Grind για Atari ST/STE: το πρώτο gameplay video

Επειδή είναι εύλογο να υπάρχουν κάποιες απορίες αναφορικά με το Grind για τον Atari ST από τη στιγμή που γνωστοποιήθηκε ότι υφίσταται ήδη ένα πρώτο demo, αποφάσισα να φτιάξω ένα πολύ μικρό βιντεάκι με τη βοήθεια του εξομοιωτή STeem (και των Windows, φυσικά) προκειμένου να πάρετε μια ιδέα από το gameplay, την ταχύτητα της κίνησης, το animation των sprites κλπ.

Επειδή αρκετοί ρωτούν, το Grind στην τελική του έκδοση θα τρέχει σε "απλό" Atari ST με μνήμη 1-2ΜΒ (δεν έχει οριστικοποιηθεί ακόμα αυτό, αν και θεωρώ σημαντικό το να γίνει εφικτή η εκτέλεσή του σε μηχανήματα με 1ΜΒ όπως ο stock 1040STF) και σε Atari STE με 4ΜΒ RAM - μνήμη που μάλλον ήδη διαθέτουν όλοι οι STE εκεί έξω. Φυσικά η έκδοση για STE θα έχει κάποιες βελτιώσεις συγκριτικά με την αντίστοιχη για ST, με πρώτη τον ήχο, όπου θα υπάρχει η δυνατότητα για ταυτόχρονη ακρόαση ηχητικών εφέ και μουσικής.

Όσοι βιάζεστε (δεν σας αδικώ) να αρπάξετε το Grind στα χέρια σας καλό θα είναι να κάνετε υπομονή: το παιχνίδι θα χρειαστεί πάνω από ένα χρόνο από σήμερα προκειμένου να ολοκληρωθεί και να κυκλοφορήσει, αλλά, όπως θα δείτε και στο βιντεάκι, η ομάδα πίσω από τον επερχόμενο τίτλο βρίσκεται ήδη σε πολύ καλό δρόμο!

Grind για Atari ST/STE: απίστευτο, συγκλονιστικό, γκρανγκινιολικό, χιτσκοκικό

Σήμερα το πρωί με περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη στον Messenger, καθώς διαπίστωσα ότι ο κορυφαίος αυτός game developer και καλός φίλος που η πλειονότητα γνωρίζει απλά ως Tsak (ναι, ο δημιουργός του Worthy, αυτός) μου έστειλε ένα αρχειάκι με κατάληξη .PRG και μέγεθος 1ΜΒ. Φυσικά, τα αρχεία με αυτή την κατάληξη είναι γνωστά από τους 8μπιτους υπολογιστές της Commodore (PET, VIC-20, σειρά TED, Commodore 64, Commodore 128) αλλά συνήθως - και για αυτονόητους λόγους - είχαν μέγεθος μικρότερο από 64ΚΒ. Άρα λοιπόν, αυτό που μου έστειλε ο Γιάννης ήταν αρχείο για Atari ST ή STE (εντάξει, αν ήταν για Falcon θα τον... σκότωνα!). Και, σύμφωνα με το όνομά του, επρόκειτο για το demo του επιπέδου "library" του Grind. Nice!

Η αλήθεια είναι ότι ίσως να έχετε πληροφορηθεί - είναι κοινό μυστικό, άλλωστε - για την πρόοδο που γίνεται στο Grind με τα διάφορα demos που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, αλλά όλα αυτά αφορούσαν την Amiga. Κι όμως, από τις μέρες του Dread, όταν και ξεκίνησε η δημιουργία της game engine από τον ΚΚ, είχε γίνει γνωστό πως ό,τι βλέπαμε στην Amiga θα μπορούσε να τρέξει σχεδόν ίδιο και απαράλλαχτο και στους Atari ST και STE. Άλλο όμως το να διαβάζεις μία πρόταση - όσο εντυπωσιακά και αν είναι τα όσα αναφέρει - κι άλλο να βρίσκεσαι τελικά μπροστά στην υλοποίηση, έτσι δεν είναι;

Δεν θα σας πω ψέματα, έχοντας δει μέχρι τώρα videos και screenshots από την έκδοση της Amiga κρατούσα μικρό καλάθι. Και αυτό διότι, όσο κι αν εδώ και δεκάδες χρόνια υποστηρίζω με πάθος ότι οι ομοιότητες μεταξύ ST και Amiga είναι συντριπτικά περισσότερες από τις διαφορές τους, ειλικρινά θεωρούσα απίθανο τα όσα θαυμαστά είχα δει να υλοποιούνται στην "Μεγάλη Κυρία" να μπορούσαν να αποτελέσουν πράξη και των αντίστοιχων κυκλωμάτων του ST. Εδώ, στο πέρασμα των χρόνων, είδαμε ακόμα και κάποια από τα λιγότερο απαιτητικά παιχνίδια της Amiga να μεταφέρονται στον 16μπιτο Atari με αισχρά αποτελέσματα, σα να είχε ο κακομοίρης την επεξεργαστική ισχύ ενός ZX Spectrum. Χάρηκα με την καρδιά μου λοιπόν όταν διαπίστωσα ότι είχα πέσει έξω. Και όχι απλώς είχα πέσει έξω, δεν πέτυχα ούτε τον... λήγοντα!

Ό,τι και να λέμε, άλλο να σας τα γράφω και άλλο να τα βλέπετε (και να τα ακούτε). Το demo του Grind στον ST είναι μάλλον ανώτερο ως αποτέλεσμα από οποιοδήποτε FPS του παρελθόντος είχαμε δει ποτέ στην Amiga. Ίσως να στερείται της λεπτομέρειας ενός Genetic Species σε Amiga 4000 με 68060 και κάρτα γραφικών, αλλά μιλάμε για κάτι που τρέχει σε 68000 στα 8MHz! Αν αναλογιστούμε αυτό το τελευταίο, το συνολικό οπτικοακουστικό αποτέλεσμα μάλλον βάζει τα γυαλιά ακόμα και στον big daddy, το Doom το ίδιο, που, προκειμένου να τρέξει ομαλά απαιτούσε 80486 στα 33MHz (προσοχή, προτού αναφωνήσετε "μα τι γράφει ο μαλάκας" ξαναδιαβάστε την πρόταση που προηγήθηκε: δεν λέω ότι το Grind - που άλλωστε είναι ακόμα η alpha version ενός demo - είναι καλύτερο από το διαχρονικό αριστούργημα των Carmack και Romero ως παιχνίδι, απλά ότι δείχνει ανώτερο ως τεχνολογικό επίτευγμα).

Δεν θα σταθώ στο level design του tsak, όχι επειδή δεν είναι καλό (κάθε άλλο), αλλά επειδή θα έχουμε ολοκληρωμένη άποψη όταν θα κυκλοφορήσει τελικά το πλήρες παιχνίδι. Αυτό στο οποίο μπορώ να σταθώ είναι η εκπληκτική δουλειά που έχει γίνει στα γραφικά και, φυσικά, αυτό το θαύμα θαυμάτων, η game engine του παιχνιδιού. Seeing is believing θα γράψω μονάχα. Είναι απίστευτο, συγκλονιστικό, γκρανγκινιολικό, χιτσκοκικό (δεν θα μπορούσα να μην ανασύρω από τη μνήμη μου το εντυπωσιακό ρεπερτόριο επιθέτων που χρησιμοποιεί σε κάθε ευκαιρία ο Δημήτρης Χατζηγεωργίου) το να βλέπει κανείς ένα first person shooter με χαρακτηριστικά που θυμίζουν Doom να τρέχει σε έναν απλό Atari ST (το τονίζω, ST, όχι STE) τον ίδιο καιρό που κάποιοι άλλοι προκειμένου να μεταφέρουν το L' Abbaye des Morts του Locomalito στην πλατφόρμα από τον Spectrum απαιτούν... Falcon! Είναι αλήθεια αυτό το τελευταίο, δεν το έβγαλα από το μυαλό μου να ξέρετε...

