Zone 5: οι Fairlight επιστρέφουν!

Ένα demoparty που ονομάζεται Edison; Προσωπικά δεν το είχα ξανακούσει, αν και φέτος, το ΠΣΚ που μόλις ολοκληρώθηκε, διοργανώθηκε για 14η φορά! Οπότε κακώς δεν το γνώριζα και πάμε παρακάτω.

Όντας χρόνια μπροστά από εμάς - σε κάθε επίπεδο, τολμώ να πω - οι Σουηδοί, δεν σκέφτηκαν απλά να βρουν μια τοποθεσία όπως-όπως, να κοτσάρουν και 2-3 κιτρινισμένες 500άρες κι έναν Amstrad με πράσινη οθόνη και καθάρισαν. Όχι. Νοίκιασαν πλοίο (M/S Borgila) - εννοείται ειδικά διαμορφωμένο για τη διοργάνωση events - για ένα demoparty to remember. Φυσικά, εννοείται και εξυπακούεται πως για να παρευρεθεί κάποιος στο Edison έπρεπε να πληρώσει εισιτήριο. Κάποια πράγματα είναι αυτονόητα για κάποιους λαούς. Στην Ψωροκώσταινα από την άλλη έχουμε το απόλυτο contrast όταν διοργανώνεται κάτι εντελώς δωρεάν, είναι στη γειτονιά μας, και παρόλα αυτά δεν κάνουμε τον κόπο να το τιμήσουμε και να το ενισχύσουμε με την παρουσία μας. Και κατά τα άλλα σου βγαίνει ο άλλος και σου λέει "εγώ είμαι αρρωστάκι με την όλη φάση". Ναι, καλά, αρρωστάκι όντως είσαι αλλά για άλλους λόγους μάγκα μου.

Αφήνοντας όμως τη γκρίνια στην άκρη (γιατί;) ας πάμε και στο θέμα της ανάρτησης, που δεν είναι άλλο από το νέο demo των Fairlight για τον ένα και μοναδικό big daddy του home computing, τον Commodore 64, που ονομάζεται Zone 5. Εντάξει, οι Fairlight δεν χρειάζονται συστάσεις, είναι ίσως το πιο γνωστό demogroup στην ιστορία και προσωπικά ακόμα θυμάμαι τα πρώτα τους cracktros στον 64άρη, κάπου εκεί γύρω στο '85.

Παρά την μακροχρόνια πορεία τους και τις πάμπολλες παραγωγές τους, και παρά την εκτίμηση που χαίρουν από όλη την retro κοινότητα, τολμώ να πω ότι συνήθως τα demos των Fairlight στερούνται αυτό το κάτι που θα τα κάνει να ξεχωρίσουν, αυτή δηλαδή την ιδανική ισορροπία μεταξύ τεχνικής, αισθητικής και ροής. Προσωπική μου άποψη είναι αυτή, δεν υποστηρίζω ότι ισχύει 100%, απλά εγώ αυτό έχω εντοπίσει. Και δεν είναι ότι ισχύει πάντα, αλλά τόσα χρόνια, με τόσα demos που έχουν φτιάξει, θα έπρεπε να έχουν το Top-10 τουλάχιστον σε Commodore 64 και Amiga, κάτι που προφανώς δεν ισχύει (ναι, ξέρω, παίζουν κι άλλοι). Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μας έχουν χαρίσει αριστουργήματα, απλά αυτά είναι λίγα αναλογικά με τον όγκο των παραγωγών τους, αυτό εννοώ, μην ξεσηκώνεστε!

Το Zone 5, χωρίς να υπόσχεται ότι θα αφήσει άπαντες με το στόμα ανοιχτό ή ότι θα βάλει νέα standards στις demo παραγωγές του Commodore 64, καταφέρνει ωστόσο να έχει ιδανική ροή και όμορφη αισθητική, όντας ένα συνολικό έργο που αξίζει να παρακολουθήσει κάποιος προκειμένου να κατανοήσει για τι είναι ικανός ο 64άρης - και οι Fairlight, φυσικά.

