Η ιστορία μιας Amiga 600 - Επεισόδιο 5

Τον τελευταίο καιρό, όπως και ο κάθε άνθρωπος σ' αυτόν τον πλανήτη που έχει στα χέρια του μια Amiga 600, είχα βάλει στο μάτι τον Vampire 2, τον καλύτερο - με τεράστια διαφορά από τον δεύτερο - επιταχυντή που έχει κυκλοφορήσει ποτέ για οποιοδήποτε μοντέλο Amiga. Ψάχνοντάς το όμως λίγο καλύτερα, διαπίστωσα ότι όχι μόνο ο Vampire 2 δεν είναι ετοιμοπαράδοτος, αλλά και το ότι για να μπει κανείς στη λίστα με τις προπαραγγελίες πρέπει να έχει μπάρμπα στην Κορώνη (!), καθώς απ' ότι φαίνεται ο kipper2k κάθε άλλο παρά συγκινείται από τα emails των δυνητικών πελατών του!

Επειδή - δεν θα το κρύψω - αυτή η συμπεριφορά εμένα προσωπικά με ξενερώνει κι επειδή θεωρώ ότι είναι υποχρέωση του καθενός να απαντάει στα emails που του στέλνουν - ειδικά όταν πρόκειται για ανθρώπους που απλά θέλουν να αγοράσουν αυτό κατασκευάζει και πουλάει - αποφάσισα να στραφώ σε κάτι άλλο, φθηνότερο και άμεσα διαθέσιμο. Κατέληξα σε 2 επιλογές, τον ACA 620 της Individual Computers και την Furia 2. Πάνω-κάτω έχουν και οι δύο την ίδια τιμή (περί τα 100€) αλλά, με μια προσεκτικότερη εξέταση, σε κάθε τομέα η Furia 2 υπερτερεί: αρχικά, φαίνεται και με γυμνό μάτι ότι είναι πιο στιβαρή, πιο ευμεγέθης και πιο σταθερή κατασκευή με ψύκτρα, βάσεις για βίδωμα στο motherboard της 600άρας κλπ. Δευτερευόντως, η Furia 2 είναι πιο γρήγορη, αποδίδοντας (με χρήση του Sysinfo) περί τα 5,90 MIPS σε σχέση με τα περίπου 3,40 MIPS του ACA 620. Τρίτον... και τι δεν έχουμε ακούσει για τον ACA 620 τον τελευταίο καιρό: ασυμβατότητες, ασταθές "κούμπωμα", κακό after sales support, άσχημη συμπεριφορά από τον Jens στους πελάτες του και πάει λέγοντας. Συνεπώς, η επιλογή ήταν μία, και ήταν πιο ξεκάθαρη από ποτέ: Furia 2.

"Made in Slovakia"; Καλό!

Ρίχνοντας μια γύρα στα "γνωστά μέρη" βρήκα την Furia 2 ετοιμοπαράδοτη με κόστος που κυμαινόταν από 105-125€ (με τα ταχυδρομικά να συμπεριλαμβάνονται στην τιμή). Κι εκεί ήταν που έσκασε μύτη η "υπηρεσία"! "Ποια είναι η υπηρεσία;" θα ρωτήσετε. Αχ, είστε τόσο αγνοί και άμαθοι! Αναφέρομαι στον πασίγνωστο - σε όσους ασχολούνται με το hobby του retro computing και όχι μόνο! - Mike, με την κλασική ατάκα του "θα τα βρει όλα η υπηρεσία"! Ναι, δεν είχα ιδέα ότι συνέβαινε κάτι τέτοιο αλλά ο Mike μου αποκάλυψε ότι είχε στην κατοχή του ΚΑΙ Furia ΚΑΙ Furia 2! Εντάξει, ήταν επόμενο τα πράγματα να πάρουν "τον δρόμο τους": έπεσε χρήμα κάτω απ' το τραπέζι, ύποπτοι τύποι σε σκοτεινά σοκάκια έκαναν τράμπα σε είδη και υπηρεσίες, ξέρετε πώς πάνε αυτά τα πράγματα. Το αποτέλεσμα της όλης αυτής ιστορίας είναι ότι εγώ βρέθηκα με μια Furia 2 για να εγκαταστήσω στην Amiga 600 του φίλου μου Διαμαντή (βασίλισσα σε έχω!) και ο Mike με 2 καφάσια Fix, ένα νεφρό σε μέτρια κατάσταση, μια ετήσια συνδρομή στο Guns n' Ammo και ένα σακί πασατέμπο (αλατισμένο). Καθόλου άσχημα!

Στην κάτω πλευρά της πλακέτας βλέπουμε τα ονόματα όσων έκαναν donation στο project. Ίσως να βρείτε και κάποιον γνωστό σας εδώ πέρα!

Λοιπόν, το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση στην Furia 2 είναι ότι είναι πιο μικρή απ' όσο νόμιζα, βλέποντας τις φωτογραφίες στο internet. Πράγμα λογικό βέβαια, καθώς αλλιώς δεν θα χώραγε μέσα στην 600άρα! Σαν κατασκευή είναι όντως εξαιρετική, και δείχνει σα να βγήκε από γραμμή παραγωγής μεγάλης εταιρίας ηλεκτρονικών. Είναι εξοπλισμένη με έναν Motorola 68EC020 (όπως και η Amiga 1200) στα 25MHz (της Amiga 1200 είναι στα 14MHz) που όμως είναι χρονισμένος τελικά στα 28MHz. Ο 68EC020 συνεπικουρείται από ένα μαθηματικό συνεπεξεργαστή Motorola 68882 (και αυτός λειτουργεί στα 28MHz - υπάρχει πάντως και φθηνότερη έκδοση χωρίς τον μαθηματικό συνεπεξεργαστή) και από 9,5ΜΒ μνήμης RAM. Λόγω της απουσίας MMU (Memory Management Unit) από τον 68EC020 σε σχέση με τον "κανονικό" 68020 η Furia 2 μειώνει αυτόματα την μνήμη την στα 4ΜΒ όταν διαπιστώνει ότι είναι συνδεδεμένη και ενεργή κάποια κάρτα στο PCMICA slot.

