Iceblox Plus: τώρα και στον Atari ST

Πρώτη ανάρτηση για το 2019 μετά από 9 ολόκληρες μέρες απραξίας... Μάλιστα, καλά τα πάμε. Όταν ξεκίνησα αυτό το blog είχα φτάσει να ανεβάζω μέχρι και 3 θέματα ανά ημέρα και τώρα πια, σχεδόν 3 χρόνια αργότερα, γράφω με ρυθμούς... Ελληνικού δημοσίου! Ας είναι, δεν πειράζει: λίγα και καλά. Ή, τουλάχιστον έτσι λέω μπας και κοροϊδέψω τον εαυτό μου. Και δεν είναι και ευκολόπιστος ο κερατάς!

Ας αφήσω όμως τον εαυτό μου στην ησυχία του (;!;) και ας πάμε στο παρθενικό - για μας - θέμα του 2019, που δεν είναι άλλο από την έλευση του Pixel Pete στον Atari ST. Τι; Δεν σας λέει τίποτα το όνομα; Κακώς, πολύ κακώς, γιατί εγώ στο παρελθόν είχα αναφερθεί εκτενώς στον συμπαθέστατο πιγκουίνο ο οποίος, ούτε λίγο ούτε πολύ, έκανε την εμφάνισή του σε 13 διαφορετικές πλατφόρμες προτού κατηφορίσει κατά ST μεριά!

Βλέπετε, ο (πιγκουίνος) πρωταγωνιστής του Icebox Plus, του παιχνιδιού που εμφανίστηκε σε... μερικά κινητά (Nokia 7210, 6610, 5100, 6100, 3510i, 3520, 7650, 3650, Sharp GX10 και Sony Ericsson T300, T610 αλλά και Siemens S55) και στη συνέχεια στον Commodore 64, αποφάσισε, μέσω του εμπνευστή και δημιουργού του Karl Hornell να τιμήσει με την παρουσία του και τις οθόνες των υπολογιστών της σειράς ST της Atari.

Και, επειδή προσωπικά έχω σιχαθεί τις απανωτές κυκλοφορίες τίτλων για τον Atari STE που γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τους original STs, βγάζω το καπέλο στον κύριο Hornell που μετέφερε τον συμπαθέστατο και γλυκύτατο arcade τίτλο του στον πραγματικά άξιο ιστορικά εκπρόσωπο των 16μπιτων Atari, τον ST/STF/STM/STFM (και πάει λέγοντας). Φυσικά, το Iceblox Plus τρέχει και σε Atari STE, αλλά δεν χρησιμοποιεί το έξτρα hardware και, φυσικά, δεν το απαιτεί. Αν πρέπει σώνει και καλά να γκρινιάξω για κάτι (hey, that's me!) τότε θα πρέπει να σταθώ στην μάλλον υπερβολική απαίτηση του Iceblox Plus για 1ΜΒ μνήμης RAM, γεγονός που αφήνει στην "απέξω" όλους τους κατόχους Atari 520ST (και M, F, FM και STE - παρόλο που για τους τελευταίους δεν νοιαζόμαστε!) που αποτελούν και την συντριπτική πλειοψηφία...

Έτσι λοιπόν, οι ευτυχείς κάτοχοι Atari 1040STF (κυρίως) μπορούν εντελώς δωρεάν να χαρούν έναν απλό και διασκεδαστικό arcade τίτλο, με όμορφα γραφικά και αξιόλογο ήχο, που ξεχωρίζει για το εθιστικό του gameplay και θυμίζει αρκετά έναν απόγονο του Pengo σε... 2μησι διαστάσεις!

Για να ανακεφαλαιώσω λοιπόν, αν έχετε στην κατοχή σας κάποιον υπολογιστή της σειράς Atari ST με τουλάχιστον 1ΜΒ μνήμης, κατεβάστε από εδώ το Iceblox Plus και απολαύστε χαλαρή arcade διασκέδαση που δεν θα ζορίσει το μυαλουδάκι σας (το ιδανικό, εδώ που τα λέμε για χαλάρωση από τη ρουτίνα της καθημερινότητας). (Πηγή: Indie Retro News).