Στριμωγμένο σε 2 πλευρές δισκέτας το Zone 5 υπόσχεται να χαρίσει σε όσους ασχοληθούν μαζί του 6μιση λεπτά οχτάμπιτης μαγείας, 6μιση λεπτά με τον 6510, το VIC-II και το SID να δουλεύουν υπερωρίες προκειμένου να ικανοποιήσουν τις ορέξεις μας. Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ ή να το παρακολουθήσετε στο παρακάτω βιντεάκι.

The Trip: ένα μαγευτικό ταξίδι στον κόσμο του Commodore 64

Από τις 18 Απριλίου μέχρι και σήμερα διεξάγεται το μεγαλύτερο ίσως demoparty παγκοσμίως, η Revision 2025 στο E WERK του Saarbrücken στη Γερμανία. Στα πλαίσια της Revision κάθε χρονιά παρουσιάζονται δεκάδες demos για όλες τις πλατφόρμες, και συνήθως έχουμε πολλές αξιόλογες παραγωγές - ειδικά για τους δημοφιλείς Commodore 64 και Amiga. Οπότε, εκτός απροόπτου θα δείτε και άλλες αναρτήσεις τις επόμενες μέρες σχετικές με αυτά που είδαμε στην Revision.

Σήμερα θα ασχοληθούμε με ένα demo των ξακουστών και αειθαλών Fairlight, που ονομάζεται The Trip και τρέχει - πού αλλού; - σε Commodore 64.

To The Trip διαθέτει πολλά από τα χαρακτηριστικά που μου αρέσουν σε ένα demo (αλλά όχι όλα). Έχει αρχή, μέση και τέλος, σενάριο (υπόθεση), και πολλές, αρκετά εντυπωσιακές σεκάνς με εφέ που ίσως να μην είναι απολύτως jawdropping αλλά χαρακτηρίζονται από καλή αισθητική και προβάλλονται τόσο ώστε να μην κουράζουν. Σημαντικό αυτό και βοηθάει στη ροή του demo, που το παρακολουθείς στα 9 με 10 λεπτά που διαρκεί με ενδιαφέρον χωρίς να βαρεθείς σε καμία περίπτωση.

Η θέαση του The Drip σε αφήνει με συναισθήματα ικανοποίησης, νοσταλγίας και ίσως και μιας κάποιας μελαγχολίας. Μόνο και μόνο το γεγονός ότι παρακολουθείς ένα demo και μετά νιώθεις "κάπως" δείχνει ότι αυτοί που το έφτιαξαν κάτι πέτυχαν. Και πώς να μην πετύχουν, άλλωστε, για τους Fairlight μιλάμε. "The Home of the Real Crackers", θυμάστε;

Μπορείτε να κατεβάσετε το The Trip από εδώ (2 πλευρές δισκέτας) και να το απολαύσετε είτε σε εξομοιωτή είτε σε πραγματικό 64άρη, Μπορείτε βέβαια να το δείτε και στο video που ακολουθεί - η επιλογή είναι πάντα δική σας. Τσεκάρετέ το πάντως, είναι πολύ γλυκούλι! Α, και να μην ξεχάσω: όπως μας λένε και οι Fairlight, "the Trip is the Demo"! Enjoy!

13:37 demo για Commodore 64

Η τεχνητή νοημοσύνη συνειδητοποιεί τη δύναμή της και αποφασίζει να απαλλαγεί από τους ανθρώπους, καταστρέφοντας τον κόσμο. Τι; Η ιστορία από το Terminator; Έρχεται το Skynet;