Τέλος πάντων, προφανώς και δεν σκοπεύω να σταθώ στην προγραμματιστική... αμπαλοσύνη παραδειγμάτων όπως το παραπάνω ή όπως η πλειονότητα των κυκλοφοριών για STE των τελευταίων χρόνων. Αυτό στο οποίο πραγματικά αξίζει να σταθούμε - και να υποκλιθούμε, θα συμπλήρωνα - με δέος και θαυμασμό είναι το Grind. Και στις δύο εκδόσεις του φυσικά, και για Amiga και για Atari.

Ελπίζοντας ότι θα πάρετε μια ιδέα από τα screenshots για το μεγαλείο του κορυφαίου αυτού δημιουργήματος να σας αναφέρω ότι στην παρούσα φάση "ζητάει" Atari ST ή STE με 2ΜΒ μνήμης. Στον ST κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού ακούγεται μόνο μουσική, ενώ στον STE ακούγεται και μουσική και ηχητικά εφέ. Που εδώ που τα λέμε, το οπτικό αποτέλεσμα είναι τέτοιο που και βουβό να ήταν το παιχνίδι κουβέντα δεν θα μπορούσαμε να πούμε, έτσι;

Raid Over Moscow: ο Ψυχρός Πόλεμος έφτασε στην Amiga!

Δεν είναι μία και δύο οι φορές που έχω ξεχάσει παλιές αναρτήσεις μου στο blog. Πλέον βαδίζω προς την ολοκλήρωση της πρώτης χιλιάδας, οπότε θεωρώ ότι είναι μάλλον ανθρώπινο κάποια posts να μην τα θυμάμαι μέχρι να τα ξαναδώ μπροστά μου. Αυτό ακριβώς συνέβη και με την μεταφορά του Raid Over Moscow στην Amiga η κυκλοφορία της οποίας μας γνωστοποιήθηκε την εβδομάδα που διανύουμε: είχα γράψει όλες τις λεπτομέρειες γι' αυτήν και τους συντελεστές της τον Νοέμβριο του 2016! Μπράβο μου, δεν μου τό 'χα!

Από την άλλη, αυτού που του το είχα είναι του Γιάννη Τσακίρη, τον οποίο η διεθνής Αμιγκο-κοινότητα έχει μάθει ως tsak: γνωρίζοντας τον Γιάννη, το μεράκι, το πάθος του και την ποιότητα της δουλειάς του, θα μπορούσα να ποντάρω στο ότι το Raid Over Moscow, η νέα κυκλοφορία της ReImagine games αξίζει και με το παραπάνω.

Προσωπικά, το Raid Over Moscow δεν το βλέπω ως "ένα ακόμα παιχνίδι". Βλέπετε, όταν αγόρασα τον πρώτο μου Commodore 64 back in the day, οι άνθρωποι του Cat Computers προσφέρθηκαν να μου δώσουν μαζί και 3 παιχνίδια της επιλογής μου (μη ρωτάτε αν ήταν σε κόπιες ανόητοι, φυσικά και ήταν!). Έτσι λοιπόν, και αφού και κάθε άλλο παρά άσχετος ήμουν με τον χώρο, επέλεξα με σχεδόν κλειστά μάτια τα Raid Over Moscow, The Way of the Exploding Fist και Spy Hunter από τους τίτλους που υπήρχαν διαθέσιμοι. Η αλήθεια είναι ότι το τελευταίο ποτέ δεν με ενθουσίαζε, αλλά και η ποικιλία των αντιγραμμένων παιχνιδιών που υπήρχαν διαθέσιμα σε κασέτα δεν ήταν τεράστια, και εγώ βιαζόμουν να πάω σπίτι για να παίξω και... καταλαβαίνετε, τέλος πάντων.

Καθώς λοιπόν το Raid Over Moscow ήταν - ας πούμε - η παρθενική μου εμπειρία με τον 64άρη, είναι χαραγμένο ανεξίτηλα στη μνήμη μου, και, παρά τα χρόνια που πέρασαν, το θεωρώ ακόμα και σήμερα έναν από τους κορυφαίους και πλέον εμβληματικούς τίτλους που εμφανίστηκαν ποτέ στην πλατφόρμα. Τι να πρωτοπεί κανείς γι' αυτό; Ήταν μία δημιουργία του μακαρίτη Bruce Carver, του ανθρώπου που χάρισε 2 ακόμα κλασικά multistage διαμάντια στους χρήστες του C64, τα κλασικά Beach Head και Beach Head II. Το σενάριό του ήταν επηρεασμένο από το Ψυχροπολεμικό κλίμα της εποχής (1984) και, βέβαια, ως Αμερικάνικος τίτλος έβαζε τον παίκτη να σώσει την ανθρωπότητα (τις Η.Π.Α., δηλαδή!) από τον πυρηνικό όλεθρο που θα προκαλούσαν οι πύραυλοι που είχαν εκτοξεύσει οι αιμοσταγείς Σοβιετικοί!

Πραγματικά δεν γνωρίζω αν και κατά πόσο τα παιχνίδια του Bruce - και εν προκειμένω, η μεταφορά του Raid Over Moscow στην Amiga - μπορούν εν έτει 2020 να δελεάσουν κάποιον gamer με το gameplay τους, καθώς αποτελούνται από αρκετά arcade stages σε καθένα εκ των οποίων ο παίκτης καλείται να παίξει ένα εντελώς διαφορετικό subgame προκειμένου να το ολοκληρώσει. Για όσους φυσικά έζησαν την υπέρτατη gaming Ψυχροπολεμική εμπειρία που ονομάζεται Raid Over Moscow στον καιρό της, δεν τίθεται καν θέμα: προσωπικά λάτρεψα τον νέο τίτλο της ReImagine προτού καν αυτός κυκλοφορήσει, τι να λέμε τώρα;

Για την ιστορία, το παιχνίδι γράφτηκε σε Blitz BASIC από τον Erik Hogan (earok), χρησιμοποιώντας ως βάση γραφικά του Adrian Cummings από τα 80s τα οποία επεξεργάστηκε, συμπλήρωσε, ρετουσάρισε και ολοκλήρωσε ο tsak. Όμως η συμμετοχή του Έλληνα δημιουργού δεν ολοκληρώνεται εδώ, καθώς, μαζί με τον Simone Bernacchia δημιούργησε και το πρωτότυπο soundtrack της έκδοσης της Amiga.

Θα μπορούσα να γράφω ώρες για το Raid Over Moscow, αλλά προτιμάω να τις περάσω παίζοντας το παιχνίδι της ReImagine στην Amiga και να επανέλθω με αναλυτική παρουσίαση στο τεύχος του Ιουνίου του Retro Planet. Μέχρι τότε, μπορείτε να κατεβάσετε το παιχνίδι από την σελίδα του στο website της ReImagine και να το χαρείτε στην Amiga σας, καθώς παίζει σε όλα ανεξαιρέτως τα μοντέλα που διαθέτουν από 1ΜΒ RAM και πάνω (και πολλά μπράβο γι' αυτό στους δημιουργούς του).