{Closure} demo για Atari ST

Αν κάποιος αναρωτιέται πώς περνάω τις λιγοστές και πολύτιμες ώρες ελεύθερου υπολογιστικού χρόνου (ενδιαφέρουσα τοποθέτηση), θα σας πω: ψάχνω για πράγματα που θα με εντυπωσιάσουν. Κάποια είδηση που θα μου κάνει "κλικ", κάποιο παλιό ή νέο παιχνίδι ή κάποιο demo: ειδικά εάν έχεις πολυετή τριβή με τα κλασικά μηχανήματα και γνωρίζεις πάνω-κάτω τι μπορούν και τι δεν μπορούν να κάνουν, είναι μάλλον εύκολο να εντοπίσεις κάτι που έχει όντως αυτό το "κατιτίς παραπάνω" από τον - ας τον πούμε - συρφετό.

Σήμερα λοιπόν, μετά από αρκετή χαμένη ώρα βλέποντας νέα demos για τον Atari STE τα οποία δεν μπορούσα να καταλάβω τι το ιδιαίτερο είχαν και δεν έτρεχαν και σε απλό ST - ναι, δεν υπερβάλλω, μιλάμε για πολλές μετριότητες μαζεμένες -, έπεσα για καλή μου τύχη σε μια παραγωγή του 2015 για τον good old Atari ST (προσέξτε, δεν έχει "Ε") η οποία, ομολογώ ότι με χαροποίησε ιδιαίτερα. Γιατί; Διότι απλά έκανε  αυτό που οφείλει να κάνει το κάθε demo, να σπρώχνει το hardware λίγο (ή πολύ) πέρα από τα όριά του. Το εν λόγω demo λοιπόν ονομάζεται {Closure} και αποτελεί δημιουργία του εκ της παγωμένης Σουηδίας ορμώμενου demo group Sync.

Το {Closure} κυκλοφόρησε σχετικά πρόσφατα, τον Δεκέμβριο του 2015 αλλά, ομολογώ ότι δεν το είχα ξανακούσει μέχρι σήμερα. Το κυρίαρχο χαρακτηριστικό του είναι ότι, στο χρονικό διάστημα των 6 και κάτι λεπτών που διαρκεί, σπάει τα όρια του γερασμένου hardware του ST ουκ ολίγες φορές: ειδικά η εναλλαγή χρωματικής παλέτας 50 φορές/scanline (!) ή το σημείο προς το τέλος που κουνάει ομαλότατα τόσα πράγματα που ούτε ο καλύτερος blitter δεν θα μπορούσε (υπερβολή, το ξέρω) απλά εντυπωσιάζουν όσους γνωρίζουν τι εστί Atari ST (καλό, το πιάσατε, έτσι;).

Μάλιστα, όπως θα ήταν και το ιδανικό για μένα, το download του demo είναι ένα disk image - τι πιο ωραίο, από άλλες "προσεγγίσεις" που θεωρούν ότι θα έχεις σκληρό δίσκο στο μηχάνημά σου και τρόπο να μεταφέρεις και τα data εκεί; Παρόλο λοιπόν που κατέβασα το {Closure} και το έγραψα άμεσα σε δισκετούλα για να το απολαύσω στον 520STFM μου, ήμουν - ως συνήθως - άτυχος, γιατί το demo απαιτεί 1ΜΒ μνήμης RAM και ο 1040STF μου βρίσκεται εδώ και καιρό στα πιτς! Υπόσχομαι πάντως ότι είναι το πρώτο που θα τρέξω με το που θα τον ξαναπάρω στα χέρια μου (Αντώνη, βόηθα!).

