All Hallows για ZX Spectrum: μια μεγάλη χαμένη ευκαιρία

Λοιπόν, εντελώς μεταξύ μας είναι ένα πράγμα που δεν μπορώ να το καταλάβω. Από τότε που κυκλοφόρησε εντελώς δωρεάν η σουίτα δημιουργίας παιχνιδιών Arcade Game Designer στον ZX Spectrum φτάσαμε στο σημείο οι 4 στις 5 νέες παραγωγές να είναι προϊόντα αυτής. Το συγκεκριμένο γεγονός δεν είναι κατ' ανάγκη κακό, καθώς το Arcade Game Designer δίνει πραγματικά πολλές δυνατότητες στον επίδοξο game developer. Το θέμα είναι ότι τελικά κατέληξε να χρησιμοποιείται σχεδόν αποκλειστικά για την κατασκευή platform games τα οποία, όσο και να τα συμπαθείς και να τα γουστάρεις και να γνωρίζεις ότι είναι συνυφασμένα με την πλατφόρμα, ε, κάποτε κουράζουν. Πόσο μάλλον όταν οι δημιουργοί, προκειμένου να διαφοροποιήσουν όσο γίνεται τα παιχνίδια τους από το να είναι ένας ακόμη κλώνος των Manic Miner, Sir Lancelot ή Jet Set Willy καταφεύγουν σε... συζητήσιμες επιλογές. Μία εξ αυτών είχε ως αποτέλεσμα το παιχνίδι που αποτελεί το θέμα της ανάρτησης που διαβάζετε, και ονομάζεται All Hallows. Πριν όμως ασχοληθούμε με το τελευταίο ας επιστρέψουμε λιγάκι στην αρχική μου απορία: ο κύριος Jonathan Cauldwell πέραν του Arcade Game Designer κυκλοφόρησε και το Shoot 'em up Designer, το οποίο πωλείται έναντι χαμηλού αντιτίμου από την Cronosoft. Η σουίτα αυτή όπως καταλαβαίνετε είναι ιδανική για την κατασκευή shoot 'em ups και, αν δεν απατώμαι, χρησιμοποιήθηκε για την δημιουργία του πολύ καλού More Tea, Vicar?.

Τέτοια παιχνίδια μπορεί να φτιάξει κάποιος με το Shoot 'em up Designer. Γιατί κανείς δεν συγκινείται;

Το δικό μου λοιπόν ερώτημα είναι το εξής απλό: γιατί δεν ασχολείται απολύτως κανένας με τη δημιουργία shooters μέσω του Shoot 'em up Designer αλλά άπαντες φτιάχνουν από άθλια μέχρι εξαιρετικά platformers με το Arcade Game Designer; Οι 2 σουίτες είναι εξίσου εύκολες ή δύσκολες στη χρήση (όπως το δει κανείς) και το μόνο που πραγματικά τις διαφοροποιεί είναι ότι η μία κοστίζει 5 λίρες Αγγλίας ενώ η δεύτερη διατίθεται δωρεάν. Να είναι άραγε αυτό; Όλοι αυτοί οι δημιουργοί που ξοδεύουν εκατοντάδες εργατοώρες για να φτιάξουν ένα παιχνίδι τσιγκουνεύονται τις 5 λίρες; Πραγματικά δεν θέλω να το πιστέψω. Καλύτερα να δεχτώ ότι άπαντες έχουν ψύχωση με τα platform games - αυτό πιο εύκολα καταπίνεται. Πάντως, τη βλέπω τη δουλειά, θα πεθάνω με την απορία...

Ας επιστρέψουμε όμως στο All Hallows το οποίο, όπως γράφω και στον τίτλο δεν είναι τίποτα άλλο από μια μεγάλη χαμένη ευκαιρία...

Το παιχνίδι αποτελεί έργο του πολύ γνωστού στο blog κυρίου John Blythe, ο οποίος είναι γραφίστας, προγραμματιστής, δημιουργός websites, game developer και, δεν ξέρω κι εγώ τι ακόμα. Γενικώς ο άνθρωπος "το έχει" και όλες του οι παραγωγές χαρακτηρίζονται από ποιότητα και εμμονή στην τελειότητα. Τσεκάρετε εδώ για να θυμηθείτε για ποιον μιλάμε και τι έχει φτιάξει ο άνθρωπος μέσα σε μια διετία...