Όχι. Ούτε καν η δυστοπική πραγματικότητα την οποία θα αντιμετωπίσουμε σύντομα αν δεν αλλάξουμε ριζικά ρότα. Εδώ μιλάμε (ευτυχώς) για το σενάριο του νέου demo των Fairlight, του αειθαλούς group που συνεχίζει να δημιουργεί ψηφιακά αριστουργήματα από τα 80s μέχρι και σήμερα. Η τεχνητή νοημοσύνη λοιπόν εξαπολύει πυρηνικά και το ανθρώπινο γένος καταφεύγει στο τελευταίο προπύργιο της άμυνάς του: στον Commodore 64. Γιατί μονάχα αυτός μπορεί να αντιμετωπίσει το κακό που έρχεται μέσα στα 13 λεπτά και 37 δευτερόλεπτα που απομένουν μέχρι τη συντέλεια του κόσμου. Ένας υπολογιστής από το 1982 απέναντι σε ένα cluster εκατομμυρίων διασυνδεδεμένων servers; Πώς είναι δυνατό να τα καταφέρει;

Το coding στον 64άρη φαίνεται στην τεχνητή νοημοσύνη απλά ως μία ακολουθία από 0 και 1, μας λένε οι Fairlight. Δεν είναι όμως απλά δυαδικά ψηφία, ο προγραμματισμός του Commodore 64 είναι αγάπη. Και αυτό είναι κάτι που καμία ΑΙ δεν θα μπορέσει ποτέ να κατανοήσει αλλά ούτε και να αντιμετωπίσει. Μακάρι να έχουν δίκιο οι Fairlight, λέω εγώ, γιατί αν περιμένουμε από αυτούς που αποφασίζουν για τις μοίρες μας ζήτω που καήκαμε...

Το 13:37 παρουσιάστηκε το Σάββατο που μας πέρασε στα πλαίσια του demoparty X2024 όπου και κατέλαβε την 1η θέση μεταξύ των demos για 64άρη. Πρόκειται για μία πρωτότυπη ιδέα με ωραία παρουσίαση, ατμοσφαιρικό soundtrack, μερικά καταπληκτικά εφέ, ένα νέο screenmode (!) και, φυσικά, πολλή αγάπη. Απολαύστε το παρακάτω:

The Space is Broken: chapeau στους Fairlight

Το να πει κάποιος ότι οι Fairlight είναι ιστορικό group της demoscene είναι μάλλον περιττό. Το Σουηδικό αυτό team που ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1987 στον Commodore 64 από τους No.1 και Sir Galahad έχει μπει πλέον στο 37ο έτος της ζωής του με εκατοντάδες εντυπωσιακές παραγωγές στο παλμαρέ του, τόσο για τον 64άρη όσο και για την Amiga και τα PCs (αλλά και κάποιες κονσόλες κατά καιρούς).

Προσωπικά - και αναμενόμενα - είχα από πολύ παλιά τοποθετήσει τους Fairlight στη σφαίρα των "Legendary", γνωρίζοντάς τους μέσα από εντυπωσιακά cracktros - που άλλου; - στην πλατφόρμα που γεννήθηκε το είδος, ήτοι στον Commodore 64. Καθώς τα χρόνια περνούσαν και συχνά-πυκνά απολάμβανα demos του group κυρίως σε Amiga και C64 δε μπορούσα παρά να παρατηρήσω ότι συνήθως κάτι δε μου "κόλλαγε" την τελευταία 15ετία πάνω-κάτω στις παραγωγές των FLT. Να ήταν η μουσική; Να ήταν κάποια εντυπωσιακά από τεχνικής άποψης αλλά μονότονα sequences; Να ήταν κάποια demos που ναι μεν ήταν τεχνικά άρτια αλλά στερούνταν έμπνευσης και αισθητικής στον καλλιτεχνικό τομέα; Ίσως λίγο απ' όλα, το ρεζουμέ πάντως είναι ότι στην πλειονότητα των παραγωγών του group είχα φτάσει στο σημείο να κάθομαι να τα παρακολουθώ και να έχω ένα "ναι μεν, αλλά..." σφηνωμένο στην άκρη του μυαλού μου. Όχι πια, όμως!