Τέλος η πολυλογία, κάντε το fullscreen και απολαύστε:

Thunderdome: only Checkpoint makes it possible!

O Atari ST οφείλει πολλά τα τελευταία χρόνια στο demogroup Checkpoint: οι εν λόγω κύριοι όχι μόνο είναι από τους πλέον πιστούς του - εντελώς άδικα - λησμονημένου Jackintosh στον 21ο αιώνα, αλλά φροντίζουν ώστε η πλειονότητα των παραγωγών τους να τρέχει σε "απλό" Atari ST (με 1ΜΒ μνήμης, πάντως) κι όχι στον πιο "βολικό" λόγω blitter και stereo ήχου Atari STE όπως επιτάσσει η μόδα των τελευταίων ετών...

Έχω αναφερθεί και στο παρελθόν σε παραγωγές του group Checkpoint (δείτε εδώ και εδώ) και είμαι βέβαιος ότι θα αναφερθώ και στο μέλον, καθώς έχουμε να κάνουμε με πολυγραφότατους (μιλώντας software-ικά) προγραμματιστές, με πολύ ισχυρή παρουσία στην demoscene την τελευταία εικοσαετία.

Σήμερα θα ασχοληθούμε με το Thunderdome, ένα demo που έρχεται σε 2 δισκέτες και θα βάλει τον 1040STF σας να κάνει... υπερωρίες! Το Thunderdome αποτελείται από 2 μέρη, με το πρώτο να κυριαρχείται από sampled Techno μουσική και το δεύτερο να ξοδεύει την επεξεργαστική ισχύ του ST (που όπως αποδεικνύεται την έχει και με το παραπάνω) σε 3D parts. Αισθητικά, και πλην μίας και μόνο οθόνης (είχαν άραγε υποχρέωση σε κάποιον;), το Thunderdome στέκεται εξαιρετικά καλά καθ' όλη τη διάρκειά του. Πολλά δε από τα εφέ που παρουσιάζει έρχονται από άλλους 16μπιτους (γκουχ!) υπολογιστές, οι οποίοι - ας πούμε - τα είχαν στο τσεπάκι τους λόγω custom chipset (γκουχ-γκουχ!) και άλλων "καλουδιών". Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι η πρώτη θέση που κατέλαβε το Thunderdome στο demoparty Silly Venture 2014.

Ας είναι, πάντως: όσο υπάρχουν groups όπως οι Checkpoint με τις υπέροχες παραγωγές τους, ο απλός, μαμίσιος Atari ST του '85 θα βουλώνει στόματα οπαδών του Sensible Soccer. Ο νοών νοείτω!

Ένας ταλαίπωρος Atari 1040STF - μέρος 4o

Έφτασε λοιπόν η μεγάλη ώρα: να βάλω στο ρεύμα τον Atari 1040STF που μου έδωσε ο φίλος μου ο Βασίλης και να δω τι θα γίνει: θα αρχίσει να καπνίζει; Θα ρίξει τον γενικό; Θα... εκραγεί; Ή μήπως, μετά από την στοργή και την φροντίδα μου - και με πολλή δόση τύχης - θα ανάψει κανονικά;

Σταύρωσα τα δάχτυλα, κρέμασα μερικά σκόρδα πάνω από την εξώπορτα (δεν κάνουν τίποτα στους υπολογιστές, αλλά λένε ότι διώχνουν τα βαμπίρ!) και σιγοψυθίρησα τις 2 πρώτες στροφές του The Final Countdown των Europe, φέρνοντας στο μυαλό μου την εικόνα του ατάραχου "τίμιου γίγαντα" Αργύρη Καμπούρη καθώς ευστοχούσε στις 2 βολές που έβαλαν τη μικρή μας χώρα για τα καλά στο ευρωπαϊκό μπασκετικό στερέωμα. Σύνδεσα ένα καλώδιο ρεύματος και, με τρεμάμενα χέρια, άναψα τον διακόπτη του Atari. Η μύτη μου δεν έπιασε κάποια περίεργη μυρωδιά και το ενδεικτικό, κόκκινο power led άναψε! It's alive!

