Review: Tetris για Commodore 64

Tetris (Commodore 64) - DaCapo/Metalvotze

    
Πώς μπορείς να διαβάσεις αντικειμενικό review ενός παιχνιδιού που ονομάζεται "Tetris" από έναν άνθρωπο όπως ο γράφων που θεωρεί το δημιούργημα του Alexey Pajitnov ως το απόλυτο video game όλων των εποχών; Έλα μου ντε!

Αρχικά θα πρέπει να πω ότι πρέπει ώρες-ώρες να είμαι βαθιά νυχτωμένος καθώς μέχρι τώρα δεν είχε υποπέσει στην αντίληψή μου η κυκλοφορία του Tetris από το group DaCapo κάπου προς το τέλος του 2013. Βέβαια είναι γεγονός ότι καινούρια παιχνίδια και demos για τον Commodore 64 κυκλοφορούν σχεδόν καθημερινά (!), οπότε, 2-3 μέρες να μην ασχοληθείς, όλο και κάτι θα σου ξεφύγει. Ε, έτσι μάλλον την έπαθα κι εγώ με το παιχνίδι των DaCapo.

Να θυμίσω ότι η μόνη επίσημη μεταφορά του Tetris σε 64άρη είχε γίνει το σωτήριο - για εμάς τους Έλληνες (ελέω Eurobasket και… Αργύρη Καμπούρη) - έτος 1987 από την Andromeda Software και είχε κυκλοφορήσει από την Mirrorsoft. Επρόκειτο για ένα port που δεν αξιοποιούσε σχεδόν καμία από τις δυνατότητες του Commodore 64 πλην του ήχου: πράγματι, το πανέμορφο, υπνωτιστικό και παντελώς ατμοσφαιρικό soundtrack που είχε επιμεληθεί ο Wally Beben έσωζε κυριολεκτικά ένα κατά τα άλλα μέτριο παιχνίδι. Από την άλλη, οι εκδόσεις του Tetris που όλοι (;) παίξαμε και λατρέψαμε κυκλοφόρησαν στα arcades ένα έτος αργότερα, η πρώτη από την Atari και η δεύτερη από την Sega, με την τελευταία να αποτελεί την κορυφαία υλοποίηση του παιχνιδιού μαζί φυσικά με την μοναδική, εκπληκτική και πολυαγαπημένη έκδοση του original Gameboy.

Το Tetris των DaCapo λοιπόν αποτελεί στην ουσία port του Tetris της Atari και, αν δεν απατώμαι, το εν λόγω coin op δεν είχε μεταφερθεί ποτέ στο παρελθόν σε 8bit ή 16bit υπολογιστή, οπότε η προσπάθεια και μόνο συνιστά μία πρωτιά. Από εκεί και πέρα, θα μπορούσα να χαρακτηρίσω πολύ "ιδιαίτερο" τον τρόπο που μετέφεραν το παιχνίδι στον 64άρη οι άνθρωποι του Ιταλο-Γερμανικού group: πήραν δηλαδή τον βασικό σχεδιασμό της οθόνης, μέρος των γραφικών και του ήχου αλλά και το ακριβές gameplay και τα επίπεδα του "ηλεκτρονικού" και δημιούργησαν μία μεταφορά η οποία χαρακτηρίζεται από συμπαθητικά (και πάντως λειτουργικά) γραφικά, ωραίο soundtrack (ναι, επιτέλους μεταφέρθηκε το Korobeiniki) και, το κυριότερο, η οποία δίνει την αίσθηση ότι παίζουμε στο coin op της Atari. Μέχρι και η χαρακτηριστική αργοπορία κατά 1/10 του δευτερολέπτου στην περιστροφή των κομματιών έχει μεταφερθεί - όπως επίσης και η τάση τους να "κολλάνε" άμεσα με το που θα συναντήσουν κάποιο σταθερό κομμάτι. Επί της ουσίας δηλαδή, αν σε κάποιον άρεσε το Tetris της Atari, αποκλείεται να μην λατρέψει το port των DaCapo καθώς, τελικά, έχουμε να κάνουμε με σχεδόν το ίδιο παιχνίδι.

Προσωπικά, το χάρηκα ιδιαίτερα. Είναι εθιστικό, έχει ωραίο soundtrack, εύκολο χειρισμό (εντάξει, Tetris είναι) και είναι, όπως και ο πρόγονός του από τα arcades, ιδιαίτερα αγχωτικό! Να σας πω ότι δεν το συνιστώ με "τα όσα" θα σας πω ψέματα, οπότε δεν πρόκειται να το κάνω. Ορμήξτε του!

