Kamishibai: όταν οι Atlantis σε πιάνουν απ' τα μούτρα!

Καλά, το ότι ο 64άρης είναι η δημοφιλέστερη πλατφόρμα για τη δημιουργία demos το γνωρίζαμε εδώ και χρόνια. Και δεν είναι μόνο το ότι έχουν κυκλοφορήσει κυριολεκτικά χιλιάδες παραγωγές στα 44 χρόνια ζωής του μηχανήματος, ούτε καν το ότι σημαντικός αριθμός εξ αυτών είναι εντυπωσιακότατες. Είναι το ότι κάθε demogroup νιώθει ότι οφείλει στον εαυτό του να δημιουργήσει τουλάχιστον ένα αξιομνημόνευτο demo στην πλατφόρμα αυτή που αυτό ακριβώς είναι και το πιο δύσκολο, λόγω της τεράστιας ποικιλίας των τίτλων. Κι όμως, ξανά και ξανά, όλο και περισσότεροι βάζουν το λιθαράκι τους και η demo library του Commodore 64 μεγαλώνει ασταμάτητα.

Αυτό φυσικά έγινε και φέτος, στα πλαίσια του demoparty X 2026 στο οποία παρουσιάστηκαν αρκετές νέες δημιουργίες. Και μία εξ αυτών είναι και το Kamishibai από τους Atlantis. Ένα demo που θα το παρακολουθήσετε με μία ανάσα (ΟΚ, τρόπος του λέγειν, μη βαράτε)!

Βλέπετε, στο Kamishibai οι Atlantis θέλουν να μας διηγηθούν μία ιστορία και το κάνουν επιλέγοντας μία εξόχως ενδιαφέρουσα προσέγγιση: με μια σειρά από σεκάνς που διαρκούν ελάχιστα δευτερόλεπτα και που διαδέχονται η μία την άλλη σε ρυθμούς... πολυβόλου, μη δίνοντας καν τη δυνατότητα στο θεατή να αξιολογήσει καλά-καλά το τι ακριβώς είδε ή άκουσε. Γρήγορη μπιτάτη μουσική, ταχύτατο animation, πανδαισία χρωμάτων - ναι, και τα δεκαέξι, τι θέλετε τώρα; - οδηγούν σε ένα συνολικό αποτέλεσμα που σε αφήνει με την εντύπωση ότι οι Atlantis σε... έπιασαν από τα μούτρα και δεν σε άφησαν παρά μονάχα όταν ολοκληρώθηκε και η 3η πλευρά δισκέτας από αυτές που απαρτίζουν το Kamishibai. Είναι στ' αλήθεια, εντυπωσιακό.

Το Kamishibai είναι από τα λίγα demos που ξεχωρίζουν για το σενάριο και το storytelling τους και όχι για τον τεχνικό τους τομέα. Όχι ότι κι αυτός πάει πίσω, αλλά δεν βλέπεις και πράγματα που να σε αφήσουν με το στόμα ανοιχτό. Έτσι νομίζω, τουλάχιστον: όλα γίνονται όπως έγραψα και παραπάνω πολύ γρήγορα για να τα αξιολογήσεις!

Όπως και να 'χει δείτε το - ακολουθεί παρακάτω το video - και απολαύστε το. Και μια και είχαμε αρκετές νέες κυκλοφορίες στα πλαίσια του Χ 2026 λογικά θα σας παρουσιάσω και κάποια άλλη από αυτές μία από τις επόμενες μέρες, οπότε... αναμείνατε στο refresh button του browser σας!

All Hallows' Eve: ένα πραγματικό megademo!

Θα ήταν γιγαντιαίο ψέμα αν υποστήριζα ότι μου λέει κάτι ή ότι μου κάνει την παραμικρή αίσθηση το Halloween. Εκατό από δαύτα θα αντάλλαζα με μια Τσικνοπέμπτη. Φυσικό αυτό βέβαια, αφού την τελευταία την έχω περί πολλού γιορτάζοντάς την σε... καθημερινή βάση! Αλλά ας αφήσουμε τις δικές μας παραξενιές και ας επιστρέψουμε σε αυτές των Αμερικάνων (πλάκα θα είχε πάντως ένα demo με θέμα την Τσικνοπέμπτη εδώ που τα λέμε).