Το καλά εκπαιδευμένο αυτί μου (το δεξί) έπιασε έναν ανεπαίσθητο ήχο: ναι, συγκινούμαι και μόνο που το γράφω, ήταν το disk drive που είχε πάρει μπρος σε αναζήτηση τυχόν δισκέτας!

Μην πιστεύοντας στην τύχη μου (καθώς, και πάντα σύμφωνα με το νόμο του Murphy "ό,τι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει!"), έτρεξα και ξέθαψα μια δισκέτα καθαρισμού και την έβαλα στο disk drive του Atari. Αφού άφησα για κανένα τρίλεπτο τον Atari να τρίβει την κεφαλή του disk drive πάνω στο σφουγγαράκι της δισκέτας καθαρισμού και ελπίζοντας αυτό να έχει ως αποτέλεσμα τον καθαρισμό και όχι την καταστροφή του disk drive, αποφάσισα να μεταφέρω τον υπολογιστή στο γραφείο και να τον συνδέσω κανονικά σε τηλεόραση, χρησιμοποιώντας και το scart καλώδιο που είχε μαζί του ο υπολογιστής όταν τον παρέλαβα...

Μετά από 5 λεπτάκια ήταν όλα έτοιμα για την τελική δοκιμή: power on λοιπόν, αναμονή μερικών δευτερολέπτων και...

Ναι! Όχι μόνο λειτουργεί, αλλά και η εικόνα με το scart καλώδιο είναι πραγματικά κρύσταλλο σε LCD οθόνη! Παρατήρησα όμως το εξής παράξενο: αν δεν με απατά η μνήμη μου, εάν ανάψουμε έναν Atari ST χωρίς δισκέτα στο drive, μετά από λίγο εμφανίζεται το περιβάλλον του GEM, αλλά και τα δύο συρτάρια, που αναπαριστούν τα disk drives A: και Β:. Σωστά;

Στον Atari 1040STF όμως, αντίκρυσα αυτό:

Πού είναι τα disk drives; "Ρε, λες να έχει μείνει από controller;", σκέφτηκα. Μπα! Βάζοντας μια δισκέτα στο disk drive και κάνοντας reset, αντίκρυσα μια εικόνα που με έκανε να ησυχάσω...

Προφανώς εγώ είμαι που δεν θυμάμαι καλά: ο Atari δείχνει τα disk drives εφόσον μπορεί να διαβάσει κάτι από αυτά. Ή, μήπως όχι; Καλό θα είναι κάποιος εκεί έξω να μου πει τι ισχύει πραγματικά!

Πάντως, ο εν λόγω Atari 1040STF, έδειχνε να έχει πάρει τα πάνω του:

Και επίσης...

Φυσικά, δεν παρέλειψα να δοκιμάσω τα mouse και joystick ports και αναφέρω ότι δουλεύουν αμφότερα κανονικά! Εντάξει, δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά για σειριακή, παράλληλη και midi ports αλλά δεν βρίσκω το λόγο να μη δουλεύουν από τη στιγμή που το υπόλοιπο μηχάνημα δείχνει να συμπεριφέρεται κανονικά, έτσι δεν είναι;

Τέλος καλό, όλα καλά λοιπόν! Πλέον έχω στην κατοχή μου έναν ταλαιπωρημένο στην εμφάνιση αλλά φρεσκοπλυμένο και λειτουργικότατο Atari 1040STF και, αν δεν κάνω λάθος, είναι η πρώτη φορά που μου συμβαίνει αυτό: από τότε που αγοράσαμε με τον πατέρα μου τον original Atari 520ST (με το εξωτερικό disk drive) κάπου μεταξύ 1985 και 1986 πρέπει να πέρασαν άλλοι 5-6 Atari ST από τα χέρια μου, αλλά έχω την αίσθηση ότι ήταν όλοι τους με 512ΚΒ μνήμης. Έστω και με μεγάλη καθυστέρηση λοιπόν (30 χρόνια είναι αυτά!), ο Atari 1040STF ηρθε εδώ για να μείνει!

