!

Πού, πάτε, δεν τελειώσαμε! Τα καλά δεν τελειώνουν εδώ. Πέρα από το ότι ο The Spectrum σας επιτρέπει μέσω κάποιου USB stick να τρέξετε οποιονδήποτε τίτλο της επιλογής σας σε όλα τα δημοφιλή formats, υπάρχουν και τα παιχνίδια που παρέχονται μαζί με το μηχάνημα και στα οποία συμπεριλαμβάνονται πολλά classics του παρελθόντος, όπως τα: Ant Attack, Exolon, Fairlight, Football Manager 2, Head over Heels, Highway Encounter, The Hobbit, Horace Goes Skiing, The Lords of Midnight, Manic Miner, Match Day II, Nodes of Yesod, Penetrator, Pheenix, Saboteur, Skool Daze, Spellbound, Starquake, Starstrike II, Target Renegade, Technician Ted, Trashman, The Way of the Exploding Fist, Wheelie και Where Time Stood Still. Not bad, not bad at all...

Και για το τέλος, σας κράτησα το κερασάκι: την τιμή, βρε χαζά! Λοιπόν, είπαμε, 22/11/24 η κυκλοφορία και το κόστος... 99,99€! Με όλα τα χαρακτηριστικά που προανέφερα το "δώσε ένα κατοσταρικάκι κι έφυγες" φαντάζει ως το deal της χρονιάς. Και ίσως και να είναι, εδώ που τα λέμε...

Αυτά τα (πολύ) ωραία για σήμερα. Ελπίζω να μη αναγκαστώ ξανά να διακόψω τις βουτιές μου για να γράψω κάτι άλλο μέσα στις επόμενες μέρες. Εκτός αν πρόκειται για κάτι εξίσου καλό και ενδιαφέρον, οπότε ΟΚ, το καθήκον προηγείται σε αυτές τις περιπτώσεις. Αλλιώς... ραντεβού το Σεπτέμβρη!

40 χρόνια ZX Spectrum: κάτι παραπάνω από μία απλή επέτειος

Το προηγούμενο (Μεγάλο) Σάββατο συμπληρώθηκαν 40 χρόνια από τη μέρα που κυκλοφόρησε o ΖΧ Spectrum. Δεν είναι αυτό ως γεγονός που έχει τόση σημασία όσο το ότι ο Spectrum είναι ένα αντικείμενο το οποίο οι χρήστες του - κάποιοι από αυτούς, τουλάχιστον - το θυμούνται και ενίοτε το χρησιμοποιούν ακόμα. Μπορεί την ίδια χρονιά με τον ZX Spectrum να κυκλοφόρησαν και άλλα καταναλωτικά προϊόντα, όπως π.χ. σεσουάρ, αμπαζούρ, ηλεκτρικές σκούπες, συσκευές βίντεο, ακόμα και αυτοκίνητα - αλλά για πόσα από αυτά μπορούμε να πούμε πραγματικά ότι κάποιοι γιόρτασαν τα γενέθλιά τους; Αυτό που κάνει μοναδικό τον “γομολάστιχα” δεν είναι ότι πέρασαν σαράντα χρόνια από την κυκλοφορία του: είναι ότι κάποιοι ακόμα τον αγαπάνε και κάποιοι θέλησαν να γιορτάσουν την επέτειο των γενεθλίων του.

Ίσως να σκεφτείτε ότι με 40 χρόνια στην πλάτη του ο Spectrum είναι ο “παππούς” του home computing, αλλά αυτό δεν είναι ακριβώς αλήθεια: βλέπετε, οι “πιονέροι” Commodore PET, TRS-80 Model I και Apple II είναι μονάχα 5 χρόνια παλαιότεροί του, ενώ η χλιδάτη και απαστράπτουσα Amiga 500 είναι μία πενταετία νεότερη, όπως και ο - επαναστατικός λόγω RISC processor - Acorn Archimedes. Στην ουσία, όταν αναφερόμαστε στους home computers έχουμε να κάνουμε με ένα “παρεάκι” που εμφανίστηκε μέσα σε 10-11 χρόνια, με σημαντικότερες εξαιρέσεις τους αργοπορημένους (και τελευταίους του είδους) Atari Falcon και Amiga 1200 που κυκλοφόρησαν το 1992.

Αλλά ας επιστρέψουμε στον Spectrum. Τι είναι άραγε αυτό που έκανε αυτόν τον μικρό υπολογιστή τόσο σημαντικό; Αρχικά, λόγω της μικρής τιμής του σε συνδυασμό με τις νεωτεριστικές του δυνατότητες (χρώμα, ήχος, διάλεκτος γλώσσας BASIC, ποσότητα μνήμης RAM) έγινε η νούμερο ένα επιλογή για όσους ήθελαν να αποκτήσουν προσωπικό υπολογιστή αλλά είχαν μικρό βαλάντιο. Δεν είναι τυχαίο ότι η πλειοψηφία των bedroom coders της Ευρώπης ξεκίνησε την καριέρα της από τον ZX Spectrum. Εξετάζοντας τους προηγούμενους μικροϋπολογιστές της Sinclair Research Ltd. (ZX80, ZX81) γίνεται φανερό ότι ο “θείος” Clive είχε καταλάβει ότι σε μία κοινωνία όπως αυτή της Αγγλίας που μαστιζόταν από την οικονομική κρίση των πρώτων ετών της δεκαετίας του ‘80, αυτό που είχε μεγαλύτερη σημασία σε ένα προϊόν ήταν η τιμή του. Αν μάλιστα αυτή συνδυαζόταν με αξιόλογα τεχνικά χαρακτηριστικά, τότε η εμπορική επιτυχία ήταν εγγυημένη. Κι ας είχαν γίνει κάθε είδους “περικοπές” όπου αυτές ήταν εφικτές (απουσία “κανονικού” πληκτρολογίου και υποδοχών επέκτασης πέρα από τις απολύτως απαραίτητες, έλλειψη dedicated sound chip, colour clash στα γραφικά για οικονομία μνήμης, single keyword command input για τον ίδιο λόγο). Ο υπολογιστής δεν είχε καν διακόπτη on/off, αλλά παρόλα αυτά πουλήθηκε κατά εκατομμύρια (ναι, το reset button του ZX Spectrum Plus ήταν αυτό που λέμε “luxury”!).