Ο ταλαντούχος κύριος Blythe λοιπόν έχει φτάσει - εδώ και αρκετό καιρό, είναι η αλήθεια - στο σημείο να παίζει στα δάχτυλα το Arcade Game Designer και να φτιάχνει παιχνίδια τα οποία, από τεχνική άποψη (γραφικά, μουσική, animation) είναι, απλά, άρτια. Το θέμα είναι ότι προσπαθώντας να ενσωματώσει πρωτότυπες ιδέες σε ένα χιλιοχρησιμοποιημένο είδος παιχνιδιών όπως τα platformers τον τελευταίο καιρό καταφεύγει σε... νεοτερισμούς οι οποίοι, ναι μεν διαφοροποιούν τις νέες παραγωγές του από την πεπατημένη, αλλά από την άλλη έχουν ως αποτέλεσμα παιχνίδια που, πώς να το θέσω, δεν πολυπαίζονται. Το Softology του John Blythe σε ό,τι έχει να κάνει με τον ZX Spectrum ξεκίνησε από το υπέροχο Foggy's Quest και συνεχίστηκε με το εξίσου καλό Circuitry. Το The Incredible Shrinking Professor που τα ακολούθησε ήταν επίσης αξιόλογο - αν και κάπως έχανε στον τομέα του gameplay -  ενώ μετά ήρθε το Rubicon Run The Maze που ήταν η συνολικά χειρότερη δημιουργία του John, από όποια άποψη κι αν την εξετάσει κανείς. Και μετά μαθαίνουμε για το All Hallows, το νέο του παιχνίδι. Και το βλέπουμε και το ακούμε και είναι φανταστικό. Μέχρι που φτάνει η ώρα να το παίξουμε: ε, εκεί είναι που λες "ήμαρτον"!

Ένα πανέμορφο platformer, που, δυστυχώς, πρακτικά δεν παίζεται!

Ήμαρτον, γιατί χειριζόμαστε μια κολοκύθα που μπιστάει ακατάπαυστα και πρέπει, με αυτόν τον τρόπο (μπιστώντας) να αποφύγουμε εχθρούς που είτε μας αφαιρούν ενέργεια είτε ζωή ολόκληρη, ήμαρτον γιατί με τον αυτόν τον τρόπο πρέπει να κινηθούμε προς διάφορες κατευθύνσεις, να υπερπηδήσουμε εμπόδια και θανατηφόρα χαντάκια και, φυσικά, να συλλέξουμε αντικείμενα.

Τα γραφικά είναι πανέμορφα, το soundtrack πολύ καλό, το animation υπέροχο αλλά το παιχνίδι, απλά, δεν παίζεται. Είναι τόσο δύσκολο που μπορεί σε λίγα λεπτά να αποθαρρύνει ακόμα και... τις groupies του John Blythe!

Κρίμα λοιπόν, πραγματικά κρίμα, γιατί ενώ ο άνθρωπος και μεγάλος γνώστης του αντικειμένου είναι και ταλέντο έχει να φαν κι οι κότες, αλλά συνεχίζει να αναλώνεται στη δημιουργία παιχνιδιών με μια σουίτα για platformers, προσπαθώντας να αποστασιοποιηθεί από τα κλασικά του είδους. Ε, δυστυχώς, αυτή η προσπάθεια, ειδικά με τα τελευταία του παιχνίδια, δείχνει να πέφτει στο κενό. Μήπως να δοκίμαζε το Shoot 'em up Designer; Σκεφτείτε κάθε μήνα αντί για 20+ platformers που κυκλοφορούν για τον Spectrum να είχαμε τον ίδιο αριθμό shooters, ωραία δεν θα ήταν; Έστω και για αλλαγή, βρε αδερφέ!

Η έκδοση για ULA+ είναι ακόμα πιο εντυπωσιακή. Αλλά, έτσι κι αλλιώς, δεν είναι τα γραφικό το πρόβλημα...

