Mojo για Commodore 64: let the good times... scroll!

Το έχω ξαναγράψει - και μάλιστα ιδιαίτερα πρόσφατα: για εμένα ένα καλό demo οφείλει πρωτίστως να με κερδίσει αισθητικά. Ίσως και σεναριακά. Το τεχνολογικό κομμάτι προφανώς και το εκτιμώ ιδιαιτέρως, αλλά να, επειδή πλέον αντιμετωπίζω τα demos ως δημιουργίες που θα μπορούσαν να εκληφθούν και ως έργα τέχνης, δεν μπορώ να σταθώ αποκλειστικά και μόνο σε αυτό. Χαράς ευαγγέλια λοιπόν για τον μικρό (?) Dony κάθε φορά που βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα demo που έχει κάτι να του πει και που τον ιντριγκάρει αισθητικά. Ανεξαρτήτως πλατφόρμας, προφανώς. Στην τέχνη δεν χωράει τεχνολογικός ρατσισμός, άλλωστε.

Όπως καταλαβαίνετε, ένα demo που ξεκινάει με το Breaking the Law των Judas Priest έχει αρκετές - έως και πολλές - πιθανότητες να με κερδίσει. Το τρίξιμο της βελόνας του πικάπ πάνω στο βινύλιο, ο νεαρός μεταλλάς που απολαμβάνει πρωτόλεια demos και γιγαντιαίους text scrollers στον 64άρη, "what's not to like?" που θα έλεγε και μια ψυχή. Η ζωή μου στα 80s. Και μετά, σαν βαλτοί από τον Εξαποδώ, οι coders και οι artists των Bonzai και Pretzel Logic μας ρίχνουν μονομιάς βαθειά στην κατάθλιψη: "what happened to my life?". "Time changes everything. Did it change you too?". Μέση ηλικία. Η ρουτίνα της καθημερινότητας. Φίλοι πουθενά και η τηλεόραση να σε βομβαρδίζει με ειδήσεις για πολέμους, πανδημίες, καταστροφές. Και εσύ να αισθάνεσαι σαν μέλος μιας ορδής από Lemmings που βαδίζουν ολοταχώς στην κρεατομηχανή. "Welcome to the machine". Ο πρωταγωνιστής του demo - που θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε από εμάς - καταρρέει και παραδίνεται στο αναπόφευκτο με μία τελευταία σκέψη: "is this my life?". The end.

Ή μήπως όχι;

"Together". Καρδούλες. "Friendship". Αστέρια. "Demo is life". Οι δημιουργοί του Mojo αποφασίζουν (ευτυχώς) πριν μας ρίξουν στα αντικαταθληπτικά να ολοκληρώσουν το έργο τους με μηνύματα αισιοδοξίας. Τίποτα δεν χάθηκε. Mojo. The doctor is here. Let the good times scroll. Μήπως η αλήθεια τελικά δεν κρύβεται στους Sex Pistols αλλά πίσω από τους χοροπηδηχτούς χαρακτήρες ενός χαρούμενου text scroller;

Και το demo ολοκληρώνεται - μετά από αρκετή ώρα, είναι η αλήθεια - όπως άρχισε: Judas Priest, Breaking the Law και Commodore 64. Τι από αυτά δε μπορείτε να χαρείτε ακόμα; Μη στέκεστε στα χρόνια που πέρασαν, ξαναβρείτε το χαμένο σας ενθουσιασμό και ξεφύγετε από τη μιζέρια της καθημερινότητας. Demo is life. Και όχι μόνο.

Φυσικά, μη νομίσετε διαβάζοντας τα παραπάνω ότι το Mojo στις 4 πλευρές δισκέτας που καταλαμβάνει δεν βρίθει όμορφων γραφικών, εντυπωσιακών εφέ - ειδικά αυτό με τα ντόμινο που πέφτουν σε high resolution είναι ασύλληπτο - και (σε σημεία) καλής μουσικής. Είναι μια πολύ ολοκληρωμένη δημιουργία που αξίζει να την παρακολουθήσετε. Να, γι' αυτό σας έβαλα και το βιντεάκι παρακάτω βρε!