Η μεγάλη επιτυχία του spectrum ήταν ότι αγαπήθηκε από τους χρήστες του παρόλο που δεν είχε τον ήχο του Commodore 64 ή τα γραφικά της Amiga. Δεν αποτελούσε μία all-in-one ακαταμάχητη επιλογή όπως οι υπολογιστές της σειράς CPC της Amstrad ούτε “σπρώχτηκε” από το μεγαλύτερο ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο της Αγγλίας όπως ο BBC micro. Δεν φημίστηκε για την επεκτασιμότητά του ή για την ποιότητα κατασκευής του. Ίσως όμως αυτό ακριβώς το γεγονός, το ότι μπορούσε κάποιος με αυτόν να κάνει - εύκολα ή δύσκολα - ό,τι μπορούσαν να κάνουν άλλοι υπολογιστές με πολλαπλάσιο κόστος να ήταν που έκανε τους χρήστες του να τον λατρέψουν. Ο Spectrum ήταν σαν ένα αδέσποτο μπάσταρδο σκυλί που μάζεψε κάποιος από το δρόμο και που εξελίχθηκε στον καλύτερό του φίλο. Και τον καλύτερό σου φίλο δεν τον ξεχνάς ποτέ και θυμάσαι πάντα τα γενέθλιά του, φέρνοντας ξανά στο μυαλό σου με νοσταλγία κάποιες από τις στιγμές που μοιραστήκατε. Είτε επρόκειτο για ατέλειωτα ξενύχτια πληκτρολογώντας κάποιο listing από τις σελίδες του Pixel, είτε ήταν ώρες που δεν κατάλαβες πώς πέρασαν πειραματιζόμενος με τις εντολές της BASIC, είτε ήταν καθημερινά επαναλαμβανόμενα πολύωρα sessions Manic Miner και Jet Set Willy. Γιατί - και αυτή είναι η μαγεία -, μία εποχή που οι υπολογιστές δεν μπορούσαν να κάνουν παρά ελάχιστα και πολύ συγκεκριμένα πράγματα, η έλξη που ασκούσαν στους χρήστες τους ήταν πολλαπλάσια αυτής που ασκούν οι σημερινοί απόγονοί τους που μπορούν να κάνουν σχεδόν τα πάντα. Απίστευτο, έτσι;

Το παραπάνω κείμενο - μαζί με αρκετά άλλα, είναι η αλήθεια - αποτελεί έναν ελάχιστο φόρο τιμής, ένα μεγάλο αλλά ταπεινό “ευχαριστώ” στον sir Clive Sinclair που κατάφερε να εφοδιάσει με ψυχή ένα σύνολο από ηλεκτρονικά κυκλώματα και να δώσει νόημα και σκοπό στις ζωές μας και αξία στις ώρες μας σε μια ηλικία και μια εποχή που γενικώς ψαχνόμασταν. Θείε, σε ευχαριστούμε και δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ!

ZX Clive σε πραγματικό Spectrum

Και πέφτει λοιπόν ξαφνικά το μάτι μου εντελώς τυχαία σε ένα νέο, πολωνικό demo για τον Spectrum, με τον αείμνηστο "θείο" Clive να χαμογελάει ανάμεσα σε άλλα, άσχετα βιντεάκια με Raspberry Pi, highlights από αγώνες του NBA, τον Τράγκα, το Duke Nukem, ένα PC του '95 να τρέχει την Encarta, ό,τι να 'ναι με λίγα λόγια...

Το ZX Clive είναι ένα μικρό demo του πολωνικού group/collaboration Polish ZX All Stars (ωραίο ονοματάκι, δεν λέω) και έχει τρία ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά: α) είναι αφιερωμένο στην μνήμη του sir Clive Sinclair, β) τρέχει σε 48άρη Spectrum (τον "κανονικό", δηλαδή, όχι μονάχα στον Ισπανικό του '85 και τα μεταγενέστερα abominations της Amstrad) και γ) υποστηρίζει ZX-AY. Ε, με αυτά ως δεδομένα και διαπιστώνοντας ότι στα videos με το ZX Clive στο YouTube έχει γίνει capture από VGA, emulator ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο, είπα να ανεβάσω ένα βιντεάκι με το real thing.

Κινητό στο χέρι λοιπόν γιατί βαριόμουν να πάω στο αυτοκίνητο να φέρω το τρίποδο (αυτός είμαι), το ZX Clive στην SD καρτούλα και φύγαμε. Γνήσια, ανόθευτη Spectrumίλα κι όποιος αντέξει!

Ο sir Clive μέσα από τα videos

Λένε πως μια εικόνα ισούται με 1.000 λέξεις - και ποιος είμαι εγώ να διαφωνήσω; Απλά, σκέφτομαι αν μια εικόνα είναι 1.000 λέξεις τότε μια ακολουθία από εκατοντάδες ή και χιλιάδες εικόνες όπως είναι ένα video, σε πόσες εικόνες αντιστοιχεί; Ξέρω, πολλές...

Καθώς ακόμα δεν έχουμε ξεπεράσει το σοκ του χαμού του sir Clive Sinclair ο οποίος αναμφισβήτητα υπήρξε ένας από τους ήρωες των παιδικο-εφηβικών μας χρόνων, αποφάσισα να αποτίσω έναν τελευταίο φόρο τιμής μέσα από μερικά προσεκτικά επιλεγμένα βιντεάκια, τι λέτε;

Ξεκινάω με το πλέον πρόσφατο, μία εικόνα του "θείου" να φορτώνει στον Spectrum (ξέρετε εσείς, SCREEN$, 6912 bytes κλπ). ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ από κασέτα:

Συνεχίζουμε με μία διαφήμιση που είναι μάλλον γνωστή σε όλους, αυτή που παρουσιάζει την περίφημη "μεταμόρφωση" του ZX Spectrum 48K σε Plus:

Για τη συνέχεια, έχουμε QL: το Quantum Leap του θείου, ο (αποτυχημένος) αλλά εντυπωσιακός σε χαρακτηριστικά διάδοχος του ZX Spectrum, που χαντακώθηκε κυρίως από την επιλογή των αλήστου μνήμης microdrives ως μέσου αποθήκευσης:

Και φτάνουμε στην αποφράδα μέρα, αυτήν που όλοι όσοι αγαπήσαμε την Sinclair Research και τα προϊόντα της θέλουμε να ξεχάσουμε: είναι 7 Αυγούστου του 1986 και η εταιρία περνάει στα χέρια του Alan Sugar και της Amstrad. Ό,τι κυκλοφόρησε από εκεί και πέρα με το λογότυπο της Sinclair δεν είχε ίχνος από την ψυχή και την φιλοσοφία του θείου...