Α, και κάτι τελευταίο (μιας και γενικώς το έχω ρίξει στην γκρίνια σήμερα). Το λοιπόν, όπως όλοι γνωρίζουμε, μόνο ο ZX Spectrum 128 και όσοι τον διαδέχτηκαν διέθεταν τσιπ ήχου. Το αποτέλεσμα αυτού ήταν φυσικά ενώ κάποιο παιχνίδι δεν ξεπερνούσε τα 40κάτι ΚΒ σε μέγεθος να "απαιτεί" 128άρη Spectrum προκειμένου να παίξει μουσική. Ήδη όμως από τα 80s είχαν κυκλοφορήσει διάφορα add ons που προσέθεταν στον 48άρη το ίδιο ηχητικό υποκύκλωμα με αυτό των μεγαλύτερων μοντέλων. Τα τελευταία χρόνια το πλέον δημοφιλές περιφερειακό του είδους είναι το ZX-AY, το οποίο μάλιστα πωλείται κιόλας σε ιδιαίτερα φτηνή τιμή. Γιατί λοιπόν οι game developers δεν φτιάχνουν παιχνίδια που να το εκμεταλλεύονται αντί να ζητούν σώνει και καλά 128άρη Spectrum; Γιατί, αντί για τον υπέροχο γομολάστιχά μας με ένα ZX-AY να είμαστε υποχρεωμένοι να χρησιμοποιήσουμε κάποιο από τα... ανοσιουργήματα (!) της Amstrad (γιατί, αλήθεια, πόσοι εκεί έξω έχουν 128άρη Spectrum της Sinclair; Ελάχιστοι); Έτσι, απλά το ρίχνω στο τραπέζι το ερώτημα...

Rubicon Run The Maze για τον ZX Spectrum

Θυμάστε τον John Blythe, έτσι; Τι; Όχι; Κακώς, πολύ κακώς καθώς αυτό σημαίνει ότι ναι μεν διαβάζετε το blog αλλά δεν σας μένουν και πολλά πράγματα από δαύτο!

Και το λέω αυτό διότι δεν έχω αναφερθεί μία ή δύο φορές στον εν λόγω κύριο. Πώς θα μπορούσα άλλωστε, αφού είναι πιο ενεργός και από το... AZAX, καθώς μας έχει χαρίσει μέσα σε περίπου 2 χρόνια 7 ολόκληρα παιχνίδια, κάποια εκ των οποίων είναι - πόσο πιο απλά να το θέσω, άραγε - καταπληκτικές παραγωγές.

Δώστε βάση: The Darkness of Raven Wood (BBC Micro/Electron), Prince of Persia (BBC Master), The Incredible Shrinking Professor (ZX Spectrum), White Light (BBC Micro, BBC Master), Foggy's Quest (ZX Spectrum), Circuitry (ZX spectrum) και τώρα, Rubicon Run The Maze και πάλι για ZX Spectrum.

Το νέο παιχνίδι του κυρίου Blythe (που φέρει τον τίτλο μιας εξαιρετικά ποιοτικής και ενδιαφέρουσας τηλεοπτικής σειράς που δυστυχώς δεν συνεχίστηκε πέραν του πρώτου κύκλου) είναι ένα arcade game το οποίο, όπως και όλες οι δημιουργίες του John για ZX Spectrum έχει υλοποιηθεί μέσω του Arcade Game Designer του Jonathan Cauldwell. Αυτή τη φορά όμως, και σε αντίθεση με τους προηγούμενους τίτλους της Rucksack Games για τον Speccy δεν έχουμε να κάνουμε με platformer, αλλά με ένα παιχνίδι τύπου run/search the maze, οπότε ξεφεύγουμε αρκετά από το καθιερωμένο μοτίβο της εταιρίας. Αυτό πάντως δεν είναι απαραιτήτως καλό, καθώς ειδικά τα Circuitry και Foggy's Quest ήταν ιδιαίτερα αξιόλογες κυκλοφορίες με εξαιρετικά γραφικά. Ειδικά στον τελευταίο τομέα το Rubicon δεν τα πάει τόσο καλά όσο οι προαναφερθέντες τίτλοι, αλλά είναι και η προοπτική του παιχνιδιού που δεν προσφέρεται για αριστουργήματα. Εντάξει, κάποιος θα πει ότι παρόμοια προοπτική είχε και το Sabre Wulf με πάααρα πολύ καλύτερα αποτελέσματα, αλλά εμείς δεν θα του δώσουμε σημασία γιατί θα είναι απλά κακεντρεχής!

Όπως συνηθίζει, ο John Blythe, πέραν του ίδιου του παιχνιδιού έχει επιμεληθεί και το artwork του εξωφύλλου του, με εξαιρετικά αποτελέσματα για μία ακόμη φορά. Όσοι διαθέτετε (ή εξομοιώνετε) 128άρη Spectrum θα μπορέσετε να απολαύσετε πέραν του ίδιου του Rubicon Run The Maze και το συμπαθητικό tune που έχουν επιμεληθεί οι FER'Phantom, CJ.Echo.Triumph και ADD257. Μπορείτε να κατεβάσετε το Rubicon από εδώ.

