DIY Arcade Controller: τελειοποιώντας το χειριστήριο

Στις 29 Νοεμβρίου του περασμένου έτους είχα γράψει για το do-it-yourself USB arcade controller που έφτιαξα με τα parts που προμηθεύτηκα από το Nettop στην Καλλιθέα. Τώρα νομίζω ότι έφτασε ο καιρός να τελειοποιήσω το εν λόγω χειριστήριο, εκμεταλλευόμενος όλες τις δυνατότητες που αυτό δίνει. Το πρώτο πράγμα που έκανα λοιπόν ήταν να προμηθευτώ ένα οκτάγωνο gate για να εγκαταστήσω στο κάτω μέρος του (τύπου) Sanwa stick, κάτι που μικραίνει κάπως τις διαδρομές του μοχλού αλλά και τις κάνει πολύ πιο συγκεκριμένες. Δείτε παρακάτω και παρατηρείστε τις διαφορές:

Βέβαια, ψάχνοντας το θέμα λίγο παραπάνω διαπίστωσα ότι και το original τετράγωνο gate μπορούσε να ρυθμιστεί - περιστρέφοντας το κεντρικό του τμήμα- ώστε να κινείται αυστηρά και με μεγάλη σαφήνεια προς τέσσερις κατευθύνσεις (πάνω, κάτω, αριστερά και δεξιά) και ίσως να μην είχε χρειαστεί να περιμένω σχεδόν 2 μήνες (!) μέχρι να μου έρθει από Κίνα το οκτάγωνο gate! Τελικά όμως καταλήγω ότι - για τα προσωπικά μου γούστα, τουλάχιστον - με το οκτάγωνο gate έχει κανείς την απόλυτη αίσθηση και ακρίβεια. Οπότε όλα καλά και χαλάλι το δίμηνο.

Είχα αναφέρει από την προηγούμενη φορά αν δεν απατώμαι ότι το εν λόγω arcade controller παίζει πρακτικά με όλα τα λειτουργικά και σε όλα τα μηχανήματα - τουλάχιστον όλα όσα είχα εγώ στη διάθεσή μου για να το δοκιμάσω. Το μόνο μου - μεγάλο, όμως - παράπονο ήταν η απουσία autofire καθώς, με δεδομένο ότι τα αγαπημένα μου παιχνίδια είναι τα shoot 'em ups και ότι πλέον βαριέμαι του θανατά το ασταμάτητο τάκα-τάκα με το fire button, θα έπρεπε να βρω μία λύση. Αμ έλα που αυτή βρισκόταν 2 μήνες τώρα μπροστά στα μάτια μου!

Βλέπετε, το USB Zero Delay Encoder ήτοι η πλακέτα του κιτ που προμηθεύτηκα από τη Nettop παρέχει τη δυνατότητα για autofire (αλλά και για rapid fire) αλλά δεν ήξερα πώς να τη χρησιμοποιήσω! Τελικά, με λίγο ψάξιμο βρήκα πως το μόνο που είχα να κάνω ήταν να συνδέσω 3 κουμπιά στις θέσεις auto, rapid και CLR της πλακετούλας και να τα χρησιμοποιώ ως εξής: κρατώντας πατημένο το autofire πατάμε το κουμπί του οποίου επιθυμούμε να γίνεται αυτόματα και επαναλαμβανόμενα η λειτουργία - εν προκειμένω το fire button - και μετά αφήνουμε και τα 2 κουμπιά. Πλέον, έχουμε το autofire ενεργό! Αντίστοιχα λειτουργεί και το rapid fire, κρατώντας πατημένο το rapid fire και πατώντας μία φορά το fire button και αφήνοντας αμφότερα τα πλήκτρα στη συνέχεια. Με το κουμπί CLR και το αντίστοιχο fire button απενεργοποιούμε κατά το δοκούν το auto ή rapid fire που ενεργοποιήσαμε προηγουμένως. Και, αν αναρωτιέστε (όπως έκανα και εγώ, άλλωστε) ποια είναι η διαφορά του autofire με το rapid fire, απλά, στην περίπτωση του πρώτου δεν χρειάζεται να κρατάμε πατημένο το fire button για να πυροβολήσουμε ενώ στην περίπτωση του δεύτερου όσο το κρατάμε πατημένο ρίχνει αυτόματα.