Για το τέλος άφησα τον αξιαγάπητο και χαμογελαστό sir Clive να μιλάει για τα προϊόντα του και να σκάει στα γέλια με το γεγονός ότι έχασε 7 εκατομμύρια λίρες λόγω του project "C5". Και την εταιρία του στη συνέχεια, εδώ που τα λέμε...

Αυτός ήταν ο sir Clive Sinclair, ο ένας και μοναδικός "θείος", ο άνθρωπος που έβαλε τους home computers στα σπίτια όλου σχεδόν του κόσμου στην "αποδώ" πλευρά του Ατλαντικού. Τον ευχαριστούμε θερμά και δεν θα τον ξεχάσουμε ποτέ όσο ζούμε...

The Spectrum Show - Sir Clive Sinclair Tribute

Αν τυχόν ανήκετε σε αυτούς που παρακολουθούν (και απολαμβάνουν) συστηματικά το The Spectrum Show του Paul Jenkinson, προφανώς και δεν θα περιμένατε να περάσει "στα ψιλά" το τραγικό γεγονός του θανάτου του "θείου" από τον Paul. Άλλωστε, έχουμε να κάνουμε με έναν άνθρωπο που έχει αφιερώσει ένα σεβαστο μέρος της ζωής του και του δημιουργικού του χρόνου στα προϊόντα του προσφάτως αποβιώσαντα εφευρέτη, οπότε θα ήταν μάλλον απίθανο το να μην κάνει κάτι άμεσα.

Έτσι λοιπόν, το Σάββατο που μας πέρασε ανέβασε ένα έκακτο επεισόδιο του The Spectrum Show, που δεν είναι τίποτα άλλο από ένα σύντομο αφιέρωμα στον άνθρωπο που έβαλε τα home computers στα σπίτια μας και έδωσε υπόσταση στα παιδικά και τα εφηβικά μας όνειρα (και σε αυτά του Paul, προφανώς). Without further ado ladies and gentlemen, the Spectrum Show by Paul Jenkinson.

Ενα τελευταίο αντίο στον θείο

Η πρώτη φορά που πληροφορήθηκα για την ύπαρξη της Sinclair Research Ltd. και των υπολογιστών της ήταν τον Ιανουάριο του 1983, μέσα από το αφιέρωμα που φιλοξενούσε το πρώτο τεύχος του Computer για Όλους. Εκεί έμαθα για τον ZX80, για τον ZX81 και για τον ZX Spectrum. Αλλά διάβασα και για τον εφευρέτη που βρισκόταν πίσω από τη δημιουργία τους, τον Clive Sinclair. Δεν το γνώριζα φυσικά εκείνο τον καιρό, αλλά ήδη στην Αγγλία ο γλυκός αυτός κυριούλης με το ζεστό χαμόγελο ήταν ήδη διάσημος, καθώς οι εφευρέσεις του - που συμπλήρωναν ήδη μια 15ετία από τότε που ξεκίνησαν να παράγονται μαζικά - είχαν μπει σε ουκ ολίγα σπίτια της Γηραιάς Αλβιώνας. Το αν δούλευαν ή όχι, ήταν άλλη υπόθεση...

Νομίζω ότι είναι από δύσκολο μέχρι αδύνατο να εξηγήσει κανείς σε κάποιον που δεν έζησε εκείνη την εποχή την επίδραση που είχε ο (μετέπειτα) sir Clive Sinclair και οι υπολογιστές του στα κατώτερα και φτωχότερα κοινωνικά στρώματα της Αγγλικής κοινωνίας. Σε μια χώρα που μαστιζόταν από οικονομικά προβλήματα και ασύλληπτα ποσοστά ανεργίας, σε μία αυτοκρατορία που έπνεε τα λοίσθια, σε ένα κράτος που φαινόταν να αδυνατεί να παρακολουθήσει την τεχνολογική πρόοδο της εποχής παραδομένο σε μεγαλεία του παρελθόντος, ο Clive Sinclair κατάφερε να δώσει ακόμα και στους πλέον αδύναμους οικονομικά την δυνατότητα να αποκτήσουν έναν home computer, δημιουργώντας μια ολόκληρη γενιά bedroom coders που έμελλε αργότερα να αποτελέσουν την ραχοκοκαλιά μεγάλων επιχειρήσεων που αναπτύχθηκαν τα επόμενα χρόνια και οδήγησαν - συνεπικουρούμενες από την αδίστακτη οικονομική πολιτική της κυβέρνησης της Margaret Thatcher - σε μία εντυπωσιακή αναγέννηση της αγγλικής οικονομίας.

Στα χρόνια της ανεργίας, της φτώχιας, των ορυχείων που έκλειναν το ένα μετά το άλλο, των κοινωνικών αναταράξεων και του μπαράζ απεργιών και στη γενιά της punk και του No Future, ο Clive Sinclair δεν έδωσε μονάχα ένα hobby, ένα παιχνίδι, έναν τρόπο να περάσει κάποιος ευχάριστα και δημιουργικά τον χρόνο του: έδωσε πάνω απ' όλα ελπίδα και προοπτική κάτι που δύσκολα καταλαβαίνει κάποιος αναλογιζόμενος τα "αστεία" τεχνικά χαρακτηριστικά του ZX81 και τους τρόπους που χρησιμοποιήθηκαν για να μειωθεί το κόστος του ZX Spectrum (από το πληκτρολόγιο... γομολάστιχας στην έλλειψη διακόπτη on/off και κάθε είδους υποδοχών διασύνδεσης με περιφερειακές συσκευές, πέραν της απόληξης της πλακέτας). Κι όμως, αυτοί οι 2 (κυρίως) "ταπεινοί" home computers, με τη βοήθεια των εξειδικευμένων τηλεοπτικών εκπομπών του BBC μετέτρεψαν μέσα σε μια δεκαετία ένα έθνος μεταλλωρύχων σε μία ισχυρή δύναμη προγραμματιστών. Αυτό είναι κάτι που δεν θα είχε μπορέσει ποτέ να συμβεί εάν ο "θείος" Clive δεν έβαζε σκοπό της ζωής του τη δημιουργία υπολογιστών που να μπορούν να αποκτηθούν ακόμα και από τα πλέον φτωχά βαλάντια.