Βαθμολογία: 9/10

Το παραπάνω review δημοσιεύθηκε στο 16ο τεύχος του περιοδικού Retro Planet, που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2017.

Falling Blocks για ZX Spectrum - Tetris, anybody?

Πάνε σχεδόν 2 χρόνια από τότε που κυκλοφόρησε το Falling Blocks αλλά μόλις πριν από 2 ημέρες υπέπεσε στην αντίληψή μου. Κάλιο αργά παρά... αργότερα, βέβαια, οπότε, Πρωτομαγιά γαρ, είναι μάλλον μια καλή ευκαιρία να ρίξουμε μια - έστω και καθυστερημένη - ματιά σε αυτό το απλό αλλά συνάμα ιδιαίτερα ενδιαφέρον παιχνιδάκι.

Το Falling Blocks είναι ένα Tetris clone και, αυτό από μόνο του μας προδιαθέτει ευχάριστα για τη συνέχεια. Πρόκειται για την πρώτη προγραμματιστική προσπάθεια του Peter McQuillan από το forum του World of Spectrum (WoS, για τους φίλους) σε assembly (!) και αυτό κάτι πρέπει να μας λέει για το ταλέντο του εν λόγω κυρίου στον προγραμματισμό, έτσι δεν είναι; Δηλαδή, συγγνώμη κιόλας, αλλά αν στην πρώτη σου απόπειρα να φτιάξεις κάτι σε assembly το αποτέλεσμα είναι ένα Tetris clone commercial επιπέδου μετά πώς συνεχίζεις; Αφήστε, μην απαντήσετε, ρητορικό είναι το ερώτημα...

Το Falling Blocks αρχικά δίνει την εντύπωση ότι είναι το παλιό, κλασικό, αγαπημένο παιχνίδι που μεγάλωσε γενιές και γενιές gamers που έβρισκαν μια αδιευκρίνιστη μαγεία στο να ταιριάζουν σχήματα που έπεφταν με ταχύτητα απ' την πάνω πλευρά της οθόνης - μαγεία που ίσως δεν μπορούσαν να βρουν στα δισδιάστατα shooters και τα platformers της εποχής. Το Tetris βλέπετε, σε όσους μπορούσαν να εισπράξουν τη γοητεία του - όπως και ο γράφων, άλλωστε - προκαλούσε έναν απίστευτο εθισμό, εθισμό που μπορώ να επιβεβαιώσω ότι δεν έχει εξαφανιστεί ακόμα και τώρα, 30 σχεδόν χρόνια μετά. Ας μας πει κάποιος πού στέκονται παιχνίδια όπως το Metal Slug και το Turrican απ' αυτή την άποψη, ε;

Πάμε πίσω όμως στο Falling Blocks τώρα που ρίξαμε τη φιτιλιά μας (αστειεύομαι, έτσι;). Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με ένα καλοφτιαγμένο, κλασικό Tetris με τις πρόσθετες δυνατότητες του να φυλάμε ένα κομμάτι "καβάντζα" για όταν το χρειαστούμε (πάντα το μακρινάρι, εννοείται!) αλλά και να βλέπουμε αν θέλουμε έναν αντικατοπτρισμό του κομματιού μας στο σημείο που πρόκειται να πέσει. Τίποτα από τα δύο πάντως δεν είναι υποχρεωτικό, οπότε μπορούμε απλά να παίξουμε Tetris όπως το γνωρίζαμε, συνοδευόμενο μάλιστα από ingame μουσική από το beeper του Spectrum, φέρνοντας στο μυαλό στιγμές... Manic Miner!

Η μεγάλη ιδιαιτερότητα όμως του Falling Blocks έγκειται στα tricks του δημιουργού του για να δίνει ποικιλία και μια ιδιαίτερη, προσωπική νότα στο κάθε level του παιχνιδιού. Έτσι έχουμε επίπεδο με την οθόνη ανεστραμμένη, επίπεδο με κομμάτια σε διάφορα σημεία που βρίσκονται εκεί απλά για να μας δυσκολέψουν, επίπεδα με πρόσθετα κομμάτια που αποτελούνται από 2, 3 ή 5 τετράγωνα (κανονικά, όλα τα κομμάτια του Tetris αποτελούνται από 4 τετράγωνα, εξ' ου και το όνομα του παιχνιδιού) και πολλά-πολλά ακόμη που συμβάλλουν στο να διατηρείται αμείωτο το ενδιαφέρον του παίκτη.