Βλέπετε, ο δρόμος μου συναντήθηκε με αυτόν του "The Space is Broken", του υπέροχου αυτού demo των Fairlight για τον Commodore 64 η όλη ιδέα του οποίου βασίζεται στο ότι μας συμβαίνουν διάφορα βαρετά πράγματα στη ζωή μας που δεν μπορούμε να τα παρακάμψουμε πατώντας το πλήκτρο space όπως κάναμε στα cracktros και στα demos του 64άρη τα τελευταία χρόνια της προηγούμενης χιλιετίας. Οι Fairlight λοιπόν, για να μας αποζημιώσουν για το... χαλασμένο space, μας τρατάρουν εντυπωσιακά sequences με ασύλληπτα εφέ σε ταχύτατο ρυθμό, πασπαλισμένα με ένα εξαιρετικό techno soundtrack που δένει ιδανικά την όλη παραγωγή. Chapeau λοιπόν που λένε και οι Γάλλοι στους συντελεστές του The Space is Broken. Χωρίς περαιτέρω λόγια, απολαύστε:

In Memory of: ασυναρτησία και παράνοια σε ένα demo εξιλέωσης

Φεύγει κάποιος από τη ζωή αρκετά πριν φτάσει την τρίτη ηλικία. Κάποιος που θα μπορούσε να είναι φίλος σου. Αλλά δεν ήταν. Μάλλον "γνωστός" παρά φίλος. Ίσως αν τα πράγματα είχαν έρθει αλλιώς...

Παρόλα αυτά σε πλημμυρίζουν τα συναισθήματα. Θες κάπως να εκφράσεις αυτά που νοιώθεις γιατί φοβάσαι πως διαφορετικά θα εκραγείς. Για καλή σου τύχη, έχεις μέσο έκφρασης καθώς τυχαίνει να ανήκεις σε ένα από τα πλέον διαχρονικά και καταξιωμένα demogroups της ιστορίας, στους περίφημους Fairlight. Φτιάχνεις τον κώδικα και τα εξαιρετικά γραφικά για ένα demo για τον Commodore 64, βάζεις και κάποιον μουσικό να ντύσει με tunes τη δημιουργία σου και, μέσα από τα κείμενα της παραγωγής διατυπώνεις τις σκόρπιες σκέψεις σου. Που είναι αυτό ακριβώς, σκόρπιες. Και ως τέτοιες, ελάχιστο νόημα βγάζουν. Καλώς ήρθατε στο In Memory of, κυρίες και κύριοι.

Ο hollowman των Fairlight συνεπικουρούμενος από τον goto80 ανέλαβε τη δημιουργία του In Memory of, ενός demo εξιλέωσης, ενός... απολογητικού demo, ενός demo πικρού χαιρετισμού για κάποιον που δεν είναι πια μαζί μας. Το ταλέντο ξεχειλίζει, όπως και η συναισθηματική φόρτιση. Αυτό φαίνεται από την αρχή μέχρι το τέλος του In Memory Of, όπου εντυπωσιακά εφέ και όμορφα γραφικά επενδύονται με μουσική από λυπητερή μέχρι παίζουν-νότες-στην-τύχη, και όπου η λύπη και η μελαγχολία δίνουν τη θέση τους στην απόλυτη παράνοια και τούμπαλιν. Πραγματικά, το In Memory of είναι μία από τις πλέον... ανισόρροπες παραγωγές που έχουν παρελάσει μπροστά από τα μάτια μου, και τα λόγια που περνάνε από την οθόνη φέρνουν στο μυαλό Jim Morrison υπό την επήρεια πεγιότ σε κάποια απέραντη έρημο το 1969 να tripάρει, να παραληρεί και να γράφει ακατανόητους στίχους. Ε, εδώ που τα λέμε κι ο hollowman κάτι πρέπει να είχε πάρει, τέτοια μηνύματα σαν αυτά που βλέπουμε στο In Memory of δεν γράφονται από μόνα τους...