Μετά την τοποθέτηση της Furia 2 ο σκληρός δίσκος είναι... υποχρεωμένος να μετακομίσει!

Πέρα από τα τεχνικά χαρακτηριστικά τώρα, η Furia 2 είναι πανεύκολη στην τοποθέτηση, το socket της εφάπτεται στεγανά στον 68000 της Amiga 600 και, δεν θα σας κρύψω ότι λόγω τεμπελιάς δεν μπήκα καν στον κόπο τα βιδώσω τους 3 αποστάτες που σταθεροποιούν την κάρτα στο motherboard της Amiga!

Δεν φαίνεται στη φωτογραφία, αλλά τελικά δυσκολεύτηκα πολύ να "βολέψω" κάπου τον σκληρό δίσκο...

Η Furia 2 λειτούργησε κατευθείαν την πρώτη φορά που άναψα την Amiga 600 μετά την τοποθέτησή της και, χωρίς να κάνω απολύτως τίποτα, εντυπωσιάστηκα από την ταχύτητά της! Πώς συνέβη αυτό; Πολύ απλά, είχα ρυθμίσει να φορτώνεται μια εικόνα ανάλυσης 1340x588 (αν θυμάμαι καλά) pixels ως wallpaper, η οποία, υπό νορμάλ συνθήκες (με τον 68000 και την 4ΜΒ fast RAM κάρτα του kipper2k) έκανε περίπου 8-10 δευτερόλεπτα να εμφανιστεί. Τώρα, με την Furia 2 σε λειτουργία, εμφανίστηκε μετά από 1-2 δευτερόλεπτα!

Το output του Showconfig.

Αφού το μηχάνημα έδειχνε να δουλεύει σωστά, αποφάσισα να αρχίζω να δοκιμάζω κάποια προγράμματα - αρκετά μάλιστα απ' αυτά δεν δούλευαν καθόλου με το προηγούμενο configuration, αφού απλά "κρεμούσαν". Για να τα δούμε λίγο πιο αναλυτικά, όμως...

Αρχικά δοκίμασα το Personal Paint το οποίο δούλευε και πριν κανονικότατα, αλλά, η διαφορά στην ταχύτητα με τη χρήση της Furia 2 ήταν απλά... χαώδης! Εκεί που το άνοιγμα ενός αρχείου .jpg μπορεί να έπαιρνε μέχρι και... 5 λεπτά (!), πλέον έχουμε πέσει στα 20-30 δευτερόλεπτα. Και αναφέρομαι σε αρχείο υψηλής ανάλυσης και με πολλά χρώματα, έτσι;

To Personal Paint λειτουργεί ταχύτατα!

Στη συνέχεια δοκίμασα το Which Amiga?, το οποίο ποτέ πριν δεν είχα καταφέρω να τρέξω στο συγκεκριμένο μηχάνημα χωρίς να κρεμάσει. Με την Furia 2 απλά έτρεξε κανονικά!

Ναι, ΟΚ, Amiga 500+. Καλά τα λες!

Ένα άλλο πρόγραμμα που μέχρι τώρα δεν λειτουργούσε - προς μεγάλη μου απογοήτευση, μάλιστα - ήταν η νέα έκδοση (4.0) του Sysinfo καθώς η Amiga 600 "πάγωνε" μετά την εκτέλεσή του. Last year κι αυτό όμως, αφού τώρα έτρεχε κανονικά και μάλιστα μου έδωσε 5,89 MIPS (Million Instructions Per Second), κατατάσσοντας την Amiga 600 με την Furia 2 από πλευράς απόδοσης κάπου μεταξύ της Amiga 3000 με 68030 στα 25MHz και της Amiga 4000 με 68040 στα 25ΜΗz! Πάντως το Sysinfo ανέφερε μάλλον λάθος την ταχύτητα του 68EC020 στα 31,6MHz, ενώ το Which Amiga? "έπεφτε" πιο κοντά, αναφέροντας 28,4MHz...

"Smell the rubber?". Έτσι!

Επόμενο βήμα - αλλά και αρκετά "πονεμένη" ιστορία - η δοκιμή του WHDload. Γιατί πονεμένη; Θα σας πω. Το λοιπόν, είχα εγκαταστήσει κανονικά το WHDload (την τελευταία έκδοση), είχα περάσει το keyfile μου και είχα φτιάξει τον φάκελο kickstart μέσα στο DEVS: που είχε τις απαραίτητες ROMs από Α500 και Α1200 και τα αντίστοιχα .pat και .rtb αρχεία. Επίσης, είχα μεταφέρει και έναν σημαντικό αριθμό από παιχνίδια και demos - σε μορφή για εκτέλεση μέσω WHDload. Όλα αυτά στο προηγούμενο configuration, με 68000, 2ΜΒ chip RAM και 4MB fast RAM. Με αυτά που σας ανέφερα λοιπόν, κάποια παιχνίδια και demos έπαιζαν κανονικότατα, κάποια άλλα (λίγα) έβγαζαν κάποιο μήνυμα λάθους με τις "κλασσικές" επιλογές Suspend/Reboot και κάποια άλλα, πολλά μάλιστα, έκαναν το power LED της Α600 να αναβοσβήνει και μετά ο υπολογιστής έκανε reset. Επίσης, το κουμπί εξόδου από το WHDload ΔΕΝ λειτουργούσε. Σε κανένα πρόγραμμα. Όλα αυτά χωρίς κάποιο σαφές μήνυμα λάθους, έτσι, για να ξέρω τι συμβαίνει και να μπορώ να το αντιμετωπίσω...