Το Halloween, λοιπόν. Ίσως μια χαζή γιορτούλα στα δικά μας (μου) μάτια, αλλά με ωραίο, spooky θέμα που μπορεί να εμπνεύσει τη δημιουργία τραγουδιών, βιβλίων, θεατρικών παραστάσεων, σειρών ταινιών (όπως η ομώνυμη) ή και demos. Ναι, γιατί όχι; Αυτό ακριβώς συμβαίνει άλλωστε και στην περίπτωση του All Hallows' Eve, που είναι ένα πραγματικό megademo (17 minutes and counting) αποτέλεσμα της αρμονικής συνεργασίας τριών demogroups, των Atlantis, των Bonzai και των Genesis Project.

Το All Hallows' Eve πήρε 98 μέρες για να φτιαχτεί και, πιστέψτε με, αν δεν είχαν συνδράμει στη δημιουργία του τόσο πολλοί coders και καλλιτέχνες (9 μέτρησα) θα είχε πάρει πολύ περισσότερο. Πρόκειται για μία ποιοτικότατη παραγωγή, από το πρώτο byte της μέχρι το τελευταίο, με θέμα - τι άλλο; - το Halloween. Οι δημιουργοί του All Hallows' Eve έχουν ρίξει πολύ βάρος στον αισθητικό τομέα και στη διατήρηση της spooky Halloween θεματολογίας από την αρχή μέχρι το τέλος των τριών πλευρών δισκέτας που καταλαμβάνει το demo και, μέσα σε αυτό το 17λεπτο "φιλμ" έχουν καταφέρει να ενσωματώσουν εντυπωσιακά εφέ και να κάνουν επίδειξη των προγραμματιστικών ικανοτήτων τους αποφεύγοντας να "καπελώσουν" το θέμα της παραγωγής τους εις βάρος του εντυπωσιασμού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το All Hallows' Eve να κυλάει σα γάργαρο νερό και να ολοκληρώνεται προτού ο θεατής καταλάβει πώς πέρασαν τόσο γρήγορα 17 λεπτά. Για να καταλάβετε, σκεφτείτε να προσπαθούσε κάποιος να γυρίσει ένα B-movie με θέμα το Halloween και πάμπολλα στοιχεία από την αισθητική του Addams Family με μόνο μέσο έναν ταπεινό Commodore 64: ε, αυτό ακριβώς είναι το All Hallows' Eve!

Αυτό που προσωπικά με εντυπωσίασε περισσότερο παρακολουθώντας αυτή την αρμονική και καλοφτιαγμένη δημιουργία είναι τα γραφικά που δημιουργούν οι sceners στον 64άρη. Διότι η μέγιστη ανάλυση του υπολογιστή μπορεί να είναι επαρκής (σε 320 x 200 pixels άλλωστε φτιάχτηκε η πλειονότητα των παιχνιδιών της Amiga), αλλά ο αριθμός των χρωμάτων (16) που μάλιστα είναι και fixed, όχι. Διάολε, μιλάμε για 16 χρώματα στα οποία συμπεριλαμβάνεται το λευκό, το μαύρο και 3 αποχρώσεις του γκρίζου! Κι όμως, βλέποντας παραγωγές σαν το All Hallows' Eve δεν πρόκειται ούτε στιγμή να νιώσουμε ότι λείπει λίγο παραπάνω χρώμα. Εντυπωσιακό, αν μη τι άλλο...

Να αναφέρω ολοκληρώνοντας ότι το All Hallows' Eve είναι μία από τις σχετικά σπάνιες περιπτώσεις demo που γνωρίζει την καθολική αποδοχή και μία από τις ακόμα σπανιότερες που η καλύτερη παραγωγή έρχεται πρώτη στο διαγωνιστικό κομμάτι του event στο οποίο παρουσιάστηκε. Μπορείτε να κατεβάσετε το All Hallows' Eve από εδώ προκειμένου να το χαρείτε σε πραγματικό Commodore 64, σε TheC64 ή σε εξομοιωτή. Φυσικά υπάρχει πάντοτε και η λύση του video που ακολουθεί ευθύς αμέσως...