Τώρα, μετά από όλα τα παραπάνω, το να κάτσω να αναλύσω τι σημαίνει και πόσο καλό είναι ένα USB arcade χειριστήριο που το συναρμολογείς μόνος σου, έχει 8 κουμπιά και λειτουργία auto και rapid fire στα 5 από αυτά, έχει καταπληκτικές βεντούζες που το κρατάνε σταθερό σε οποιαδήποτε επιφάνεια, παίζει παντού και κοστίζει συνολικά... 39€ (!), ε, δεν έχει και μεγάλο νόημα. Νομίζω ότι αποτελεί την πλέον τίμια λύση για όποιον ψάχνει USB χειριστήριο αυτού του τύπου και προσωπικά το απόλαυσα και το καταχάρηκα και φυσικά συνεχίζω να το κάνω. Μη σας πω ότι θα πάρω και δεύτερο...

Φτιάξε το δικό σου arcade joystick. Τώρα μπορείς!

Πόσες φορές δεν σας έχει τύχει να δοκιμάσετε κάποιο παιχνίδι σε έναν εξομοιωτή κάποιου 8/16bit home computer ή στο MAME και να σκεφτείτε "χμ, ωραίο, αλλά που να το παίξεις με τα πλήκτρα ή με το joypad"; Πολλές, είμαι βέβαιος. Αν κρίνω από μένα, τουλάχιστον...

Βλέπετε, τα σύγχρονα χειριστήρια είναι φτιαγμένα έτσι ώστε να βολεύουν στο να παίζει κανείς τα σύγχρονα παιχνίδια, αλλά δεν ταιριάζουν καθόλου στα arcades της χρυσής εποχής των δεκαετιών του '80 και του '90. Για αυτά, το ιδανικό θα ήταν κάτι σε δίκουμπο ή τρίκουμπο Tomahawk (αχ βρε Ανερούση, μας καλόμαθες). Επειδή όμως κάτι τέτοιο δεν υφίσταται τι θα λέγατε αν μαθαίνατε ότι υπάρχει η δυνατότητα - και με σχετικά μικρός κόστος, μάλιστα - να φτιάξετε το δικό σας USB arcade χειριστήριο; Όχι, σίγουρα δεν θα είναι Tomahawk ή PacMan, αλλά τη δουλίτσα σας θα την κάνετε. Έγραψα "να φτιάξετε" πριν, ε; Sorry, εννοούσα "να συναρμολογήσετε". Πιο απλά ακόμα!

Εδώ και 2-3 χρόνια κυκλοφορούν κάποια κιτ στο διαδίκτυο με arcade μοχλούς τύπου Sanwa, fire buttons και πλακέτα για να συνδέονται όλα αυτά, η οποία βγάζει έξοδο USB. Το κιτ αυτό θα το συναντήσετε συνηθέστερα ως "Zero Delay Arcade Kit", έρχεται από Κίνα και μπορείτε να το προμηθευτείτε από εκατοντάδες websites. Προσωπικά το εντόπισα στο Nettop, όπου υπήρχε διαθέσιμο όχι μονάχα το κιτ, αλλά και case για να τοποθετηθούν τα πάντα μέσα. Και όλα αυτά στη συνολική τιμή των 33,90€ για ένα 8κουμπο USB arcade χειριστήριο. Η τιμή παραήταν χαμηλή για να το προσπεράσω, οπότε πήγα σήμερα το πρωί και ψώνισα ένα σετάκι για να το συναρμολογήσω και να το δοκιμάσω και να σας πω εντυπώσεις.