White Light: άσπρη μέρα για τους κατόχους BBC micro

Ίσως κάποιοι από εσάς να θυμάστε ένα παλιό coin-op της Tehkan, το Star Force που μάλιστα έδειχνε πολύ προηγμένο σε γραφικά και gameplay για την εποχή του, κάπου εκεί στα μέσα της δεκαετίας του '80. Το παιχνίδι αυτό αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τον Nick "Orlando" Pelling ώστε να δημιουργήσει ένα vertical shoot 'em up που έμελλε να μείνει στην ιστορία ως το πλέον εμβληματικό στο format των BBC micro/Acorn Electron. Το παιχνίδι αυτό ονομαζόταν "Firetrack" και, για τους Acornάδες ήταν κάτι τόσο μεγάλο και μνημειώδες όσο ήταν το Parsec για τους κατόχους TI-99/4A (OK, μετά το Elite, εξυπακούεται αυτό!).

Μόλις πριν από μερικές μέρες, 30 ολόκληρα χρόνια μετά το Firetrack, εμφανίστηκε ένα ολοκαίνουριο παιχνίδι που φέρεται ως ανεπίσημος διάδοχος του alltime classic της Electric Dreams. Το όνομα αυτού είναι "White Light" και αποτελεί καρπό της δουλειάς της Sarah Walker (κώδικας) και του - γνωστού στους αναγνώστες του blog - John Blythe της Rucksack Games (γραφικά), δημιουργού των The Darkness Of Raven Wood, Foggy's Quest, Circuitry και The Incredible Shrinking Professor.

Δεν έτυχε ποτέ να έχω στην κατοχή μου κάποιο BBC micro ή Acorn Electron - πόσο μάλλον με disk drive που το χρειάζεται για να τρέξει το White Light. Βλέποντας όμως τα screenshots του μπορώ να πω ότι εντυπωσιάστηκα, και θέλησα να το δοκιμάσω. Έτσι λοιπόν, ακολουθώντας τις οδηγίες από εδώ κατέβασα έναν εξομοιωτή και το image του White Light και ξεκίνησα να το παίζω.

Δεν θα το υπεραναλύσω - σκοπεύω άλλωστε να το κάνω σε άλλο μέσο στο μέλλον - αλλά θα σας πω εν συντομία ότι πρόκειται για ένα πραγματικά υπέρ του δέοντος αξιόλογο shoot 'em up που θα μπορούσε να σταθεί αξιοπρεπώς σε οποιοδήποτε 8bit format. Μάλιστα, ως μέτρο σύγκρισης δοκίμασα και το Firetrack και μπορώ να δηλώσω ανεπιφύλακτα ότι το White Light είναι σαφώς ανώτερο.

Το White Light μπορείτε να το κατεβάσετε ώστε να το δοκιμάσετε και εσείς οι ίδιοι από εδώ ή να το αγοράσετε από εδώ και εδώ σε περίπτωση που διαθέτετε το "real thing" (τυχεροί!). Να θυμίσω όμως ότι δεν τρέχει σε Electron, παρά μονάχα σε BBC micro B, B+ και BBC Master. Σοβαρά μηχανήματα αν μη τι άλλο, οπότε σίγουρα χρειάζεται ένα shooter σαν το White Light για να σπάσει η μονοτονία!

The Incredible Shrinking Professor για ZX Spectrum

Πραγματικά, ώρες-ώρες αναρωτιέμαι εάν ο Jonathan Cauldwell, όταν κυκλοφόρησε εντελώς δωρεάν το Arcade Game Designer (για τους φίλους AGD) για τον ZX Spectrum, είχε στην άκρη του μυαλού του την ελπίδα ότι μερικά χρόνια αργότερα σχεδόν όλα τα παιχνίδια για το δημοφιλές 8μπιτο θα φτιάχνονταν με αυτό;