Lovecats: απαίσιο και καταπληκτικό ταυτόχρονα!

Αν μου αρέσουν οι ψιψίνες; Ω, μα τι αφελής ερώτηση - θα αστειεύεστε, προφανώς. Δεν μου αρέσουν απλά, τις λατρεύω. Τόσο μάλιστα, ώστε να τις τοποθετώ στην λίστα των αντιπαθέστερων πλασμάτων κάτω από τις κατσαρίδες και τα περιστέρια - να, το είπα!

Θα έλεγε κανείς με βάση τα παραπάνω, ότι ένα demo με θέμα τα... οικιακά αιλουροειδή δεν θα ήταν και τόσο του γούστου μου, ακόμα κι αν ήταν αξιόλογο, ακόμα κι αν είχε φτιαχτεί για την αγαπημένη demo-πλατφόρμα μου, τον Commodore 64. Σωστά όλα αυτά, αλλά όταν κάτι αξίζει πραγματικά οφείλουμε να το παραδεχόμαστε, ακόμα κι αν δεν είναι του γούστου μας.

Συνεπώς, βγάζω το καπέλο στο group Atlantis για την τελευταία του δημιουργία, το demo Lovecats που παρουσιάστηκε στα πλαίσια του online demoparty Hogmanay. Το Lovecats λοιπόν, είναι απλά μια επαναλαμβανόμενη σεκάνς από γάτες-μουσικούς φτιαγμένες με PETSCII να παίζουν το We Wish You a Merry Christmas. Αυτό. Τίποτα περισσότερο. Καταπληκτικό, έτσι;

Η περιγραφή που μόλις διαβάσατε είναι ακριβέστατη, χωρίς την παραμικρή δόση υπερβολής. Κι όμως, το Lovecats είναι εντυπωσιακό. Θεματολογικά είναι ψιλο-μπούρδα, επαναλαμβάνεται, και η μουσική του κουράζει. Παρόλα αυτά, το τι κάθισαν και έφτιαξαν οι τύποι με PETSCII, προσωπικά με ξεπερνάει.

Ναι, είναι γνωστό ότι υπάρχουν δεκάδες tools σε PC που βοηθάνε στην δημιουργία πολύπλοκων PETSCII οθονών. Ναι, είναι γνωστό ότι πλέον μιλάμε για "μόδα", το να δημιουργούνται demos αποκλειστικά με τη χρήση PETSCII. Ναι, έχουμε δει στο παρελθόν καταπληκτικές παραγωγές φτιαγμένες με αυτό τον τρόπο.

Αλλά, ρε παιδιά, το να κάτσει κάποιος  να φτιάξει πολύπλοκο έγχρωμο γατο-animation με οθόνες που zoom-άρουν και γιγαντιαίους animated χαρακτήρες να περνάνε ο ένας μπροστά από τον άλλο και όλο αυτό σε PETSCII γεννάει ένα και μόνο ερώτημα; Είναι δυνατόν; Και, επίσης, πόσα ναρκωτικά πια; Εντάξει, δύο ερωτήματα, μη φωνάζετε!

Προσωπικά, αν με ρωτούσε κάποιος να του πω 50 demos για Commodore 64 που θα ήθελα να ξαναδώ, δεν θα έβαζα σε καμία περίπτωση το Lovecats μέσα σε αυτή τη λίστα. Από την άλλη όμως, όχι τόσο ως τεχνικό επίτευγμα αλλά ως τρανή απόδειξη σκληρής δουλειάς και στοχοπροσήλωσης (και απόλυτου καψίματος επίσης, να τα λέμε κι αυτά), το Lovecats και οι δημιουργοί του αξίζουν μια βαθειά υπόκλιση απ' όλους μας. Γιατί έστρωσαν κώλο για να φτιάξουν κάτι που μόνο... φυλακισμένοι θα έφτιαχναν. Καταπληκτικό και απαίσιο ταυτόχρονα, αλλά κάτι που πρέπει να το δείτε, έστω και για μία και μόνη φορά. Προτείνω μάλιστα καλού-κακού να χαμηλώσετε τον ήχο για να μην φύγει κανένας Commodore απ' το παράθυρο. Μην πείτε ότι δεν σας προειδοποίησα!