Θα πρέπει να τονίσω ότι αγοράζοντας το DIY arcade joystick kit συν το case δεν θα χρειαστείτε το παραμικρό έξτρα: οτιδήποτε απαιτείται για την κατασκευή/συναρμολόγηση του arcade controller περιλαμβάνεται στα πράγματα που θα ψωνίσετε.

Παρά το γεγονός ότι οι οδηγίες συναρμολόγησης απουσιάζουν, με λίγη κοινή λογική και ένα σταυροκατσάβιδο chances are ότι θα τη βρείτε σύντομα την άκρη. Δεν θα σας λιώσω στην πολυλογία, θεωρώ ότι για μία τόσο εύκολη κατασκευή το μόνο που χρειάζεται είναι να σας παραθέσω αρκετές φωτογραφίες, οπότε... ιδού:

Το joystick μπορεί να συναρμολογηθεί ώστε να προκύψει με τα fire buttons είτε αριστερά είτε δεξιά. Μεγαλωμένος κι εγώ στα μέρη μας και συνηθισμένος στα πάλαι ποτέ ουφάδικα της επικράτειας, προτίμησα να τοποθετήσω το μοχλό στα δεξιά και τα κουμπιά στα αριστερά. Επίσης υπάρχει και η δυνατότητα να βιδωθεί και ανάποδα η επάνω επιφάνεια του joystick και να μπουν τα 2 μικρότερα buttons στην πάνω πλευρά. Ό,τι προτιμάει ο καθένας και όπως βολεύεται.

Το joystick αναγνωρίζεται άμεσα από τα Windows ως "Generic USB Joystick" και θεωρώ ότι θα πρέπει να παίζει... παντού, αλλά δεν θα σας πω ψέματα, δεν είχα χρόνο για δοκιμές σε Linux, MacOS και TheC64. Πιστεύω ότι με μια σύντομη αναζήτηση στο internet θα μπορέσετε να επιβεβαιώσετε τη συμβατότητά του με άλλα λειτουργικά και συσκευές.

Το σημαντικό είναι ότι παίζει κατευθείαν σε MAME και σε διάφορους εξομοιωτές για home computers. Να τονίσω ότι το case διαθέτει και 4 ευμεγέθεις βεντούζες και ότι στη συσκευασία περιλαμβάνονται συνολικά 8 μεγάλα buttons και 2 μικρότερα. Το case πάντως έχει έτοιμες τρύπες για τον μοχλό και 6 buttons, οπότε τα τελευταία 2 μάλλον θα σας περισσέψουν (εκτός κι αν κάνετε έξτρα τρύπες).

Η αίσθηση του μοχλού και των κουμπιών στα παιχνίδια είναι καλή, χωρίς όμως να πλησιάζει αυτή των χειριστηρίων του Ανερούση. Τα τελευταία γνωρίζουμε άπαντες ότι ανήκουν σε μία ολιγομελή, δική τους κατηγορία και όλα τα υπόλοιπα έπονται.

Συγκριτικά με άλλα joysticks - και ειδικά με αυτά με Sanwa ή "τύπου Sanwa" μοχλούς - το Zero Delay Arcade Kit δεν έχει να ζηλέψει το παραμικρό. Ειδικά το σετ που προμηθεύτηκα από το Nettop έρχεται σε συνολικά πολύ καλή τιμή, αφού με τα στάνταρ του 2023 με 33,90€ με το ζόρι αγοράζει κανείς μονόκουμπο arcade χειριστήριο και όχι οχτάκουμπο. Για να επιστρέψω στην αίσθηση του χειριστηρίου θα πω ότι αυτή είναι ικανοποιητική στην πλειονότητα των παιχνιδιών, και μόνο στα vertically & horizontally scrolling shoot 'em ups αισθάνεσαι ότι η διαδρομή του μοχλού ιδανικά θα έπρεπε να είναι λίγο μικρότερη. Συνολικά πάντως οι εντυπώσεις είναι θετικές και το όλο πακέτο είναι αυτό που θα χαρακτηρίζαμε ως "τίμιο". Ως τέτοιο θεωρώ πως αξίζει να το δοκιμάσετε - ειδικά αν δεν διαθέτετε κάποιο άλλο arcade χειριστήριο με USB σύνδεση...