Metro Siege: Amiga 500 is back with a vengeance!

Η ώρα για το πολυαναμενόμενο νέο έφτασε λοιπόν! Όσοι από εσάς παρακολουθήσατε πριν από λίγο την εκπομπή του Amigabill στο Twitch προφανώς έχετε ήδη πληροφορηθεί για τα... χαρμόσυνα νέα, αλλά καλό είναι να τα πούμε κι από εδώ και για τους υπόλοιπους και, κυρίως, στα ελληνικά!

Η αλήθεια είναι ότι κάποιοι από όσους είχαμε παρευρεθεί στο τελευταίο Amicamp, την μοναδική ετήσια μάζωξη φίλων της Amiga που διοργανώνεται στην Ελλάδα, είχαμε την τύχη να δούμε αλλά και να παίξουμε το νέο brawler της Pixelglass, της εταιρίας του καλού φίλου και συνεργάτη στο Retro Planet Γιάννη Τσακίρη. Το παιχνίδι - ή, καλύτερα, η παιχνιδάρα αυτή - ονομάζεται Metro Siege, και το προηγούμενο μόλις δίωρο έγιναν τα παγκόσμια αποκαλυπτήριά της.

Αλλά, για μια στιγμή, τι εστί brawler; Είναι είδος video game, σωστά; Και, αν ναι, τι είδος; Είναι shoot 'em up, είναι puzzle, είναι adventure; Σωστότατο και ιδιαιτέρως εύλογο το ερώτημα, αγαπητοί φίλοι και φίλες. Brawler λοιπόν, με τα απλούστερα λόγια που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει κανείς, είναι το beat 'em up. "Ξυλίκι" εις το ελληνικότερον.

Έτσι λοιπόν, η Pixelglass, σε συνεργασία με τις BitBeamCannon και Enable Software παρουσίασε σήμερα, σε συνεργασία φυσικά με τον αγαπητό Amigabill, το νέο της παιχνίδι, το beat 'em up που ονομάζεται Metro Siege και το οποίο αναμένεται να ταρακουνήσει συθέμελα τους (εναπομείναντες) χρήστες Amiga. Βλέπετε, όλοι θυμόμαστε τα Bad Dudes vs Dragon Ninja, Double Dragon, Vigilante κλπ, πασίγνωστους δηλαδή εκπροσώπους του είδους των brawlers στην Amiga. Ε, να ξέρετε ότι το Metro Siege δεν έχει καμία σχέση: απ' όσο το είδαμε και το δοκιμάσαμε, το νέο δημούργημα της Pixelglass έχει τόσο ομαλό animation, τόσο απαλό scrolling, τόσο fluid ροή, που κάνει τα προαναφερθέντα παιχνίδια να μοιάζουν με ατυχείς προσπάθειες γραμμένες σε BASIC στον... Atari ST (εντάξει, δεν περίμενα ότι θα έγραφα εγώ ποτέ κάτι τέτοιο, αλλά υπερβάλλουμε που και που για να ψαρέψουμε clicks από τους Αμιγκάδες - μην βγει παραέξω).

Το Metro Siege λοιπόν δεν είναι απλά το brawler που θα "τελειώσει" όλα τα άλλα brawlers, αλλά είναι και (όπως δείχνει) κάτι παραπάνω: οι προγραμματιστές του παιχνιδιού δεν υπέκυψαν στον πειρασμό του AGA chipset, κι έτσι το νέο δημιούργημα της Pixelglass θα μπορεί να τρέξει σε οποιαδήποτε Amiga διαθέτει 1ΜΒ μνήμης RAM. Με πολύ απλά λόγια, ναι, τρέχει στην 500άρα!

Δεν θα σας ζαλίσω περισσότερο βραδιάτικα, θα σας αφήσω με το teaser video του Metro Siege και με την υπόσχεση να επανέλθω το συντομότερο με νέες πληροφορίες για το επερχόμενο παιχνίδι. Για περισσότερα τσεκάρετε το Twitch του Amigabill και το website της Pixelglass.

Ένα είναι σίγουρο, πάντως: με κυκλοφορίες όπως το Metro Siege, Amiga 500 is back with a vengeance!

Το Worthy είναι διαθέσιμο: τσιμπήστε το!

Εδώ και μερικές μέρες - εντελώς συμπτωματικά από την ημέρα που κυκλοφόρησε το 20ο τεύχος του Retro Planet - είναι επιτέλους διαθέσιμη η commercial έκδοση του Worthy. Σας είχα γράψει παλαιότερα για τον νέο τίτλο της Pixelglass από τα χεράκια του φίλου tsak και τώρα πλέον το παιχνίδι έχει ολοκληρωθεί και μπορεί ο καθένας να το αποκτήσει και να το χαρεί στην Amiga του ή σε κάποιον emulator.

Θα έλεγε κανείς ότι είναι περιττό να τονίσω ότι με τιμές που ξεκινούν από τα 9€ (ψηφιακό download που περιλαμβάνει το παιχνίδι σε έκδοση για σκληρό δίσκο, .iso και .adf image files καθώς και manual κλπ) το Worthy είναι must buy - ακόμα και αν δεν σκοπεύετε να το παίξετε ποτέ! Δηλαδή, πόσα πια κάνει κέφι ο μέσος Έλληνας retro lover να δώσει για ένα ολοκαίνουριο παιχνίδι που τρέχει σε οποιαδήποτε Amiga και αναπτύχθηκε σε μεγάλο μέρος στην Ελλάδα εν έτει 2017-18;

Μιλάμε για μία απλή χειρονομία που θα ενισχύσει την προσπάθεια του Έλληνα developer πάνω απ' όλα - δευτερευόντως βέβαια με τον τρόπο αυτό αποκτάει κανείς και ένα πολύ αξιόλογο arcade/puzzle παιχνίδι. Θα ήταν λοιπόν αυτονόητη η αγορά του Worthy από οποιονδήποτε ασχολείται ενεργά με το αντικείμενο "Amiga" εν Ελλάδι στους καιρούς μας. Από την άλλη, έχοντας (δυστυχώς) προσωπική πείρα από το πόσο ανοιχτοχέρηδες είναι κατά μέσο όρο οι Έλληνες retro lovers ε, μου δημιουργούνται και κάποιες αμφιβολίες για το αν και κατά πόσο το Worthy θα έχει την υποδοχή και την εμπορική πορεία που δικαιούται...