"Υπολογιστής με 1ΚΒ μνήμης;". Ναι, υπολογιστής με 1ΚΒ μνήμης αν αυτός μπορεί να σε μάθει να προγραμματίζεις, τι είναι η μνήμη τυχαίας προσπέλασης, ο επεξεργαστής, οι μονάδες εισόδου/εξόδου κι όλα αυτά που χαρακτηρίζουν τους υπολογιστές ακόμα και σήμερα. Δεν είναι ψέμα ότι οι υπολογιστές της Sinclair φάνταζαν ως κακά αστεία συγκρινόμενοι με τα αντίστοιχα μοντέλα που κυκλοφορούσαν στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού (βάλτε δίπλα-δίπλα τον ZX81 και τον εξ Αμερικής ανταγωνιστή του, τον VIC-20, και θα καταλάβετε), αλλά και οι οικονομικές δυνατότητες του μέσου Άγγλου απείχαν παρασάγγας από τις αντίστοιχες του μέσου Αμερικανού. Προς τα κάτω, εννοείται.

Αλλά για να επανέλθω στον αγαπημένο μας "θείο" που έφυγε χθες από τα εγκόσμια στα 81 του χρόνια μετά από μια δεκαετή μάχη με τον καρκίνο, θα πρέπει να θυμίσω ότι επρόκειτο για έναν πανέξυπνο άνθρωπο (πρόεδρος της Mensa επί χρόνια) χωρίς πανεπιστημιακή μόρφωση - καθώς παράτησε το σχολείο στα 17 του χρόνια - ο οποίος, πάνω απ' όλα δεν ήταν επιχειρηματίας, αλλά εφευρέτης. Έτσι, παρά την ασύλληπτη επιτυχία των πρώτων υπολογιστών της Sinclair Research Ltd. αποφάσισε αντί να προχωρήσει με μικρά και μελετημένα βήματα να κάνει το μεγάλο άλμα (Quantum Leap) παρουσιάζοντας τον - βασιζόμενο σε microdrives ως μέσα αποθήκευσης - Sinclair QL και το αλήστου μνήμης ηλεκτροκίνητο όχημά του, το περίφημο C5. Η παταγώδης εμπορική αποτυχία των δύο αυτών προϊόντων οδήγησε στην εξαγορά της Sinclair Research από τον μεγάλο εχθρό του sir Clive, τον Alan Sugar, ιδιοκτήτη της Amstrad. Έτσι, μέσα σε 5-6 μόλις χρόνια, ο χαμογελαστός "θείος" μπήκε, σάρωσε τα πάντα, και τελικά έφυγε με σκυμμένο το κεφάλι από την κεντρική σκηνή των προσωπικών υπολογιστών, αφήνοντας όμως πίσω του ως παρακαταθήκη εκατομμύρια ανθρώπους στην Ευρώπη που κόλλησαν το μικρόβιο των μικροϋπολογιστών μέσα από της δημιουργίες του.

Αν και ο Clive Sinclair δεν σταμάτησε ποτέ να εφευρίσκει νέες συσκευές μέχρι και το τέλος της ζωής του, ποτέ δεν έφτασε ξανά στα ύψη της επιτυχίας που είχε με την Sinclair Research και τους υπολογιστές της. Ίσως επειδή τα μετέπειτα προϊόντα του να ήταν όντως αξιόλογα αλλά να μην είχαν την ψυχή ενός ZX81 ή ενός ZX Spectrum που μπορούσαν να μιλήσουν κατευθείαν στις καρδιές των ιδιοκτητών τους...

The Spectrum Show επεισόδιο 97

Καθώς μπήκαμε πια στον Σεπτέμβριο και σε άλλες χώρες του πλανήτη υποδέχονται το φθινόπωρο, εμείς στην καυτή (κυριολεκτικά) Ελλάδα υποδεχόμαστε ένα ακόμα κύμα καύσωνα, με αποτέλεσμα, θέλοντας και μη, η παραγωγικότητά μας να είναι στο ναδίρ της. Γιατί άντε να συγκεντρωθείς στα να φτιάξεις, να σκεφτείς, να δημιουργήσεις, όταν σε απασχολεί το ότι έκανες νέο ρεκόρ, καταστρέφοντας ένα ακόμα μπλουζάκι από στάμπες ιδρώτα, αυτή τη φορά σε μόλις 4 λεπτά της ώρας, συντρίβοντας το προηγούμενο προσωπικό σου top των 7 λεπτών (από χθες). Ε όχι λοιπόν, με αυτή την κατάσταση και πάλι χαρούμενοι να είμαστε που απλά επιβιώνουμε - ας κάνουμε λίγη υπομονή για να κρυώσει ο καιρός και να επιστρέψουμε σε δημιουργικό mood...

Φυσικά, στην (κάποτε αυτοκρατορία) Γηραιά Αλβιώνα τέτοια θέματα σπάνια βασανίζουν τον πληθυσμό της χώρας. Γιατί, ακόμα και όταν έχουν ζέστη που δεν παλεύεται την έχουν για 2 εβδομάδες, όχι για 5 μήνες! Έτσι λοιπόν, ο ακάματος κύριος Paul Jenkinson, ανεπηρέαστος από το καλοκαίρι, συνέχισε (πίστευε άραγε κανείς το αντίθετο;) να μας τροφοδοτεί με νέα επεισόδια του The Spectrum Show, προσφέροντάς μας μόλις πριν από λίγες μέρες το 97ο κατά σειρά (με την "κανονική" σειρά, γιατί έχει κυκλοφορήσει και κάποια έξτρα). Επίσης αναβάθμισε και το look του website του, και κυκλοφόρησε και ένα ακόμα τεύχος του περιοδικού του! Είπαμε, μακριά από το καυτό καλοκαίρι γίνονται πράγματα...