Mega Force II: ο Τελευταίος των Μοϊκανών

Όταν επικοινώνησε μαζί μου ο Φίλιππος, γνωστότερος ανά την retro community ως phil_vr από τα παλιά, καλά χρόνια του Retromaniax, για να με ενημερώσει για το Mega Force II, έπεσα από τα σύννεφα: αρχικά για ένα joystick εντελώς άγνωστο στην πλειονότητα, που όμως έρχεται κατευθείαν από την "χρυσή" εποχή του home computing, πριν το Playstation εκτοπίσει οριστικά και αμετάκλητα τις τελευταίες 500άρες και 1200άρες από τα gaming setups μας. Και, δευτερευόντως για την ίδια την πρωτοβουλία, το ότι δηλαδή επέλεξε αυτό εδώ το blog ως μέσο για την γνωστοποίηση της ύπαρξης του Mega Force II. Το ευχαριστώ θερμά για όλα, και σας παρουσιάζω το Mega Force II, ένα από τα τελευταία consumer arcade joysticks της Ελληνικής αγοράς, και ίσως το πλέον άγνωστο. Ένα arcade joystick το οποίο, παρά το ότι το όνομά του δεν μνημονεύεται σε συζητήσεις και postαρίσματα στο Facebook, αποδεικνύει αυτό που άπαντες γνωρίζουμε μέσες-άκρες (τουλάχιστον στον Ελλαδικό χώρο): ότι, αν υπήρξε ιστορικά ένα και μόνο Ελληνικό προϊόν το οποίο ήταν ανώτερο όλων των αντίστοιχων που κυκλοφορούσαν παγκοσμίως, αυτό δεν ήταν η φέτα, το κοκορέτσι ή ο τραχανάς, αλλά το Ελληνικό arcade joystick σε consumer έκδοση για χρήση με home computers. Και αν κάποιος το αρνείται αυτό τότε ή είναι προκατειλημμένος ή άσχετος. Μεγάλη κουβέντα ομολογουμένως, αλλά πέρα για πέρα αληθινή.

Ευχαριστώντας τον Φίλιππο για μία ακόμα φορά, σας αφήνω με την παρουσίασή του - αλλά και τις φωτογραφίες του - προκειμένου να γνωρίσετε και εσείς τον Τελευταίο των Μοϊκανών, ένα από τα έσχατα δείγματα της Ελληνικής βιομηχανίας (ΟΚ, βιοτεχνίας) arcade joysticks των 90s, το Mega Force II.

Όπως όλοι, οι Έλληνες computer users έχουμε ιδιαίτερη αγάπη στις δικές μας κατασκευές, κυρίως τα joysticks. Έτσι θα ήθελα να προστεθεί στην λίστα αυτή ένα joystick που είναι κυριολεκτικά Holy Grail (λόγω σπανιότητας) ανάμεσα στα υπόλοιπα Ελληνικά joysticks. Ο λόγος που είναι σπάνιο, είναι η περίοδος που κυκλοφόρησε (αρχές '90, στο τέλος της χρυσής εποχής των home computers στην Ελλάδα), όπως και η περιοχή και η διάθεση που έτυχε (Θεσσαλονίκη). Το joystick αυτό είναι το Mega Force II της VERNAL Electronics εκ Θεσσαλονίκης. 

Στα βήματα της Lanco με το Djoy (και οι δύο εταιρείες από την Θεσσαλονίκη), το μοχλικό σύστημα είναι και αυτό από τον Ιωάννη Καλπάκα (προμηθευτής ηλεκτρονικών εξαρτημάτων για arcades στην Βόρεια Ελλάδα τον καιρό εκείνο - διαφήμιση στο τεύχος Pixel 65, σελίδα 30), και η ιδιομορφία είναι πως πρόκειται για leaf, τόσο οι διευθύνσεις του μοχλού, όσο και το fire button. Το Mega Force πηγαίνει ένα βήμα παραπάνω την κατασκευή με μια μικρή πλακέτα που περιλαμβάνει LEDs για τις τέσσερις διευθύνσεις, όσο και ρυθμιζόμενο με ποτενσιόμετρο auto fire button. Την κατασκευή συμπληρώνει ένα πολύ καλής ποιότητας κέλυφος και τέσσερις βεντούζες που ακόμα κρατάνε καλά για τα χρόνια τους. 