All Hallows' Eve: ένα πραγματικό megademo!

Θα ήταν γιγαντιαίο ψέμα αν υποστήριζα ότι μου λέει κάτι ή ότι μου κάνει την παραμικρή αίσθηση το Halloween. Εκατό από δαύτα θα αντάλλαζα με μια Τσικνοπέμπτη. Φυσικό αυτό βέβαια, αφού την τελευταία την έχω περί πολλού γιορτάζοντάς την σε... καθημερινή βάση! Αλλά ας αφήσουμε τις δικές μας παραξενιές και ας επιστρέψουμε σε αυτές των Αμερικάνων (πλάκα θα είχε πάντως ένα demo με θέμα την Τσικνοπέμπτη εδώ που τα λέμε).

Το Halloween, λοιπόν. Ίσως μια χαζή γιορτούλα στα δικά μας (μου) μάτια, αλλά με ωραίο, spooky θέμα που μπορεί να εμπνεύσει τη δημιουργία τραγουδιών, βιβλίων, θεατρικών παραστάσεων, σειρών ταινιών (όπως η ομώνυμη) ή και demos. Ναι, γιατί όχι; Αυτό ακριβώς συμβαίνει άλλωστε και στην περίπτωση του All Hallows' Eve, που είναι ένα πραγματικό megademo (17 minutes and counting) αποτέλεσμα της αρμονικής συνεργασίας τριών demogroups, των Atlantis, των Bonzai και των Genesis Project.

Το All Hallows' Eve πήρε 98 μέρες για να φτιαχτεί και, πιστέψτε με, αν δεν είχαν συνδράμει στη δημιουργία του τόσο πολλοί coders και καλλιτέχνες (9 μέτρησα) θα είχε πάρει πολύ περισσότερο. Πρόκειται για μία ποιοτικότατη παραγωγή, από το πρώτο byte της μέχρι το τελευταίο, με θέμα - τι άλλο; - το Halloween. Οι δημιουργοί του All Hallows' Eve έχουν ρίξει πολύ βάρος στον αισθητικό τομέα και στη διατήρηση της spooky Halloween θεματολογίας από την αρχή μέχρι το τέλος των τριών πλευρών δισκέτας που καταλαμβάνει το demo και, μέσα σε αυτό το 17λεπτο "φιλμ" έχουν καταφέρει να ενσωματώσουν εντυπωσιακά εφέ και να κάνουν επίδειξη των προγραμματιστικών ικανοτήτων τους αποφεύγοντας να "καπελώσουν" το θέμα της παραγωγής τους εις βάρος του εντυπωσιασμού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το All Hallows' Eve να κυλάει σα γάργαρο νερό και να ολοκληρώνεται προτού ο θεατής καταλάβει πώς πέρασαν τόσο γρήγορα 17 λεπτά. Για να καταλάβετε, σκεφτείτε να προσπαθούσε κάποιος να γυρίσει ένα B-movie με θέμα το Halloween και πάμπολλα στοιχεία από την αισθητική του Addams Family με μόνο μέσο έναν ταπεινό Commodore 64: ε, αυτό ακριβώς είναι το All Hallows' Eve!

Αυτό που προσωπικά με εντυπωσίασε περισσότερο παρακολουθώντας αυτή την αρμονική και καλοφτιαγμένη δημιουργία είναι τα γραφικά που δημιουργούν οι sceners στον 64άρη. Διότι η μέγιστη ανάλυση του υπολογιστή μπορεί να είναι επαρκής (σε 320 x 200 pixels άλλωστε φτιάχτηκε η πλειονότητα των παιχνιδιών της Amiga), αλλά ο αριθμός των χρωμάτων (16) που μάλιστα είναι και fixed, όχι. Διάολε, μιλάμε για 16 χρώματα στα οποία συμπεριλαμβάνεται το λευκό, το μαύρο και 3 αποχρώσεις του γκρίζου! Κι όμως, βλέποντας παραγωγές σαν το All Hallows' Eve δεν πρόκειται ούτε στιγμή να νιώσουμε ότι λείπει λίγο παραπάνω χρώμα. Εντυπωσιακό, αν μη τι άλλο...