Στο 97ο λοιπόν επεισόδιο του The Spectrum Show ο Paul ασχολείται με τον ZX Spectrum, το περήφανο τέκνο του θείο Clive και της εταιρίας του Sinclair Research Ltd., που μεσουράνησε στο στερέωμα της αγοράς των υπολογιστών του Ηνωμένου Βασιλείου κατά το πρώτο μισό της δεκαετίας του '80. Στο τρέχον επεισόδιο μπορούμε να παρακολουθήσουμε ένα αφιέρωμα στην Cheetah Soft, να δούμε video reviews των Smash TV, Sidewize, Laserbirds και Redshift (ο Paul συμφωνεί με την αφεντιά μου ότι πρόκειται περί παιχνιδάρας), να ακούσουμε απαντήσεις σε ερωτήματα θεατών και να ξεναγηθούμε σε δύο αρκετά ενδιαφέροντα βιβλία. Ε, μετά απ' όλα αυτά θα κάνετε click στο play του video που ακολουθεί, έτσι δεν είναι;

The next step of the ZX Spectrum Next

Η καμπάνια του ZX Spectrum Next στο Kickstarter ολοκληρώθηκε προχθές το βράδυ, και μάλιστα με τον πλέον εντυπωσιακό τρόπο: ο αρχικός στόχος των £250.000 καλύφθηκε μέσα σε μία σχεδόν ημέρα (!) και, τελικά, το ποσό που συγκεντρώθηκε μετά το πέρας των 30 ημερών ήταν £723.390 ήτοι, σχεδόν ένα εκατομμύριο δολάρια Η.Π.Α. (940.000, για την ακρίβεια)!

Μετά απ' αυτό σίγουρα δεν αξίζει καν να αναρωτιέται κανείς για το ποια είναι η δυναμική της retro community και πόσο θα ήθελαν οι απανταχού Spectrum lovers έναν νέο ZX Spectrum, που να μην δείχνει ως προσπάθεια για γρήγορο τσέπωμα χρημάτων και τσαπατσουλιά, αλλά να αποτελεί τον άξιο διάδοχο και συνεχιστή της παράδοσης και της κληρονομιάς που μας άφησε ο πολυαγαπημένος "γομολάστιχας" του θείου Clive.

Μέσα στις 30 αυτές μέρες που διήρκεσε η καμπάνια του Next στο Kickstarter τέθηκαν από τους δημιουργούς του μηχανήματος διάφορα stretch goals τα οποία, μηδενός εξαιρουμένου, επετεύχθησαν! Έτσι λοιπόν, σε σχέση με το αρχικό μηχάνημα θα έχουμε:

- μεγαλύτερη FPGA

- slots για επέκταση μνήμης και WiFi module

- τα παιχνίδια REX Next, Dizzy (ο τίτλος δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα), Dreamworld Pogie, No Fate και Nodes Of Yesod όλα γραμμένα ώστε να εκμεταλλεύονται πλήρως το νέο hardware του Next

- "κανονικό", εκτυπωμένο, πλήρες manual/οδηγό χρήσης όπως τις παλιές, καλές μέρες

- διπλάσια μνήμη RAM (1MB)

- Internet toolbox με διάφορα internet tools, Twitter client και δυνατότητα για online gaming

- 2o joystick port

- "special" συσκευασία, αντάξια ενός μοναδικού μηχανήματος

Όλα τα παραπάνω τα σκέφτομαι και τα ξανασκέφτομαι και τσιμπιέμαι για να δω αν είμαι ξύπνιος, αν επικοινωνώ με την πραγματικότητα ή απλά ονειρεύομαι, όπως συνήθως συμβαίνει όταν έχουμε να κάνουμε με κάτι που είναι πολύ καλό για να είναι αληθινό. Γιατί, αν τελικά όντως πραγματοποιηθούν, θα είναι η πρώτη φορά μετά την εποχή της Amiga 1200 που θα μπορέσουμε να αποκτήσουμε και πάλι ένα νέο, ολοκαίνουριο home computer! Εξυπακούεται ότι οι καρδιές όλων εμάς που στηρίξαμε χρηματικά την προσπάθεια των Henrique Olifiers, Victor Trucco, Rick Dickinson και της ομάδας τους χτυπάνε δυνατά, πλημμυρισμένες από την επιθυμία και την προσμονή για τη στιγμή που θα αγγίξουμε στα χέρια μας τη συσκευασία του ZX Spectrum Next, θα βγάλουμε με προσοχή το μηχάνημα απ' το κουτί του μυρίζοντας την "καινουργίλα" που θα αναδύεται από τη συσκευασία και τον υπολογιστή και θα συνδέσουμε τον... εγγονό (!) του ZX Spectrum στην τηλεόρασή μας και θα τον ανάψουμε για πρώτη φορά. Ελπίζω όλα αυτά να γίνουν ακριβώς έτσι, να μην υπάρξουν προβλήματα, καθυστερήσεις και παρατράγουδα και να νιώσω, έστω και για λίγο τον Ιανουάριο του 2018 όπως και τότε, τον Σεπτέμβρη του 1983, όταν έβγαζα τον ολοκαίνουριο 16άρη ZX Spectrum μου από τη συσκευασία του, που πριν λίγο τον είχα αγοράσει από το υποκατάστημα του Sport Life στο Παγκράτι...

Συνέντευξη Sir Clive Sinclair στην Independent

Την Κυριακή, 10 Ιανουαρίου του 2010, δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Independent ένα άρθρο-συνέντευξη του Sir Clive Sinclair, που ασχολείται περισσότερο με την ανθρώπινη πλευρά και τα πάθη του εφευρέτη που αποτέλεσε μυθική περσόνα για όσους ασχοληθήκαμε με το computing στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1980.

Σας παρουσιάζω το άρθρο λοιπόν, μεταφρασμένο στα ελληνικά για έυκολη και ξεκούραστη ανάγνωση, μαζί με μερικές, χμ, "ιδιαίτερες" φωτογραφίες από την ζωή του Sir Clive. Έτσι, γιατί ένας είναι ο "θείος"!

Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν πότε να τα παρατήσουν. Αυτό είναι συχνό φαινόμενο ανάμεσα στους ανθρώπους που είναι ασυνήθιστα ηλίθιοι ή υπερφυσικά έξυπνοι. Ο Sir Clive Sinclair δεν είναι ηλίθιος. Κάποια στιγμή σχεδόν όλοι περίμεναν ότι θα κατακτούσε την αγορά των υπολογιστών. Ήταν πρωτοπόρος στους προσωπικούς υπολογιστές στις αρχές της δεκαετίας του 1980, διοικώντας μια εταιρία που απασχολούσε εκατοντάδες υπαλλήλους και είχε κέρδη εκατομμυρίων.

Ήταν συνήθης καλεσμένος στο Νο.10 της Downing Street, χρήστηκε ιππότης από τη Βασίλισσα της Αγγλίας κατόπιν υποδείξεως της τότε πρωθυπουργού Margaret Thatcher και κέρδισε δεκάδες βραβεία για τις επιτυχίες του στον τομέα των επιχειρήσεων.

Αλλά μετά είχε όνειρο - το όνειρο ενός φθηνού ηλεκτρικού αυτοκινήτου για τον καθένα: φθηνή και φιλική στο περιβάλλον μετακίνηση. Το όνειρο μετατράπηκε σε εφιάλτη που σχεδόν τον κατέστρεψε ολοκληρωτικά. Σήμερα είναι η 25^η επέτειος της πρώτης εμφάνισης του C5 (το ηλεκτροκίνητο όχημα της Sinclair) σε ένα ανυποψίαστο βρετανικό κοινό. Ο κόσμος, πιστός στις βρετανικές παραδόσεις, το μίσησε!

Ήθελε να γίνει ο νέος Henry Ford. Αντί γι’ αυτό, ο Sir Clive είδε την περιουσία του να εξαφανίζεται και την εταιρία του να διαλύεται από την καταστροφική κυκλοφορία του ηλεκτρικού οχήματος C5 - μιας πλαστικής, χαμηλωμένης έκδοσης του Robin Reliant (σ.σ. φτηνό τρίκυκλο βρετανικό αυτοκίνητο που κυκλοφόρησε στα 70s) χωρίς οροφή και με τελική ταχύτητα 15 μ.α.ώ. - όταν αυτό κυκλοφόρησε, πίσω στο 1985. Χλευαζόμενη από τους κριτικούς και αγνοημένη από το κοινό, πριν καν τελειώσει η χρονιά η Sinclair Vehicles χρεωκόπησε, η παραγωγή του C5 σταμάτησε και η φήμη του εφευρέτη Sir Clive αμαυρώθηκε.

Σήμερα ο Sir Clive Sinclair ισχυρίζεται ότι είναι έτοιμος να κάνει μια δυναμική επιστροφή με ένα νέο σχέδιο που θα καταστήσει επιτέλους το όνειρό του για ένα επιτυχημένο ηλεκτρικό όχημα πραγματικότητα.

Συναντηθήκαμε στο πολυτελές διαμέρισμά του στην Trafalgar Square, εκεί όπου ο κάποτε πολυεκατομμυριούχος, στα 69 του πλέον, εργάζεται πάνω σε ένα "μονοθέσιο όχημα για μετακίνηση εντός πόλεως". Παρόλο που δεν θέλησε να μπει σε λεπτομέρειες, μας αποκάλυψε ότι έψαξε για χρηματοδότηση στην έκθεση αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης, τον περασμένο Οκτώβριο. Και, παρότι δεν βρέθηκε εταιρία που να συμφωνήσει μαζί του, δεν είναι διατεθειμένος να τα παρατήσει.

Η φιλοσοφία του είναι απλή: "Η σκέψη ότι ένας εφευρέτης μπορεί να εμφανιστεί με μία πανέξυπνη ιδέα και κάποιος άλλος θα κάνει αυτή την ιδέα πραγματικότητα, δεν έχει νόημα. Εάν η ιδέα είναι αρκετά καλή, θα φανεί εντελώς τρελή σχεδόν στους πάντες! Άρα, ή το φτιάχνεις μόνος σου ή δεν πρόκειται να το φτιάξει ποτέ κανένας!"

Αυτή η επιμονή του μπορεί να φανεί επίσης και στην προσωπική του ζωή. Στην τελευταία του σχέση τα ξαναβρήκε με την Angie Bowness, μία πρώην νικήτρια καλλιστείων που κατέληξε χορεύτρια σε στριπτιζάδικο και την οποία ο Clive γνώρισε στο Stringfellows (σ.σ. κυριλέ nightclub/στριπτιζάδικο), στα τέλη των 90s. Μετά από μια δεκαετή διακοπή, το ζευγάρι είναι και πάλι μαζί εδώ και ένα χρόνο και πλέον έχουν αρραβωνιαστεί. Η κυρία Bowness, στα 33 της πια, εργάζεται ως προσωπική του βοηθός. Δεν έχουν ορίσει ακόμη ημερομηνία για τον γάμο τους. Κοιτάζοντας νευρικά προς το μέρος της αρραβωνιαστικιάς του, κρυφογελάει: "Θα περιμένω για τις οδηγίες μου". Φανερά ενοχλημένη, μας χαρίζει ένα προσποιητό χαμόγελο και καθαρίζει το λαιμό της προτού απορρίψει την πρόσκληση του Sir Clive να κάτσει μαζί μας, και εξαφανίζεται στο βάθος του διαμερίσματος για "να κάνει κάποια τηλεφωνήματα".

Η καταστροφή με το C5 δεν ήταν το μόνο πράγμα που χτύπησε σκληρά τον Sir Clive πριν από 25 χρόνια. Η προσωπική του ζωή βρέθηκε και αυτή σε ελεύθερη πτώση, όταν χώρισε με τη σύζυγό του Anne μετά από 20 χρόνια γάμου. Ενεπλάκη σε μία ακολουθία σχέσεων υψηλού προφίλ με νεότερες γυναίκες, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται οι ηθοποιοί Ruth Kensit, Tricia Walsh και Sally Farmiloe.

O Sir Clive θυμώνει όταν του λέμε ότι ίσως να πέρναγε μία κρίση μέσης ηλικίας. "Όχι, δεν νομίζω. Απλά ήθελα πάντα να έχω μια κοπέλα και αυτό ήταν που έκανα".