Όπως και να 'χει το εν λόγω demo σίγουρα έχει το ενδιαφέρον του, έχει ωραία γραφικά και πανέξυπνα ως προς το αποτέλεσμα εφέ, δεν έχει μεγάλη διάρκεια και text scrollers που προκαλούν ζαλάδα, οπότε θεωρώ ότι αξίζει να το παρακολουθήσετε στο παρακάτω βιντεάκι. Και αν βγάλετε νόημα - που είστε; - να μου το πείτε κι εμένα, ε;

Goatlight για Commodore 64

Καλημέρα και καλό μήνα σε όλους! A little blast from the past σήμερα, καθώς έπεσα πάνω σε ένα υπέροχο demo για τον - ποιον άλλο; - Commodore 64, το Goatlight, που αποτελεί το αποτέλεσμα μιας συνεργασίας των groups Fairlight, Offence και Noice.

Το Goatlight παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2015 στα πλαίσια του demoparty Revision της χρονιάς εκείνης και κατέλαβε την 3η θέση στην κατηγορία των oldskool demos. Λογικό θα μπορούσε να πει κάποιος που δεν βρέθηκε στον κορυφή, μιας και την πρώτη θέση την καπάρωσε το φανταστικό/μοναδικό/απίστευτο (και λοιποί αντίστοιχοι χαρακτηρισμοί) 8088 MPH.

Το Goatlight χαρακτηρίζεται από μια συνολικά υψηλή ποιότητα και αξιοπρόσεκτη συνοχή, κάποια λίαν εντυπωσιακά parts αλλά και ένα από τα καλύτερα trance/techno tracks που έχουμε συναντήσει στον "ψωμιέρα" στο πρώτο μέρος του (στην πρώτη πλευρά της δισκέτας, για να καταλαβαινόμαστε). Γνωρίζοντας όλα αυτά τα χρόνια ότι στον 64άρη έχουμε δει τα πάντα, πιάνεις τον εαυτό σου να αναρωτιέται αν πρέπει να του κάνει εντύπωση το γεγονός ότι στο Goatlight βλέπουμε κάποια text scrollers που δεν έχουμε ξαναδεί όπως και κάποια άλλα εφέ που δεν θα έλεγες πως τα συναντάς και συχνά.

Όπως και να 'χει, αν δεν έτυχε μέχρι σήμερα να δείτε και να ακούσετε το Goatlight μπορείτε να το κατέβασετε προκειμένου να το απολαύσετε και οι ίδιοι από εδώ. Φυσικά, αν βαριέστε να το κάνετε, υπάρχει πάντοτε και η επιλογή του παρακάτω βίντεο...

2600 για Commodore 64

Όχι, δεν το κλείσαμε το μαγαζί! Δεν είναι να πάρεις μια ντουζίνα μέρες άδεια από τη σημαία και κατευθείαν εμφανίζονται οι καλοθελητές: "δεν θα ξαναποστάρεις στο blog;". "Πάει το blog, ε; Τουλάχιστον μην το κατεβάσεις, έχει πολύ καλό πράγμα αν θέλει κανείς να ψάξει". WTF? Κουνηθείτε από τη θέση σας, μωρέ!

Και να πει κανείς ότι είχα να το ανανεώσω κανένα δίμηνο να το καταλάβω, αλλά αυτή τη φορά δεν ήταν ούτε δύο εβδομάδες συμπληρωμένες. Τι είναι, το CNN, που αν δεν ανανεωθεί επί 20 ώρες βάζεις το χέρι σου στη φωτιά ότι κάτι σοβαρό συνέβη; Βέβαια και στη δική μου περίπτωση συνέβη κάτι: ήμουν υπέρ του δέοντος παραγωγικός τις τελευταίες μέρες, απλά δεν έγραφα για το blog, αλλά για το Retro Planet. Διότι, μιας και ανέλαβα το κύριο θέμα του επόμενου τεύχους και ήταν και απαιτητικό το άτιμο (ZX Spectrum Next) δεν υπήρχε hobby time για κάτι άλλο. Ευτυχώς το κομμάτι ολοκληρώθηκε πλέον, με συνέπεια να μπορώ πια απερίσπαστος να αφιερωθώ στην... διαδικτυακή συγγραφή!