Ερχόμαστε λοιπόν στον μαγικό κόσμο της Furia 2 στον οποίο το WHDload, ναι, κρατηθείτε, εμφανίζει μηνύματα λάθους! Επιτέλους, μετά από 3 εβδομάδες που παιδευόμουν και δοκίμαζα software άσκοπα μη μπορώντας να καταλάβω τι φταίει, τώρα, με τον 68EC020 επάνω, η Amiga - και το WHDload, βασικά - λειτουργούσε όπως υποτίθεται ότι θα έπρεπε και μου εμφάνισε το μήνυμα λάθους/θεόσταλτο δώρο: δεν βρέθηκε το αρχείο με την ROM της Α500 στο DEVS:kickstarts. Προσέξτε: kistartS! Ναι, είχα κάνει λάθος το τελικό "S" στο όνομα του φακέλου με τις ROMs και τα υπόλοιπα αρχεία και με τον 68000 το WHDload απλά "έσκαγε" σε τυχαίες φάσεις! Συμπέρασμα - και δώστε βάση σ' αυτό - είναι ότι όπως και τόσα προγράμματα FTP, web browsers, το Hippo Player και πολλά-πολλά άλλα, το WHDload, ό,τι κι αν λένε, ΔΕΝ λειτουργεί σωστά με τον "μαμά" 68000! Προφανώς, επειδή όλοι οι developers από το 1992 και μετά δούλευαν με Amiga 1200 ως το απόλυτο minimum, θεωρούσαν ότι οι εφαρμογές τους θα έτρεχαν σωστά και σε plain 68000, πράγμα που δυστυχώς δεν συμβαίνει! Συνεπώς, - και βάλτε το καλά στο μυαλό σας -, όποια μα όποια Amiga κι αν έχετε, αν θέλετε να κάνετε κάτι περισσότερο από το να τρέχετε παιχνίδια από δισκέτες, αναβαθμίστε την σε (τουλάχιστον) 68EC020! You have been warned!

Εννοείται φυσικά ότι μετά τα παραπάνω και την αλλαγή του ονόματος του directory από "kickstart" σε "kickstarts", όλα έπαιζαν κανονικά σε ό,τι αφορά το WHDload...

Τι AGA chipset και πράσινα άλογα; Το Lionheart έχει καλύτερα γραφικά από το 95% των AGA παιχνιδιών!

Τελευταίο πράγμα που δοκίμασα - για το παρόν επεισόδιο, εννοείται! - ήταν το θέμα του internet, και, για να ακριβολογώ, των browsers. Με τον 68000 δεν μου έτρεχε ούτε ο iBrowse, ούτε ο AWeb (οι εκδόσεις για 68000!), ούτε καν ο Voyager! Ε, ναι, καλά το καταλάβατε, και αυτά επίσης ανήκουν στο παρελθόν: εγκατέστησα τον iBrowse και το AmiSSL, πέρασα και το keyfile μου (ναι, κάποτε τα είχα αγοράσει όλα αυτά original προσδοκώντας στην κυκλοφορία ενός CSS capable browser!) και δοκίμασα - τι άλλο; - το amiga.gr του φίλου και χρόνιου ευεργέτη της Amiga community (δεν υπερβάλλω!) Walkero. "Γιατί το amiga.gr;" αναρωτιέστε; Γιατί πρόσφατα ο δημιουργός του με διαβεβαίωσε ότι το (πολύ ενδιαφέρον και αξιόλογο) site του "παίζει" σωστά σε classic Amiga. Ε, ναι λοιπόν, για του λόγου το αληθές μπορείτε να δείτε το παρακάτω screenshot!

Μην σας κάνουν εντύπωση τα "?": δεν έχει (ακόμα!) υποστήριξη ελληνικών η Α600...

Φυσικά, ο βασικός λόγος για τον οποίο ήθελα να λειτουργεί ο browser ήταν για download αρχείων στην Amiga. Έτσι λοιπόν ο iBrowse έπρεπε να συνδέεται και να λειτουργεί σωστά με το aminet και τον fileserver μου. Ιδού!

Ναι, διάβασε το keyfile...

To aminet είναι λειτουργικό και γρήγορο!

Όλα καλά και ρόδινα, λοιπόν; Δεν έχει μειονεκτήματα η Furia 2; Καταρχάς, για να απαντήσω στην ερώτηση αυτή πρέπει να την χρησιμοποιήσω κι άλλο - δεν είναι σωστό να καταλήγουμε σε συμπεράσματα με δοκιμές μίας μέρας, έτσι δεν είναι; Επίσης, θα πρέπει να δοκιμάσω κάποια killer apps (χαχα!) όπως τα Wing Commander, Wolfenstein 3D και, γιατί όχι και το Doom, για να δω πώς - και αν! - τρέχουν. Αυτό πάντως που διαπίστωσα μέχρι τώρα είναι ότι η καρτούλα είναι οικονομική, ταχύτατη και καλοφτιαγμένη και έχει ένα μεγάλο μειονέκτημα, που δεν είναι άλλο από το ότι η διαθέσιμη fast RAM "πέφτει" στα 4ΜΒ αν ενεργοποιήσουμε την PCMCIA. Ναι, δυστυχώς, εκεί που έχουμε 9,5ΜΒ fast RAM ελεύθερα, με το που τρέχουμε το Miami η μνήμη πέφτει αυτόματα στα (περίπου) 3,5ΜΒ! Είναι θαύμα που έστω και έτσι λειτουργεί ο iBrowse! Απ' την άλλη φυσικά, δεν είμαστε πάντα υποχρεωμένοι να χρησιμοποιούμε την PCMCIA οπότε, στην περίπτωση αυτή, η Furia 2 δείχνει να είναι υπερεπαρκής για οποιαδήποτε χρήση...

Η ιστορία μιας Amiga 600 - Επεισόδιο 5 (teaser)

Κι εκεί που ήταν κάτι "που θα γινόταν στο μέλλον", η "υπηρεσία" (λέγε με Mike) φρόντισε να με προμηθεύσει με την πολυπόθητη (για μένα) Furia 2, έναν από τους καλύτερους - και ταυτόχρονα οικονομικότερους - επιταχυντές για την Amiga 600!

Ούτε "περίμενε", ούτε έξτρα ταχυδρομικά έξοδα, η Furia 2 είναι εδώ και από εδώ και πέρα θα τροφοδοτεί με την ισχύ της την Amiga 600 του Διαμαντή! Για περισσότερες λεπτομέρειες, εντυπώσεις και αναλυτική παρουσίαση μην χάσετε το 5ο επεισόδιο!

