Πρόσβαση στο internet για κάθε Amiga. Επιτέλους!

Κάθεσαι και το σκέφτεσαι και τραβάς τα μαλλιά που δεν έχεις: πόσα χρόνια, πόσα χρήματα, πόσος κόπος για να πετύχεις αυτό που πλέον μπορεί να γίνει πραγματικότητα με το ελάχιστο κόστος. Ποιο είναι το "αυτό"; Μα το να αποκτήσει η Amiga πρόσβαση στο Internet. Προσοχή, όχι η Amiga 1200 ή η Amiga 600 που έχουν θύρες PCMCIA και μπορούν δεχτούν τις αντίστοιχες κάρτες δικτύου, αλλά οποιαδήποτε Amiga. Ναι, αυτό που ακούσατε: οποιαδήποτε Amiga.

Θυμάμαι παλιότερα που "είχα βρει την υγειά μου" με μια Amiga 2000, μία Blizzard 2060 με 64ΜΒ μνήμης, μία X-Surf κάρτα δικτύου και μία Piccolo 64 RTG κάρτα γραφικών συνοδευόμενη από έναν scandoubler. Όλα αυτά για να τρέξω τον iBrowse 2.4 και να χαθώ στον μαγευτικό κόσμο του διαδικτύου χρησιμοποιώντας την αγαπημένη μου Amiga. Κόστος; Αφήστε το καλύτερα. Κόπος; Πολύς. Χρόνος που ξοδεύτηκε; Ακόμα περισσότερος.

Βάσει της παραπάνω εμπειρίας αλλά και αρκετών ακόμη, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι κάποιος πρέπει να είναι α) μαζοχιστής και β) να έχει πολλά χρήματα για πέταμα αν εν έτει 2020 θέλει να φτιάξει μία Amiga η οποία να μπορεί να έχει πρόσβαση στο Internet. Γιατί, όχι τίποτα άλλο, αλλά τα websites τα οποία παίζουν σωστά πια στην 16μπιτη πλατφόρμα της Commodore μετρώνται στα δάχτυλα του ενός χεριού ανθρώπου που έχει πάθει ατύχημα (εντάξει, υπερβάλλω κάπως). Σωστά λοιπόν όλα τα παραπάνω, αλλά τι θα λέγατε εάν όλα αυτά μπορούσαν να επιτευχθούν με ελάχιστο κόστος; Άλλο να ξοδέψεις π.χ. 1500€ κι άλλο 250€, έτσι δεν είναι; Μην απαντήσετε, σαφώς και είναι και το γνωρίζουμε άπαντες - τουλάχιστον όσοι δεν είμαστε εκατομμυριούχοι (!).

Έγραφα στην αρχή για τις PCMCIA κάρτες δικτύου που μπορούν να δεχτούν οι Amiga 600 & 1200. Αυτές οι καρτούλες, αν και αργές (πράγμα που δεν γίνεται ιδιαιτέρως εμφανές στην Amiga) είναι και αρκετά φθηνές, με αποτέλεσμα να αποτελούν εξαιρετικές λύσεις για τους κατόχους Α600 και Α1200. Τι γίνεται όμως αν δεν έχουμε κάποιο από αυτά τα μοντέλα; Η, αν έχουμε Amiga με PCMCIA θύρα και μια επέκταση μνήμης 8ΜΒ που την χρειαζόμαστε ολόκληρη και δεν θέλουμε να κόψουμε τα 4ΜΒ μόνο και μόνο για να λειτουργήσει η PCMCIA; Τι γίνεται αν έχουμε 500άρα ή big box Amiga; Να ετοιμάζουμε 200άρια και 300άρια ευρώ μπας και βρούμε κάτι που να μπαίνει στο μηχάνημά μας; Όχι τώρα πια, ευτυχώς!