Όπως πολλά πράγματα που μας κάνουν να ντρεπόμαστε (πολλές φορές άδικα) για την καταγωγή μας, το κάτω μέρος του joystick φέρει περίτρανα την αναγραφή "Made in EUROPE". Με βάση το ότι έχουμε σαν λαός την τάση να βγάζουμε το μάτι και να ρίχνουμε στον Καιάδα κάθε Ελληνική προσπάθεια, το παλικάρι που το σχεδίασε μάλλον είχε στο μυαλό του το "ποιος θα κάτσει να αγοράσει joystick που θα γράφει Made in Greece από κάτω;". Ποιος θα του το έλεγε τότε πως τα καλύτερα joysticks παγκοσμίως ήταν τα δικά μας, ακόμα και τα υποδεέστερα που φτιάξαμε…

Στην χρήση του, το joystick είναι άψογο. Έχει την στιβαρότητα των Tomahawk και των Microtechnica, αλλά έχει μία αίσθηση που δεν περιγράφεται, και υπεύθυνα για αυτό είναι τα leaf switches. Αν έχετε χρησιμοποιήσει ποτέ τα Wico, θα καταλαβαίνετε για τι πράγμα μιλάω. Το σύστημα των leaf είναι άψογο, τόσο στο μοχλικό σύστημα όσο και στο κουμπί, και η μαγεία είναι πως είναι όλα αθόρυβα και μπορείς να παίζεις στις δύο τα ξημερώματα χωρίς να σηκώσεις στο πόδι όλο το τετράγωνο από τα "κλικ"-"κλακ" των μεταλλικών μοχλικών συστημάτων. Φτιαγμένο τον καιρό εκείνο, το σύστημά του είναι "infinite", με κυκλικό restrictor σαν το CMS, χωρίς 4way και 8way μαλαγανιές. Βέβαια, λόγω του ότι το σύστημα είναι παρμένο από το στοκ του Καλπάκα, υπάρχουν και add-on restrictors που είχε για τα arcades. Το autofire δουλεύει με αυξανομένη ταχύτητα στις ριπές, και, ειδικά στο R-Type, έχει το καλό πως ρίχνει κατά ριπάς αντί να "μαζεύει" το laser για να ρίξει το μεγάλο blast. Με λίγα λόγια θερίζει σαν τον "ανώδυνο" στην ταινία Predator. Η μπαλίτσα είναι μικρότερη στο μέγεθος από το CMS, αλλά σχεδόν ίδια με αυτή του Tomahawk, χωρίς να έχει την οβάλ κατάληξη στο κάτω μέρος. Όσο για το κουμπί fire είναι αυτούσιο arcade leaf με την βιδωτή κορώνα που κλειδώνει σαν σάντουιτς το κουμπί στο κέλυφος.  Το όνομα VERNAL λείπει από το κέλυφος, ενώ το "electronics" ήταν ανάγλυφο, κάτι που με κάνει να πιστεύω πως έβαζαν αυτοκόλλητο στο σημείο εκείνο. Ίσως πειραματιζόντουσαν με το λογότυπο; Guesswork ξανά. 

Είναι το καλύτερο Ελληνικό joystick που βγήκε ποτέ; Ίσως η φύση της ερώτησης είναι ειρωνική, μιας και το καλύτερο πολλές φορές είναι υποκειμενικό. Τι να πει κάνεις για όλα τα υπόλοιπα όπως τα Microtechnica, τα Tomahawk, το CMS, το Elite και πολλά αλλά που ξεχνάω. Το μόνο σίγουρο είναι πως όπως όλα τα Ελληνικά χειριστήρια είναι στιβαρό και σε άλλη κλάση από οτιδήποτε ξενόφερτο. Και σίγουρα το Mega Force στέκεται επάξια στο πάνθεον των Ελληνικών joystick.