Να αναφέρω ολοκληρώνοντας ότι το All Hallows' Eve είναι μία από τις σχετικά σπάνιες περιπτώσεις demo που γνωρίζει την καθολική αποδοχή και μία από τις ακόμα σπανιότερες που η καλύτερη παραγωγή έρχεται πρώτη στο διαγωνιστικό κομμάτι του event στο οποίο παρουσιάστηκε. Μπορείτε να κατεβάσετε το All Hallows' Eve από εδώ προκειμένου να το χαρείτε σε πραγματικό Commodore 64, σε TheC64 ή σε εξομοιωτή. Φυσικά υπάρχει πάντοτε και η λύση του video που ακολουθεί ευθύς αμέσως...

The World Is Not Enough - We Need More Scrollers demo για Commodore 64

Ο Commodore 64 είναι αναμφισβήτητα ο βασιλιάς της Demoscene. Όχι μονάχα είναι ο υπολογιστής του οποίου τα όρια - αυτά που νομίζαμε, τουλάχιστον - ξεπεράστηκαν εκατοντάδες φορές από αντίστοιχα κορυφαία demos, αλλά επί της ουσίας είναι και το μηχάνημα που γέννησε την Demoscene, ξεκινώντας από τα cracktros που διάφορα crews ενσωμάτωναν στα παιχνίδια που "έσπαγαν" τη δεκαετία του '80. Έτσι λοιπόν, μπορεί με ασφάλεια κάποιος να υποθέσει πως κάθε νέα παραγωγή από κάποιο group με πολυετή παρουσία στο χώρο, θα είναι τουλάχιστον αξιόλογη. Και αυτό ακριβώς συμβαίνει και με το The World Is Not Enough - We Need More Scrollers από τους Bonzai.

Η νέα δημιουργία του δημοφιλούς group εμφανίστηκε πρόσφατα στα πλαίσια του demoparty Gubbdata 2022 - πήρε και την πρώτη θέση μάλιστα αν αυτό έχει κάποια σημασία - και, όπως μπορεί κάποιος εύκολα να συμπεράνει από τον τίτλο της, θεματολογικά κινείται στο σύμπαν του James Bond και των ταινιών του womanizer πράκτορα που είχε άδεια να σκοτώνει (γιατί στην τελευταία ταινία τον σκότωσαν άλλοι. Ξέρω, spoiler, αλλά δε μπορούσα να το κρατήσω μέσα μου, το ξενέρωμα ήταν τεράστιο).

To The World Is Not Enough - We Need More Scrollers είναι ένα ιδιαιτέρως fun to watch (and listen) demo, με υπέροχα γραφικά και εξαιρετικά covers μερικών από τα πιο διάσημα μουσικά θέματα των ταινιών του James Bond. Δείτε το και ακούστε το, θεωρήστε το σαν ένα ιδανικό, γλυκό επίλογο για το καλοκαίρι που τελειώνει. Αν είστε περισσότερο μερακλήδες από την πλειονότητα μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ και να το απολαύσετε σε πραγματικό 64άρη ή εξομοιωτή.

Το καλύτερο Χριστουγεννιάτικο demo είναι εδώ!

Αυτή κι αν ήταν έκπληξη! Στο τέλος μιας χρονιάς που κύλησε μέσα στην ανησυχία, τον προβληματισμό, την μιζέρια, την απομόνωση και φυσικά τον Covid-19 που μπήκε άξαφνα στις ζωές και στην καθημερινότητά μας και δεν λέει να βγει, έρχεται μία νέα παραγωγή, ένα Χριστουγεννιάτικο demo για τον αειθαλή Commodore 64 για να μας βάλει στο πνεύμα των ημερών και να μας θυμίσει ότι η ζωή όχι μονάχα συνεχίζεται, αλλά είναι και ωραία αν το θέλουμε και μπορούμε να το εκτιμήσουμε.

