The Violators demo για Commodore 64

Μπήκε λοιπόν για τα καλά το φθινόπωρο στις ζωές μας - σε επίπεδο τυπικό, όχι θερμοκρασιών φυσικά, στην Ελλάδα βρισκόμαστε άλλωστε - και ξεκίνησαν τα πρώτα demoparties της σεζόν και άρχισαν να σκάνε μύτη και τα πρώτα "διαμαντάκια". Δεν θα μπορούσα να χαρακτηρίσω αλλιώς το The Violators για τον Commodore 64 από τους γνωστούς και μη εξαιρετέους Censor Design, αφού οι τελευταίοι για ακόμα μια φορά μας έδειξαν πώς μπορούν να συνδυάζουν φρέσκες ιδέες, άψογη αισθητική και εντυπωσιακά εφέ σε μία παραγωγή που αντλεί τη θεματολογία της από τη δεκαετία του 1920 και την εποχή της ποτοαπαγόρευσης. Δεν το λες και θέμα που έχει... εξαντληθεί σε επίπεδο demos, έτσι δεν είναι;

Προσωπικά αυτό που με εντυπωσιάζει περισσότερο είναι το πώς αυτοί οι τύποι σκέφτονται "α, να κάνουμε αυτό" - στη συγκεκριμένη περίπτωση ας πούμε το εφέ παλιού φιλμ - και μετά απλά το υλοποιούν, κι ας έχουν να κάνουν με ένα μηχάνημα 43 ετών που, όπως και να το κάνεις, δεν μπορείς να πεις ότι έχει και hardware που σου "λύνει τα χέρια". Αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες προφανώς για τους Censor Design που δημιουργούν εντυπωσιακές ψηφιακές σεκάνς με την ευκολία που εμείς, οι κοινοί θνητοί, μασάμε μία τσίχλα!

Είναι να βγάζεις το καπέλο σε αυτούς τους τύπους που καταφέρνουν να συνδυάζουν την προγραμματιστική τους δεινότητα με αυτή την υπέροχη αισθητική που χαρακτηρίζει τις παραγωγές τους χωρίς να ξεφεύγουν από την αρχική τους ιδέα και να παρουσιάζουν μία παραγωγή τόσο ολοκληρωμένη και εντυπωσιακή που αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση. Μόνη παραφωνία στο The Violators είναι - ως συνήθως - το soundtrack αυτού, που ούτε εύηχο είναι αλλά ούτε και ταιριάζει στο θέμα του demo (ειδικά στην πρώτη πλευρά της δισκέτας). Γιατί, πείτε μου εσείς, πόση σχέση μπορούν να έχουν τα beatάκια με τους μαφιόζους έναν αιώνα πριν; Αλλά το έχω γράψει τόσες φορές που ακούγομαι πλέον σαν χαλασμένος δίσκος: όσο υπέροχα ήταν τα tunes που έντυναν τις gaming παραγωγές στα 80s, τόσο ανέμπνευστα είναι αυτά που συνοδεύουν τα demos του 21ου αιώνα (αναφέρομαι πάντα στον Commodore 64). Υπάρχουν φυσικά και οι ευχάριστες εξαιρέσεις, αλλά αυτές είναι, δυστυχώς, λιγοστές.

Πίσω στο The Violators όμως, που πραγματικά σας συστήνω να το τσεκάρετε σε πρώτη ευκαιρία. Είτε στο βιντεάκι που ακολουθεί είτε κατεβάζοντάς το από εδώ. Βάλτε τον ήχο στο mute (lol) και απολαύστε!

 

What is the Matrix 2 για Commodore 64

Τι γίνεται άραγε όταν συνδυάσουμε μία εξόχως επιδραστική (και κλασική πλέον) κινηματογραφική ταινία με την έμπνευση και τη δημιουργικότητα ενός εκ των κορυφαίων demogroups της C64 scene; Υπέροχες παραγωγές όπως το What is the Matrix 2, είναι η απάντηση.