Ο τελευταίος των Μοϊκανών. Στην Ελλάδα δεν πούλησε σχεδόν καθόλου, και είναι σχεδόν χαμένο στην αφάνεια. Θα είναι κρίμα να μην δει λίγο το φως του ήλιου και να πάρει την θέση του αναμεσά στα άλλα Ελληνικά joysticks. Από ό,τι έχω καταφέρει να βρω για την ιστορία της VERNAL, ήταν εταιρεία δημιούργημα από ένα ηλεκτρονικό κατάστημα στην Θεσσαλονίκη, και το όνομα αποτελείται από το επώνυμο και το όνομα του παλικαριού που τα έφτιαχνε, που παράλληλα κατασκεύαζε και διάφορα άλλα περιφερειακά, όπως TV modulators. Ό,τι και να υποθέσω για την επωνυμία είναι απλά guesswork. Δεν κατάφερα να βρω τίποτα από την τοποθεσία και τα τότε τηλέφωνα του καταστήματος από την εποχή εκείνη. 

Κοσμητικά το joystick ήταν χάλια όταν το βρήκα μέσω ebay, αλλά το πήρα και προσπάθησα να το φέρω λίγο στα ίσια του, και όταν βρω χρόνο θα εξαλείψω ό,τι μικρο-ατέλειες έχει στο κέλυφός του. Λειτουργικά ήταν ακόμα άψογο και δεν είχα καμία αμφιβολία για αυτό.

Το Pixel στο τεύχος 69 (σελίδα 29) είχε μια ανακοίνωση για την VERNAL Electronics και έκανε μια αναφορά για ένα joystick που θα έβγαζε στην αγορά, και στο τεύχος 71 (σελίδα 30) είχε βάλει ένα μικρό απόσπασμα και μια φωτογραφία από την πρώτη έκδοση του Mega Force, αν και στην ουσία δεν έχει διαφορά από το ΙΙ (στην φωτό το Ι δείχνει να είναι λίγο στενότερο από το ΙΙ). Δεν ξέρω γιατί το έκαναν φαρδύτερο, μιας και από την επιχείρηση "αναστήλωσής" του και απ' ό,τι είδα στο εσωτερικό του, μπορεί να είναι κατά 1/3 στενότερο άνετα.

Ενημέρωση: πέρασε λίγος καιρός από την αρχική δημοσίευση της ανάρτησης είναι η αλήθεια, αλλά έστω και τώρα είχα την τύχη να επικοινωνήσει μαζί μου ο δημιουργός του Mega Force, ο κύριος Γιώργος Αυγουλάς. Με μεγάλη μου χαρά λοιπόν ενημερώνω την ανάρτηση με 2 φωτογραφίες, μία από το κατάστημα της Vernal Electronics και μία με την σφραγίδα/μήτρα της εγγύησης που δινόταν μαζί με τα joysticks. Ευχαριστώ θερμά τον κύριο Αυγουλά που μοιράστηκε μαζί μου αυτά τα σπάνια - και εξαιρετικά ενδιαφέροντα - "ντοκουμέντα".

Space Alpha: το νέο joystick είναι εδώ και είναι άμεσα διαθέσιμο!

Καλά, ό,τι και να λέμε φέτος δεν είναι μονάχα η χρονιά του κορονοϊού, αλλά και η χρονιά που ήρθε στα χέρια μας τόσο νέο hardware όσο δεν είχαμε δει τα τελευταία 3-4 χρόνια μαζεμένο! Δεν είναι μονάχα ο ZX Spectrum Next και ο TheC64, είναι και το αντικείμενο του τίτλου της ανάρτησης που διαβάζετε, το Space Alpha! 