Πιστό στις oldschool καταβολές του, το Christmas Megademo καταλαμβάνει 4 ολόκληρες πλευρές δισκέτας και μας δείχνει ότι, αν μη τι άλλο, το πρόβλημα του Commodore 64 δεν ήταν η αργή 8μπιτη CPU του, τα 64ΚΒ της μνήμης του ή τα 16 (παράξενα επιλεγμένα, είναι η αλήθεια) χρώματά του, αλλά η έλλειψη ενός αποθηκευτικού μέσου που θα χωρούσε... well, καμιά 10αριά δισκέτες!

Όταν μαζεύονται τα μέλη των κορυφαίων demogroups (Atlantis, Bonzai, Genesis Project, Lethargy, και Offence στην περίπτωσή μας) και αποφασίζουν να συνεργαστούν στην δημιουργία μίας Χριστουγεννιάτικης... υπερπαραγωγής, θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι το καλό αποτέλεσμα είναι εγγυημένο. Και αυτό ισχύει και με το παραπάνω στην περίπτωση του Christmas Megademo, το οποίο συνδυάζει απαράμιλλη αισθητική, σούπερ Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα, κάποια εφέ που θα κάνουν το σαγόνι σας να κρεμαστεί μέχρι το στέρνο σας και, φυσικά, ως είθισται σε μία oldschool δημιουργία, μπινελίκια για αντίπαλα groups!

Δεν θα σας κουράσω άλλο με περιττές αράδες, αφού, έτσι κι αλλιώς, στην περίπτωση των demos μία εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις, seeing is believing, κλπ, κλπ. Απολαύστε το Christmas Megademo στο βιντεάκι που ακολουθεί ή κατεβάστε το από εδώ. Και, αν δεν τα ξαναπούμε μέχρι τ΄την Παρασκευή, καλά Χριστούγεννα σε όλους!

Rivalry για Commodore 64

Ακούς "Rivalry" και πού πάει το μυαλό σου; Σε Παναθηναϊκό εναντίον Ολυμπιακού. Σε Lakers vs Celtics. Σε Deep Purple εναντίον Led Zeppelin. Σε γιουβαρλάκια εναντίον λαχανοντολμάδων. Σε Rocky Balboa εναντίον Apollo Creed. Σε... τέλος πάντων, το πιάσατε το νόημα. Το μυαλό αυτομάτως πηγαίνει σε μεγάλες, κλασικές, διαχρονικές αντιπαλότητες. Εδώ όμως έχουμε να κάνουμε με κάτι ολότελα διαφορετικό, εδώ έχουμε ένα demo για Commodore 64.

Και το Rivalry δεν είναι απλώς ένα demo: είναι μία παραγωγή που προέκυψε από τις συνδυασμένες προσπάθειες μελών 5 μεγάλων groups της demoscene του 64άρη, των Bonzai, Censor Design, Fairlight, Offence και Genesis Project. Μεταξύ των παραπάνω groups πάντοτε υπήρχε ένας ισχυρός ανταγωνισμός, εξ ου και ο τίτλος του demo. Θα περιμένατε φυσικά με αυτήν την dream team από coders και pixel artists ένα αποτέλεσμα που ίσως να έβαζε κάτω τα κορυφαία demos στην ιστορία του Commodore 64, αλλά δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Εδώ έχουμε ένα αποτέλεσμα καθόλα αξιόλογο, αλλά ολίγον... ανισόρροπο, καθώς, το ξέρουμε το έργο: όπου λαλούν πολλοί κοκόροι...

Χωρίς λοιπόν να έχουμε να κάνουμε με μία δημιουργία που θα σας συγκλονίσει από το πρώτο μέχρι το τελευταίο της δευτερόλεπτο, σίγουρα το Rivalry αποτελεί ένα ενδιαφέρον demo, με μερικά εντυπωσιακά parts στο 2ο μέρος του. Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ ή να το παρακολουθήσετε στη συνέχεια αν δεν διαθέτετε Commodore 64 ή τρόπο να το τρέξετε. Να σημειωθεί ότι το Rivalry παρουσιάστηκε στην Revision 2019 όπου και κατέκτησε την πρώτη θέση στην κατηγορία των oldskool demos, αλλά, πιστέψτε με, ο ανταγωνισμός ήταν σχεδόν... ανύπαρκτος. Κάντε απλά τον κόπο να παρακολουθήσετε μερικά από τα demos της εν λόγω κατηγορίας και θα το διαπιστώσετε και εσείς από πρώτο χέρι...