Οι Censor Design κάθε άλλο παρά άγνωστοι είναι στο χώρο, και στο παρελθόν μας έχουν χαρίσει πραγματικά διαμάντια όπως τα Wonderland XIV, Serpent, The Star Wars Demo, Rivalry, Fantasmolytic, Wonderland XII, Wonderland XIII και πολλά-πολλά ακόμη. Τυχαίους δεν τους λες, δηλαδή. Αυτό που χαρακτηρίζει τις παραγωγές του group - και γι' αυτό κιόλας μου αρέσουν τόσο πολύ προσωπικά - είναι ότι ποτέ η τεχνολογική πρωτοπορία δεν αφήνεται να καπελώσει την αισθητική. Δηλαδή, με απλά λόγια, αν είναι να σου εμφανίσουν 32 χρώματα από έναν υπολογιστή που έχει 16 (λέμε τώρα!) αλλά σε μία άθλια εικόνα, θα προτιμήσουν να μην το κάνουν καθόλου. Γι' αυτόν τον λόγο οι παραγωγές τους χαρακτηρίζονται από καλό γούστο ήτοι υπέροχα γραφικά συνδυασμένα με εντυπωσιακά εφέ, αξιόλογα soundtracks, αρκετά συγκεκριμένη θεματολογία ανά demo και άλλα πολλά θετικά στοιχεία. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με το What is the Matrix 2.

Η παραγωγή αυτή εμφανίστηκε στο demoparty Mysdata 2024, στις 23 Νοεμβρίου του προηγούμενου έτους, και οι απανταχού Commodoreάδες την υποδέχθηκαν με χαμόγελα ικανοποίησης διότι, πολύ απλά, πρόκειται για ένα demo που στέκεται συνολικά σε πολύ υψηλό επίπεδο. Μπορεί να μην έχει πολύ μεγάλη διάρκεια, αλλά στη μία πλευρά δισκέτας που καταλαμβάνει προλαβαίνει να χαρίσει σε όσους το τρέξουν ξεχωριστά εφέ, όμορφα γραφικά και ένα πολύ καλό soundtrack. Και όλοι γνωρίζουμε πόσο σπάνιο είναι ειδικά το τελευταίο στις παραγωγές της τρέχουσας χιλιετίας για τον Commodore 64...

Ας μην μακρηγορώ άλλο, όμως: κατεβάστε το What is the Matrix 2 από εδώ ή, αν σας έχει καταβάλει η ραθυμία, παρακολουθήστε απλά το video που ακολουθεί. Either way δείτε το!

Wonderland XIV για Commodore 64: μια ακόμη μέρα στο γραφείο

Είναι τρομερό, εντυπωσιακό, καταπληκτικό, απίστευτο αυτό που συμβαίνει με τον Commodore 64. Τόσο τρομερό, εντυπωσιακό, καταπληκτικό, απίστευτο που δεν μας κάνει πια εντύπωση πλέον, καλά-καλά. Εξηγούμαι: κάθεσαι και παρακολουθείς ένα ολοκαίνουριο demo, άρτιο αισθητικά, καλά δομημένο, με τεράστια ποικιλία, σκηνές που δεν κουράζουν και, φυσικά, άπειρα εντυπωσιακά εφέ. 16μιση ολόκληρα λεπτά της ώρας καθαρής επίδειξης της ανωτερότητας της πλατφόρμας απέναντι σε κάθε τι 8μπιτο κυκλοφόρησε ποτέ. 986 δευτερόλεπτα που είναι ικανά να εξηγήσουν ακόμα και στους πλέον αδαείς γιατί αυτός - και μόνο αυτός - ο υπολογιστής αγαπήθηκε τόσο πολύ και στις 2 πλευρές του Ατλαντικού, σε δύο ηπείρους (Αμερική-Ευρώπη) που το αγοραστικό κοινό είχε άλλες οικονομικές δυνατότητες, άλλες ανάγκες και άλλα γούστα. Σε όλα, εκτός από τον Commodore 64, κατά πώς φαίνεται.

Δεν έχει νόημα να περιγράψω αναλυτικά το τι πρόκειται να παρακολουθήσει κάποιος απολαμβάνοντας το Wonderland XIV των Censor Design που παρουσιάστηκε στα πλαίσια του demoparty X23 (ψηφίστηκε 3ο στο διαγωνιστικό τμήμα). Είναι φανερό από το Wonderland XIV ότι οι δημιουργοί του έχουν φτάσει πλέον σε τέτοιο επίπεδο αρτιότητας και ωριμότητας που το μόνο ίσως που λείπει είναι μια καλή ιδέα, ένα καλό σενάριο προκειμένου να φτιάξουν το απόλυτο demo. Όλα τα υπόλοιπα φαίνονται να τα έχουν. Μέχρι να γίνει αυτό αφήστε το Wonderland XIV να παίζει και απολαύστε 16:26 ατόφιας προγραμματιστικής αρτιότητας, υπέροχων γραφικών και εξαιρετικού animation. Δείτε γιατί αυτό που για κάποιους είναι "εντυπωσιακό, αδύνατο!" για τον 64άρη και τους Censor Design είναι απλά... μια ακόμη μέρα στο γραφείο!