 

Το καλύτερο Χριστουγεννιάτικο demo είναι εδώ!

Αυτή κι αν ήταν έκπληξη! Στο τέλος μιας χρονιάς που κύλησε μέσα στην ανησυχία, τον προβληματισμό, την μιζέρια, την απομόνωση και φυσικά τον Covid-19 που μπήκε άξαφνα στις ζωές και στην καθημερινότητά μας και δεν λέει να βγει, έρχεται μία νέα παραγωγή, ένα Χριστουγεννιάτικο demo για τον αειθαλή Commodore 64 για να μας βάλει στο πνεύμα των ημερών και να μας θυμίσει ότι η ζωή όχι μονάχα συνεχίζεται, αλλά είναι και ωραία αν το θέλουμε και μπορούμε να το εκτιμήσουμε.

Πιστό στις oldschool καταβολές του, το Christmas Megademo καταλαμβάνει 4 ολόκληρες πλευρές δισκέτας και μας δείχνει ότι, αν μη τι άλλο, το πρόβλημα του Commodore 64 δεν ήταν η αργή 8μπιτη CPU του, τα 64ΚΒ της μνήμης του ή τα 16 (παράξενα επιλεγμένα, είναι η αλήθεια) χρώματά του, αλλά η έλλειψη ενός αποθηκευτικού μέσου που θα χωρούσε... well, καμιά 10αριά δισκέτες!

Όταν μαζεύονται τα μέλη των κορυφαίων demogroups (Atlantis, Bonzai, Genesis Project, Lethargy, και Offence στην περίπτωσή μας) και αποφασίζουν να συνεργαστούν στην δημιουργία μίας Χριστουγεννιάτικης... υπερπαραγωγής, θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι το καλό αποτέλεσμα είναι εγγυημένο. Και αυτό ισχύει και με το παραπάνω στην περίπτωση του Christmas Megademo, το οποίο συνδυάζει απαράμιλλη αισθητική, σούπερ Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα, κάποια εφέ που θα κάνουν το σαγόνι σας να κρεμαστεί μέχρι το στέρνο σας και, φυσικά, ως είθισται σε μία oldschool δημιουργία, μπινελίκια για αντίπαλα groups!

Δεν θα σας κουράσω άλλο με περιττές αράδες, αφού, έτσι κι αλλιώς, στην περίπτωση των demos μία εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις, seeing is believing, κλπ, κλπ. Απολαύστε το Christmas Megademo στο βιντεάκι που ακολουθεί ή κατεβάστε το από εδώ. Και, αν δεν τα ξαναπούμε μέχρι τ΄την Παρασκευή, καλά Χριστούγεννα σε όλους!

Two Sided by Atlantis: ένα... διαβολικό demo για τον Commodore 64!

Χρόνος: 2-4 Αυγούστου 2019. Τόπος: Gothenburg, Σουηδία. Event: Datastorm 2019.

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος είχαμε το demoparty Datastorm και, όπως (σχεδόν) κάθε χρόνο, ΔΕΝ το πήραμε χαμπάρι τις μέρες που γινόταν!

Κάλλιο αργά παρά ποτέ, όμως (τι άλλο θα μπορούσα να πω;), αφού, έστω και με μια μικρή καθυστέρηση 2μησι μηνών φροντίζω για την (μπαγιάτικη) ενημέρωσή σας! Το λοιπόν, Datastorm που λέγαμε, διαγωνιστικό τμήμα για demos για τον Commodore 64 και την 2η θέση καταλαμβάνει το διαμαντάκι αυτό των Atlantis που μπορείτε να παρακολουθήσετε στη συνέχεια, το Two Sided. Με κύριο θέμα του την αέναη μάχη μεταξύ καλού και κακού - και σαφή εστίαση στο δεύτερο, που είναι και πιο πιασάρικο εικαστικά - το ολόφρεσκο αυτό demo (ΟΚ, σταματήστε τη γκρίνια, τον Αύγουστο ΗΤΑΝ ολόφρεσκο!) του group Atlantis έρχεται να rockάρει τον κόσμο των 64άρηδων με ασταμάτητο ρυθμό, υπέροχα εφέ, υπέροχη (και διαβολική) αισθητική καθώς και την μεγαλύτερη horizontally scrolling εικόνα που θυμάμαι να έχω δει στην πλατφόρμα. Τι, θέλετε κι άλλα;