Είναι γεγονός ότι η σουίτα δημιουργίας παιχνιδιών που ακούει στο όνομα Arcade Game Designer είναι αυτή τη στιγμή ό,τι πιο εύκολο και φιλικό υπάρχει στον ZX Spectrum εάν θέλει κάποιος να φτιάξει ένα αξιόλογο video game χωρίς να κατέχει γνώσεις προγραμματισμού. Είναι επίσης γεγονός ότι αν μπορούσαμε να ανατρέξουμε σε κάποια εκτενή εγχειρίδια χρήσεως τα πράγματα θα ήταν ακόμη ευκολότερα, αλλά προς το παρόν ας χαρούμε με ό,τι υπάρχει διαθέσιμο (μην ξεχνάτε πάντως ότι το Arcade Game Designer υπάρχει και σε Amstrad CPC - εκεί όμως δεν έχει γνωρίσει την ανάλογη επιτυχία...). Επίσης, οφείλω να αναφέρω ότι ο Jonathan Cauldwell έχει κυκλοφορήσει και άλλη μία σουίτα δημιουργίας παιχνιδιών, το S.E.U.D. (Shoot 'em up designer) το οποίο αν και πιο απλό στη χρήση από το AGD και παρόλο που προσφέρει τη δυνατότητα δημιουργίας shoot 'em ups που μάλλον είναι πιο δημοφιλή από τα platform games, δεν γνώρισε ποτέ την ανάλογη επιτυχία. Το "γιατί" είναι απλό: το S.E.U.D. δεν διανέμεται δωρεάν, κοστίζει 4,99 λίρες Αγγλίας. Αυτό το ελάχιστο ποσό απ' ότι φαίνεται κάνει όλη τη διαφορά ανάμεσα στην πλήρη επικράτηση και την εξαφάνιση στην λήθη. Αν είναι δυνατόν...

Επιστρέφοντας στο AGD, θα ασχοληθούμε με ένα ακόμα παιχνίδι που αποτελεί προϊόν του και ένα ακόμα παιχνίδι που αποτελεί προϊόν της δουλειάς και του ταλέντου του John Blythe και της εταιρίας του, της Rucksack Games (σας έχω γράψει στο παρελθόν για τα The Darkness Of Raven Wood, Foggy's Quest και Circuitry εδώ, εδώ και εδώ).

Ως συνήθως, ο πολυπράγμων δημιουργός ανέλαβε κώδικα (ΟΚ, ό,τι χρειάζεται το AGD), γραφικά, σχεδιασμό επιπέδων κλπ και ζωγραφική εξωφύλλου. Η νέα του δουλειά ονομάζεται The Incredible Shrinking Professor και ναι, το μαντέψατε, είναι ένα platform game!

Έχετε τον έλεγχο του Peter Poldark, ενός καθηγητή βιοχημικής έρευνας, ο οποίος συρρικνώθηκε στο ομολογουμένως ευκαταφρόνητο ύψος της μίας ίντσας (ολόκληρης)! Σκοπός σας να εντοπίσετε και να συλλέξετε διάφορα υλικά τα οποία σε συνδυασμό με έναν καταλύτη (ναι, και αυτόν εσείς πρέπει να τον βρείτε) μπορούν να δημιουργήσουν το ελιξίριο Embiggean Totalis το οποίο (ναι, καλά το καταλάβατε) μπορεί να σας επαναφέρει στις προγενέστερες διαστάσεις σας ώστε να επιστρέψετε στην καθημερινή σας ρουτίνα (την οποία όταν την είχατε επιθυμούσατε διακαώς να την αλλάξετε, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία...).

Όπως και στις προηγούμενες απόπειρες του κυρίου Blythe στον ZX Spectrum τα γραφικά είναι αξιόλογα, ο σχεδιασμός των επιπέδων καλός, ο χειρισμός άμεσος και λειτουργικός. Συγκρινόμενο όμως με τα Foggy's Quest και Circuitry έχω την αίσθηση ότι το The Incredible Shrinking Professor έχει κατώτερα γραφικά αλλά και (πολύ) ανώτερα επίπεδα δυσκολίας: δεν το λες και unplayable, αλλά εκνευριστικό το χαρακτηρίζεις άνετα!

Δεν θα σας πω ψέματα, δεν έδωσα πολλές ευκαιρίες στο The Incredible Shrinking Professor: καλά και άγια τα παν-δύσκολα παιχνίδια, αλλά όχι για εμένα. Ναι, να είναι challenging για τις gaming ικανότητές μου ένα video game το καταλαβαίνω, να είναι challenging για την ψυχική μου ηρεμία, όχι! Αφήνω λοιπόν την τύχη του καθηγητή Poldark στα ικανά σας χέρια κι εγώ πάω να ασχοληθώ με κάτι άλλο, λιγότερο απαιτητικό. Μπορείτε να κατεβάσετε το παιχνίδι από εδώ (ZX Spectrum 48K/128K), εδώ (ZX Spectrum Vega) ή εδώ (ZX Spectrum 128K με ULA Plus). (Πηγή: Indie Retro News).