Δεν νομίζω ότι είναι σκόπιμο να προσθέσω κάτι άλλο. Θεωρώ ότι το Falling Blocks αποτελεί έναν εξόχως αξιόλογο κλώνο του Tetris και ταυτόχρονα μια εντυπωσιακή είσοδο του δημιουργού του στον χώρο του Spectrum gaming. Συν τοις άλλοις, είναι ένα ευχάριστο παιχνίδι στο οποίο μπορείτε άνετα να καταφύγετε εάν θέλετε να γεμίσετε μικρά διαστήματα ελεύθερου χρόνου με... εποικοδομητική ενασχόληση! Μπορείτε να κατεβάσετε το Falling Blocks από εδώ. (Πηγή: Vintage Is The New Old).

Pentomino για Amstrad CPC

Είναι η πικρή αλήθεια ότι είχα αρκετό καιρό να ασχοληθώ με τους (συμπαθέστατους) υπολογιστές της σειράς CPC της Amstrad. Φυσικό βέβαια είναι από τη μία, όταν έχεις να κάνεις με 5 βασικά formats να αδικείς κάποιο ή κάποια λίγο ή πολύ. Είναι γεγονός πάντως είναι ότι αυτό δεν συμβαίνει εσκεμμένα, απλά τον τελευταίο καιρό είχα πέσει με τα μούτρα στους Atari ST και Amiga με ολίγη από Commodore 64, οπότε μοιραία δεν καταπιάστηκα επαρκώς με τους CPC και Spectrum. Ας ξεκινήσω λοιπόν να το διορθώνω αυτό με την παρούσα ανάρτηση...

Αφορμή για το κείμενο που διαβάζετε έδωσε η κυκλοφορία (ανήμερα του Πάσχα μάλιστα, αν δεν απατώμαι) του παιχνιδιού Pentomino για τους Amstrad CPC. Όσοι δεν το γνωρίζετε, το Pentomino είναι ένα παιχνίδι που αποτελείται από διάφορα γεωμετρικά σχήματα και στόχος του παίκτη είναι να δημιουργήσει κάποιο σχήμα με τα κομμάτια που έχει στη διάθεσή του. Ακούγεται μεν απλό, αλλά, ανάλογα με το σχήμα που καλούμαστε να δημιουργήσουμε, η αποστολή μας μπορεί να κυμαίνεται από... βόλτα στο πάρκο μέχρι πραγματική σπαζοκεφαλιά. Αν τα σχήματα ή το όνομα του Pentomino σας φέρνουν αμυδρά κάτι στο μυαλό θα σας πω ότι ναι, δεν κάνετε λάθος, το παιχνίδι αυτό αποτέλεσε την έμπνευση του Alexey Pajitnov για τη δημιουργία του εθιστικότερου ίσως video game της ιστορίας, του ενός και μοναδικού Tetris!

Σε ό,τι αφορά το Pentomino του Amstrad τώρα, αποτελεί δημιουργία του των Shining, HAL6128 (γραφικά) και MmcM (μουσική) και τρέχει σε όλους τους υπολογιστές της σειράς CPC. Το παιχνίδι αποτελείται από 464 (!) πίστες, που ξεκινούν από απλές και μπορεί να φτάσουν μέχρι και σε επίπεδα... εφιάλτη! Ο χειρισμός γίνεται με το joystick και είναι απλούστατος, απλά  παίκτης πρέπει να έχει στο μυαλό του ότι τα κομμάτια που έχει στη διάθεσή του, εκτός από το να περιστρέφονται όπως συμβαίνει στο Tetris μπορούν και να "τουμπάρουν", προσφέροντάς μας το συμμετρικό κομμάτι αυτού με το οποίο ξεκινήσαμε.

Το Pentomino έχει απλά - θα τα έλεγα στοιχειώδη - γραφικά, τα οποία όμως κάνουν μια χαρά τη δουλειά τους ενώ το loading screen είναι πολύ όμορφο. Τα διάφορα tunes που ακούγονται κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού είναι συμπαθέστατα και σε καμία περίπτωση ενοχλητικά και το ίδιο το Pentomino μπορεί πραγματικά να σας φτάσει στο σημείο να... στρετσάρετε για τα καλά τα εγκεφαλικά σας κύτταρα!

Σίγουρα το Pentomino δεν πρόκειται να φέρει τα πάνω-κάτω στην σκηνή του Amstrad, παρόλα αυτά αποτελεί μια αξιόλογη δημιουργία που σίγουρα αξίζει έστω να τη δοκιμάσετε. Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ. (Πηγή: Indie Retro News).