Η ιστορία μιας Amiga 600 - Επεισόδιο 4

Όπως είχα γράψει, είχα από την αρχή δανειστεί μια PCMCIA WiFi κάρτα δικτύου από τον φίλο μου Βασίλη, για να αποπειραθώ να δικτυώσω την Amiga 600. Όταν προσπάθησα να την εγκαταστήσω με τον "νέο" driver που υποστηρίζει δίκτυα με κλείδωμα WPA/WPA 2 διαπίστωσα μετά λύπης μου ότι ο driver απαιτούσε την ύπαρξη AmigaOS 3 και πάνω, οπότε παράτησα την προσπάθεια μέχρι να κάνω τις επεκτάσεις που σας ανέφερα στο προηγούμενο επεισόδιο...

Ένας ωραίος screen saver από το aminet...

Όταν εγκατέστησα τη νέα ROM καθώς και τις επεκτάσεις chip RAM και fast RAM, αποφάσισα ότι είχε φτάσει η ώρα να ξαναδοκιμάσω την τύχη με την κάρτα WiFi. Βρήκα κάποιος αναλυτικούς οδηγούς στους οποίους και διάβασα ότι η κάρτα έπρεπε να είναι flashαρισμένη με το τελευταίο firmware για τις Prism2 κάρτες, γιατί αλλιώς θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μόνο με δίκτυα με WEP κλείδωμα. Συνεπώς, δοκίμασα την κάρτα σε ένα παλιό laptop με Windows XP, όπου και διαπίστωσα ιδίοις όμμασι ότι η κάρτα δεν μπορούσε να συνδεθεί σε δίκτυο με WPA 2. "Ωραία λοιπόν!", σκέφτηκα, "ας την flashάρω!". Από το σημείο αυτό ξεκίνησε άνιση περιπέτεια με μένα απέναντι στο... internet (!), στην προσπάθειά μου να εντοπίσω τα αρχεία για το flashάρισμα, την κατάλληλη έκδοση του προγράμματος που θα έκανε το flashing αλλά και τους drivers οι οποίοι θα επέτρεπαν στο πρόγραμμα αυτό να τρέξει και να δει σωστά την κάρτα οι οποίοι, όπως θα καταλάβατε ήδη, δεν ήταν αυτοί με τους οποίους είχα εγκαταστήσει την κάρτα ήδη!

Μια "αρχαία" έκδοση του Directory Opus που, παρόλα αυτά, λειτουργεί μια χαρά!

Για να μην τα πολυλογώ - ναι, ξέρω, τώρα είναι πλέον αργά! -, αφού κατάφερα τελικά να ολοκληρώσω με επιτυχία την διαδικασία του flashing η κάρτα πλέον σχεδόν συνδεόταν στα WPA 2 δίκτυα (πριν ούτε καν το... προσπαθούσε!) όπου, μετά την εισαγωγή του σωστού WPA2 κλειδιού έπαιρνε αυτόματα διεύθυνση ΙΡ αλλά μου έβγαζε ένα μήνυμα που δεν είχα ξαναδεί ποτέ στην καριέρα μου ως τεχνικός υπολογιστών στα Windows XP, κάτι για τον buffer του WiFi (!), δεν θυμάμαι ακριβώς. Εν πάσει περιπτώσει, αφού πλέον δεν είχα να κάνω κάτι άλλο στα Windows, έβαλα την flashαρισμένη κάρτα στην Amiga, εγκατέστησα τον prism2v2 driver και, μετά το απαραίτητο reset, διαπίστωσα ότι απλά το πρόγραμμα οδήγησης "έσκαγε" με το που έτρεχε. "Τζίφος", είπα μέσα μου και, ρίχνοντας μια γρήγορα ματιά στις τιμές των καρτών δικτύου στο Amigakit (σχεδόν 50€!) κατάλαβα ότι το θέμα της δικτύωσης θα έπρεπε να μπει... στο συρτάρι. Κι όμως, όχι ακόμα, υπήρχε κάτι που δεν είχα δοκιμάσει...

Η εγκατάσταση του X-bench: μια μεγάλη... αποτυχία (!), αφού, απ' ότι φαίνεται, δεν λειτουργεί σωστά με απλό 68000...

Πριν από μερικούς μήνες είχα δώσει για δοκιμή μία PCMCIA LAN κάρτα συμβατή με Amiga στον φίλο μου Διαμαντή - ναι, αυτόν που μου έδωσε την 600άρα! Η κάρτα αυτή λοιπόν, δεν λειτούργησε ποτέ. Άξιζε όμως μια ακόμα δοκιμή πριν τα παρατήσω, έτσι δεν είναι;

Η εγκατάσταση του Miami. Ναι, αυτό υποστηρίζει 68000!

Ξαναπήρα την κάρτα πίσω, εγκατέστησα τον driver για τις κάρτες με chipset 3c589, εγκατέστησα και το Miami, και... τζίφος! Ούτε ΙΡ διεύθυνση έπαιρνε η κάρτα από τον server και, αν χρησιμοποιούσα static IP απλά δεν έκανε ping σε άλλες συσκευές. Έκανε όμως ping στον εαυτό της, πράγμα που σήμαινε ότι το TCP/IP stack (Miami) έπαιζε σωστά, και κάπου, κάτι χανόταν στην επικοινωνία με τον έξω κόσμο. Το τελευταίο που μπορούσα πλέον να δοκιμάσω ήταν να αλλάξω το dongle που έβγαζε RJ45 έξοδο από την PCMCIA κάρτα: ήμουν σίγουρος ότι κάπου είχα στην άκρη ένα ακόμη. Μετά από αρκετό ψάξιμο και ακόμα περισσότερα μπινελίκια, μουρμούρα ακατάληπτων προτάσεων και... κατάρες (!), τελικά κατάφερα να εντοπίσω ένα ακόμα dongle, το οποίο μάλιστα είχε καλώδιο μήκους 1,5m! Το συνέδεσα, διέγραψα όλα τα settings του Miami και τα έβαλα στο αυτόματο, ξαναξεκίνησα την Amiga 600 και το Miami και, ω του θαύματος, η Amiga πήρε αυτόματα διεύθυνση ΙΡ! Με χέρια τρεμάμενα από τη συγκίνηση έκανα ping στον router και, ναι, πήρα απάντηση!

PING στον router και ναι, απαντάει!