Θεωρώ ότι οι περισσότεροι δεν γνωρίζετε κάτι γι' αυτό και κάτι τέτοιο είναι λογικό, καθώς πρόκειται για μία αρκετά πρόσφατη άφιξη. Το Space Alpha λοιπόν είναι ένα arcade like joystick φτιαγμένο από τον καλό φίλο MasterGR και είναι άμεσα διαθέσιμο. Αλλά ας το εξετάσουμε λίγο πιο προσεκτικά...

Το εν λόγω χειριστήριο είναι μία βελτιωμένη σε πολλούς τομείς έκδοση παλαιότερων joysticks του Δημήτρη, και αποτελεί την νεότερη και ταυτόχρονα την πλέον οικονομική πρόταση - περισσότερα για αυτό παρακάτω, όμως...

Το Space Alpha φιλοξενείται σε ένα παραλληλόγραμμο 3D printed case με παρόμοιες διαστάσεις με αυτές του κλασικού Tomahawk. 3D printed επίσης είναι ο μοχλός του, γεγονός που σημαίνει ότι υπάρχει τεράστια ευελιξία στις χρωματικές επιλογές που θα επιλέξει ο καθένας, καθώς, ουσιαστικά, μοχλός και case μπορούν να κατασκευαστούν σε ό,τι χρώμα θέλετε!

Ο μηχανισμός του Space Alpha είναι ο κλασικός και διαδεδομένος τύπου Sanwa, αλλά με μία σημαντική αλλαγή: το εργοστασιακό πλαστικό, κάτω μέρος του έχει αντικατασταθεί με ένα custom, 3D printed part κατασκευασμένο από τον MasterGR, προκειμένου να παρέχεται μεγαλύτερη αντοχή στην σκληρή χρήση από αυτήν που θα είχε ένας τυπικός μοχλός Sanwa. Η παραπάνω μετατροπή δίνει επίσης μία πιο σκληρή αίσθηση στον μοχλό, γεγονός που κατά γενική ομολογία βελτιώνει την εντύπωση που δίνει το συγκεκριμένο stick στον παίκτη. Φυσικά, ως Sanwa μηχανισμός διαθέτει και 4 μικροδιακόπτες, των οποίων τον χαρακτηριστικό ήχο μπορούμε να ακούσουμε καθώς μετακινούμε τον μοχλό προς τις διάφορες κατευθύνσεις.

Το Space Alpha διαθέτει δύο ανεξάρτητα fire buttons (fire 1 και fire 2) χαμηλού προφίλ, τα οποία δεν έχουν μεν μικροδιακόπτες όπως ο μοχλός, αλλά θεωρώ δε ότι έχουν τις ιδανικές διαστάσεις, μέγεθος και θέση (διαγώνια). Επίσης το χειριστήριο διαθέτει διακόπτη autofire στην μπροστινή του πλευρά, στον οποίο θα πρέπει να σταθούμε λίγο παραπάνω για 2 λόγους: ο πρώτος είναι ότι έχω την αίσθηση ότι η λειτουργία αυτόματων βολών του Space Alpha είναι ταχύτερη από αυτήν παλαιότερων joysticks, όπως π.χ. του Pacman, πράγμα όχι παράξενο, καθώς μιλάμε για εντελώς νέο κύκλωμα. Δεύτερος και σημαντικότερος λόγος είναι το κύκλωμα αυτό "κόβει" το autofire όταν πατάμε ή κρατάμε πατημένο το fire button, κάτι που είναι ιδιαίτερα χρήσιμο σε παιχνίδια όπως είναι το R-Type, το Battle Squadron και άλλα. Το χαρακτηριστικό αυτό το έχουμε συναντήσει μόνο σε σύγχρονες υλοποιήσεις και απουσίαζε από τα χειριστήρια των 80s-90s.

Τέλος, το Space Alpha στηρίζεται σε 4 ευμεγέθεις βεντούζες, οι οποίες εγγυώνται στην σταθερή στήριξή του σε οποιαδήποτε επίπεδη και λεία επιφάνεια.