Κλείνοντας, να ευχαριστήσω για μια ακόμα φορά τον Βασίλη (Vulture) που μου έδωσε τον υπολογιστή, καθώς ο ίδιος, ως βέρος Αμιγκάς έκρινε ότι ο υπολογιστής αυτός δεν θα του προκαλούσε κάποιο ενδιαφέρον και μου τον προσέφερε. Αυτό είναι το σωστό πνεύμα, και μακάρι να το ακολουθούμε όλο και περισσότεροι, προσφέροντας πράγματα που μας είναι πρακτικά άχρηστα σε κάποιους οι οποίοι μπορεί να τα χρησιμοποιήσουν. Άλλωστε, ξερετε το γνωμικό που λέει ότι "τα σκουπίδια του ενός μπορεί να είναι ο θησαυρός του άλλου"...

Ένας ταλαίπωρος Atari 1040STF - μέρος 3o

Αφού καθάρισα το floppy disk drive και έπλυνα σε χλωρίνη τα καπάκια του Atari 1040STF που μου έδωσε ο φίλος μου ο Βασίλης, αποφάσισα να καθαρίσω και το πληκτρολόγιο, αλλά με τον "τεμπέλικο" τρόπο. Ήτοι, ναι μεν να καθαρίσω κάθε πλήκτρο ξεχωριστά αλλά χωρίς να μπω στη διαδικασία να τα αφαιρέσω. Το πρόβλημα με αυτόν τον τρόπο καθαρισμού είναι ότι έτσι τα πλήκτρα καθαρίζονται μόνο από την επάνω πλευρά τους και όχι από τις πλαϊνές, αλλά υπόσχομαι ότι στο μέλλον θα τα καθαρίσω και κανονικά. Για τον καθαρισμό χρησιμοποίησα το Νο.1 καθαριστικό πάσας χρήσεως, δηλαδή... μωρομάντηλα!

Στη συνέχεια, είχε φτάσει πια η ώρα να δω τι γίνεται με το motherboard. Για να συμβεί αυτό έπρεπε να αφαιρέσω την κάτω θωράκιση (ναι, είπαμε, ο Atari 1040STF είναι τίγκα στο σίδερο - heavy metal φάση λέμε!), η οποία και βγήκε πολύ πιο εύκολα απ' όσο περίμενα.

Μεταξύ της θωράκισης και του motherboard μεσολαβεί ένα... χαρτόνι (!) ώστε να αποφευχθούν τυχόν βραχυκυκλώματα. Το motherboard δεν φαινόταν να έχει κάποια ιδιαίτερη φθορά ή οξείδωση πάντως...

...εκτός από το σημείο αυτό που δεν μου πολυάρεσε:

Παρόλα αυτά, και αφού δεν είχα και άλλα μέσα στη διάθεσή μου, ξεκίνησα τον καθαρισμό του motherboard χρησιμοποιώντας οδοντόβουρτσα, ισοπροπυλική αλκοόλη και (ξανά!) μωρομάντηλα. Το αποτέλεσμα; Εκ πρώτης όψεως αρκετά ικανοποιητικό...

...όπως φαίνεται και στην παρακάτω φωτογραφία:

Αφού λοιπόν έκανα ό,τι ήταν να κάνω (διόρθωση: ό,τι δεν βαριόμουν να κάνω!) ήταν πλέον ώρα να ξαναμοντάρω το μηχάνημα!

Μπορεί να μην είναι σε tip-top κατάσταση, αλλά σίγουρα ο Atari πλέον είναι σε καλύτερη μοίρα απ' ότι ήταν όταν πρωτοέπεσε στα χέρια μου!