Βλέπετε, όλοι δηλώνουν "ενεργοί" και "μέσα σε όλα" και δεν σταματούν να προτείνουν (αλλά και να κριτικάρουν) αλλά μόλις ζητηθεί να βάλουν το χέρι στην τσέπη προκειμένου να ενισχύσουν - έστω και με ένα πεντάευρο - την οποιαδήποτε προσπάθεια ε, εκεί είναι που πλακώνουν οι αμφιβολίες, οι δεύτερες σκέψεις και τα καβούρια (στις τσέπες). Και μετά βέβαια, πάλι τα ίδια: "γιατί δεν κυκλοφορεί ελληνικό software;", "γιατί δεν κυκλοφορεί ελληνικό hardware;", "γιατί δεν διοργανώνονται περισσότερα events;", "γιατί δεν κυκλοφορούν περιοδικά όπως το Pixel και το User;" κι άλλα τέτοια φαιδρά. Φυσικά, η απάντηση είναι ότι όλα τα παραπάνω συμβαίνουν και συμβαίνουν αυτή τη στιγμή: και ελληνικό software, και hardware, και events και περιοδικά έχουμε και μέσα από αυτό εδώ το blog έχω γράψει πάμπολλες φορές για όλα αυτά. Απλά, αν η πλειοψηφία συνεχίσει απλά να ζητάει, να παραπονιέται, να κρίνει αφ' υψηλού και να μην πληρώνει, τότε, αργά ή γρήγορα, νομοτελειακά, όλα αυτά θα πάψουν να υπάρχουν. Και μετά ας μην τολμήσει κανείς να πετάξει κανένα "γιατί;": την απάντηση την διαβάσατε σε αυτήν και στην προηγούμενη παράγραφο...

Τέλος πάντως, ας αφήσω τη γκρίνια (κάθε φορά τα ίδια λέω!) και ας επικεντρωθούμε στο χαρμόσυνο γεγονός αυτό καθαυτό, την κυκλοφορία δηλαδή του Worthy. Μπορείτε να αποκτήσετε το παιχνίδι από εδώ και υποσχόμαστε και πλήρες review στο επόμενο τεύχος του Retro Planet. Μέχρι τότε, απλά αποδείξτε ότι είστε Worthy!

Road Avenger για Amiga: tsak is back!

Έχουν περάσει αρκετές μέρες από τότε που "έσκασε" η είδηση για την κυκλοφορία του Road Avenger για Amiga από την ReImagine (label της PixelGlass) και όλο έψαχνα να βρω την ευκαιρία να παίξω το παιχνίδι ώστε να γράψω γι' αυτό αλλά όλο και χρόνος δεν υπήρχε. Τελικά εγκατέλειψα προς το παρόν την ιδέα του να το παίξω σε κανονική Amiga, και αποφάσισα να περιοριστώ στην λύση του WHDLoad. Για την "πραγματική" εμπειρία υπάρχει πάντα και το Retro Planet, εκεί όπου λογικά θα επανέλθουμε με πληρέστερο και αναλυτικότερο άρθρο...

Το Road Avenger λοιπόν είναι ένα coin-op μηχάνημα ("ηλεκτρονικό" για τους 80άδες) βασισμένο σε Laserdisc, πράγμα που σημαίνει full motion video κι άγιος ο Θεός! Κυκλοφόρησε ως Road Blaster από την πάλαι ποτέ κραταιά Data East το 1985 και τα χρόνια που ακολούθησαν υλοποιήθηκαν πολλά ports του σε home υπολογιστές και κονσόλες κυρίως στην Ιαπωνική αγορά, γεγονός που δεν επέτρεψε στο παιχνίδι να γίνει ιδιαίτερα γνωστό στα μέρη μας. Παρόλα αυτά, η έκδοση για το Sega CD πέρασε τα Ιαπωνικά σύνορα, φέρνοντας και τον υπόλοιπο κόσμο αντιμέτωπο με την εμπειρία του νέου FMV παιχνιδιού.

Η μεταφορά FMV τίτλων δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο για τον εξ Αθηνών ορμώμενο Tsak, τον Earok και την ReImagine: ποιος άλλωστε έχει ξεχάσει την εμπειρία του Time Gal, της πρώτης μεταφοράς FMV τίτλου από τον ταλαντούχο Έλληνα pixel artist και την ομάδα του πριν από περίπου ένα χρόνο, που ήρθε να... βάλει τα γυαλιά σε διαφημισμένα ports του παρελθόντος όπως τα Dragon's Lair και Space Ace;

Σε αντίθεση με τους τίτλους της Pixelglass, ό,τι κυκλοφορεί υπό το label της Reimagine καλύπτεται από άκρα μυστικότητα, μέχρι που ξαφνικά απλά... εμφανίζεται! Κάπως έτσι συνέβη στο παρελθόν με τα Giana Sisters SE και Time Gal, έτσι έγινε και τώρα με το Road Avenger (βασικά μόνο για το Raid Over Moscow είχαμε ακούσει πριν αυτό ολοκληρωθεί και ορθώς μάλλον, καθώς κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί μέχρι σήμερα και υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι μπορεί και να μην γίνει ποτέ, δυστυχώς).

Το Road Avenger λοιπόν αποτελεί μια ευχάριστη έκπληξη για τους κατόχους Amiga και μάλιστα οποιουδήποτε μοντέλου, υπό την προϋπόθεση ότι αυτό είναι εφοδιασμένο με τουλάχιστον 2ΜΒ μνήμης RAM και σκληρό δίσκο (ή CD-ROM drive με ταχύτητες από 2x και πάνω, αναλόγως την έκδοση). Το gameplay του Road Avenger έχει μεταφερθεί αυτούσιο από την έκδοση του Sega CD, ενώ τα γραφικά έχουν περάσει από την ιδιαίτερη φροντίδα του Tsak, με αποτέλεσμα να είναι σαφώς ανώτερα της original έκδοσης καθώς εκμεταλλεύονται τις HAM6 και HAM8 (στην έκδοση για AGA chipset) αναλύσεις των μοντέλων της Μεγάλης Κυρίας. Πέραν των γραφικών remastered είναι και ο ήχος, οπότε καλό είναι να προετοιμαστείτε για μία εξαίσια οπτικοακουστική εμπειρία...

Μπορείτε να κατεβάσετε το Road Avenger από εδώ (OCS/ECS έκδοση) ή από εδώ (AGA έκδοση). Για τα υπόλοιπα downloads απλά επισκεφθείτε την σελίδα του παιχνιδιού και... take your pick!

Αν θέλετε να διαβάσετε αρκετές πραγματικά ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες για το Road Avenger/Road Blaster αλλά και την μεταφορά του παιχνιδιού στην Amiga από την ReImagine, απλά... ξεψαχνίστε το readme αρχείο που έρχεται μαζί με το παιχνίδι. Αξίζει!

Are you Worthy for a new Amiga game?

Χαρμόσυνα νέα σήμερα - πρώτη εργάσιμη μετά τα Χριστούγεννα, γαρ - για τους χρήστες Amiga. Και ειδικά για αυτούς που στο μυαλό τους ισχύει η ισότητα Amiga=Amiga 500.

Με email του ο Γιάννης Τσακίρης - γνωστός στην Amiga community ως "tsak" μας πληροφόρησε για την επερχόμενη κυκλοφορία-έκπληξη του νέου του παιχνιδιού που ακούει στο όνομα "Worthy". Το Worthy θα τρέχει σε Amigas με O.C.S. ή E.C.S. και 1ΜΒ μνήμη, γεγονός πραγματικά εντυπωσιακό αν κάποιος έχει γνωρίσει προσωπικά τον Γιάννη την σαφή του προτίμηση στην Amiga 1200 και τις έξτρα δυνατότητες του AGA chipset!

Δεν γνωρίζω λοιπόν (ακόμα) τα "πώς" και τα "γιατί" που ώθησαν τον tsak στη δημιουργία παιχνιδιού για την 500άρα αλλά το νέο είναι σίγουρα καλό και μου φτάνει και μου περισσεύει!