Το Tetris του Gameboy έρχεται στον Commodore 64!

Αν μείνουμε στον τίτλο που μόλις διαβάσατε, όλα δείχνουν υπέροχα: το καλύτερο - κατ' εμέ - port του Tetris σε οποιονδήποτε υπολογιστή, κονσόλα ή handheld, ο μόνος σοβαρός λόγος ύπαρξης του Gameboy και της "απευθύνομαι-σε-νήπια-ή-σε-όσους-παίζουν-παιχνίδια-νηπίων" Nintendo (γνωστή η λατρεία και η εκτίμηση του γράφοντος για τον ιαπωνικό κολοσσό) έρχεται επιτέλους στην λαοφιλέστερη ψωμιέρα της ιστορίας των υπολογιστών (και όχι μόνο). Είναι όμως τα πράγματα πραγματικά τόσο καλά; Δυστυχώς, όχι...

Το port του Tetris του Gameboy είναι ένα project που έχει ξεκινήσει εδώ και κάποιον καιρό ο Wiebo de Wit. Από όσα screenshots είχαμε δει η δουλειά που γινόταν έδειχνε πολύ καλή - εξαιρετική θα μπορούσα να πω. Είχαν κυκλοφορήσει και μια-δυο ημιτελείς εκδόσεις - περισσότερο ως proof of concept - και τώρα, οι άνθρωποι του group Laxity πήραν το παιχνίδι και το έφεραν σε όλους εμάς. Δυστυχώς όμως, λόγω προβληματικής επικοινωνίας με τον Wiebo de Wit και λάθος συνεννόησης, η έκδοση που διατέθηκε δεν είναι καθόλου μα καθόλου bug free, καθώς δεν είναι η τελική! Ειδικότερα, το μεγαλύτερο εμφανές πρόβλημα του παιχνιδιού είναι ότι εκεί που παίζεις ωραία και καλά, ξαφνικά εμφανίζεται από το πουθενά ένα ωραίο "Game Over"! Ναι, το λες και σοβαρό πρόβλημα κι ας μην είσαι γκρινιάρης!

Όμως, ενός κακού μύρια έπονται: κι αν το bug με το "Game Over" αναμένεται αργά ή γρήγορα να λυθεί, υπάρχουν κάποια άλλα προβληματάκια στο port που (πολύ) φοβάμαι ότι δεν πρόκειται να διορθωθούν. Πρώτο - και λιγότερο σημαντικό - από τα modes του παιχνιδιού που υπήρχαν στο Gameboy διατηρείται μόνο το κλασσικό, στο οποίο απλά κάνετε γραμμές μέχρι να φτάσουν τα τουβλάκια στην κορυφή της οθόνης. Δεύτερον, φαίνονται να απουσιάζουν οι πύραυλοι που εκτοξεύονταν μετά το τέλος του παιχνιδιού στην original έκδοση (από τους 100.000 πόντους και πάνω, και κάθε 100.000 ακόμα ο πύραυλος ήταν μεγαλύτερος). Τρίτο, το παιχνίδι παίζεται με joystick (καλώς) ή με predefined πλήκτρα, των οποίων η επιλογή είναι - για να το θέσω κομψά - το λιγότερο ατυχής. Όλα όσα προανέφερα, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο τα προσπερνάς αν αυτό που πραγματικά σε ενδιαφέρει είναι να χαρείς το playability του κορυφαίου ίσως παιχνιδιού όλων των εποχών αυτούσιο στον 64άρη σου. Το τελευταίο όμως "κουσούρι" που θα μοιραστώ μαζί σας δεν καταπίνεται τόσο εύκολα. Ποιο είναι αυτό; Ότι η υπέροχη μουσική του original Tetris λάμπει δια της απουσίας της!