Circuitry για ZX Spectrum

Δεν ξέρω αν το όνομα John Blythe σας λέει κάτι αλλά, αν είστε τακτικοί αναγνώστες του blog που διαβάζετε αυτή τη στιγμή δεν θα πρέπει να σας είναι παντελώς άγνωστο. Ο ταλαντούχος δημιουργός έκανε για πρώτη φορά την (εντυπωσιακή) του είσοδο στα δρώμενα των retro computers με την κυκλοφορία του πρώτου του παιχνιδιού, του The Darkness of Raven Wood για Acorn BBC και Electron. Επρόκειτο για ένα πολύ καλό text/graphics adventure game, το οποίο και σας είχα παρουσιάσει εδώ. Πολύ θετική εντύπωση τότε είχε κάνει, εκτός από το ίδιο το παιχνίδι, το ποιοτικό του εξώφυλλο επηρεασμένο από την αισθητική των παιχνιδιών των 80s αλλά και το website της φίρμας που δημιούργησε ο Blythe, της Rucksack Games, που ήταν λιτό, λειτουργικό και άρτιο αισθητικά. Και ναι, ο John Blythe ήταν υπεύθυνος και για το website το οποίο αποτελούσε δικό του έργο.

Λίγο καιρό αργότερα, με την έλευση του 2017, ο Blythe φαίνεται να βάζει προς το παρόν στην άκρη το ήδη ανακοινωθέν παιχνίδι του για Acorn BBC και Electron με θέμα το πασίγνωστο The Hobbit του J.R.R. Tolkien, καθώς κυκλοφορεί ένα πανέμορφο platformer για τον ZX Spectrum, το Foggy's Quest για το οποίο μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ. Το Foggy's Quest είχε φτιαχτεί με το Arcade Game Designer του Jonathan Cauldwell, την σουίτα δημιουργίας παιχνιδιών που χρησιμοποιείται σχεδόν καθολικά τα τελευταία χρόνια με ποικίλα αποτελέσματα.

Μετά από μερικούς μήνες ηρεμίας - έτσι νομίζαμε τουλάχιστον, καθώς ο Blythe δούλευε πυρετωδώς - και φτάνοντας πια προς το τέλος του Αυγούστου, στο website της Rucksack Games εμφανίζεται ένα νέο παιχνίδι, το Circuitry. Τι είναι όμως το Circuitry;

Το Circuitry καταρχάς είναι φτιαγμένο και αυτό με το Arcade Game Designer. Αν και τα προϊόντα της παραπάνω "μηχανής" δεν είναι απαραίτητο να είναι platform παιχνίδια, το 95% εξ' αυτών τελικά ανήκουν σε αυτή την κατηγορία και δεν προκαλεί κατά συνέπεια έκπληξη το γεγονός ότι και το Circuitry είναι ένα από αυτά.

Ο παίκτης έχει τον έλεγχο (αριστερά, δεξιά + άλμα) ενός ρομπότ ("Nan'O'Bot", σύμφωνα με το σενάριο) που κινείται σε διάφορες οθόνες συλλέγοντας τα data (κασέτες και δισκέτες). Εννοείται ότι πολυάριθμοι εχθροί βρίσκονται εκεί προκειμένου να δυσκολέψουν την αποστολή του - αλλιώς δεν θα είχε νόημα, έτσι δεν είναι;

Όπως και η προηγούμενη προσπάθεια του Blythe, το Foggy's Quest, έτσι και το Circuitry διαθέτει προσεγμένα, λεπτομερή και πολύχρωμα γραφικά και sprites με εξαιρετικό animation αποτελούμενο από αρκετά frames. Η απόκριση στις εντολές του παίκτη είναι άμεση και το παιχνίδι αποπνέει μία αίσθηση ομαλότητας (οι κινήσεις των sprites) αλλά και επαγγελματισμού (η συνολική παραγωγή). Είναι όμως και διαβολεμένα δύσκολο, σε σημείο που αρχικά να αναρωτιέται κανείς εάν υπάρχει περίπτωση να περάσει την πρώτη πίστα! Εντάξει, μετά από λίγο μαθαίνει ο παίκτης τι ακριβώς πρέπει να κάνει σε κάθε σημείο, αλλά, επειδή τα άλματα πρέπει να είναι pixel perfect σε συνδυασμό με την (συνήθως) ταχύτατη κίνηση των εχθρών, το αποτέλεσμα δεν είναι σχεδόν ποτέ εγγυημένο όπως ήταν για παράδειγμα στο Manic Miner, στο οποίο, αν μάθαινες πώς να βγάζεις μια πίστα, ήταν σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα ξαναέχανες ζωή σε αυτήν.