Και γράφω ευτυχώς διότι πριν από ένα μήνα περίπου πληροφορήθηκα ότι ο καλός μου φίλος Δημήτρης (MasterGR) έβγαλε προς πώληση μία κάρτα δικτύου που βασιζόταν στο project Plipbox και η οποία, μέσω της παράλληλης θύρας μπορούσε να συνδεθεί σε οποιαδήποτε μοντέλο Amiga (ναι, ακόμα και στο CDTV!). Σαν επεξεργαστή δεν ζητούσε τίποτα περισσότερο από έναν ταπεινό Motorola 68000 (Α500/Α600/CDTV) ενώ φυσικά έπαιζε και με όλους τους... απογόνους του, και, σαν κόστος, θα σας ελάφραινε το πορτοφόλι κατά 34 ολόκληρα ευρώ! Too good to be true? Αυτό σκέφτηκα κι εγώ στην αρχή, αλλά ο Δημήτρης διαβεβαίωνε ότι η καρτούλα "έκανε δουλειά" οπότε του ζήτησα να μου στείλει μία να την δοκιμάσω και να μοιραστώ μαζί σας τις εντυπώσεις μου.

Παρέλαβα την κάρτα σήμερα το πρωί, αφού έκανε μία ολόκληρη εβδομάδα για να φτάσει στην Αθήνα από την Θεσσαλονίκη μέσω κούριερ (!). Είχα αποφασίσει να χρησιμοποιήσω την Α1200 μου για να την τεστάρω - έτσι κι αλλιώς δεν έχω πια και άλλη Amiga, οπότε δεν... δυσκολεύτηκα να διαλέξω - και είχα προετοιμάσει το μηχάνημα. Ήτοι, είχα κάνει copy το plipbox.device στο directory SYS:Devs/Networks και είχα σετάρει το MiamiDX. Βασικά, το μόνο που έμενε ήταν να συνδέσω την καρτούλα.

Όπως σας έγραψα, η Plipbox (ας την λέμε έτσι από εδώ και πέρα) συνδέεται στην παράλληλη θύρα οποιουδήποτε μοντέλου Amiga, πλην της Α1000 η οποία έχει non standard pinout στην συγκεκριμένη υποδοχή (αλλά με κάποιον κατάλληλο adaptor δεν βλέπω γιατί να μην παίζει και σ' αυτήν). Η κάρτα, πέρα από το 25pin βύσμα που συνδέεται στην παράλληλη θύρα έχει και ένα mini USB για τροφοδοσία (5V) και, φυσικά, μία υποδοχή RJ-45 για σύνδεση καλωδίου Ethernet. Αυτά είναι όλα, τα συνδέετε και είστε έτοιμοι.

Ανάβοντας την Amiga με την Plipbox συνδεδεμένη δεν θα δείτε κάποια διαφορά. Αν τρέξετε το Miami (ή κάποιο άλλο TCP stack) μπορείτε να επιβεβαιώσετε την λειτουργία της με μερικά PINGs:

Αφού λοιπόν επιβεβαίωσα ότι είμαι στο Internet, δοκίμασα - τι άλλο; - έναν web browser και έναν FTP client, ήτοι τους iBrowse 2.4 και AmiFTP.

Αμφότερα τα προγράμματα λειτούργησαν ορθά και απροβλημάτιστα και τολμώ να πω ότι η απόδοσή τους δεν είχε και μεγάλη διαφορά συγκριτικά με αυτήν των πανάκριβων μηχανημάτων-θηρίων που είχα φτιάξει στο παρελθόν. Θυμίζω ότι το τρέχον config μου είναι Amiga 1200, ROM 3.0, OS 3.1, CF 2GB, Fast RAM expansion 8MB με real time clock και το Plipbox.

Όπως μπορείτε να επιβεβαιώσετε από τα παραπάνω screenshots, η Plipbox κάνει τα όσα υπόσχεται και με το παραπάνω. Είναι πανεύκολη στην εγκατάσταση, κοστίζει ελάχιστα, μπορεί να συνδεθεί σε οποιαδήποτε Amiga (πλην της Α1000 -  δείτε παραπάνω) και δείχνει να μην έχει την παραμικρή απαίτηση σε hardware. Αν χρησιμοποιήσει κανείς όπως και εγώ τα MiamiDX, iBrowse 2.4 και AmiFTP μπορεί να κάνει τα πάντα (σε Αμιγκικά πάντα πλαίσια) ακόμα και σε Amiga 500, αρκεί να διαθέτει κάποιον accelerator όπως τον ACA500(+), καθώς, όλο το προαναφερθέν software τρέχει και σε 68000. Στην Α1200 πάντως η μέγιστη ταχύτητα που "έπιασε" η Plipbox ήταν γύρω στα 40ΚΒ/sec, που υποθέτω ότι είναι η maximum ταχύτητα διαμεταγωγής της παράλληλης θύρας του μηχανήματος.