Και δεν χαμογελάει όταν τον ρωτάμε για την πρόσφατη τηλεταινία του BBC4, το Micro Men (σ.σ. η ταινία αφορά την πορεία των Sinclair Research και Acorn). Τοποθετημένη χρονικά στα 80s, χαρτογραφεί την εκρηκτική σχέση μεταξύ του Sir Clive και του πρώην προστευόμενού του Chris Curry, ο οποίος ίδρυσε την ανταγωνίστρια εταιρία Acorn Computers. Τον παίζει ο Alexander Armstrong, ο οποίος περιέγραψε τον Sir Clive ως ένα κράμα του Albert Einstein και του Willy Wonka και απεικονίζει έναν άνθρωπο που έχει την τάση να ξεσπάει εκτοξεύοντας τασάκια. "Ήταν μία διαστρέβλωση της αλήθειας. Απλά δεν είχε καμία σχέση με ό,τι πραγματικά συνέβη. Ήταν τραγική", μας λέει.

Τα πρόσφατα χρόνια είδαμε τον Sir Clive να αποτυγχάνει επανειλημμένως να επαναλάβει τις επιτυχίες του παρελθόντος, με αποτυχίες συμπεριλαμβάνουσες το Zike, ένα μίνι ηλεκτρικό ποδήλατο, και την Zeta, μία ηλεκτρική μηχανή που τοποθετείται σε συμβατικά ποδήλατα.

Το τωρινό του project, το A Bike, είναι προϊόν 5 ετών δουλειάς. Ένα αναδιπλούμενο ποδήλατο για ανθρώπους που μετακινούνται για να πάνε στην εργασία τους, το οποίο ζυγίζει το μισό βάρος σε σχέση με οτιδήποτε άλλο υπάρχει στην αγορά, όπως μας τόνισε ο Sir Clive όταν εντοπίσαμε ένα τέτοιο στη γωνία του δωματίου. Το A Bike μαστίζεται με προβλήματα στην παραγωγή, και, παρόλο που ο Sir Clive υποστηρίζει ότι η ζήτηση για αυτό είναι "κολοσσιαία" δεν μπορεί να μας υποδείξει συγκεκριμένους αριθμούς και αναφέρεται σε ένα νομικό θέμα το οποίο του απαγορεύει να μιλήσει για αυτό το θέμα και ότι πρόκειται για "μια μεγάλη και περίπλοκη ιστορία".

Δεν μένει στο παρελθόν, ή τουλάχιστον έτσι υποστηρίζει. "Μπορεί να γνωρίσεις τον θρίαμβο και την καταστροφή. Δεν ενθουσιάζομαι υπερβολικά όταν τα πράγματα φαίνονται καλά και δεν με παίρνει από κάτω όταν τα πράγματα δείχνουν άσχημα. Πάντα προχωράω σύμφωνα με όποια κατάσταση έχει διαμορφωθεί και ποτέ δεν νιώθω 'Ω, Θεέ μου, αυτό είναι το τέλος του κόσμου'. Απλά προχωράω στο επόμενο στάδιο". Αλλά παρόλο που αυτό που τον οδηγεί είναι η ανάπτυξη νέων ιδεών, είναι φανερό ότι δεν τρέφει ιδιαίτερη αγάπη για την επιχειρηματική πλευρά των πραγμάτων. "Δεν είμαι επιχειρηματίας εκ φύσεως αλλά όλοι πρέπει να ασχολούμαστε με τέτοια θέματα σε κάποια φάση της ζωής μας".

Το να είναι γνωστός για το C5 το χαρακτηρίζει ως "κουραστικό" και συμπληρώνει: "είναι στο χέρι μου να το διορθώσω αυτό".

Καθώς κοιτάζει τα παγωμένα σιντριβάνια στην κρύα Trafalgar Square θυμάται: "Βλέπεις κι εσύ πόσο καλή εποχή ήταν για να το κυκλοφορήσουμε". Ξεσπώντας σε γέλια, συμπληρώνει: "Ήταν ακριβώς όπως και τώρα: το έδαφος ήταν καλυμμένο από χιόνι και δεν είχαμε συνειδητοποιήσει ότι οι μπαταρίες πρακτικά θα ήταν άδειες σε τέτοιες συνθήκες παγετού. Ήταν τρέλα το ότι το κυκλοφορήσαμε σε τέτοιες κλιματολογικές συνθήκες. Ένα Θεός ξέρει γιατί το έκανα αυτό!"

"Το C5 αντιμετώπισε πολλές αντιξοότητες, και κατά ένα μέρος ήταν δικό μου λάθος, αλλά είχαμε και πολλή κακή δημοσιότητα, γεγονός που σίγουρα δεν βοήθησε".

Αλλά ο Sir Clive, που περιγράφει τον εαυτό του ως τον "αιώνια αισιόδοξο" πιστεύει ακόμα ότι είχε δίκιο. "Πιστεύω ότι ήταν καλή ιδέα τότε και το ίδιο ισχύει και για τώρα, και πουλήσαμε αρκετές χιλιάδες (C5) και ο κόσμος τα λάτρεψε". Αλλά, στη συνέχεια ομολογεί: "Σίγουρα έπρεπε να το είχα χειριστεί διαφορετικά. Αν το είχα κάνει, μπορεί να είχε επιτύχει". Η φωνή του χαμηλώνει καθώς συμπληρώνει: "Βιάστηκα πάρα πολύ και επένδυσα πάρα πολλά χρήματα στη γραμμή παραγωγής ενώ θα έπρεπε να είχα προχωρήσει πιο σιγά".

Βέβαια κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο για κάποιον του οποίου το πάθος για να εφευρίσκει gadgets ξεκίνησε στην ηλικία των 6 ετών, όταν το μυαλό του αιχμαλωτίστηκε από έναν χαρακτήρα εφευρέτη στο ραδιοφωνικό πρόγραμμα Larry the Lamb. Ήδη, στην ηλικία των 12 ετών είχε σχεδιάσει ένα μονοθέσιο υποβρύχιο! Έξι χρόνια αργότερα, προσπαθώντας να ξεφύγει από τη βαρεμάρα του σχολείου, επέλεξε να ξεκινήσει να εργάζεται παρά να πάει στο πανεπιστήμιο.