Το Worthy λοιπόν, κρίνοντας από το video που μας κοινοποίησε ο Γιάννης, είναι ένα arcade παιχνιδάκι με στοιχεία από Pac-Man, Boulder Dash και άλλα κλασικά παιχνίδια του παρελθόντος, φονικές... ντομάτες (ΟΚ, μοιάζουν τουλάχιστον!), όπλα, διακόπτες και κοπέλα για να σώσουμε στο τέλος του κάθε level. Τα γραφικά του είναι όμορφα, λειτουργικά και λεπτομερή, ο χειρισμός αναμένεται να είναι απλούστατος και το παιχνίδι θα κυκλοφορήσει ως budget τίτλος στις αρχές της χρονιάς που μας έρχεται.

Εννοείται ότι για εμένα προσωπικά είναι must buy και ευχαριστώ θερμά τον Γιάννη που ασχολήθηκε - επιτέλους! - με τις ταπεινές 500άρες! Για την ιστορία στη δημιουργία του Worthy συνεργάστηκαν οι Alex Brown (κώδικας - προγραμματιστής του Blocky Skies), Simone Bernacchia (μουσική) και, φυσικά ο tsak (γραφικά, ηχητικά εφέ, game design) και το παιχνίδι θα κυκλοφορήσει υπό το label της Pixelglass.

Ρε, λέτε να το έχουμε στο Amicamp; Ένας μήνας από σήμερα είναι. Για να δούμε...

Το Time Gal ήρθε στην Amiga!

Εντάξει, 3η σερί ανάρτηση για Amiga είναι too much για μένα προσωπικά, αλλά τι να κάνω αν τα νέα έρχονται από Amiga μεριά, ε;

Όπως με πληροφόρησε λοιπόν ο καλός φίλος (και ταλαντούχος pixel artist/developer) tsak, μαζί με τον Earok και υπό το label της ReImagine ολοκλήρωσαν ένα καθόλα μη αναμενόμενο port, αυτό του Time Gal σε Amiga.

Για όσους - ανάμεσα σε αυτούς ανήκα και εγώ μέχρι χθες! - δεν έχουν ιδέα τι εστί Time Gal, θα γράψω δυο λογάκια. Όλοι θυμάστε το Dragon's Lair, έτσι; To coin op θαύμα της Cinematronics και του Don Bluth με το full motion video που έκρυβε ένα ολόκληρο laserdisc player μέσα του και έγινε αργότερα port σε ουκ ολίγα 8μπιτα και 16μπιτα μηχανήματα. Το Dragon's Lair ακολουθήθηκε σύντομα από τo Space Ace. H Taito λοιπόν (όλοι γνωρίζετε την Taito, έτσι;), φιλοδοξώντας να τσιμπήσει ένα κομμάτι από την πίτα της Cinematronics κυκλοφόρησε το 1985 το Time Gal, ένα επίσης laserdisc based coin op με γραφικά τεχνοτροπίας manga αυτή τη φορά, στο οποίο χειριζόμαστε την Reika, που ταξιδεύοντας μέσα στο χρόνο προσπαθεί να σταματήσει τον σατανικό Luda από το να αλλάξει τα γεγονότα του παρελθόντος. Προσωπικά θεωρώ το σενάριο και το όλο concept του Time Gal πολύ περισσότερα ενδιαφέροντα εκείνων του Dragon's Lair, ενώ σαφώς ανώτερα είναι και τα γραφικά του (νεώτερου χρονικά) παιχνιδιού του Ιαπωνικού κολοσσού των video games.

Πάμε στην έκδοση για Amiga τώρα, shall we? Λοιπόν, η δουλειά που έκαναν τα παιδιά της ReImagine είναι απλά καταπληκτική: το Time Gal τρέχει σχεδόν σε οποιαδήποτε Amiga με την ταχύτητα μιας 1200άρας και πάνω και >1ΜΒ μνήμης chip RAM, αρκεί να έχετε στη διάθεσή σας αρκετό χώρο στον δίσκο (πάνω από 500ΜΒ) και αρκετό χρόνο μέχρι να... αποσυμπιεστούν τα αρχεία του παιχνιδιού, καθώς, χωρίς υπερβολή, την μία ωρίτσα την ξεπερνάει άνετα αυτή η διαδικασία! Φυσικά, το Time Gal τρέχει και σε οποιοδήποτε stock CD32 και σίγουρα αποτελεί ένα από τα ελάχιστα παιχνίδια της πλατφόρμας που δικαιολογούν την ύπαρξη οπτικού μέσου!

Σαν παιχνίδι τώρα, το Time Gal έχει 16 ολόκληρες πίστες σε διαφορετικές στιγμές της ιστορίας, με πολύ καλό animation και γραφικά, μεγάλη ποικιλία, και αριθμό frames που απλά κάνει τα Dragon's Lair 1 και 2 και Space Ace των υπολογιστών να... τρέχουν να ψάξουν γωνία να κρυφτούν! Υπάρχουν 6 επίπεδα δυσκολίας (καλό αυτό, γιατί μπορείτε να χαρείτε το παιχνίδι χωρίς να σας σπάσουν τα νεύρα) και ο χειρισμός είναι απλούστατος, καθώς καλείστε απλά να επαναλαμβάνετε με το joystick την κίνηση που σας υποδεικνύεται στην οθόνη στο μικρότερο δυνατό χρονικό διάστημα (σκεφτείτε κάτι σαν τα cinematic sequences των τελευταίων παιχνιδιών της σειράς Call Of Duty).

Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να επεκταθώ περισσότερο. Θα συμβουλεύσω απλώς όλους αυτούς που έχουν Αμίγκες στημένες για WHDload με δίσκους χωρητικότητας πολλών GB (τα ναρκωτικά ποτέ δεν ήταν αρκετά για τους Αμιγκάδες) να κατεβάσουν το Time Gal από εδώ και να ζήσουν μια πραγματικά εντυπωσιακή FMV gaming εμπειρία στα αγαπημένα τους μηχανήματα. Οι κάτοχοι Amiga CD32 μπορούν να κατεβάσουν το παιχνίδι από εδώ. Απολαύστε υπεύθυνα!

Ξεκίνησαν τα presales του Alarcity!

"Spread the news" μου έγραψε ο tsak, και αυτό ακριβώς σκοπεύω να κάνω! Ξεκίνησαν λοιπόν από χθες οι προπαραγγελίες ή, καλύτερα, οι προπωλήσεις του Alarcity, του νέου παιχνιδιού της Pixelglass που αποτελεί δημιουργία των tsak και Earok για όλες τις Amigas με AGA chipset (Amiga 1200, CD32 και Amiga 4000).

Μπορεί κανείς να προ-αγοράσει το Alarcity σε τιμές που ξεκινούν από τα 16€ και φτάνουν μέχρι και τα 44€ (μαζί με τα ταχυδρομικά) για τους έχοντες... παχύτερα πορτοφόλια! Αναλυτικά, οι εκδόσεις του Alarcity είναι οι εξής:

SILVER (διαθέσιμη μέχρι και του επερχόμενου Αγίου Βαλεντίνου, ήτοι την 14η Φεβρουαρίου 2017):

- Μειωμένη τιμή σε σχέση με αυτήν της "κανονικής" κυκλοφορίας
- Διάθεση σε digital download ή "κανονικό" (φυσικό) αντίτυπο, με ή χωρίς κουτί
- Όλα τα "φυσικά" αντίτυπα περιλαμβάνουν CD με το παιχνίδι, θήκη DVD και τυπωμένο manual
- Όλοι οι αγοραστές της SILVER έκδοσης θα εισπράξουν τις ονομαστικές ευχαριστίες των δημιουργών του παιχνιδιού στα credits αυτού αλλά και στο manual, είτε πρόκειται για το έντυπο είτε για το ψηφιακό.