"Ωραία όλα αυτά, στο τοπικό δίκτυο παίζει, προς τα έξω βγαίνει όμως;" αναρωτήθηκα. "Κάνει resolve τους DNS;". Ένας τρόπος υπήρχε να το μάθω. MIAMIPING donysoldcomputers.blogspot.gr (ναι, αυτό εδώ το blog!) και, ναι, μου απαντούσε! Γιούπι! Έχω πλέον επικοινωνία με τον έξω κόσμο!

Και reply από "εξωτερική" διεύθυνση: ναι, έχουμε internet!

Στο σημείο αυτό ξεκίνησε μια νέα Οδύσσεια, αυτή της ανεύρεσης ενός web browser ή τέλος πάντων ενός FTP client που να παίζει σωστά με το configuration που διαθέτω. Δεν θα σας κουράσω απαριθμώντας όλα τα προγράμματα που δεν έπαιξαν, απλά θα σημειώσω ότι σχεδόν τίποτα απ' αυτά δεν λειτουργεί σε CPU <68020. Δυστυχώς. Ακόμα και όσα προγράμματα δεν τονίζουν ρητά ότι θέλουν από 68020 και πάνω, απλά "σκάνε" κατά την εκτέλεση, προσφέροντάς μας τις (εκνευριστικές) επιλογές suspend και reboot. Τελικά, με τα πολλά, κατάφερα να λειτουργήσω μία έκδοση του AmiFTP και... αυτό ήταν, τίποτα άλλο. Θέλω να το ψάξω λίγο ακόμα πάντως πριν καταλήξω στο να σηκώσω FTP server σε κάποιο PC: κυρίως, αυτό που με ενδιαφέρει είναι να προσπαθήσω να στήσω κάποιον client για SMB shared folders, ώστε να μπορώ εύκολα και απλά να μεταφέρω αρχεία από και προς την Amiga. Θα το προσπαθήσω και θα σας κρατήσω ενήμερους. Αυτά προς το παρόν!

Η ιστορία μιας Amiga 600 - Επεισόδιο 3

Έφτασε λοιπόν η ώρα η ώρα να κάνω αυτό που όλο και περισσότερο βαριέμαι τα τελευταία χρόνια - ναι, είναι καθαρά σημάδι της ηλικίας! -, το να ανοίξω την Amiga προκειμένου να εγκαταστήσω τις 2 επεκτάσεις μνήμης και τη νέα ROM. Παραδόξως, και σε πλήρη αντίθεση με τα όσα περίμενα, ούτε βατράχια βρήκα μέσα, ούτε σκουριές, ούτε... μελισσοφωλιές (!): μόνο λίγη σκόνη, that's it. Α, και φυσικά το πολύ μακρύ καλώδιο για τον σκληρό δίσκο για το οποίο με είχε... προειδοποιήσει ο Διαμαντής!

Το πρώτο πράγμα που διαπίστωσα ήταν το ότι θα έπρεπε να φύγει η βάση του σκληρού δίσκου, προκειμένου να χωρέσει η επέκταση της fast RAM. Μικρό το κακό, μιας και ο δίσκος ήταν απλά ξαπλωμένος ανάποδα επάνω της!

Αφαίρεσα λοιπόν την βάση του σκληρού και κούμπωσα την 4ΜΒ fast RAM επέκταση του kipper2k πάνω στον 68000. Για να είμαι ειλικρινής προσπάθησα να την σταθεροποιήσω πλήρως χρησιμοποιώντας έναν αποστάτη και τις ανάλογες βίδες, αλλά αυτό είχε μάλλον το αντίθετο αποτέλεσμα καθώς "τραβούσε" την επέκταση από τη μία πλευρά με αποτέλεσμα να την ξεκουμπώνει. Αν υπήρχε η δυνατότητα να τοποθετήσω αποστάτη και βίδες και από την απέναντι πλευρά τότε θα μπορούσα να εξασφαλίσω σταθερό και παντώς καιρού "κούμπωμα" αλλά, μιας και δεν υπάρχει, απλά αφαίρεσα και τον πρώτο αποστάτη. Ακόμα κι έτσι, η επέκταση φαίνεται να κάθεται μια χαρά στη θέση της πάντως. Στη συνέχεια τοποθέτησα και την "νέα" ROM (Kickstart 3.1):

Μετά ήταν η σειρά της επέκτασης μνήμης της chip RAM (1MB) η οποία όμως μπορούσε να τοποθετηθεί με τα chips να "κοιτάνε" είτε προς τα πάνω, είτε προς τα κάτω - και δεν είχα την παραμικρή ιδέα για το πώς θα έπρεπε να μπει! Τελικά, και με σαφέστατο τον κίνδυνο να τα κάψω όλα (!), την τοποθέτησα με τα chips από την πάνω πλευρά και άναψα την Amiga: δεν είδα κάποιον καπνό να βγαίνει ή κάτι αντίστοιχο, οπότε κατάλαβα ότι μάλλον... καλά πάμε! Και, όντως, μετά από μερικά δευτερόλεπτα είδα το Workbench! Έλεγχος στο "About" και..

Ναι, την βλέπει την ROM! Εκτέλεση του showconfig και... ορίστε και οι επεκτάσεις μνήμης!

Τέλεια λοιπόν, όλα δείχνουν να δουλεύουν σωστά! Λόγω καθαρά προσωπικής παραξενιάς και ιδιοτροπίας, ήθελα πριν κλείσω την Amiga να αφαιρέσω και την θωράκιση που βρισκόταν στην κάτω πλευρά του motherboard (η επάνω θωράκιση πρέπει να είχε "κάνει φτερά" από τα 90s!).

Πάει κι αυτή! Τοποθέτησα καλού-κακού και τον σκληρό δίσκο μέσα σε ένα σακουλάκι για να αποφύγω κάποια ανεπιθύμητη επαφή με κάποιο μεταλλικό κομμάτι (όχι και η πλέον "επαγγελματική" λύση, αλλά λέμε τώρα...) και πλέον ήμουν έτοιμος για να ξανακλείσω την Amiga στο case της!