Αν κάποιος θυμάται εκείνα τα χρόνια, ακόμα και τη στιγμή που πρωτοκυκλοφόρησε το original Gameboy (που το Tetris δινόταν "πακέτο" μαζί του), το handheld της Nintendo δεν διέθετε εντυπωσιακά γραφικά - το αντίθετο, μάλιστα, καθώς αναφερόμαστε σε μια εποχή στην οποία ήδη μεσουρανούσαν οι 16bit υπολογιστές και κονσόλες. Όταν όμως συνέδεε κανείς ακουστικά στο Gameboy, αυτόματα το καταπληκτικό remix του Korobeiniki τον πλημμύριζε με τις νότες του και, σε συνδυασμό με το out-of-this-world gameplay χάριζε μια από τις κορυφαίες - ίσως και την κορυφαία - gaming εμπειρία όλων των εποχών! Καταλαβαίνετε λοιπόν γιατί δεν θεωρώ καθόλου αμελητέα την μη μεταφορά του original tune, έτσι; Και, ειλικρινά, δεν μπορώ να κατανοήσω τους λόγους για τους οποίους έγινε αυτή η επιλογή: αν θέλει να κυνηγήσει η Nintendo τον Wiebo de Wit μπορεί να το κάνει βασιζόμενη μόνο και μόνο στο ότι το port του παιχνιδιού έγινε χωρίς να επωφεληθεί η ίδια - δεν πρόκειται να κάνει πίσω λόγω της μη μεταφοράς του tune!

Τέλος πάντων, τα είπα και ησύχασα! Με όλα τα παραπάνω μπορεί μεν στα εστιάζω στα προβλήματα και στις ελλείψεις του port του Gameboy Tetris στον Commodore 64, αλλά το σημαντικό είναι ότι έχει ήδη γίνει το μεγαλύτερο βήμα και η (ορθή) ολοκλήρωση της μεταφοράς είναι πλέον θέμα καιρού. Αν μεταφερθεί τελικά και το ingame tune τότε θα έχουμε να κάνουμε με gaming heaven!

Μπορείτε να κατεβάσετε το παιχνίδι από εδώ. (Πηγή: csdb).

Super Retro Boy: το Gameboy ξαναζεί!

Κάποτε, όσοι επισκέπτονταν την CES στο Las Vegas είχαν την ευκαιρία να δουν από κοντά σε πρώτη παρουσίαση υπολογιστές που έμελε να γράψουν ιστορία, όπως ο Commodore VIC-20, o Commodore 64, ο Commodore Plus/4 ή ο Atari ST. Φέτος, στα πλαίσια της CES που ολοκληρώθηκε πριν από μερικές μόλις μέρες, παρουσιάστηκε μια νέα φορητή παιχνιδομηχανή, η οποία, οπτικά τουλάχιστον (και όχι μόνο), θα ξυπνήσει πολλές αναμνήσεις: το Super Retro Boy.

Το Super Retro Boy θα μπορούσε κάποιος με μια πρώτη ματιά να το περάσει άνετα για το original Gameboy της Nintendo, κι αυτό κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι, καθώς πρόκειται για μία handheld συσκευή που υπόσχεται πλήρη συμβατότητα με τα ιερά τέρατα του παρελθόντος Gameboy, Gameboy Color και Gameboy Advance.

Το Super Retro Boy δέχεται - και τρέχει, εννοείται - τα cartridges από τα προαναφερθέντα handhelds της Nintendo, έχει το look του Gameboy, μια εξαιρετική (και ιδιαίτερα φωτεινή) οθόνη και μπαταρία που του χαρίζει 10 ώρες συνεχούς gameplay. Λόγω της χρήσεως του case του Gameboy τα trigger buttons του Advance έχουν μεταφερθεί στην μπροστινή πλευρά, γεγονός που μάλλον ως άβολο μπορεί να χαρακτηρισθεί με μία πρώτη ματιά (παρόλο που οι δημιουργοί της κονσόλας υποστηρίζουν ότι το design που παρουσιάστηκε μπορεί να μην είναι αυτό ακριβώς που θα υιοθετηθεί τελικά).

Αν αναρωτιέστε τι γίνεται με τα δικαιώματα χρήσης της τεχνολογίας της Nintendo και των cartridges των Gameboy, οι άνθρωποι του Retro-Bit απαντούν ότι έχει παρέλθει το απαραίτητο χρονικό διάστημα ώστε να μην αντιμετωπίσουν νομικά προβλήματα. Το πιθανότερο είναι αυτοί να γνωρίζουν καλύτερα.

Το Super Retro Boy αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Αύγουστο του 2017 με τιμή 79,95 δολάρια ΗΠΑ. Τώρα, αν κάποιος αναρωτιέται γιατί να μην χρησιμοποιήσει απλά το παλιό του Gameboy αντί να αγοράσει ένα καινούριο - που μάλιστα δεν θα είναι καν Nintendo - εγώ θα σας απαντήσω ότι θα κρατήσω το original Gameboy με το Tetris και μια χαρά ευτυχισμένος θα είμαι. Αλλά, προφανώς, το Super Retro Boy μάλλον δεν απευθύνεται σε μένα!