Το κάτω καπάκι και το floppy disk drive καθάρισαν ομολογουμένως εντυπωσιακά και δείχνουν σχεδόν σαν καινούρια!

Αφού θυμήθηκα τι έμπαινε πού και δεν μου περίσσεψαν και βίδες, τότε καλά πάμε!

Έτοιμος! "Ωραίος φαίνεται!" θα πείτε, αλλά, για να σας προλάβω, τον κολακεύει η φωτογραφία. Όπως θα δείτε στις φωτογραφίες που ακολουθούν, το μηχάνημα χρειάζεται απαραιτήτως ένα retr0bright κάποια στιγμή (προσφέρεται κανείς;)...

Το χειρότερο δεν είναι ένα μηχάνημα που έχει κιτρινίσει, αλλά ένα μηχάνημα που έχει κιτρινίσει μερικώς. Δυστυχώς, αυτό συμβαίνει στην περίπτωσή μας - και μάλιστα έντονα! Αλλά, ας αφήσουμε το αισθητικό κομμάτι, τι γίνεται άραγε με τον υπολογιστή από άποψη λειτουργικότητας; Υπάρχει άραγε περίπτωση να δουλέυει; Θα το δούμε στο επόμενο επεισόδιο - μέχρι τότε, λοιπόν!

Ένας ταλαίπωρος Atari 1040STF - μέρος 2ο

Ξεκινώντας με την προσπάθεια αποκατάστασης του Atari 1040STF που μου έδωσε ο φίλος μου Βασίλης, έπρεπε αρχικά να λύσω τον υπολογιστή ώστε να δω σε τι κατάσταση βρίσκεται εσωτερικά και, φυσικά, να τον πλύνω! Το αστείο είναι ότι, αν και απέκτησα τον πρώτο μου Atari ST (δώστε βάση στο σκέτο "ST", χωρίς "F", "M", "E" και λοιπές σάλτσες!) το μακρινό 1986, ποτέ μέχρι τώρα δεν έτυχε να ανοίξω κάποιον! Είναι εντυπωσιακό, αλλά απλά έτυχε - δεν ξέρω πώς αλλιώς να το εξηγήσω!

Τέλος πάντων, διαπίστωσα ότι η αφαίρεση των εξωτερικών καπακιών δεν είναι κάτι δύσκολο, ακόμα και αν αυτά έχουν κολλήσει από τις... λάσπες!

Ενθαρρυντικό είναι το γεγονός ότι με μια πρώτη ματιά το εσωτερικό δείχνει να είναι σε καλύτερη κατάσταση από το εξωτερικό!

Φυσικά, όπως μπορείτε να δείτε, η επάνω πλευρά του disk drive την έχει τη σκουριά της, αλλά αυτό δεν είναι ανησυχητικό, καθώς το έχουμε συνηθίσει από... τα drives της Amiga!

Το πληκτρολόγιο είναι βρώμικο σε επίπεδο "μην αγγίζετε εάν πρώτα δεν έχετε κάνει αντιτετανικό εμβόλιο"! Ας αφαιρέσουμε όμως τα "εύκολα", δηλαδή πληκτρολόγιο και floppy disk drive...

Όπως βλέπετε, το κομμάτι του motherboard που αντικρύζει κανείς μετά την αφαίρεση του floppy disk drive δείχνει να βρίσκεται σε εντυπωσιακά καλή κατάσταση! Είναι λοιπόν ώρα να αφαιρέσουμε και την θωράκιση...

Μετά από αρκετές κατάρες στα... '80s και τους νόμους των Αμερικανών περί παρεμβολών που οδήγησαν στη χρήση θωρακίσεων στους υπολογιστές, έφτασα στο σημείο να αντικρύσω για πρώτη φορά μετά από 30 χρόνια ιδίοις όμμασι ένα motherboard από Atari ST (εντάξει, STF) σε όλο του το μεγαλείο!