Φυσικά, μετά από την όλη διαδικασία κάποια parts περίσσεψαν:

Και πλεόν μπορώ να εγκαταστήσω όποια έκδοση του AmigaOS (Workbench, για τους πιο ηλικιωμένους!) θέλω:

Εντάξει, θα κάνω το αναμενόμενο εννοείται, θα εγκαταστήσω το AmigaOS 3.1 πάνω από την εγκατάσταση του AmigaOS 2.05 που είχα ήδη φτιάξει...

Μετά την ολοκλήρωση της εγκατάστασης και το απαραίτητο restart ένας γρήγορος έλεγχος για μνήμες και λειτουργικό (οι ρυθμίσεις μου διατηρήθηκαν όπως τις είχα από το OS 2.05):

Όλα εντάξει! Αφού λοιπόν είμαστε στο σημείο που επιθυμούσαμε από hardware και λειτουργικό σύστημα, είμαστε έτοιμοι για να περάσουμε στο επόμενο σκέλος που δεν είναι άλλο από την δικτύωση! Όπως θα θυμάστε ίσως είχα προμηθευτεί από τον φίλο Vulture μια ασύρματη κάρτα δικτύου, οπότε...

Αλλά ας τα αφήσουμε αυτά, καθώς τα δούμε βήμα-βήμα αναλυτικά στο επόμενο επεισόδιο!

Η ιστορία μιας Amiga 600 - Επεισόδιο 2.5 (ένα μικρό update)

Λοιπόν, θα ξεκινήσω με μια φωτογραφια που θα βοηθήσει να γίνει κατανοητό το πόσο υψηλή είναι πλέον η ανάλυση στην οποία δουλεύει η Amiga, που σας περιέγραψα στο προηγούμενο επεισόδιο. Κοιτάξτε:

Ναι, πιστεύω ότι τώρα πια με μια απλή οθόνη LCD (που να δείχνει σωστά με Amiga) και ένα αξιοπρεπές SCART καλώδιο γλυτώνουμε από όλους τους πονοκεφάλους του παρελθόντος με scandoublers, 15ΚΗz οθόνες και λοιπούς "εφιάλτες" που στοίχειωναν τα Αμγκικά μας όνειρα επί χρόνια! Τρέμε Jens!

Και αν η προηγούμενη φωτογραφία δεν ήταν αρκετή για να... εμπεδώσετε την άπλα της επιφάνειας εργασίας της Α600, ας δούμε και μια πιο παραστατική (αν και ολίγον κουνημένη):

Ε, ναι, νομίζω ότι το μηχάνημα πλέον φωνάζει "μπορείς να κάνεις δουλειά εδώ"! Ας ξεχάσουμε τα 640x256 pixels που μας βασάνιζαν τόσα χρόνια: καθαρά και κρυστάλλινα μεν, χωρίς να χωράνε τίποτα, δε!

Τελειώνοντας - προς το παρόν τουλάχιστον! - με το θέμα της ανάλυσης και της επιφάνειας εργασίας, ας δούμε λίγο τι μου ήρθε με το ταχυδρομείο τις τελευταίες μέρες και θα μας απασχολήσει στα επόμενα επεισόδια. Και ναι, θα πρέπει να ευχαριστήσω δημόσια τους portarinos και MasterGR για την άμεση ανταπόκριση και εξυπηρέτηση: thanks, guys!

Ξεκινάμε με την ROM 3.1 που είναι απαραίτητη για να λειτουργήσει ο prism2v2 driver και να αποπειραθώ να δικτυώσω την Αμιγκούλα:

Συνεχίζουμε με μια - πιο απλή πεθαίνεις! - επέκταση μνήμης 1ΜΒ που μπαίνει στην trapdoor και θα ανεβάσει την chip RAM της Α600 στα 2ΜΒ:

Και για κυρίως πιάτο, η 4ΜΒ επέκταση της fast RAM του kipper2k που θα μου επιτρέψει να απαλλαγώ από την επέκταση 2ΜΒ SRAM που μου καταλάμβανε μέχρι τώρα την υποδοχή PCMCIA:

Συνοψίζοντας λοιπόν, στα επόμενα επεισόδια θα ασχοληθούμε με το να ανοίξουμε την Α600 για πρώτη φορά μετά από πολλά-πολλά χρόνια, ώστε να εγκαταστήσουμε την ROM και την επέκταση της fast RAM. Το τι θα αντικρύσουμε εκεί μέσα ένας Θεός το ξέρει: μπορεί να βρούμε από ψόφιες (ελπίζω!) κατσαρίδες μέχρι... βατράχια! Θα το διαπιστώσουμε σύντομα!

Επίσης, θα προσπαθήσω να κάνω την WiFi PCMCIA κάρτα δικτύου να δουλέψει και να συνδεθεί στο ασύρματο δίκτυό μου που φυσικά είναι κλειδωμένο με WPA2 κλειδί.

Στο κομμάτι του software, θα εγκταστήσω κάποιο πρόγραμμα για να γράφω δισκέτες από .ADF images, το Personal Paint, ίσως και κάτι άλλο χρήσιμο. Α, ναι, και φυσικά το AmigaOS 3.1! Ναι λοιπόν, έχει δουλίτσα να γίνει...

Φυσικά, απώτερος σκοπός είναι η εγκατάσταση του WHDload με κάποιο frontend (iGame, X-Bench, θα δούμε) ώστε να έχω άμεση πρόσβαση σε εκατοντάδες παιχνίδια και demos. Stay tuned!

To be continued...

Η ιστορία μιας Amiga 600 - Επεισόδιο 2

Συνεχίζουμε σήμερα με το οδοιπορικό της αποκατάστασης και της επέκτασης της Amiga 600 που μου δάνεισε ο φίλος μου Διαμαντής...