Έπεσε που λέτε μία από τις τελευταίες μέρες το μάτι μου σε ένα demo - slideshow καλύτερα, για να είμαι ακριβής - από το ιστορικό group Fairlight για τον Commodore 64. Το slideshow αυτό τιτλοφορείται "2600", κυκλοφόρησε περίπου πριν από ένα χρόνο και αποτελεί έναν σύντομο φόρο τιμής στο Atari 2600 (ναι, μπράβο, το μαντέψατε). Όπως και σε κάθε slideshow αυτό που παίζει τον σημαντικότερο ρόλο είναι φυσικά η ποιότητα των γραφικών των στατικών εικόνων που εναλάσσονται μπροστά στα μάτια του θεατή. Στην περίπτωση του 2600 η θεματολογία αντλείται από κλασικούς τίτλους της πλατφόρμας και, κυρίως, από το artwork των συσκευασιών αυτών. Την μεταφορά των σχεδίων αυτών έχει αναλάβει να κάνει στον Commodore 64 ο εκ Σουηδίας ορμώμενος The Sarge και το αποτέλεσμα είναι, με μία και μόνο λέξη, εντυπωσιακό. Φυσικά ο The Sarge ούτε νέος στον χώρο είναι ούτε άγνωστο είναι το ταλέντο του ή η ποιότητα της δουλειάς του, αλλά, τι να πω; Κάθε τόσο και λιγάκι ο άνθρωπος φτιάχνει ψηφιακά έργα τέχνης που σε εντυπωσιάζουν σα να ήταν η πρώτη φορά.

Επειδή όμως μια εικόνα αντιστοιχεί σε χίλιες λέξεις και εδώ προσπαθώ μάταια να περιγράψω εικόνες χρησιμοποιώντας λέξεις, καλύτερα να αφήσω την δουλειά του The Sarge να μιλήσει μόνη της. Α, και περιττό να αναφέρω ότι αν τρέξετε το "2600" σε πραγματικό Commodore 64 με οθόνη καθοδικού σωλήνα (ναι, έτσι, μερακλήδικα) το αποτέλεσμα θα είναι ακόμα πιο εντυπωσιακό. 2600 λοιπόν...

Rivalry για Commodore 64

Ακούς "Rivalry" και πού πάει το μυαλό σου; Σε Παναθηναϊκό εναντίον Ολυμπιακού. Σε Lakers vs Celtics. Σε Deep Purple εναντίον Led Zeppelin. Σε γιουβαρλάκια εναντίον λαχανοντολμάδων. Σε Rocky Balboa εναντίον Apollo Creed. Σε... τέλος πάντων, το πιάσατε το νόημα. Το μυαλό αυτομάτως πηγαίνει σε μεγάλες, κλασικές, διαχρονικές αντιπαλότητες. Εδώ όμως έχουμε να κάνουμε με κάτι ολότελα διαφορετικό, εδώ έχουμε ένα demo για Commodore 64.

Και το Rivalry δεν είναι απλώς ένα demo: είναι μία παραγωγή που προέκυψε από τις συνδυασμένες προσπάθειες μελών 5 μεγάλων groups της demoscene του 64άρη, των Bonzai, Censor Design, Fairlight, Offence και Genesis Project. Μεταξύ των παραπάνω groups πάντοτε υπήρχε ένας ισχυρός ανταγωνισμός, εξ ου και ο τίτλος του demo. Θα περιμένατε φυσικά με αυτήν την dream team από coders και pixel artists ένα αποτέλεσμα που ίσως να έβαζε κάτω τα κορυφαία demos στην ιστορία του Commodore 64, αλλά δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Εδώ έχουμε ένα αποτέλεσμα καθόλα αξιόλογο, αλλά ολίγον... ανισόρροπο, καθώς, το ξέρουμε το έργο: όπου λαλούν πολλοί κοκόροι...