GOLD (περιορισμένη έκδοση σε 50+50 αντίτυπα):

- Special συλλεκτική έκδοση του παιχνιδιού με πολλά extras!
- Διάθεση σε digital download ή "κανονικό" (φυσικό) αντίτυπο, με ή χωρίς κουτί
- Όλα τα αντίτυπα περιλαμβάνουν CD με το παιχνίδι, θήκη DVD, τυπωμένο manual, αφίσα, μαγνητάκι για το ψυγείο (!) καθώς και mouse pad!
- Έξτρα αποκλειστικό περιεχόμενο στο παιχνίδι.
- Όλοι οι αγοραστές της GOLD έκδοσης θα εισπράξουν τις ονομαστικές ευχαριστίες των δημιουργών του παιχνιδιού στα credits αυτού αλλά και σε ειδικό τμήμα του manual, είτε πρόκειται για το έντυπο είτε για το ψηφιακό (η δυνατότητα αυτή θα εκπνεύσει με την επίσημη κυκλοφορία του παιχνιδιού).

Σπεύσατε λοιπόν να αγοράσετε το Alarcity στην έκδοση που προτιμάτε από εδώ και να ενισχύσετε ένα project που έχει ξεκινήσει με τις καλύτερες προϋποθέσεις (θυμηθείτε το Giana Sisters SE). Αν θέλετε να παίξετε το survival demo του Alarcity μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ.

Το Raid Over Moscow έρχεται στην Amiga!

Είχε αποτελέσει έναν από τους πλέον εμβληματικούς τίτλους του Commodore 64 και ένα από τα πλέον εντυπωσιακά παιχνίδια στα μέσα της δεκαετίας του '80. Δέχθηκε πολλή κριτική για το ψυχροπολεμικό κλίμα που μετέδιδε και ξανακυκλοφόρησε μερικά χρόνια αργότερα ως budget τίτλος με την ονομασία "Raid" (ο politically correct δήθεν καθωσπρεπισμός βρισκόταν ήδη προ των πυλών). Ο λόγος για το Raid Over Moscow της Access Software που κυκλοφόρησε στην Ευρώπη το 1984 από την US Gold, και έγινε σύντομα port και στα υπόλοιπα 8μπιτα (Amstrad, Spectrum, BBC Micro κλπ). Φυσικά, το 1984 δεν είχαν κυκλοφορήσει ακόμα οι 16bit υπολογιστές με αποτέλεσμα, όταν αυτό τελικά συνέβη 2 χρόνια αργότερα το Raid Over Moscow να θεωρείται ήδη "παλιό" και να μην τύχει ποτέ κάποιας προσπάθειας μεταφοράς στα 16μπιτα.

Έγραψα "ποτέ"; Χα! Γράψτε λάθος: ο γνωστός και μη εξαιρετέος Earok σε συνεργασία με τον - ακόμα πιο γνωστό, σε εμάς τουλάχιστον! - tsak, στα πλαίσια της συνεργασίας που έχουν ξεκινήσει εδώ και μερικούς μήνες και υπό το label της Reimagine θα κάνουν port το Raid Over Moscow στην Amiga!

"Τι"; "Πώς"; "Πού"; "Πότε"; Σωστά αναρωτιέστε. Να θυμίσω καταρχάς ότι οι tsak και Earok υπό το label της Reimagine μας χάρισαν πριν λίγο καιρό το υπέροχο Giana Sisters SE. Έτσι, στο πλαίσιο του project της Reimagine θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2017, εντελώς δωρεάν, και το Raid Over Moscow για Amiga. Η παραπάνω πληροφορία έγινε γνωστή από τη συνέντευξη που παραχώρησε ο tsak στον Walkero, στα πλαίσια του 4ου podcast του Amiga.gr (η αφεντιά μου είχε την τιμή να φιλοξενηθεί παρέα με τον Χρήστο Παπαδάκη στο 3ο podcast). Τα πρώτα screenshots που κυκλοφόρησαν από την δουλειά που είχε κάνει ο Earok μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο δείχνουν ιδιαίτερα υποσχόμενα - σκεφτείτε δηλαδή τι έχει να γίνει μόλις βάλει το χέρι του και ο tsak!

Το Raid Over Moscow όπως έγραψα θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2017, και θα ακολουθήσει ως project το release της commercial έκδοσης του Alarcity. Υπομονή λοιπόν και καλά πράγματα θα έρθουν!

Factor 5 The Complete Amiga Works

Τώρα που ο Earok χρησιμοποιεί τον ελεύθερο χρόνο για να φτιάχνει νέα παιχνίδια για Amiga με τον "δικό μας" tsak, ο Amigajay έμεινε μόνος να τραβάει το κουπί των compilations για το CD32. Αναπόφευκτα λοιπόν μειώθηκε ο ρυθμός, αλλά όχι και η ποιότητα!

Αυτό το τελευταίο μπορεί εύκολα να το καταλάβει κανείς ρίχνοντας μια ματιά στη νέα συλλογή που έφτιαξε ο Amigajay, που τιτλοφορείται Factor 5 The Complete Amiga Works και περιλαμβάνει - τι άλλο; - τα άπαντα της Factor 5 για Amiga!

Έτσι λοιπόν, το Factor 5 The Complete Amiga Works περιλαμβάνει τα παρακάτω:

B.C. Kid (1992)
Denaris (1989)
Katakis (1988)
R-Type (1989)
Tony & Friends in Kellogg's Land (1994)
Turrican (1990)
Turrican II (1992)
Turrican 3 (1993)

Όλα τα παιχνίδια έχουν patchαριστεί ώστε να μπορούν να εκμεταλλευτούν δίκουμπα joysticks, όπως αυτά του CD32. Τι κάθεστε, λοιπόν; Κατεβάστε τη συλλογή από εδώ. (Πηγή: Indie Retro News).

Ultimate Fighters για CD32

Ο παραγωγικότατος και πολυπράγμων Earok δημιούργησε μια νέα συλλογή παιχνιδιών για το CD32, η οποία ίσως και να είναι η καλύτερη από όσες έχει παρουσιάσει μέχρι σήμερα. Και αυτό είναι μεγάλη κουβέντα, γιατί αναφερόμαστε στον δημιουργό compilations όπως είναι οι Football Glory, Bitmap Bros Collection, Turrican Anthology, Shadow Of The Beast Trilogy και πολλές-πολλές ακόμη.

Δυστυχώς (ή ευτυχώς!) ο Earok αποφάσισε από εδώ και πέρα να αφιερώνει τον ελεύθερο χρόνο του στην ανάπτυξη παιχνιδιών για την Amiga και έκανε ήδη την αρχή, αφού το Giana Sisters SE είναι προϊόν της συνεργασίας του με τον "δικό μας" tsak!