Και το υπόλοιπο motherboard δείχνει - εκ πρώτης όψεως - να βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση, εκτός από την αριστερή του πλευρά που απ' ότι φαίνεται είχε κολυμπήσει στα λασπόνερα!

"Χώμα ο Atari" σου λέει μετά! Το καλό είναι ότι στο σημείο που απ' ότι φαίνεται είχε κάνει το... μπανάκι του, δεν υπάρχουν chips παρά μόνο υποδοχές (οι midi και το cartridge) και ένας ευμεγέθης πυκνωτής...

Επίσης, εντυπωσιάζει το γεγονός ότι δεν υπάρχει σκουριά! Ναι μεν έμειναν τα χώματα από το μπάνιο στα λασπόνερα, αλλά σκουριά πουθενά! Απ' ότι φαίνεται τα προϊόντα του Jack Tramiel είχαν καλύτερη ποιότητα κατασκευής απ' ότι υποστηρίζουν κάποιοι!

Αφήνοντας στην άκρη το motherboard, έφτασε η ώρα για ένα μπανάκι του εξωτερικού του υπολογιστή σε... χλωρινόνερο!

Μία μέρα αργότερα, και αφού έφυγαν οι αφροί...

Και από πιο κοντά...

Εντάξει, νομίζω ότι έφτασε η ώρα να αδειάσω τη μπανιέρα και να ρίξω ένα γερό σαπούνισμα στο case του Atari...

Γιαξ! Ούτε το ντους του Γιώτη Τσαλουχίδη μετά από εκτός έδρας αγώνα στο λασπωμένο γήπεδο της Προοδευτικής δεν πρέπει να έδειχνε έτσι!

Ωραία, λοιπόν! Θα σαπουνίσω τα καπάκια, θα τα ξεπλύνω και θα τα αφήσω να στεγνώσουν. Και, όσο θα περιμένω, θα κοιτάξω να ρίξω ένα πρώτο καθάρισμα στο πληκτρολόγιο χρησιμοποιώντας... μωρομάντηλα! I'll keep you posted!

Ένας ταλαίπωρος Atari 1040STF - μέρος 1ο

Κοιτάχτε τι μου έφερε σήμερα ο (Άγιος!) Βασίλης:

Ναι, είναι σίγουρο, το μηχάνημα έχει δει και καλύτερες μέρες, αλλά δεν θα άξιζε να κάνω μια προσπάθεια να το καταστήσω και πάλι λειτουργικό;

Και, μια και λέω για "λειτουργικό" δεν ξέρω καν αν δουλεύει αλλά, στα χάλια που είναι δεν τολμάω να το βάλω στο ρεύμα πριν τον ανοίξω, δω τι γίνεται μέσα και του ρίξω κι ένα (γερό) καθάρισμα!

Σαν πρώτο βήμα θα του αφαιρέσω τα καπάκια και θα τους κάνω ένα μπάνιο σε χλωρίνη. Μετά δυστυχώς μάλλον θα πρέπει να κάνω το ίδιο και με τα πλήκτρα, πράγμα που θα είναι ιδιαίτερα βαρετό και κουραστικό (το βάλε-βγάλε, εννοώ). Δεν πειράζει, όμως, θα το κάνω. Έτσι λέω, τουλάχιστον!

Θα ξεκινήσω με το άνοιγμα και το "μπάνιο" του Atari λοιπόν, και θα σας ενημερώνω βήμα-βήμα για την πορεία του... ασθενούς! Ελπίζω να είναι ενδιαφέρουσα για όλους μας και να έχει καλή κατάληξη μιας και αφενός είναι ευχάριστο να ξαναδίνεις ζωή και λειτουργικότητα σε ένα μηχάνημα και αφετέρου δεν έχω (μέχρι τώρα!) λειτουργικό Atari ST με πάνω από 512ΚΒ μνήμης!