Ολοκληρώνοντας, θα πρέπει να μιλήσουμε και για την τιμή του νέου χειριστηρίου. Εδώ τα νέα είναι εξαιρετικά, και αυτό διότι το Space Alpha διατίθεται από τον MasterGR σε δύο εκδόσεις, μία με την κλασική, 9πινη σύνδεση για παλιούς υπολογιστές και μία με USB βύσμα, για σύγχρονα μηχανήματα. Η 9πινη έκδοση κοστίζει 35€, ενώ η USB 38€: αμφότερες οι τιμές είναι θεωρώ εξαιρετικές συγκριτικά με τις υπόλοιπες τιμές της αγοράς, καθώς προσωπικά δεν θυμάμαι σύγχρονα "σοβαρά" χειριστήρια να πέφτουν κάτω από το "φράγμα" των 40€...

Κάτι τελευταίο που οφείλω να αναφέρω κλείνοντας, είναι ότι η USB έκδοση που δοκίμασα - και για την οποία ευχαριστώ θερμά τον Δημήτρη καθώς πρόκειται για custom κομμάτι ειδικά για την αφεντιά μου - δοκιμάστηκε και δουλεύει σε Windows 7, 8, 8.1, 10, αλλά και σε Raspberry Pi (Linux). Απ' όσο γνωρίζω δουλεύει και σε MacOS, αλλά γενικώς πρέπει να παίζει παντού, καθώς το κύκλωμα που χρησιμοποιεί (το εντοπίζουν τα Windows ως "retro adapter") είναι generic, ακριβώς για λόγους συμβατότητας με όσο το δυνατός περισσότερα λειτουργικά συστήματα και μηχανήματα. Το μόνο ελάττωμα της έκδοσης αυτής είναι ότι σε κάποια - φορητά, κυρίως - μηχανήματα το ρεύμα των USB ports δεν επαρκεί, και ίσως να χρειαστείτε USB hub με δική του τροφοδοσία. Σε όσους πάντως σταθερούς υπολογιστές το δοκίμασα το ρεύμα των USB ports επαρκούσε μια χαρά...

Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το Space Alpha ή τις άλλες δημιουργίες του Δημήτρη (MasterGR) μπορείτε να δείτε εδώ ή να του στείλετε email σε αυτή τη διεύθυνση. Μην ξεχνάτε επίσης ότι στο προσεχές τεύχος του Retro Planet (27ο, Μάρτιος 2020) θα υπάρχει και συγκριτική δοκιμή με νέα και παλιά arcade like joysticks, στο οποίο φυσικά συμμετέχει και το Space Alpha...

Joy Division: η επιστροφή

Εντάξει, θα ομολογήσω ότι ο τίτλος είναι παραπλανητικός: ούτε ο μακαρίτης ο Ian Curtis αναστήθηκε, ούτε τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος, τώρα "στα στερνά τους" αποκήρυξαν τους New Order και αποφάσισαν να επαναφέρουν στη ζωή το πολύ ιδιαίτερο αυτό σχήμα που έγραψε τη δική του ιστορία στην rock μουσική.

Άρα, σε τι αναφέρομαι; Μα, σε τίποτα περισσότερο από ένα νέο joystick adaptor, που επιτρέπει να συνδέσουμε τα παλιά, καλά και αγαπημένα μας 9πινα joysticks (ή και λίγο νεότερα, αν έχουμε την τύχη να γνωρίζουμε τον MasterGR!) σε σύγχρονους υπολογιστές εφοδιασμένους με USB θύρες. Το JoyDivision board λοιπόν είναι φθηνό και υπόσχεται απροβλημάτιστη συνεργασία των 9πινων joysticks με τους σύγχρονους υπολογιστές, και μάλιστα χωρίς να χρειάζονται drivers, καθώς αναγνωρίζεται ως ένα generic Human Interface Device.

Για περισσότερες πληροφορίες για το JoyDivision διαβάστε εδώ και παραγγείλτε το από εδώ. Και ξεπαστρέψτε κι έναν εξωγήινο στην υγειά μου, ε;