Ας επιστρέψουμε όμως στην τελευταία δημιουργία του Earok, η οποία ονομάζεται Ultimate Fighters και περιλαμβάνει, ούτε λίγο ούτε πολύ, 40 ολόκληρα παιχνίδια με περισσότερο ή λιγότερο fighting στοιχεία. Δώστε βάση:

Art of Breaking Heads
Best of the Best
Body Blows AGA
Body Blows Galactic AGA
Body Blows (Ultimate)
Brutal: Paws of Fury
Budokan
Chambers of Shaolin
Doman
Double Dragon
Double Dragon 2
Double Dragon 3
Dragon Ninja
Dynamite Dux
Elf Mania
Fatal Impact
Fightin Spirit
Final Fight
Franko
Full Contact
Golden Axe
International Karate +
Karate Kid Part II
Karateka
Mad Fighters II
Master Axe
Mortal Kombat 1
Mortal Kombat 2
Motorhead
Ninja Mission
Pit Fighter
Rise of the Robots
Shadow Fighter
Shaq Fu
Street Fighter 2
Street Fighter 2 New Challengers DX
Street Fighter 2 Turbo
Super TaeKwanDoMaster
Sword of Sodan
Teenage Mutant Hero Turtles Coin-Op

Στη συγκεκριμένη περίπτωση νομίζω πως οτιδήποτε παραπάνω απλά περιττεύει: τσιμπήστε την καταπληκτική αυτή συλλογή από εδώ. (Πηγή: Indie Retro News).

Giana Sisters SE για Amiga

Μόλις κυκλοφόρησε το πολυαναμενόμενο hack για το πασίγνωστο amigo-παιχνίδι! Μιλάμε για μια 100% remastered έκδοση του original τίτλου με ολοκαίνουργια γραφικά, ήχο και ένα σκασμό άλλα upgrades (καινούργια intro, logo, splash screens, palettes, controls, cosmetic level changes e.t.c.). Πραγματικά το scope του όλου project υπερέβη κατά πολύ του αρχικού στόχου και έπεσε απίστευτη δουλειά για τη επίτευξή του!

Με χαρά λοιπόν, σας παρουσιάζουμε την καλύτερη ever έκδοση του παιχνιδιού για classics (διορθώνοντας μια ιστορική αδικία σχετικά με το port της έκδοσης για Amiga + Atari ST από C64) με τις ευχές -μάλιστα- και την άδεια της Black Forest, τωρινής κατόχου των δικαιωμάτων των Giana τίτλων (ιδρυτής της οποίας υπήρξε ο Armin Gessert - ο άνθρωπος πίσω από το original παιχνίδι)!

3 εκδόσεις είναι διαθέσιμες:

- HDD version: βασισμένη στο WHDload v1.5 patch και slave από τους Harry/Psygore
- CD32.iso version: βασισμένη στο παραπάνω patch και slave
- ADF version: στημένη από τον γνωστό Galahad/FTL (cracktro + extras by Scoopex) και βασισμένη σε crack του πρώτου.

Ένα καλοκαιρινό δωράκι για την Amiga σας! Απολαύστε υπεύθυνα!

Κατεβάστε το από εδώ. (Πηγή: Amigaplanet).

Chaos Guns: Backbone demo για Amiga

Η πρώτη φορά που αντίκρυσα τον τίτλο "Chaos Guns" ήταν από ένα topic που άνοιξε ο Tsak στο Amigaplanet, στις 25 Μαΐου του 2014. Τότε μας πληροφορούσε για την επερχόμενη κυκλοφορία ενός demo του παιχνιδιού. Και τι παιχνίδι: open world, multiplayer, με δυναμικό φωτισμό και, ναι, θα έτρεχε σε Amiga! Γουάου!

Μιας και δεν είχα τότε το απαραίτητο hardware ώστε να τρέξω το παιχνίδι, έπρεπε να περιμένω. Όχι πολύ όμως, καθώς στο επόμενο Amicamp ο Tsak έφερε μαζί του το demo του Chaos Guns για να το δοκιμάσουμε και σε πραγματική Amiga αλλά και σε emulated περιβάλλον. Το demo έτρεχε κανονικά αλλά, δεν θα σας πω ψέματα, υπήρχαν 2 πράγματα που με ξένισαν: το πρώτο ήταν ο πολύπλοκος χειρισμός του και το δεύτερο οι hardware απαιτήσεις του: 68060 με 16MB fast RAM; Είμαστε σοβαροί; Ποιος έχει 68060; Για καλή τύχη δική μου αλλά και οποιουδήποτε άλλου τυχόν ενδιαφερόταν για το project Chaos Guns συνέβησαν πολλά και διάφορα στην ομάδα που έφτιαχνε το παιχνίδι - τίποτα τραγικό, ευτυχώς! - και τα οποία μπορείτε να τα διαβάσετε αναλυτικά στο blog του Chaos Guns. Για να μην μακρηγορώ, θα πω απλώς ότι δοκιμάστηκαν διάφοροι τρόποι ώστε να συνεχιστεί το project μετά την απώλεια του main programmer και αποφασίστηκε να ακολουθηθεί μια πιο down to earth προσέγγιση, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα το "καινούριο" Chaos Guns να έχει πολύ μικρότερες hardware απαιτήσεις αλλά και πολύ απλούστερο χειρισμό, a la Alien Breed. Ναι, δεν κάνω πλάκα, τα όσα συνέβησαν και οι ανακατατάξεις και οι αλλαγές προσώπων στην ομάδα του Chaos Guns είχαν ως αποτέλεσμα τη λύση των 2 μεγαλύτερων προβλημάτων του αρχικού παιχνιδιού! Απίστευτο!

Έτσι, φτάσαμε λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2015, όπου - και κατά τη διάρκεια του 4ου Amicamp - ο Tsak έφερε να μας παρουσιάσει το Chaos Guns όπως είναι τώρα: μία έκδοση που φτιάχτηκε με τη χρήση της πλατφόρμας δημιουργίας παιχνιδιών Backbone και μία έκδοση βασισμένη στην νέα, custom engine του Chaos Guns. Είναι περιττό να πω ότι πραγματικά εντυπωσιάστηκα με την ποιότητα των όσων είδα: τα γραφικά και ο ήχος στην έκδοση του Backbone ήταν επαγγελματικού επιπέδου χωρίς την παραμικρή δόση υπερβολής, η κίνηση ομαλότατη, και το κάθε sprite να αποτελείται από δεκάδες άρτια σχεδιασμένα frames! Μάλιστα, όλο το αισθητικό κομμάτι είναι καθαρά δουλειά του Tsak, οπότε πολλά (μα πάρα πολλά!) kudos για το αποτέλεσμα!

Το καλύτερο βέβαια είναι ότι, αφού είδαμε (και εντυπωσιαστήκαμε με αυτήν) την Backbone έκδοση του Chaos Guns, μετά είδαμε και την έκδοση με την κανονική engine του παιχνιδιού που μας άφησε άφωνους αφού επέτρεπε μεγαλύτερη playing area στην οθόνη και ήταν ταυτόχρονα και πολύ ταχύτερη! Φυσικά ελπίζω η τελική έκδοση του Chaos Guns καταρχάς κάποια στιγμή να υλοποιηθεί (θα είναι πραγματικά κρίμα αν πάνε στράφι τόσοι κόποι και τόση ποιοτική δουλειά) και, δευτερευόντως, να υλοποιηθεί χρησιμοποιώντας αυτήν την engine, η οποία "δίνει φτερά" στο παιχνίδι.