Αν και ακόμα δεν μπορώ να καταλήξω στο εάν το Circuitry είναι απάνθρωπα ή ιδανικά δύσκολο (είπαμε, με την απαραίτητη επανάληψη οι πίστες μαθαίνονται) είμαι παρόλα αυτά βέβαιος ότι πρόκειται για μία ιδιαίτερα αξιόλογη και ποιοτική παραγωγή που αξίζει να την δοκιμάσει κάποιος εάν βρει το χρόνο και, ιδανικά, σε πραγματικό ZX Spectrum. Κατεβάστε λοιπόν το παιχνίδι από εδώ και θαυμάστε για μία ακόμη φορά τα σπάνια skills του αξιότιμου κυρίου John Blythe από τον οποίο είμαι βέβαιος ότι θα ακούσουμε αρκετά ακόμη στο μέλλον. Να ενημερώσω τέλος ότι υπάρχει και έκδοση για ZX Spectrum 128K η οποία διαθέτει βελτιωμένα γραφικά (δεν μπορώ να καταλάβω το γιατί βέβαια, καθώς οι γραφικές δυνατότητες όλων των Spectrum είναι ακριβώς οι ίδιες) αλλά και ingame μουσική. Δυστυχώς, αν θέλετε την έκδοση αυτή θα πρέπει να την αγοράσετε από εδώ καθώς δεν διατίθεται δωρεάν. (Πηγή: Indie Retro News).

Φτιάξτε τα δικά σας παιχνίδια με το Arcade Game Designer!

Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο, όχι πια, τουλάχιστον. Από τα νέα παιχνίδια που κυκλοφορούν για τον ZX Spectrum ένα σεβαστό ποσοστό έχει φτιαχτεί με το Arcade Game Designer του Jonathan Cauldwell. Μέσα στο 2017 για παράδειγμα έχω αναφερθεί στα Monty's Honey Run και Monty Mole and the Temple of Lost Souls του Andy Johns αλλά και στο Foggy's Quest του John Blythe. Ακόμα και ο Paul Jenkinson - γνωστός από το The Spectrum Show - έχει φτιάξει το πολύ καλό και πολύ προσεγμένο παιχνίδι του Deep Core Raider (θα πρέπει να αναφερθώ αναλυτικά σε αυτό κάποια στιγμή) χρησιμοποιώντας το θαυματουργό tool του Jonathan Cauldwell.

Βλέπετε, αν θέλει κανείς να φτιάξει ένα παιχνίδι - από το πλέον απλό μέχρι το πιο σύνθετο - στον Spectrum, οι επιλογές είναι (και πάντα ήταν) οι εξής δύο: assembly και BASIC. Η πρώτη πανίσχυρη, χωρίς ουσιαστικά όρια στο τι μπορεί να υλοποιηθεί καθώς ο προγραμματιστής επικοινωνεί απευθείας με το hardware. Η δεύτερη πολύ εύκολη στην εκμάθηση και τη χρήση, user friendly, αλλά με περιορισμένες δυνατότητες και, το κυριότερο, πολύ αργή για τη συντριπτική πλειοψηφία των αναγκών. Έτσι ήταν η κατάσταση από το 1982 που κυκλοφόρησε ο αγαπημένος "γομολάστιχας" κι έτσι έμεινε μέχρι και το 2008 περίπου, όταν και ο Jonathan Cauldwell κυκλοφόρησε το Arcade Game Designer.

Το εργαλείο αυτό δίνει στον χρήστη τη δυνατότητα να φτιάξει arcade (προφανώς) παιχνίδια με σχετική ευκολία, σχεδόν χωρίς καθόλου γνώσεις προγραμματισμού και, σίγουρα, χωρίς να χρειάζεται να μάθει assembly! Συν τοις άλλοις, τα παιχνίδια που θα φτιάξετε με το Arcade Game Designer ναι μεν έχουν όρια, αλλά αυτά βρίσκονται πολύ ψηλά (καμία σχέση με αυτά που μπορούν να φτιαχτούν με BASIC), πράγμα που σημαίνει ότι η καλή γνώση του AGD θα σας επιτρέψει να υλοποιήσετε με επιτυχία σχεδόν οποιαδήποτε gaming ιδέα έχετε στο μυαλό σας.