Μπορείτε να κατεβάσετε το Two Sided από εδώ για να το απολαύσετε σε πραγματικό Commodore 64 όπως και σας συνιστώ. Αν είστε λίγο στην τεμπέλικη, "ωχ, αδερφέ, πού να τρέχω τώρα;" πλευρά, δείτε απλά το βίντεο. Ε, εντάξει, αν το βαριέστε και αυτό ακόμα τότε τι κάνετε και διαβάζετε το blog μου; Ξουτ, μακριά!

Μερικά Beats για τον Commodore 64

Ξέρω, έχετε επιστρέψει από τις διακοπές, προσπαθείτε σαν ζαλισμένα έντομα να προσαρμοστείτε στους τρελούς ρυθμούς και την αδυσώπητη ρουτίνα της ζωής στην πόλη κι εγώ το χαβά μου, να σας γράφω για demos σε retro computers. Ναι, προφανώς δεν μπορώ να σας προσφέρω σανίδα σωτηρίας αλλά αν καταφέρω έστω και για λίγο να αποσπάσω την προσοχή σας από την μαυρίλα της καθημερινότητας κάτι θα έχουμε καταφέρει, έτσι δεν είναι;

Ας πάμε λοιπόν στο demo που ονομάζεται "Beats" που παρουσίασε το - ομολογουμένως αρκετά ενεργό - group Atlantis στο demoparty Datastorm πέρυσι το καλοκαίρι όπου και κατέλαβε μετά επαίνων την 2η θέση στην κατάταξη.

Θα θεωρούσε κανείς ότι ένα demo που φέρει τον τίτλο "Beats" σε μια πλατφόρμα με ηχητικές δυνατότητες που ξεχωρίζουν όπως είναι ο Commodore 64 θα εντυπωσίαζε με την μουσική του. Αμ δε! Δεν ξέρω, έχοντας στο μυαλό μου το SID συνυφασμένο με τις θεϊκές μελωδίες των Rob Hubbard, Ben Daglish, Martin Galway, Tony Crowther και άλλων εμβληματικών συνθετών των 80s προσωπικά αδυνατώ να συμπαθήσω οποιοδήποτε SID tune δεν τις θυμίζει και έτσι ίσως και να αδικώ το Beats και παρόμοιες (στο ύφος του ήχου) δημιουργίες. Το σίγουρο είναι ότι, ακόμα και αν σε εμένα προσωπικά η μουσική του demo των Atlantis δεν κάνει "κλικ" σίγουρα δεν είναι ενοχλητική ή κάτι τέτοιο ώστε να αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για την απόλαυσή του.

Και πραγματικά μπορεί να το απολαύσει κανείς. Αν και δεν πρόκειται για την πλέον εντυπωσιακή δημιουργία όλων των εποχών ή κάτι τέτοιο, στα 5μησι λεπτά που διαρκεί το Beats (τα υπόλοιπα είναι τα καλοφτιαγμένα greetings που κρατάνε μέχρι το τέλος) διακρίνεται από μία αξιοθαύμαστη ισορροπία parts καλοφτιαγμένων, αρκετά αξιόλογων αισθητικά και με ιδανικό ρυθμό εναλλαγής ώστε να μην κουράζουν σε καμία περίπτωση. Έτσι, αποτελεί συνολικά μία ομολογουμένως ευχάριστη για τον θεατή δημιουργία που ζορίζει επαρκώς το hardware ώστε να αποδώσει το τελικό αποτέλεσμα που έχω την αίσθηση ότι δεν πρόκειται να απογοητεύσει κανέναν.

Τι κάθομαι όμως και σας τα γράφω όλα αυτά; Μπορείτε να διαμορφώσετε και μόνοι σας άποψη παρακολουθώντας το Beats στο video που ακολουθεί ή κατεβάζοντάς το από εδώ προκειμένου να το δοκιμάσετε σε κάποιον εξομοιωτή ή, ακόμα καλύτερα, σε έναν πραγματικό 64άρη.