Fantasmolytic για Commodore 64

Οι μέρες περνάνε. Το ίδιο οι εβδομάδες, οι μήνες και τα χρόνια. Κάποια πράγματα αλλάζουν, κάποια μένουν ίδια. Να, ας πούμε, εμείς οι ίδιοι αλλάζουμε. And not in a good way: γερνάμε. "Ωριμάζουμε" θα μπορούσε να πει κάποιος, αλλά θα ήταν μάλλον ψέμα για να μας κάνει να νιώσουμε καλύτερα, να μην κοιτάξουμε κατάματα την πραγματικότητα: το "γερνάμε" φέρνει πολύ περισσότερο σε αυτό που στ' αληθινά συμβαίνει.

Υπάρχουν όμως και κάποια πράγματα που - ευτυχώς - παραμένουν τα ίδια. Για παράδειγμα, η αίσθηση που προκαλεί στον θεατή η παρακολούθηση ενός πραγματικά αξιόλογου demo για τον Commodore 64, μιας παραγωγής που σε κάνει να αναρωτιέσαι "μα πώς;". Ναι, ξανά. Για ακόμα μια φορά. Όπως ακριβώς έχει συμβεί σε δεκάδες αντίστοιχες περιστάσεις στο παρελθόν. "Πώς το έκαναν αυτό το πράγμα;". "Τι μπορεί πια να κάνει αυτό το μηχάνημα;". Η απάντηση είναι σύντομη και απλή: πράγματα που δεν είχαν καν περάσει από το μυαλό των δημιουργών του!

2015, λοιπόν. Εφτά χρόνια πίσω, στα πλαίσια του demoparty Nordlicht, οι - κάθε άλλο παρά άγνωστοι στον χώρο - Censor Design σε συνεργασία με τους Oxyron παρουσιάζουν για πρώτη φορά το ολόφρεσκο (τότε) demo τους, με τίτλο Fantasmolytic.Ένα ακόμα πετράδι για να κοσμήσει το στέμμα αυτό με τις εντυπωσιακές παραγωγές που κάνουν τον 64άρη να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα οχτάμπιτα, γιατί ναι μεν και τα υπόλοιπα μπορούν, αλλά αυτός το κάνει συνέχεια. Με μια συνέπεια που θα την ζήλευε και Ελβετικό ρολόι.

Fantasmolytic, λοιπόν. Κατεβάστε από εδώ ή παρακολουθήστε το στο βίντεο που ακολουθεί. Μια ακόμα μέρα στη δουλειά για τον Commodore 64...

Rivalry για Commodore 64

Ακούς "Rivalry" και πού πάει το μυαλό σου; Σε Παναθηναϊκό εναντίον Ολυμπιακού. Σε Lakers vs Celtics. Σε Deep Purple εναντίον Led Zeppelin. Σε γιουβαρλάκια εναντίον λαχανοντολμάδων. Σε Rocky Balboa εναντίον Apollo Creed. Σε... τέλος πάντων, το πιάσατε το νόημα. Το μυαλό αυτομάτως πηγαίνει σε μεγάλες, κλασικές, διαχρονικές αντιπαλότητες. Εδώ όμως έχουμε να κάνουμε με κάτι ολότελα διαφορετικό, εδώ έχουμε ένα demo για Commodore 64.

Και το Rivalry δεν είναι απλώς ένα demo: είναι μία παραγωγή που προέκυψε από τις συνδυασμένες προσπάθειες μελών 5 μεγάλων groups της demoscene του 64άρη, των Bonzai, Censor Design, Fairlight, Offence και Genesis Project. Μεταξύ των παραπάνω groups πάντοτε υπήρχε ένας ισχυρός ανταγωνισμός, εξ ου και ο τίτλος του demo. Θα περιμένατε φυσικά με αυτήν την dream team από coders και pixel artists ένα αποτέλεσμα που ίσως να έβαζε κάτω τα κορυφαία demos στην ιστορία του Commodore 64, αλλά δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Εδώ έχουμε ένα αποτέλεσμα καθόλα αξιόλογο, αλλά ολίγον... ανισόρροπο, καθώς, το ξέρουμε το έργο: όπου λαλούν πολλοί κοκόροι...