Δυστυχώς, μιας και δεν βρισκόμαστε πια στη δεκαετία του '80, τα βιβλία για τον Spectrum δεν είναι και τόσο δημοφιλή κι έτσι δεν θα μπορέσετε να βρείτε κάποιο εγχειρίδιο εκμάθησης του Arcade Game Designer επισκεπτόμενοι τον Κλειδάριθμο ή τον Παπασωτηρίου! Χάθηκε κάθε ελπίδα, λοιπόν; Ευτυχώς όχι! Ο Andy Johns αρχικά με αυτόν τον σύντομο οδηγό και, ακόμα καλύτερα, ο Paul Jenkinson με αυτή τη σειρά video μαθημάτων αναλαμβάνουν να σας βοηθήσουν να εισχωρήσετε στα άδυτα του AGD! Ειδικά τα video μαθήματα του Paul θα σας πάνε βήμα-βήμα, από το απόλυτο μηδέν μέχρι και την δημιουργία ενός platform game!

Μη χάνετε χρόνο, λοιπόν! Κατεβάστε το Arcade Game Designer 4.6 από εδώ, τις οδηγίες του από εδώ και επισκεφτείτε τα links που σας ανέφερα παραπάνω για να ξεκινήσετε. Καλές δημιουργίες! (Πηγές: Vintage Is The New Old και The Spectrum Show).

Foggy's Quest για τον ZX Spectrum

Θυμάστε την Rucksack Games; Πρόκειται για ένα σχετικά νέο label, υπό το οποίο κυκλοφορεί τις δημιουργίες του ο John Blythe. Και τώρα που φυσικά αναρωτιέστε "ποιος είναι ο John Blythe;" θα σας θυμίσω ότι ο εν λόγω κύριος μας είχε απασχολήσει προς το τέλος του περασμένου έτους, με το ατμοσφαιρικό text/graphics adventure game για τους Acorn BBC και Electron, το The Darkness of Raven Wood.

Λιγότερο από 2 μήνες μετά το The Darkness of Raven Wood ο John Blythe μας χαρίζει ένα νέο παιχνίδι, άλλου είδους και σε διαφορετική πλατφόρμα! Από adventure σε platform και από τα 8μπιτα της Acorn στον θανάσιμο ανταγωνιστή αυτών, τον ZX Spectrum της Sinclair.

Συνεπικουρούμενος από το Arcade Game Designer του Jonathan Cauldwell, o Blythe έφτιαξε το Foggy's Quest, ένα πολύχρωμο (και πανδύσκολο) platform game με πανέμορφα γραφικά. Και μιας και αναφέρθηκα στον αισθητικό τομέα, μια ματιά στα παιχνίδια του Blythe αλλά και στο site της Rucksack games φτάνει για να μας πείσει τουλάχιστον για ένα πράγμα: ο άνθρωπος "το έχει" με τα γραφικά. Είτε πολύχρωμα, είτε πλούσια, είτε μινιμαλιστικά (όπου χρειάζεται) είναι σίγουρο ότι οι δημιουργίες του θα "περιποιηθούν" τα μάτια μας!

Πίσω στο Foggy's Quest τώρα: απ' ότι φαίνεται όλο και περισσότεροι δημιουργοί χρησιμοποιούν το Arcade Game Designer ως το απόλυτο εργαλείο για τη δημιουργία platform games και αυτό ανταποκρίνεται σχεδόν άριστα! Με μόνη εμφανή έλλειψη την απουσία ingame μουσικής τόσο στο Foggy's Quest όσο και σχεδόν σε όλα τα προϊόντα του, το tool του Jonathan Cauldwell είναι βέβαιο ότι θα μας χαρίσει πολλά ακόμα platform games στο προσεχές μέλλον.

Το ίδιο το Foggy's Quest είναι όπως ήδη έγραψα ιδιαίτερα δύσκολο, και μόνο δια του συνεχούς trial and error θα μπορέσετε να το προχωρήσετε. Δυστυχώς, οι μόνο 3 διαθέσιμες ζωές θα σας οδηγήσουν σε απανωτά "Game Over"...

Συνολικά πάντως είναι πολύ προσεγμένο παιχνίδι, και σίγουρα αξίζει να του ρίξετε μια ματιά, ακόμα κι αν το κάνετε μονάχα για τα γραφικά του. Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ. Ειλικρινά πάντως ανυπομονώ να δω ολοκληρωμένο το επόμενο project του John Blythe που έχει ανακοινωθεί, και είναι το The Hobbit για BBC και Electron!