Από την Τουρκία με αγάπη - vol. II

Δεν έχει κλείσει καν ολόκληρος μήνας από τότε που έγραψα για τον Deniz και το περιοδικό Retrojen. Διαπίστωσα σχεδόν άμεσα και με μεγάλη ευχαρίστηση ότι και άλλα μέλη της retro κοινότητας έχουν συνάψει σχέσεις με αντίστοιχους χομπίστες από την Τουρκία - και θα ήταν κρίμα αν δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο καθώς, let's face it, η Ελλάδα και η Τουρκία είναι γειτονικές χώρες με πολλή κοινή ιστορία.

Στην τελευταία μας επικοινωνία ο Deniz με ενημέρωσε ότι εξέτασε προσεκτικά τα 3 τελευταία τεύχη του Retro Planet, και έγραψε ένα σχετικό post στο forum του Retrojen, το οποίο μπορείτε να δείτε παρακάτω:

Τον ευχαριστώ ολόθερμα για τα καλά του λόγια και σας παραθέτω την ανάρτησή του μεταφρασμένη από το Google Translate. Δεν είναι και ό,τι ιδανικότερο αλλά μέσες-άκρες το αποτέλεσμα είναι κατανοητό: "When I took the editorial of Retrogen for the last issue, I wondered whether the magazines like us were going out in the world and I searched the internet a bit. In addition to promoting Retrojen abroad, my aim was to have some ideas about foreign magazines.

I did not know the details but I knew that there were a couple of similar magazines in Europe. One of these is the "Retro Planet" magazine published in Greece since 2013. Retro Planet is just like Retrogen, who decided to choose the hard way and get out. Alone: ​​RP has managed to score four points per year regularly since the first issue. This is really a revelation if we think about what we are dealing with in similar terms and similar conditions.

From the logos of the RP, I think that Greece's best-known home-computer magazine is a respect for Pixel. Pixel is a magazine published between 1983-1996, which continues to regularly house computers until the end of its 13-year long journey. The computer model from the very beginning to place all of the magazines for brands in Turkey, unlike what we tried to do to us now show that previously made in Retrojen'l 35 years. Perhaps on that note, Greek home computer users of that period were more aware of us than different systems compared to us. (By the way, I can not tell you that the cover of Pixel's last issue reminds me of the famous 41st issue of GameShow!)

Retro Planet is a project of Panayiotis Plemmenos. When I told him that he could contact Retrogen to introduce Retrojen and send it back to Retro Planet as a clearing, I guess we both did not know what to expect. Three Retro Planets, which correspond to the three Retrogenes I sent, reached the elite by mail after a few weeks.

The last three numbers of RPs sent by Panayiotis. As I mentioned above, the magazine has reached the 20th issue because of the issue of four issues per year. In the honor of the 20th issue, 11 pages were separated and some texts reflecting her feelings like the one we made in the "My 7DX" text were taken.

Retro Planet is 52 pages in color. Paper quality (D: not as good as Retrogen) is good. According to Panayiotis, the page design work is outsourced for a fee. You know, in classical Turkish computer magazines page design is a "magazine belonging" made by one of the authors. So I do not know the Retro Planet, but it was unthinkable for Retrogen to do it out: D

It's rare even if RP does not have any ads. These are mostly related to some 8-bit byproducts produced in Greece, announcements of organization or meetings announcements, and equipment such as the X5000. This tells me that RP is not a serious advertising revenue, and that you are trying to stand up with more sales revenue (what, you think, is every magazine being taken as good as Retrojen?).

Let me talk a little bit about the content: the RP seems to have a rich content from the reports of meetings and parties in Greece and Europe, to the detailed news of emerging technologies. Old and new games and softwares are widely used in magazine pages. In the last issue of Retrogen, "retro-vector graphics games" and "retro cold war games" reminiscent of MadCat's "Retro Cyberpunk Games" are available in almost every issue. Although the limited Greek myth "Vulture" Nick's writer's story and rock music were not enough to understand the contents of the writings, it was enough to find parallels with Gaddar's style.