Χωρίς λοιπόν να έχουμε να κάνουμε με μία δημιουργία που θα σας συγκλονίσει από το πρώτο μέχρι το τελευταίο της δευτερόλεπτο, σίγουρα το Rivalry αποτελεί ένα ενδιαφέρον demo, με μερικά εντυπωσιακά parts στο 2ο μέρος του. Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ ή να το παρακολουθήσετε στη συνέχεια αν δεν διαθέτετε Commodore 64 ή τρόπο να το τρέξετε. Να σημειωθεί ότι το Rivalry παρουσιάστηκε στην Revision 2019 όπου και κατέκτησε την πρώτη θέση στην κατηγορία των oldskool demos, αλλά, πιστέψτε με, ο ανταγωνισμός ήταν σχεδόν... ανύπαρκτος. Κάντε απλά τον κόπο να παρακολουθήσετε μερικά από τα demos της εν λόγω κατηγορίας και θα το διαπιστώσετε και εσείς από πρώτο χέρι...

Α, και να μην ξεχαστώ: καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση σε όλους εσάς εκεί έξω!

The Star Wars Demo για Commodore 64

Το Σαββατοκύριακο που ολοκληρώθηκε μόλις προχθές έλαβε χώρα το φετινό demoparty "X", ένα ετήσιο event στο οποίο, σχεδόν κάθε χρόνο, κάνουν την εμφάνισή τους εντυπωσιακά νέα demos για τον - big daddy της σκηνής έτσι κι αλλιώς - Commodore 64. Η φετινή χρονιά δεν αποτέλεσε εξαίρεση...

Σήμερα θα σας παρουσιάσω το demo που κατέλαβε την πρώτη θέση, προκαλώντας αρκετές διαμαρτυρίες, καθώς, από αρκετούς δεν θεωρήθηκε ως η πλέον εντυπωσιακή/αξιόλογη νέα παραγωγή. Θα σας γράψω για το demo που κατέκτησε τις καρδιές του κοινού πάντως μέσα στις επόμενες μέρες...

Ας επιστρέψουμε όμως στην παραγωγή που κέρδισε το διαγωνιστικό τμήμα του demoparty "X", το The Star Wars Demo από το group Censor Design. Άσχετα με το τι μπορεί να υποστηρίξουν κάποιοι και με τα όσα είδαμε να γράφονται από τους haters (εντυπωσιακό το πόσοι απεχθάνονται το πλέον επιτυχημένο franchise στην ιστορία της 7ης τέχνης), το The Star Wars Demo έχει πανέμορφα γραφικά και πολύ καλή μουσική, αρκετά ενδιαφέροντα parts με όμορφα εφέ και πολύ χιούμορ, το οποίο, στην πλειοψηφία του (αλλά όχι παραπάνω) είναι καλό. Τι άλλο δηλαδή να ζητήσει κανείς;

Εφέ out of this world ή parts που να σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό δεν θα βρείτε στην ολοκαίνουρια δημιουργία των Censor Design. Αλλά το The Star Wars Demo αποδεικνύει περίτρανα ότι τα παραπάνω δεν είναι απαραίτητα για την ολοκλήρωση μιας παραγωγής η οποία έχει ρυθμό, δεν κάνει κοιλιές, έχει χιούμορ και καλή αισθητική και, το κυριότερο, αποτελεί έναν εντυπωσιακό φόρο τιμής στο φανταστικό σύμπαν του Πολέμου των Άστρων που έστησε ο George Lucas πριν από 41 ολόκληρα χρόνια και συνεχίζει να εξελίσσεται ακόμα και σήμερα, με εκατοντάδες εκατομμύρια fans σε όλον τον πλανήτη.

Για να μην σας μπερδεύω, με μια πρόταση και μόνο, δείτε, ακούστε και απολαύστε το The Star Wars Demo των Censor Design απλά γιατί αξίζει. Για όλα τα υπόλοιπα θα μιλήσουμε τις επόμενες μέρες...

Serpent by Censor Design για Commodore 64

Καθώς διανύουμε το τελευταίο (ελπίζω) καλοκαιρινό Σαββατοκύριακο του Οκτώβρη, η διάθεση είναι μάλλον χαλαρή και η όρεξη για μακροσκελείς αναρτήσεις μάλλον περιορισμένη. Δεν θα σας πω ψέματα, τις τελευταίες μέρες ασχολήθηκα περισσότερο με τη συγγραφή άρθρων και στηλών για το επόμενο - το 18ο - τεύχος του Retro Planet που θα κυκλοφορήσει (αν όλα πάνε καλά) στις αρχές του Δεκέμβρη. Οπότε για σήμερα το μενού δεν θα συμπεριλάβει κάτι περισσότερο από ένα ωραίο demo...