Α, και να μην ξεχαστώ: καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση σε όλους εσάς εκεί έξω!

Unboxed demo για Commodore 64

Σας έγραψα και χθες (ή ήταν προχθές; Δεν θυμάμαι...) για το X demoparty, το The Star Wars Demo κλπ. Στα πλαίσια λοιπόν αυτής της μάζωξης που έχει ως αποκλειστικό αντικείμενο τις παραγωγές για Commodore 64 (αυτά είναι!), έσκασαν μύτη πολλά νέα demos, κάποια εκ των οποίων ιδιαίτερα εντυπωσιακά. Με ένα από αυτά θα καταπιαστούμε σήμερα, το Unboxed του group Bonzai.

Έχοντας φρέσκες τις εντυπώσεις και τη γλυκιά γεύση που μου άφησε το The Star Wars Demo, μπορώ να πω ότι κατ' εμέ δικαίως ξεπέρασε το Unboxed στην τελική κατάταξη του διαγωνιστικού τμήματος (ήρθαν πρώτο και δεύτερο, αντίστοιχα). Βλέπετε, το τελευταίο είναι μια καθόλα αξιόλογη παραγωγή αλλά ολίγον τι... ανισόρροπη! Τι εννοώ με αυτό; Να...

Ενώ το Unboxed βρίθει εντυπωσιακών parts και η συνολική του αισθητική πλησιάζει το να χαρακτηριστεί εξαιρετική, από τη μία η διάρκειά του είναι μάλλον μεγαλύτερη από όσο θα έπρεπε ενώ και τα πολλά (και εντυπωσιακά) text scrollers σίγουρα κουράζουν. Είναι γεγονός ότι τα μέλη του group ήθελαν να περάσουν διάφορα μηνύματα μέσω του demo τους, αλλά θεωρώ ότι το παράκαναν, με αποτέλεσμα από ένα σημείο και μετά ο θεατής να ξεφυσά δυσαρεστημένος περιμένοντας το επόμενο part. Στα παραπάνω δεν βοηθά και το soundtrack του Unboxed το οποίο, κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι κακό. Δεν γνωρίζω αν σε κάποιον/κάποιους μπορεί να αρέσει - υπάρχουν άλλωστε πολλά εκατομμύρια παράξενοι εκεί έξω - αλλά προσωπικά θα το χαρακτήριζα ως απαράδεκτο. Όχι τεχνικά, αλλά ως σύνθεση - αν μπορεί κανείς να αναφερθεί με τον όρο αυτό σε τούτο το ακουστικό... ανοσιούργημα...

Παρά τα αρνητικά του στοιχεία, το Bonzai είναι ένα demo με πολλές καλές στιγμές, που νομίζω ότι αξίζει να το παρακολουθήσει κανείς - έστω και με το volume στο mute. Είναι κρίμα που μέχρι στιγμής δεν το έχω εντοπίσει σε μορφή .D81 αρχείου αλλά μονάχα σε 3 πλευρές δισκέτας που μπορείτε να κατεβάσετε αν θέλετε από εδώ. Βλέπετε, ως ευτυχής κάτοχος C64 Mini κυνηγάω πλέον με το τουφέκι τα demos που έρχονται σε αρχεία .D81 και δεν χρειάζονται αλλαγή δισκέτας, γιατί στον τομέα αυτό η συμπαθής... μικρογραφία του 64άρη δεν τα πάει ιδιαίτερα (έως καθόλου) καλά. Αλλά ας μην ξεφεύγω, μπορεί να αναφερθώ στο θέμα αυτό αναλυτικά σε κάποια μελλοντική ανάρτηση. Μέχρι τότε, ορίστε, Unboxed!