Θα πρέπει να αναφέρω και το μόνο αρνητικό που διαπίστωσα: μετά από RESET της Amiga η Plipbox δείχνει να δουλεύει, αλλά στην πραγματικότητα δεν το κάνει. Προκειμένου να "ξαναπάρει μπρος" πρέπει να σβήσει η Amiga και να βγει και να ξαναμπεί η τροφοδοσία στην Plipbox. Μετά από αυτό, όλα λειτουργούν και πάλι κανονικά. Η αλήθεια είναι ότι η καρτούλα έχει πάνω της ένα μικροσκοπικό κόκκινο κουμπάκι που ίσως να κάνει την ίδια δουλειά (χωρίς δηλαδή να χρειάζεται να βγάλουμε την τροφοδοσία) αλλά, μιας και δεν ήξερα τι κάνει, είπα να μην το πατήσω...

Για όποιον ενδιαφέρεται, η Plipbox είναι διαθέσιμη και ετοιμοπαράδοτη από τον Δημήτρη, και κοστίζει 34€ συν τα ταχυδρομικά. Επικοινωνήστε μαζί του με email και, πιστέψτε με, δεν θα το μετανιώσετε.

Κλείνοντας, θα επισημάνω το αυτονόητο: για μένα προσωπικά, το ότι πλέον υπάρχει μία κάρτα με πολύ μικρό κόστος, άμεσα διαθέσιμη, η οποία μπορεί να κάνει οποιαδήποτε Amiga να επικοινωνήσει με τον έξω κόσμο, είναι τεράστια υπόθεση. Σε μια εποχή που το κόστος των retro υπολογιστών έχει φτάσει στα ύψη, είναι κάτι παραπάνω από θετικό το ότι υπάρχουν επεκτάσεις μνήμης και κάρτες δικτύου που μπορούν να μεταμορφώσουν τις Amigas μας με ελάχιστα χρήματα.

Ένας νέος sidecar accelerator για την Amiga 500;

Θυμάστε τον ACA500, τον low budget επιταχυντή της Individual Computers για την Amiga 500 που υποσχόταν ότι θα έκανε σχεδόν τα πάντα και τελικά, λόγω μίας ατυχέστατης σχεδιαστικής επιλογής (2ΜΒ μνήμης RAM) τα... κατέστρεφε όλα;

Επρόκειτο για μία πραγματικά ενδιαφέρουσα περίπτωση add-on: προσέφερε με ευκολία mass storage στην Amiga 500 (και στην A500 Plus), επιτάχυνση, έξτρα μνήμη, αλλά και την δυνατότητα μεταφοράς δεδομένων από και προς το PC μέσω του 2ου Compact Flash slot που διέθετε. Γενικώς, θα μπορούσε κανείς να πει ότι ο ACA500 ήταν μία εξαιρετική επιλογή, λαμβάνοντας μάλιστα υπόψη και την χαμηλή τιμή πώλησής του. Δυστυχώς, λόγω της μικρής fast RAM του δεν ήταν δυνατή η χρήση της Amiga 500 ως ενός WHDLoad setup και, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, η συντριπτική πλειοψηφία αυτό είχε ως στόχο. Έτσι, ο ACA500 συνοδευόταν πάντοτε από ένα μεγάλο "what if?", μέχρι που εμφανίστηκε στην αγορά ο διάδοχός του, ο ACA500 Plus, που έλυνε όλα τα προβλήματα του προγόνου του αλλά είχε και αρκετά νέα και δελεαστικά χαρακτηριστικά. Στο σημείο αυτό θα πρέπει φυσικά να αναφέρω ότι αμφότεροι οι επιταχυντές της Individual Computers έδιναν στους κατόχους τους τη δυνατότητα να συνδέσουν κάποιον accelerator της εταιρίας προοριζόμενο για Amiga 1200 πάνω στον ACA500 (Plus), μετατρέποντας την γερασμένη 500άρα σε... αεριωθούμενο!