Εννοείται, πως όταν αναφέρεται και μόνο η λέξη "demo" το μυαλό μας αυτόματα και συνειρμικά ταξιδεύει στον Commodore 64, τον "ψωμιέρα", τον big daddy όλων των home computers, το μηχάνημα που ουσιαστικά γέννησε τα intros/cracktros και, κατ' επέκταση, όλη την demoscene όπως την γνωρίζουμε σήμερα.

Commodore 64 λοιπόν, και από το γνωστό grour Censor Design έχουμε μια παραγωγή του 2014, το Serpent. Το εν λόγω demo έλαβε μέρος στο διαγωνιστικό τμήμα του demoparty Datastorm της χρονιάς που κυκλοφόρησε όπου και κατέλαβε την 5η θέση στις παραγωγές για τον 64άρη, πράγμα που μπορεί να λέει πολλά αλλά μπορεί και να μην λέει τίποτα απολύτως όπως έχουμε διαπιστώσει επανειλημμένα...

Το Seprent χαρακτηρίζεται συνολικά από πάρα πολύ καλή αισθητική (λέγε με graphics), εφέ μάλλον συνηθισμένα (αλλά καλόγουστα) και μουσική που απλά... θα μπορούσε να είναι και καλύτερη (αν και γενικώς μιλάμε για το κομμάτι στο οποίο χωλαίνουν τα περισσότερα σύγχρονα demos, τουλάχιστον από άποψη συνθέσεων). Γενικά, το Serpent πράττει αυτό που οφείλει να πράξει ένα demo που σέβεται τον εαυτό του, δηλαδή να αποτελέσει ένα showcase των δυνατοτήτων του μηχανήματος στο οποίο τρέχει. Συνεπώς δείτε το, και δεν θα μείνετε παραπονεμένοι...

Wonderland XIII demo για Commodore 64

Εντάξει, ΟΚ, το ξεφτιλίσατε πια! Έλεος δηλαδή, έχω βαρεθεί να σκέφτομαι όλο και πιο συχνά "αυτά δεν γίνονται" καθώς παρακολουθώ τις νέες παραγωγές της demoscene για τα 8bit μηχανήματα που μεσουράνησαν στα 80s.

Κι όμως, αυτή δεν ήταν η πρώτη σκέψη που μου ήρθε στο μυαλό αντικρίζοντας το Wonderland XIII των Censor Design για τον Commodore 64, ένα demo που παρουσιάστηκε στο demoparty X'2016 την προηγούμενη εβδομάδα. Το Wonderland XIII είναι ένα "κλασικό" multipart demo με κάποια ενδιαφέροντα parts, κάποια λιγότερο ενδιαφέροντα, κάποιες εκλάμψεις αισθητικού οίστρου αλλά και κάποια σχετικά αδιάφορα γραφικά και εφέ και μουσική που δεν λέει και κάτι το ιδιαίτερο.

Όλα αυτά όμως ισχύουν μέχρι να φτάσουμε "στα μισά" της δεύτερης πλευράς της δισκέτας του Wonderland XIII, γιατί εκεί το σκηνικό αλλάζει ριζικά και το εν λόγω demo μεταμορφώνεται από κάτι σχετικά αδιάφορο στο... απόλυτο showroom των 80s! Τι κάνει; Παίζει sampled σχεδόν όλο το Smack My Bitch Up των Prodigy (ελάτε τώρα που δεν το ξέρετε)! "Γουάου", θα αναφωνήσετε - και με το δίκιο σας. Ναι, αλλά δεν είναι μόνο αυτό: το (εντυπωσιακό) ηχητικό αποτέλεσμα συνοδεύεται από τα ανάλογα εφέ στην οθόνη και, ειδικά από ένα σημείο και μετά αρχίζουν τα... χορευτικά (!), με υπέροχο animation, ταχύτητα και αριθμό frames που κάνουν του κατόχους Amiga που λάτρεψαν κάποτε το State Of The Art των Spaceball να αρχίσουν να κοιτάνε το μηχάνημά τους με... δυσπιστία!

Αλλά, τι να λέμε τώρα, άλλο να τα διαβάζετε κι άλλο να τα βλέπετε/ακούτε. Παρακολουθήστε απλά το video και, εάν είστε τυχεροί (ήτοι: έχετε τη δυνατότητα να το κάνετε) και μερακλήδες μεταφέρετε τα .d64 σε μια πραγματική δισκέτα και τρέξτε το Wonderland XIII σε έναν πραγματικό 64άρη!

Ουφ! Τα 'πα! Α, ναι, μπορείτε να κατεβάσετε το Wonderland XIII από εδώ. (Πηγή: Vintage Is The New Old).