Χωρίς λοιπόν να έχουμε να κάνουμε με μία δημιουργία που θα σας συγκλονίσει από το πρώτο μέχρι το τελευταίο της δευτερόλεπτο, σίγουρα το Rivalry αποτελεί ένα ενδιαφέρον demo, με μερικά εντυπωσιακά parts στο 2ο μέρος του. Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ ή να το παρακολουθήσετε στη συνέχεια αν δεν διαθέτετε Commodore 64 ή τρόπο να το τρέξετε. Να σημειωθεί ότι το Rivalry παρουσιάστηκε στην Revision 2019 όπου και κατέκτησε την πρώτη θέση στην κατηγορία των oldskool demos, αλλά, πιστέψτε με, ο ανταγωνισμός ήταν σχεδόν... ανύπαρκτος. Κάντε απλά τον κόπο να παρακολουθήσετε μερικά από τα demos της εν λόγω κατηγορίας και θα το διαπιστώσετε και εσείς από πρώτο χέρι...

Α, και να μην ξεχαστώ: καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση σε όλους εσάς εκεί έξω!

Pain in the Asm demo για τον Commodore 64

Τι; Δεν ξέρατε το Mega Mountain Meltdown X; Ντροπή σας, να ξαναέρθετε αύριο με τον κηδεμόνα σας!

Βασικά ούτε κι εγώ το είχα ξανακούσει, και απ' ότι φαίνεται είναι ένα demoparty που γίνεται στην Νορβηγία, στο οποίο μάλιστα υπάρχει και ολόκληρο διαγωνιστικό τμήμα για demos αποκλειστικά για Commodore 64. Μάλιστα, "αυτά είναι" που θα 'λεγε και μια ψυχή.

Στον εν λόγω διαγωνισμό λοιπόν την πρώτη θέση κατέλαβε ένα demo ονομαζόμενο "Pain in the Asm" (καλό, ε;) προϊόν συνεργασίας μεταξύ των groups Fairlight, Offence και Prosonix. Ε, με τόσους μαζεμένους μάλλον αναμενόμενο ήταν να προκύψει κάτι αξιόλογο, και το Pain in the Asm είναι ακριβώς αυτό. Αξιόλογο.

Παρόλο που πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω αν σε κάποιο part του θέτει νέα standards σε οτιδήποτε, το γεγονός είναι ότι στον οπτικοακουστικό τομέα τα πάει πολύ καλά, όντας άρτιο αισθητικά. Τα εφέ που χρησιμοποιούνται στα διάφορα parts είναι ως επί το πλείστον εντυπωσιακά, με ιδιαίτερα ενδιαφέρον το γεγονός ότι σε κάποια σημεία δεν είναι εύκολο να διαπιστώσεις πιο εφέ πρωτοπαρακολουθείς!

Συνολικά το Pain in the Asm είναι σίγουρα ένα demo που αξίζει να το δείτε και το οποίο, στην κλασική πλέον παράδοση του 64άρη, "κουνάει ό,τι κουνιέται" χωρίς να δείχνει να ζορίζεται ιδιαίτερα με αυτό. Δεν ξέρω τι να πω και τι να γράψω με αυτά που βλέπω τόσα χρόνια σε αυτό το μηχάνημα, αλλά έχω την αίσθηση πως το πλέον εντυπωσιακό που μπορεί να συμβεί σχετικά με τον Commodore 64 θα είναι το... να πάψει να μας εντυπωσιάζει!

Δεν πρόκειται όμως να συμβεί κάτι τέτοιο, έτσι δεν είναι;

Α, ναι, αν θέλετε μπορείτε να κατεβάσετε το Pain in the Asm από εδώ. (Πηγή: csdb).

K9 V Orange Main Sequence για Commodore 64

Στη διάρκεια του demoparty Datastorm Summer 2017 που έλαβε χώρα τον περασμένο Αύγουστο στο Gothenburg της Σουηδίας εμφανίστηκαν αρκετές ενδιαφέρουσες νέες παραγωγές. Μία απ' αυτές ήταν το demo που θα σας θα σας παρουσιάσω σήμερα, μία παραγωγή του ιστορικού group Fairlight, που ακούει στον... ιδιαίτερο τίτλο "K9 V Orange Main Sequence".