Εδώ λοιπόν, εμφανιζόταν και το μεγάλο κουσούρι της όλης ιστορίας: καθώς ο ACA500 ήταν σχεδιασμένος ώστε να τοποθετείται εξωτερικά, στο πλάι της 500άρας, εκεί όπου παλαιότερα συνδέονταν οι περίφημες "sidecar" επεκτάσεις, το αποτέλεσμα ήταν να περισσεύει μία πλακέτα από την αριστερή πλευρά της Amiga. Αν μάλιστα συνέδεε κάποιος και έναν πρόσθετο επιταχυντή για 1200άρα, τότε οι πλακέτες που κρέμονταν από το πλάι ήταν 2! Πέραν του αισθητικού θέματος υπήρχε και αυτό της ασφάλειας: ποιος θα ήθελε ένα μέρος των σωθικών του υπολογιστή του να κρέμονται από το πλάι, εκτεθειμένα σε κοινή θέα αλλά και σε όλους τους πιθανούς κινδύνους;

Ως λύση στο παραπάνω πρόβλημα εμφανίστηκαν διάφορες προστατευτικές θήκες, κυρίως από plexiglass, οι οποίες ήταν ως επί το πλείστο κομψές και όμορφες, μόνο που δεν "έδεναν" καθόλου αισθητικά με το 80s look της 500άρας...

Fast forward στο 2020, και σε μια βόλτα μου σε κάποιο Αμιγκικής θεματολογίας ξένο forum κάπου στο διάστημα της καραντίνας, διαπιστώνω ότι κάποιος μερακλής χρήστης έχει μπει στον κόπο και έχει μετατρέψει την θήκη του κλασικού sidecar HC8+ της GVP σε θήκη για τον ACA500 (και τον Plus) και μάλιστα έχει ανεβάσει τα απαραίτητα αρχείο στο διαδίκτυο προκειμένου, όποιος επιθυμεί να φτιάξει την δική του θήκη και έχει πρόσβαση σε 3D printer, να μπορέσει να το κάνει. "Βρε λες;", σκέφτηκα, καθώς εδώ και περίπου ένα χρόνο είχα στην κατοχή μου έναν ACA500 για την 500άρα μου...

Το πρώτο λοιπόν (και το μοναδικό, για να λέμε και την αλήθεια) πράγμα που έκανα ήταν να επικοινωνήσω με τον φίλο μου τον Δημήτρη στην Θεσσαλονίκη, τον γνωστό στον χώρο ως MasterGR, έναν άνθρωπο λεβέντη, μερακλή και έξω καρδιά που έχει φτιάξει δεκάδες περιφερειακά και επεκτάσεις για όλα τα κλασικά retro μηχανήματα. "Άστο πάνω μου", μου είπε ο Δημήτρης. Και το άφησα.

Πράγματι, όταν επέστρεψα από τις καλοκαιρινές μου διακοπές διαπίστωσα ότι με περίμενε σχεδόν επί 20 μέρες υπομονετικά στο ταχυδρομείο ένα πακέτο:

Το άνοιξα, τσέκαρα τα περιεχόμενά του και ναι, δεν με γελούσαν τα μάτια μου: ο MasterGR τα κατάφερε και πάλι!

Η αλήθεια είναι ότι λόγω του ότι η 500άρα μου ήταν αποθηκευμένη σε μέρος - για να το θέσω κομψά - όχι εύκολα προσβάσιμο, μου πήρε σχεδόν ενάμιση μήνα μέχρι να την "ξεθάψω" προκειμένου να αξιοποιήσω το case που μου έφτιαξε ο Δημήτρης, αλλά, όπως μπορείτε και εσείς να διαπιστώσετε από τις φωτογραφίες που ακολουθούν, τέλος καλό, όλα καλά!

Φυσικά, είναι φανερό ότι για να πετύχει κανείς το χρώμα του sidecar καλό είναι να το βάψει με spray αφού το φτιάξει, όπως άλλωστε συμβουλεύει και ο ίδιος ο δημιουργός του. Το thread από το οποίο ξεκίνησαν όλα και τα αρχεία για το 3D printing μπορείτε να τα βρείτε εδώ. Έτσι λοιπόν, με ένα κουτάκι σαν κι αυτό κι έναν ACA500 ή ACA500 Plus θα έχετε έναν ολοκαίνουριο sidecar accelerator για την 500άρα σας εν έτει 2020. Όχι κι άσχημα...

Commodore 64 σε VGA, απλά και εύκολα!

Καλή σας μέρα φίλες και φίλοι, και Χρόνια Πολλά!