Ναι ρε, 68000! Τι γελάτε;

Όπως έγραψα είχα στην κατοχή μου ένα καλώδιο SCART που το είχα δοκιμάσει ότι έπαιζε σωστά σε οθόνες νέας τεχνολογίας. Πραγματικά, δεν με απογοήτευσε, και η Amiga είχε κρυστάλλινη εικόνα σε μια LCD TV Samsung 22" όπου και την συνέδεσα. Μιας και είχε πάρει τ' αυτί μου ότι στην συγκεκριμένη οθόνη μπορούσαν να παίξουν οι "laced" αναλύσεις της Amiga χωρίς flickering (φάε τη σκόνη μου, 1084!) δοκίμασα αρχικά την Hires laced (640x512 pixels, αν θυμάμαι καλά) όπου και η εικόνα ήταν ολοκάθαρη και σταθερότατη. Μιας και είδα ότι η οθόνη "σηκώνει" τις "περίεργες" αναλύσεις, συνέχισα με τις Super hires (1280x256 pixels) και Super hires laced (1280x512 pixels). Αν και το ECS chipset δείχνει να μην αισθάνεται και τόσο άνετα με αυτές τις (χαώδεις για τα δεδομένα της εποχής της Amiga) αναλύσεις, αποφάσισα να μείνω στην Super hires laced και, με τη χρήση του Overscan, τελικά κατέληξα σε μια ανάλυση λίγω πάνω από 1300x540 pixels με 4 χρώματα. Ανήκουστο για μηχάνημα του 1992 - εκτός και αν αυτό το μηχάνημα λέγεται Amiga!

Πραγματικά τεράστια ανάλυση για Amiga - αυτή τη στιγμή βλέπουμε το 1/4 του desktop!

Εννοείται φυσικά ότι χρησιμοποίησα και την PCMCIA 2MB SRAM επέκταση μνήμης, έχοντας έτσι τελικά (και ελπίζω προς το παρόν!) 1ΜΒ chip RAM και 2MB fast RAM. Στη συνέχεια εγκατέστησα και τους οδηγούς για το FAT95 filesystem και τον PCMCIA-Compact flash adaptor και, μετά μεγάλης μου ικανοποίησης, διαπίστωσα ότι όχι μόνο μπορούσα πλέον να διαβάσω σωστά τα περιεχόμενα της CF καρτούλας των 128ΜΒ που έχω (και άρα να μεταφέρω πλέον αρχεία από το PC), αλλά και ότι η καρτούλα ήταν ήδη γεμάτη με χρήσιμα utilities, MOD files και πολλά-πολλά άλλα. Φυσικά, το ότι στην παρούσα φάση ή θα έχω την CF κάρτα ή τα 2ΜΒ fast RAM όπως και να το κάνουμε είναι πρόβλημα, καθώς μόνο με 1ΜΒ chip RAM και τα πάντα φορτωμένα σε ανάλυση Super hires laced η διαθέσιμη μνήμη εξαφανίζεται σε... κλάσματα του δευτερολέπτου!

1MB chip, 2MB fast και mouse pointer με το όνομά μου (οι παλιές συνήθειες δεν αλλάζουν...)

Εγκατέστησα το Hippo player αλλά για κάποιον λόγο δεν δούλευε (μνήμη;), πέρασα μέσα στο c αποσυμπιεστικά προγράμματα για LHA, LZX, RAR, ZIP και DMS και εγκατέστησα και το αγαπημένο μου Magic Menu II το οποίο έχω την αίσθηση ότι πραγματικά "γονάτισε" το μηχάνημα! Δεν πτοούμαστε όμως, και συνεχίζουμε...

Με το Magic Menu II έχεις την εντύπωση ότι τα menus "ζωγραφίζονται" με το χέρι!

Οι παλαιότεροι θα θυμούνται ότι την εποχή που είχαν πρωτοκυκλοφορήσει οι Amiga 500 Plus και Amiga 600 είχαν εμφανιστεί και κάποιες δισκετούλες τύπου Relokick και Multi Kickstart που φόρτωναν την 1.3 ROM στα νεώτερα (τότε) μηχανήματα, ώστε να τρέχουν απροβλημάτιστα οι παλαιότερες εφαρμογές (λέγε με παιχνίδια). Μιας και στην παρούσα φάση δεν είναι και πολλά τα όσα μπορώ να κάνω με την Amiga 600, αποφάσισα να εγκαταστήσω το Relokick στον σκληρό δίσκο, ώστε ανά πάσα στιγμή να μπορώ να "γυρίσω" σε Kickstart 1.3 και να τρέξω την συλλογή μου από παιχνίδια που έχω σε δισκέτες από τα 90s.

"kick13" ή, αλλιώς, "θέλω παιχνίδιααααα!"

Η διαδικασία ήταν σχετικά εύκολη - η "χαώδης" ανάλυση και το Directory Opus βοήθησαν τα μέγιστα - και απαιτεί μόνο αντιγραφή κάποιων εκτελέσιμων αρχείων στο c και κάποιων ακόμα αρχείων από τα devs, l και libs της δισκέτας στις αντίστοιχες θέσεις στον σκληρό δίσκο. Τέλος, χρειάζεται μετονομασία του startup-sequence της δισκέτας σε, π.χ., kick13, ορισμός ως script και αντιγραφή αυτού στο c. Αυτό ήταν: με εκτέλεση του kick13 οποιαδήποτε στιγμή "γυρνάω" σε plain Amiga 500 με όλα τα καλά που αυτό συνεπάγεται!

Wait for it...

Yep! Amiga 500 mode ON!

To be continued...

Η ιστορία μιας Amiga 600 - Επεισόδιο 1

Ο καλός μου φίλος και επί σειρά ετών συνάδελφος Διαμαντής είχε αγοράσει μια Amiga 600 στα 90s η οποία τον έμπασε στον χώρο των υπολογιστών για τα καλά (αυτό είναι το αντικείμενο της εργασίας του μέχρι και σήμερα) και επί σειρά ετών αποτέλεσε τον βασικό του υπολογιστή και το αγαπημένο του μηχάνημα. Σε μια κουβέντα που είχαμε πριν από μερικές μέρες τη θυμήθηκα, και, αφού επιβεβαιώσαμε ότι η Amiga υπάρχει ακόμα, τον παρακάλεσα να μου τη δανείσει για να τη χρησιμοποιώ μιας και εγώ, εδώ και αρκετούς μήνες δεν είχα πια καμία Amiga και εκείνος, έτσι κι αλλιώς δεν τη χρησιμοποιούσε. Για καλή τύχη δική μου και της Amiga δέχτηκε και, εδώ και 6 μέρες η Amiga βρίσκεται στην κατοχή μου. Γιατί "για καλή τύχη της Amiga;" όμως, θα ρωτήσετε. Η απάντηση είναι απλούστατη: γιατί θα αναλάβω να την καθαρίσω, να εγκαταστήσω το απαραίτητο software και να την επεκτείνω έτσι ώστε να γίνει χρήσιμη και λειτουργική στο μέγιστο βαθμό - τουλάχιστον όσο μπορεί να γίνει μια Amiga εν έτει 2016! Από αυτή τη σειρά αναρτήσεων λοιπόν, μέσα από πολλές-πολλές φωτογραφίες θα παρακολουθήσουμε το οδοιπορικό αυτής της Amiga 600 στη νέα χιλιετία...