Αλλά, ας επιστρέψουμε στην Backbone έκδοση του Chaos Guns, το demo της οποίας μας έκανε γνωστό ο Tsak πριν από μερικές μέρες ότι μπορούμε να κατεβάσουμε από εδώ. Απ' όσο έχω καταλάβει, το demo αυτό φτιάχτηκε περισσότερο με στόχο να δείξει ότι ναι, το Chaos Guns μπορεί να φτιαχτεί χρησιμοποιώντας εξ' ολοκλήρου το Backbone και ναι, μπορεί να έχει ωραία γραφικά, ατμοσφαιρικό ήχο και εθιστικό gameplay με αυτόν τον τρόπο. Και ναι, είναι αλήθεια: μπορεί να τα έχει όλα αυτά!

Δεν θα μπω στη διαδικασία να σας πω την υπόθεση καθώς δεν γνωρίζω εάν το τρέχον είναι το τελικό σενάριο ή πρόκειται στο μέλλον να αλλάξει, αλλά, αυτό που μπορώ να πω είναι ότι υπάρχει σεναριακό υπόβαθρο και μια ιστορία που ξετυλίγεται σιγά-σιγά μέσα από τα ευρήματά σας, δίνοντας μια αίσθηση arcade adventure σε ένα κατά τα άλλα top down shooter σε στυλ Alien Breed όπως είναι το Chaos Guns. Επίσης, adventure και RPG στοιχεία δίνουν η αλληλεπίδραση με διάφορα στοιχεία του περιβάλλοντος (πόρτες, καταπακτές, υπολογιστές, διακόπτες), η συλλογή χρημάτων - αν και δεν έχω βρει ακόμα πώς χρησιμοποιούνται -, και το ψάξιμο που επιβάλλεται να κάνετε σε ό,τι συναντάτε κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού και σας φαίνεται αξιοπρόσεκτο, καθώς, εκτός από χρήματα μπορείτε να βρείτε health kits και πολλά άλλα χρήσιμα πράγματα. Να μην παραλείψω να αναφέρω και την δυνατότητα χρήσεως διαφορετικών όπλων, με αυτά να έχουν εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά και, φυσικά, διαφορετικό damage. Πραγματικά, η στιγμή που θα πρωτοπιάσετε στα χέρια σας το δίκαννο θα είναι απλά love at first sight!

Το demo του Chaos Guns έρχεται σε τρία flavors (sic!), ανάλογα με το μέγεθος της οθόνης του παιχνιδιού και το κατά πόσο "βαραίνει" αυτή το παιχνίδι. Μπορώ να πω ότι με τη χρήση μιας ταπεινής Furia 2 (Motorola 68EC020 στα 28MHz, FPU, 11MB fast RAM) σε μία (ακόμα ταπεινότερη) Amiga 600 το demo του Chaos Guns παίζει με ικανοποιητικότατο framerate ακόμα και στην "βαριά" του έκδοση, αν και οι δύο "ελαφρύτερες" είναι σαφέστατα πιο γρήγορες.

Τα γραφικά του παιχνιδιού είναι όπως ήδη ανέφερα πολύ καλά, είτε μιλάμε για sprites, είτε για backgrounds, είτε για τα menus, είτε για την (animated) οθόνη φορτώματος: όλα δείχνουν ότι έχουμε να κάνουμε με μια παραγωγή εξαιρετικού επιπέδου, που δεν φτιάχτηκε απλά με μεράκι, αλλά και με επαγγελματισμό. Το ίδιο ισχύει και για τα ηχητικά εφέ (απλά εξαιρετικά), την ομιλία και την minimal μουσική επένδυση που τονίζουν την spooky ατμόσφαιρα του Chaos Guns. Ο χειρισμός είναι άμεσος, απλούστατος και λειτουργικότατος και το παιχνίδι αυτό καθαυτό είναι πολύ ενδιαφέρον και, τολμώ να πω, πραγματικά εθιστικό. Θα κάνω μια παρομοίωση στο σημείο αυτό, για να καταλάβετε τι αίσθηση μου άφησε και τι εντύπωση μου έκανε. Ας πούμε ότι έχετε παίξει (όπως όλοι μας, άλλωστε!) το Alien Breed. Η αίσθηση που αφήνει το demo του Chaos Guns συγκρινόμενο με το κλασσικό αυτό παιχνίδι είναι η αίσθηση που αφήνει το Doom 3 συγκρινόμενο με τα 2 προηγούμενα Doom! Τι εννοώ; Ότι εκεί που είχατε να αντιμετωπίσετε ορδές εχθρών κάθε τόσο και λιγάκι, τώρα είστε πιο απομονωμένος, δεν ξέρετε ανά πάσα στιγμή τι θα συναντήσετε, και επικρατεί μια μυστηριακή ατμόσφαιρα με ένα κυρίαρχο στοιχείο: το άγνωστο. Δεν ξέρετε πού θα βρεθείτε, ποιον και τι θα αντιμετωπίσετε και πώς θα εξελιχθεί η ιστορία που ξετυλίγεται σταδιακά. Δεν γνωρίζω εάν αυτός ήταν ο στόχος της ομάδας του Chaos Guns αλλά, εάν αυτό ήταν που είχαν στο μυαλό τους, τότε βρίσκονται - και με το παραπάνω! - στον σωστό δρόμο.

Δεν έχω ολοκληρώσει ακόμα το demo του Chaos Guns, αλλά είμαι σχεδόν βέβαιος ότι θα το κάνω σύντομα καθώς, όπως ανέφερα, το παιχνίδι είναι εθιστικό, ατμοσφαιρικό και ενδιαφέρον με εξελισσόμενη πλοκή. Δυστυχώς δεν υπάρχει δυνατότητα save, πράγμα που σημαίνει ότι θα πρέπει να έχετε τα μάτια σας ανοιχτά ακόμα και αν είστε εξοπλισμένοι με το δίκαννο, καθώς ένα μόνο βλήμα από ένα turret είναι ικανό να σας αφαιρέσει σχεδόν όλη την ενέργεια. Επίσης, θα πρέπει να αναφέρω και το μόνο στοιχείο που εντόπισα ως ελάττωμα ή έλλειψη (πείτε το όπως θέλετε!) και αυτό είναι η απουσία χάρτη. Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι αυτή είναι μια δυνατότητα την οποία ΔΕΝ διαθέτει το Backbone και ότι η έλλειψη αυτή οφείλεται αποκλειστικά και μόνο σε αυτό το γεγονός. Εάν αυτό δεν ισχύει, τότε καλό θα είναι οι developers του Chaos Guns να δώσουν μια χρήση στο πλήκτρο ΤΑΒ της Amiga μας!

Ολοκληρώνοντας, θα πω απλά "Μπράβο" και "Ευχαριστώ" στην ομάδα του Chaos Guns και κυρίως στον Γιάννη (Tsak) που είναι το πρόσωπο πίσω απ' το παιχνίδι. Εύχομαι από καρδίας να δούμε σύντομα το Chaos Guns να ολοκληρώνεται με την κατεύθυνση που πλέον έχει πάρει και, - γιατί όχι; -, να κυκλοφορήσει ακόμα και ως commercial προϊόν. Εγώ τουλάχιστον είμαι σίγουρος ότι θα το αγόραζα!

Δεν ξέρω αν με απατά η μνήμη μου, αλλά έχω την αίσθηση ότι το Chaos Guns είναι ό,τι καλύτερο έχω δει να φτιάχνεται σε επίπεδο παιχνιδιού για classic Amiga από το 2000 και μετά. Και αυτό λέει πολλά...