Ανήμερα μίας πολύ ιδιαίτερης Κυριακής του Πάσχα αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας τις εντυπώσεις μου από την τελευταία, την πιο φρέσκια δημιουργία του καλού μου φίλου Δημήτρη (MasterGR) που μας έπιασε... αδιάβαστους, καθώς δεν μας είχε πληροφορήσει ότι θα κυκλοφορούσε κάτι καινούριο - και μάλιστα για τον Commodore 64.

What's wrong with this picture?

Όπως γνωρίζουν οι περισσότεροι, ο Commodore 64 μοιραζόταν την ίδια video έξοδο (ίδιο βύσμα, ίδιο pinout) με τον προκάτοχό του VIC-20, αλλά και τους διαδόχους του Commodore 16, Commodore Plus/4, Commodore 128 και Commodore 128D. Για καλή τύχη όλων μας, αυτή η έξοδος, με το κατάλληλο καλώδιο "έβγαζε" composite video και audio, καθιστώντας πανεύκολη την σύνδεση όλων αυτών των μηχανημάτων σε - σχεδόν - οποιουδήποτε τύπου monitor ή τηλεόραση.

A-ha!

"Οποιουδήποτε τύπου" έγραψα; Χμμμ... γράψτε λάθος: τα PC monitors έμεναν στην απέξω. Εντάξει, μικρό το κακό θα μπορούσε να πει κάποιος - και προσωπικά θα συμφωνούσα -, αλλά εχθρός του καλού είναι το καλύτερο, δεν νομίζετε;

Έτσι λοιπόν, με την αυγή του 2020, προλαβαίνοντας οριακά... τον Covid-19 (!), ο MasterGR αποφάσισε να εφοδιάσει οποιονδήποτε τυχόν ενδιαφερόταν ή είχε ανάγκη κάτι τέτοιο με ένα ολοκαίνουριο μαραφέτι, ένα θαυματουργό κουτάκι που δίνει στον κάτοχό του τη δυνατότητα να συνδέσει τον 64άρη του (και όλους τους υπόλοιπους 8μπιτους Commodore που ανέφερα παραπάνω, φυσικά) σε οποιαδήποτε οθόνη έχει είσοδο VGA, είτε αυτή έχει αναλογίες 4:3 είτε 16:9, είτε είναι καθοδικής λυχνίας είτε κάποιου πιο σύγχρονου - και ευκολότερα μεταφερόμενου - τύπου όπως LCD, LED, Plasma και οτιδήποτε σχετικό...

So, MasterGR strikes again!

Το C64 to VGA λοιπόν (κάποιες φορές το όνομα λέει όντως τα πάντα) έρχεται σε ένα κομψό κουτάκι στο χρώμα που θα επιλέξει ο αγοραστής, και έχει καλώδιο για σύνδεση με την έξοδο audio/video του Commodore 64, καλώδιο με βύσμα τύπου RCA για την έξοδο ήχου και θηλυκές υποδοχές για VGA και τροφοδοσία. Το τροφοδοτικό περιλαμβάνεται στην συσκευασία και στην τιμή του μετατροπέα, οπότε το μόνο που θα χρειαστεί να βάλει όποιος αποκτήσει το C64 to VGA είναι ο 64άρης και η οθόνη.

"Απλά και εύκολα" αναφέρω στον τίτλο της ανάρτησης και πράγματι έτσι είναι: η όλη διαδικασία είναι πραγματικά plug and play, καθώς, με το που θα ανάψετε τα πάντα, απλά θα έχετε την εικόνα του Commodore 64 στην VGA οθόνη σας. Δεν μένουμε εδώ όμως: το C64 to VGA έχει και διάφορα ρυθμιστικά κουμπάκια, που δίνουν τη δυνατότητα να ρυθμίσουμε contrast, φωτεινότητα, κορεσμό, χρωματική θερμοκρασία και, το κυριότερο, ανάλυση. Για καλή μας τύχη υποστηρίζει σχεδόν όλες τις "κλασικές" αναλύσεις που μπορούμε να συναντήσουμε σε μία οθόνη (800x600, 1024x768, 1280x1024, 1280x720, 1366x768, 1680x1050 και 1920x1080 pixels) στα 60 και στα 75Hz, γεγονός που, λογικά, μας δίνει τη δυνατότητα να το συνδέσουμε... οπουδήποτε. Περαιτέρω ρυθμίσεις δεν υπάρχουν (π.χ. για scanlines), αλλά απ' όσα είδα και δοκίμασα θεωρώ ότι το C64 to VGA θα ικανοποιήσει την πλειοψηφία των χρηστών, που απλά επιθυμεί να νιώσει την εμπειρία του Commodore 64 στην οθόνη του υπολογιστή του (ή στην τηλεόρασή του).