Η Amiga 600 σε όλο της το μεγαλείο μετά από ένα αρκετά καλό καθάρισμα που - πιστέψτε με - το χρειαζόταν!

Παρέλαβα την Amiga 600 μαζί με μια επέκταση μνήμης 2MB fast RAM η οποία, δυστυχώς, ήταν στη μορφή PCMCIA SRAM, πράγμα που σημαίνει ότι χρησιμοποιώντας την θα έχανα την PCMCIA άρα και τη δυνατότητα για μεταφορά αρχείων από και προς το PC. Αυτό είναι ένα θέμα που σύντομα θα πρέπει να το λύσω...

Η Amiga έχει ένα κόψιμο στο case ακριβώς πάνω από το mouse port. Κάποιος διακόπτης, κάποιο καλώδιο, ποιος ξέρει γιατί κανιβαλίστηκε έτσι...

Η συγκεκριμένη Amiga 600 είχε εγκατεστημένο και έναν σκληρό δίσκο (καλό αυτό) ο οποίος, όπως μου είχε πει ο φίλος μου δεν bootαρε ή, για την ακρίβεια, "κρεμούσε" το μηχάνημα κατά το booting. Ενδιαφέρον αυτό, καθώς ήμουν βέβαιος ότι θα λυνόταν εύκολα. Ανοίγοντας το σεντούκι μου (ΟΚ, ντουλάπι είναι) με τα απομεινάρια από την εποχή που έιχα δεκάδες Amigas (δεν υπερβάλλω, μπορείτε να διαβάσετε την όλη ιστορία με λεπτομέρειες στο 5ο τεύχος του περιοδικού Retro Planet) βρήκα ένα τροφοδοτικό, ένα καλώδιο SCART δοκιμασμένο σε LCD οθόνες, ένα serial to PS/2 mouse adaptor, και όλες τις παλιές δισκέτες και CDs, γεμάτα με κάθε λογής software. Α, βρήκα και έναν PCMCIA/Compact Flash adaptor μαζί με μια CF καρτούλα των 128ΜΒ και τη δισκέτα με τους drivers για την κάρτα και το filesystem για Amiga. Καθόλου άσχημα λοιπόν, καθώς είχα από κάπου να ξεκινήσω...

Πάντοτε χρήσιμο - καλά και άγια τα "μαμίσια" ποντίκια, αλλά για τα 90s!

Δανείστηκα και από τον φίλο μου Βασίλη μια PCMCIA WiFi κάρτα που υποτίθεται ότι παίζει με τον prism2v2 driver (περισσότερα γι΄αυτό αργότερα) και κάθησα να βάλω τα πράγματα σε μια σειρά και την Amiga σε λειτουργία...

Η εμφάνιση την αδικεί, καθώς δουλεύει μια χαρά!

Αρχικά διαπίστωσα ότι τα όσα μου είχε μεταφέρει ο φίλος μου ανταποκρίνονταν πλήρως στην πραγματικότητα: ο σκληρός δίσκος της Amiga ήταν χωρισμένος σε 2 partitions, και τα 2 ήταν bootable, αλλά, κατά τη διαδικασία του boot το σύστημα "κρεμούσε" από όποιο partition και να ξεκινούσα!

Πάντα χρήσιμα accessories για τη μεταφορά αρχείων!

Ξεκινώντας το σύστημα χωρίς startup-sequence από το 1ο partition δεν κρεμούσε, αλλά δεν μπορούσα να κάνω και πολλά πράγματα, καθώς δεν υπήρχε καν editor μέσα στον σκληρό δίσκο! Αντέγραψα λοιπόν έναν editor (TextEd) και μια "αρχαία" έκδοση του Directory Opus από κάποιες δισκέτες μου με utilities - οι οποίες συνεχίζουν να λειτουργούν απροβλημάτιστα εδώ και 20+ χρόνια! - και άρχισα να "ψάχνω" την startup-sequence...

Άραγε θα μπορέσει αυτή η κάρτα να "δικτυώσει" την Α600; Θα το διαπιστώσουμε στο μέλλον...

Μετά από πολλές δοκιμές κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η Amiga ξεκινούσε κανονικά εάν δεν επέτρεπα στην startup-sequence να "τρέξει" τα περιεχόμενα του φακέλου devs. Χμμμ... Ψάχνοντας τον devs διαπίστωσα με μεγάλη μου έκπληξη πως, οτιδήποτε κι αν υπήρχε αρχικά μέσα στο storage είχε μεταφερθεί στο devs - και ίσως και μερικά αρχεία ακόμα! Ήταν φανερό πλέον το τι έπρεπε να κάνω...

Η παλιά, δοκιμασμένη και πλέον κλασική λύση για να έχουμε ήχο ταυτόχρονα στο monitor και στο στερεοφωνικό.

Μετέφερα όλους τους drivers εκτός από κάποιους που όντως χρειάζονταν πίσω στο storage και έκανα reboot: ω, ναι, η Amiga 600 του Διαμαντή για πρώτη φορά μετά από δεν ξέρω κι εγώ πόσα χρόνια ξεκίνησε από τον σκληρό της δίσκο στο περιβάλλον του Workbench 2.05!

Κλείνοντας - για σήμερα - θα πρέπει να αναφέρω ότι η εν λόγω Amiga 600 διέθετε (για καλή μου τύχη) την 2.05 ROM (37.350) που επιτρέπει απροβλημάτιστο autoboot από IDE σκληρό δίσκο. Εντάξει, δεν είναι και 3.1 αλλά για αρχή μια χαρά είμαστε!

Ναι, δουλεύει!

To be continued...