Retro Planet looks like a magazine that has been given a lot of effort and taken care of. It is not an easy task to deal with such a thing on a regular basis in 2018. That's why Panayiotis Plemmenos and the Retro Planet team deserve to be congratulated not only because they have done a good job but also because they have been able to sustain it for years."

Είναι εντυπωσιακό το γεγονός πως κάποια πράγματα που δεν μπορούν να καταλάβουν άνθρωποι της ελληνικής retro κοινότητας με τους οποίους έχουμε σχέσεις εδώ και χρόνια, τα κατάλαβε ο Deniz απλώς ξεφυλλίζοντας το Retro Planet, ένα περιοδικό γραμμένο σε μια γλώσσα που δεν την γνωρίζει καν! Πράγμα που σημαίνει ότι τελικά το να λειτουργεί κανείς πέρα από προκαταλήψεις είναι πολύ πιο σημαντικό από όσο γνωρίζουμε ή θέλουμε να πιστεύουμε...

Ελπίζω να έχουμε σύντομα και άλλα νέα και ενημέρωση από την retro κοινότητα της γειτονικής χώρας. Ό, τι πέσει στην αντίληψή μου πάντως θα το μεταφέρω. Αυτά για σήμερα, κοιτάξτε να απολαύσετε τις λιγοστές μέρες καλοκαιρινής ραστώνης που απέμειναν γιατί σε λίγο καιρό (ξανα)ξεκινάνε τα δύσκολα...

Από την Τουρκία με αγάπη!

Τον Deniz Can Çelik για να είμαι ειλικρινής δεν τον γνώριζα. Αυτός ήταν που με εντόπισε και επικοινώνησε μαζί μου για να με ενημερώσει για ένα περιοδικό για το οποίο είναι υπεύθυνος, το retrojen.

Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, το retrojen είναι ένα Τουρκικό forum για retro computers, τα μέλη του οποίου αποφάσισαν το 2011 να φτιάξουν ένα έντυπο περιοδικό (ναι, δεν θα το κρύψω, κάτι μου θυμίζουν όλα αυτά).

Αν και οι άνθρωποι λοιπόν ξεκίνησαν με μεγάλη διάθεση το 2011 με το πρώτο τεύχος του retrojen το οποίο ακολούθησε ένα χρόνο μετά το δεύτερο τεύχος, τελικά αποφασίστηκε να κλείσει τον κύκλο του το περιοδικό το έτος που διανύουμε, με ένα τρίτο και τελευταίο τεύχος. Μην με ρωτήσετε για τους ακριβείς λόγους που συνέβη αυτό, τα τούρκικά μου δεν είναι και τόσο ανθηρά αυτές τις μέρες...

Σύμφωνα με τον Deniz ο σημαντικότερος παράγοντας που αναγκάζει τον ίδιο και τις ομάδα του να αναστείλουν την κυκλοφορία του retrojen είναι οι υποχρεώσεις της καθημερινότητας, οι οποίες όλο και αυξάνονται τα τελευταία χρόνια, το γεγονός ότι το περιοδικό διανέμεται δωρεάν αλλά και το ότι, από την αρχή, ως στόχος είχαν μπει τα 3 τεύχη.

Ο ίδιος Deniz είναι μανιώδης συλλέκτης Τουρκικών περιοδικών και fanzines για 8bit υπολογιστές, είτε από τα 80s, είτε σύγχρονων. Τα αποτελέσματα της ενασχόλησής του με το αντικείμενο μπορεί κάποιος να τα δει στο website του.