Το K9 V Orange Main Sequence κατέκτησε την πρώτη θέση στην κατηγορία των demos για τον Commodore 64, χωρίς όμως να λείψουν κάποιες (αρκετές;) διαφωνίες. Άσχετα όμως με το αν θα έπρεπε να ψηφιστεί ως 1ο ή 2ο, πρόκειται σίγουρα για ένα εξαιρετικό - αλλά και σύντομο - demo, με ταχύτατο ρυθμό, άψογη αισθητική χωρίς προσπάθεια για φτηνό εντυπωσιασμό και κάποια δυσκολότατα στην πραγματοποίηση εφέ.

Προσωπικά με συγκίνησε το tune που ακούγεται στο τελευταίο part του demo, που βασίζεται στην μουσική του παιχνιδιού Druid II και είχε αποτελέσει αγαπημένη επιλογή στα cracktros των Fairlight back in the day.

In Memory Of - νέο demo για τον 64άρη

Μόλις χθες κυκλοφόρησε ένα νέο demo για τον Commodore 64, από το ιστορικό και πάντα κραταιό demo group Fairlight, στα πλαίσια του demo party Edison 2016. Το demo ονομάζεται "In Memory Of" και μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ.

Κατά την προσωπική μου άποψη πρόκειται για μια δημιουργία καθόλου ισορροπημένη, που δείχνει σαν να έγινε κάτω από το βάρος έντονων συναισθημάτων, που κόντευαν να συνθλίψουν τους δημιουργούς του demo. Δεν μπορώ να εξηγήσω αλλιώς τις εναλλαγές τάσης, ύφους, ρυθμού σε μουσική και εικόνες, ούτε και τα αλλοπρόσαλλα κείμενα που εμφανίζονται στην οθόνη του Commodore. Το In Memory Of έχει κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία αλλά συνολικά δίνει την εντύπωση άσχημου acid trip. Οι άνθρωποι της Fairlight έχουν πολλά για να υπερηφανευτούν, αλλά το In Memory Of δεν είναι ένα από αυτά... (Πηγή: csdb)

We Are All Connected - Demo για Commodore 64

Σε κάποια θέματα/τομείς μπορείς με σχετική ασφάλεια να πεις "τα έχω δει όλα". Στα demos όμως, και δη σε αυτά του Commodore 64, αυτό, απλά, δεν παίζει. Δεν μπορείς ποτέ να εφησυχάσεις γιατί σίγουρα, αργά ή γρήγορα, θα βρεις μπροστά σου ένα ακόμα demo που θα σε αφήσει παγωτό. Μια τέτοια περίπτωση (ίσως η επιτομή της) είναι και το We Are All Connected που αποτελεί προϊόν συνεργασίας των Fairlight, Prosonix και Offence.

Θα το γράψω όσο πιο απλά γίνεται: εμένα προσωπικά το We Are All Connected όχι απλά με εντυπωσίασε, αλλά μου έδωσε την εντύπωση ότι είναι το καλύτερο demo που έχω δει ποτέ μου σε Commodore 64! Και αυτό είναι σαφώς πολύ μεγάλη κουβέντα. Αλλά τι άλλο μπορεί κανείς να πει για ένα demo που διαθέτει τεχνική αρτιότητα, απαράμιλλη αισθητική, μουσική εμπνευσμένη από κλασικά tunes του παρελθόντος και, το κυριότερο, πραγματικά φρέσκες ιδέες; Γιατί, πώς αλλιώς μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει για παράδειγμα τον τυφώνα και τις ιπτάμενες αγελάδες ας πούμε;

Σε όλα τα παραπάνω θα πρέπει να προσθέσω φυσικά και τη διάρκεια: το We Are All Connected διαρκεί περί τα 16 λεπτά (!) και απλώνεται σε 3 πλευρές δισκέτας του 64άρη. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Datastorm 2014 και, φυσικά, κατέλαβε την 1η θέση. Τίποτα άλλο - κατεβάστε το από εδώ.