Βάσει των παραπάνω, η εικόνα που μας δίνει το C64 to VGA είναι ικανοποιητική, χωρίς από τη μία να παρουσιάζει την ψηφιακή αρτιότητα του output του TheC64 και χωρίς από την άλλη να ταλαιπωρεί με τα ελαττώματα της composite. It is what it is, and what it is is sufficient κατά την προσωπική μου άποψη (μπορείτε να το επιβεβαιώσετε από τις φωτογραφίες).

Συνολικά θεωρώ ότι το C64 to VGA είναι μία πάρα πολύ καλή επιλογή, ειδικά αν λάβουμε υπόψη και την τιμή του (42€), το ότι έρχεται μαζί με το τροφοδοτικό του και το ότι υποστηρίζει πολλές αναλύσεις, πράγμα που σημαίνει ότι είναι μάλλον (ιδιαιτέρως) απίθανο το να μην συνεργάζεται με την οθόνη σας. Για περαιτέρω πληροφορίες δείτε εδώ ή στείλτε email στον Δημήτρη. Καλό Πάσχα και μείνετε υγιείς!

Space Alpha: το νέο joystick είναι εδώ και είναι άμεσα διαθέσιμο!

Καλά, ό,τι και να λέμε φέτος δεν είναι μονάχα η χρονιά του κορονοϊού, αλλά και η χρονιά που ήρθε στα χέρια μας τόσο νέο hardware όσο δεν είχαμε δει τα τελευταία 3-4 χρόνια μαζεμένο! Δεν είναι μονάχα ο ZX Spectrum Next και ο TheC64, είναι και το αντικείμενο του τίτλου της ανάρτησης που διαβάζετε, το Space Alpha! 

Θεωρώ ότι οι περισσότεροι δεν γνωρίζετε κάτι γι' αυτό και κάτι τέτοιο είναι λογικό, καθώς πρόκειται για μία αρκετά πρόσφατη άφιξη. Το Space Alpha λοιπόν είναι ένα arcade like joystick φτιαγμένο από τον καλό φίλο MasterGR και είναι άμεσα διαθέσιμο. Αλλά ας το εξετάσουμε λίγο πιο προσεκτικά...

Το εν λόγω χειριστήριο είναι μία βελτιωμένη σε πολλούς τομείς έκδοση παλαιότερων joysticks του Δημήτρη, και αποτελεί την νεότερη και ταυτόχρονα την πλέον οικονομική πρόταση - περισσότερα για αυτό παρακάτω, όμως...

Το Space Alpha φιλοξενείται σε ένα παραλληλόγραμμο 3D printed case με παρόμοιες διαστάσεις με αυτές του κλασικού Tomahawk. 3D printed επίσης είναι ο μοχλός του, γεγονός που σημαίνει ότι υπάρχει τεράστια ευελιξία στις χρωματικές επιλογές που θα επιλέξει ο καθένας, καθώς, ουσιαστικά, μοχλός και case μπορούν να κατασκευαστούν σε ό,τι χρώμα θέλετε!

Ο μηχανισμός του Space Alpha είναι ο κλασικός και διαδεδομένος τύπου Sanwa, αλλά με μία σημαντική αλλαγή: το εργοστασιακό πλαστικό, κάτω μέρος του έχει αντικατασταθεί με ένα custom, 3D printed part κατασκευασμένο από τον MasterGR, προκειμένου να παρέχεται μεγαλύτερη αντοχή στην σκληρή χρήση από αυτήν που θα είχε ένας τυπικός μοχλός Sanwa. Η παραπάνω μετατροπή δίνει επίσης μία πιο σκληρή αίσθηση στον μοχλό, γεγονός που κατά γενική ομολογία βελτιώνει την εντύπωση που δίνει το συγκεκριμένο stick στον παίκτη. Φυσικά, ως Sanwa μηχανισμός διαθέτει και 4 μικροδιακόπτες, των οποίων τον χαρακτηριστικό ήχο μπορούμε να ακούσουμε καθώς μετακινούμε τον μοχλό προς τις διάφορες κατευθύνσεις.