Από την επικοινωνία μου με τον Deniz αφενός διαπίστωσα ότι υπάρχουν retro computer lovers και στη γείτονα χώρα (το φανταζόμουν αλλά δεν το γνώριζα επιβεβαιωμένα μέχρι τώρα), ότι έχουν τις ίδιες συνήθειες με εμάς (fora, εκθέσεις, περιοδικά) και ότι, στον τομέα της παραγωγικότητας και της δημιουργίας (βλ. demoscene) είναι φανερά μπροστά μας. Είναι καλό πάντως ώρες-ώρες να μας δίνονται εναύσματα για να ξυπνάμε από τον λήθαργό μας και να πέφτουμε από το ροζ συννεφάκι μας που μας κάνει να νομίζουμε ότι καθισμένοι στον καναπέ του σπιτιού μας μπροστά από μια τηλεόραση ή έναν υπολογιστή αυτομάτως έχουμε γνώση για το πώς ζουν και με τι ασχολούνται οι άνθρωποι στις άλλες χώρες. Κούνια που μας κούναγε: η σύντομη επικοινωνία μου τους τελευταίους 2 μήνες με τον Deniz μου έμαθε περισσότερα πράγματα για την Τουρκία και τους ανθρώπους που ζουν στη χώρα αυτή από τα βιβλία, την τηλεόραση και, κυρίως, τους γύρω μου (που τα ξέρουν όλα, πανάθεμά τους) μέσα σε 40τόσα χρόνια...

Όπως μπορείτε να διαπιστώσετε και από την φωτογραφία που ακολουθεί οι ομοιότητες των Τούρκων retro lovers είναι μεγάλες με την ελληνική rerto κοινότητα:

Επιστρέφοντας στο retrojen, το περιοδικό είναι έγχρωμο, μεγέθους Α4, με το μεγαλύτερο βάρος να πέφτει στην ποσότητα και την ποιότητα της ύλης παρά στις φωτογραφίες και το layout. Η εκτύπωση είναι ποιοτική και η ύλη φαίνεται να είναι ενδιαφέρουσα, απ' όσο μπορεί να καταλάβει κάποιος που δεν γνωρίζει την τουρκική γλώσσα.

Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι, κατά τη διάρκεια της τελευταία 30ετίας, κυκλοφόρησαν πάρα πολλά έντυπα περιοδικά και fanzines στην Τουρκία με αντικείμενο τους retro υπολογιστές ή κάποιους συγκεκριμένους από αυτούς. Μπορείτε να πάρετε μια ιδέα από την παρακάτω φωτογραφία, από σχετικό άρθρο στο τελευταίο τεύχος του retrojen:

Κλείνοντας, θα ήθελα να πω δυο λογάκια για τον ίδιο τον Deniz. Ο άνθρωπος χειρίζεται πολύ καλά την αγγλική γλώσσα, είναι ευγενικός και έχει σίγουρα ενδιαφέροντα πράγματα να πει και ίσως και ιστορίες να μοιραστεί μαζί μας. Αν και με σκλάβωσε από την πρώτη επικοινωνία μας με αυτό το κείμενο: "I know how hard it is to prepare, publish and distribute a magazine periodically and as far as I can see, you publish Retro Planet four times a year. I could call that a heroic work. I also want to congratulate you for your effort" το οποίο μίλησε στην καρδιά μου - βλέποντας ότι ένας άνθρωπος σε άλλη χώρα μπορεί να με καταλάβει περισσότερο από κάποιους με τους οποίους συναναστρέφομαι σε σχεδόν ημερήσια βάση - μπορώ να πω ότι με εντυπωσίασε ακόμα περισσότερο στην τελευταία μας επικοινωνία όπου έκλεινε γράφοντας "I want to express my sadness for what happened there last week. I hope your relatives and friends are all safe and okay. The images were horrifying".

Σε ευχαριστούμε, Deniz. Σε ευχαριστούμε και, μην ανησυχείς, γνωρίζουμε ότι πέρα από τα συμφέροντα των λίγων που βολεύονται με εχθρότητες και αντιπαλότητες, εμείς οι πολλοί μοιάζουμε σε πολύ περισσότερα απ' όσα θέλουν κάποιοι να παραδεχτούν. Κι ας είμαστε από διαφορετική χώρα ή διαφορετική φυλή. Commodoreάς είσαι κι εσύ, Commodoreάς κι εγώ, νιώθουμε ο ένας τον άλλο!