Μετά από μερικά χρόνια που πέρασε εργαζόμενος ως δημοσιογράφος σε έντυπα τεχνικού τύπου, όπου και περνούσε πολύ από τον χρόνο του εξελίσσοντας τα δικά του προϊόντα, ο Sir Clive παραιτήθηκε προκειμένου να ξεκινήσει την δική του εταιρία ηλεκτρονικών, το 1962. Ήδη, στα 70s, κυκλοφόρησε το Executive, τον πρώτο υπολογιστή τσέπης (calculator) στον κόσμο, και η περιουσία του εκτινάχθηκε στα ύψη με τη σειρά προσωπικών υπολογιστών ΖΧ στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1980.

Ο Sir Clive ήταν ένας εφευρέτης με το άγγιγμα του Μίδα. Αλλά το φιάσκο του C5 τον υποβάθμισε σε κάτι που πλησίαζε περισσότερο την τραγική κατάληξη του κοσμηματοπώλη Gerald Ratner.

Καθώς μας χαμογελάει στον προθάλαμο του διαμερίσματός του, φορώντας ένα σακάκι και γραβάτα που θα περίμενε κανείς να δει σε μια αίθουσα συσκέψεων αντί στο σπίτι κάποιου, επιμένει ότι δεν έχει πικρία. Η δοκιμασία του να υλοποιεί ιδέες είναι αυτό που τον παρακινεί. "Σίγουρα δεν έχω επιθυμία να γίνω ιδιαίτερα πλούσιος. Εννοώ, υπήρξα ιδιαίτερα πλούσιος, αλλά αυτό ήταν κάτι που απλά συνέβη. Προφανώς και επιθυμώ να έχω αρκετά χρήματα, όλοι το επιθυμούμε, αλλά δεν είναι κάτι που με απασχολεί".

Παρότι παραδέχεται ότι συνάντησε "άπειρα προβλήματα κάθε είδους" συνεχίζει: "Δεν ζω στο παρελθόν. Πάντα με ενθουσιάζει αυτό με το οποίο καταπιάνομαι στο παρόν".

Όταν τον πιέζουμε να μας πει το πράγμα για το οποίο μετάνιωσε περισσότερο, ο εφευρέτης απομονώνει το C5. "Αυτό ήταν που με ενόχλησε περισσότερο, αλήθεια".

Και καθώς η συνέντευξη οδεύει προς την ολοκλήρωσή της πετάγεται από την καρέκλα του και επιστρέφει μερικές στιγμές αργότερα κρατώντας σφικτά έναν μαύρο φάκελο. Ρίχνοντας μία ανήσυχη ματιά στον φωτογράφο που είναι μαζί μας, μας πληροφορεί ότι δεν μπορούμε να φωτογραφήσουμε αυτό που πρόκειται να δούμε. Κατόπιν, με το πρόσωπό του να λάμπει, ανοίγει με υπερηφάνεια τον φάκελο για να αποκαλύψει ένα σχέδιο ενός πράγματος που μοιάζει με… αεροδυναμικό C5 με οροφή!

Όταν προσπαθούμε να του υποδείξουμε το προφανές, ο Sir Clive αποκρίνεται εσπευσμένα: "Ναι, όντως, αλλά δεν είναι αυτό που θα κυκλοφορήσουμε στην αγορά". Και προσθέτει αινιγματικά ότι, παρόλο που δεν θα είναι ριζικά διαφορετικό, "δεν θα είναι το ίδιο".

Αδυνατώντας να περιορίσει τον προφανή ενθουσιασμό του, λέει καθώς ετοιμαζόμαστε να φύγουμε: "Νομίζω ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε".

Και, για μια στιγμή, τον πιστεύουμε.

Η ζωή ενός εφευρέτη μέσα στο χρόνο

1940       Ο Clive Marles Sinclair γεννιέται στο Λονδίνο στις 30 Ιουλίου

1946       Αποφασίζει ότι θέλει να γίνει εφευρέτης

1957       Εγκαταλείπει το σχολείο και γίνεται συντάκτης σε έντυπα τεχνικού τύπου

1959       Συμμετέχει στην Mensa και διαπιστώνει ότι έχει IQ 159

1961       Ιδρύει την Sinclair Radionics, πουλώντας ηλεκτρονικά κιτ μέσω ταχυδρομείου

1962      Παντρεύεται την Anne Trevor-Briscoe. Θα αποκτήσουν μαζί 3 παιδιά στη διάρκεια ενός γάμου που κράτησε 23 χρόνια

1972       Κυκλοφορεί τον πρώτο υπολογιστή τσέπης στον κόσμο

1977       Κυκλοφορεί την πρώτη τηλεόραση τσέπης

1979       Ιδρύει την Sinclair Research

1980       Κυκλοφορεί τον ΖΧ80, τον πρώτο υπολογιστή που κοστίζει κάτω από 100 λίρες

1981       Κυκλοφορεί τον ΖΧ81, τον οποίο ακολούθησε την επόμενη χρονιά ο ZX Spectrum

1983       Χρίζεται ιππότης. Ψηφίζεται ως ο "νεαρός επιχειρηματίας της χρονιάς"

1984       Η Sinclair Research κοστολογείται στα 134.000.000 λίρες

1985       Κυκλοφορεί το ηλεκτρικό όχημα C5. Ο Sir Clive και η σύζυγός του χωρίζουν

1986       Πουλάει την Sinclair στον Alan Sugar

1992       Κυκλοφορεί το Zike, ένα μίνι ηλεκτρικό ποδήλατο

1994      Αναπτύσσει τον Zeta, έναν ηλεκτρικό κινητήρα που μπορεί να τοποθετηθεί σε συμβατικό ποδήλατο

1997       Παρουσιάζει ένα ραδιόφωνο στο μέγεθος ενός νομίσματος των 10 πεννών

2002       Επινοεί ένα μικρό ηλεκτρικό μοτέρ που κινεί αναπηρικά καροτσάκια

2008     Κυκλοφορεί το A Bike, ένα αναδιπλούμενο ποδήλατο για ανθρώπους που μετακινούνται μεταξύ σπιτιού και εργασίας

2009     Αρραβωνιάζεται την Angie Bowness, μία πρώην νικήτρια καλλιστείων και χορεύτρια σε στριπτιζάδικο

(Πηγή: Independent)