Το Space Alpha διαθέτει δύο ανεξάρτητα fire buttons (fire 1 και fire 2) χαμηλού προφίλ, τα οποία δεν έχουν μεν μικροδιακόπτες όπως ο μοχλός, αλλά θεωρώ δε ότι έχουν τις ιδανικές διαστάσεις, μέγεθος και θέση (διαγώνια). Επίσης το χειριστήριο διαθέτει διακόπτη autofire στην μπροστινή του πλευρά, στον οποίο θα πρέπει να σταθούμε λίγο παραπάνω για 2 λόγους: ο πρώτος είναι ότι έχω την αίσθηση ότι η λειτουργία αυτόματων βολών του Space Alpha είναι ταχύτερη από αυτήν παλαιότερων joysticks, όπως π.χ. του Pacman, πράγμα όχι παράξενο, καθώς μιλάμε για εντελώς νέο κύκλωμα. Δεύτερος και σημαντικότερος λόγος είναι το κύκλωμα αυτό "κόβει" το autofire όταν πατάμε ή κρατάμε πατημένο το fire button, κάτι που είναι ιδιαίτερα χρήσιμο σε παιχνίδια όπως είναι το R-Type, το Battle Squadron και άλλα. Το χαρακτηριστικό αυτό το έχουμε συναντήσει μόνο σε σύγχρονες υλοποιήσεις και απουσίαζε από τα χειριστήρια των 80s-90s.

Τέλος, το Space Alpha στηρίζεται σε 4 ευμεγέθεις βεντούζες, οι οποίες εγγυώνται στην σταθερή στήριξή του σε οποιαδήποτε επίπεδη και λεία επιφάνεια.

Ολοκληρώνοντας, θα πρέπει να μιλήσουμε και για την τιμή του νέου χειριστηρίου. Εδώ τα νέα είναι εξαιρετικά, και αυτό διότι το Space Alpha διατίθεται από τον MasterGR σε δύο εκδόσεις, μία με την κλασική, 9πινη σύνδεση για παλιούς υπολογιστές και μία με USB βύσμα, για σύγχρονα μηχανήματα. Η 9πινη έκδοση κοστίζει 35€, ενώ η USB 38€: αμφότερες οι τιμές είναι θεωρώ εξαιρετικές συγκριτικά με τις υπόλοιπες τιμές της αγοράς, καθώς προσωπικά δεν θυμάμαι σύγχρονα "σοβαρά" χειριστήρια να πέφτουν κάτω από το "φράγμα" των 40€...

Κάτι τελευταίο που οφείλω να αναφέρω κλείνοντας, είναι ότι η USB έκδοση που δοκίμασα - και για την οποία ευχαριστώ θερμά τον Δημήτρη καθώς πρόκειται για custom κομμάτι ειδικά για την αφεντιά μου - δοκιμάστηκε και δουλεύει σε Windows 7, 8, 8.1, 10, αλλά και σε Raspberry Pi (Linux). Απ' όσο γνωρίζω δουλεύει και σε MacOS, αλλά γενικώς πρέπει να παίζει παντού, καθώς το κύκλωμα που χρησιμοποιεί (το εντοπίζουν τα Windows ως "retro adapter") είναι generic, ακριβώς για λόγους συμβατότητας με όσο το δυνατός περισσότερα λειτουργικά συστήματα και μηχανήματα. Το μόνο ελάττωμα της έκδοσης αυτής είναι ότι σε κάποια - φορητά, κυρίως - μηχανήματα το ρεύμα των USB ports δεν επαρκεί, και ίσως να χρειαστείτε USB hub με δική του τροφοδοσία. Σε όσους πάντως σταθερούς υπολογιστές το δοκίμασα το ρεύμα των USB ports επαρκούσε μια χαρά...

Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το Space Alpha ή τις άλλες δημιουργίες του Δημήτρη (MasterGR) μπορείτε να δείτε εδώ ή να του στείλετε email σε αυτή τη διεύθυνση. Μην ξεχνάτε επίσης ότι στο προσεχές τεύχος του Retro Planet (27ο, Μάρτιος 2020) θα υπάρχει και συγκριτική δοκιμή με νέα και παλιά arcade like joysticks, στο οποίο φυσικά συμμετέχει και το Space Alpha...