Aroused για Commodore 64

Είναι κάποιες φορές που η καθημερινότητα σε παρασέρνει στο ρυθμό της, σε παίρνει παραμάζωμα στο διάβα της και χάνεις τη μπάλα. Δουλειές, υποχρεώσεις, δουλειές που προέκυψαν από τις άλλες δουλειές και το αποτέλεσμα είναι όρεξη μηδέν και διάθεση μηδέν για να ασχοληθείς με (ας τα πούμε) δημιουργικά hobbies όπως είναι το να διατηρείς και να ενημερώνεις ένα blog. Και ξέρετε, ένα blog που δεν το ενημερώνεις είναι σα να έχεις μία σχέση στην οποία δεν δίνεις σημασία: αργά ή γρήγορα θα πάει κατά διαόλου και θα μείνεις μόνος σου να αναρωτιέσαι τι έφταιξε.

Βέβαια, αφού μπήκα στη διαδικασία να ψέξω τον εαυτό μου, οφείλω να παραδεχτώ ότι α) υπάρχουν και χειρότερα και β) όλα αυτά συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες. Να, πάρτε για παράδειγμα το γνωστό σε όλους Vintage is the New Old που συμπλήρωσε ολόκληρο μήνα χωρίς την παραμικρή ενημέρωση (από τις 13 Ιουνίου μέχρι και τις 13 Ιουλίου).

Παρά το παράδειγμα που μόλις ανέφερα, το γεγονός είναι ότι αν κάποιος δεν επιθυμεί να εφησυχάζει και να βρίσκει δικαιολογίες για πράγματα που δεν έκανε, καλό είναι να παρακολουθεί τι κάνουν οι πιο δραστήριοι του είδους, έτσι δεν είναι; Φυσικά, no matter what Jimmy Maher δεν πρόκειται να γίνει (ένας είναι ο GOAT) αλλά λίγη προσπάθεια παραπάνω δεν έβλαψε ποτέ κανέναν...

Ας αφήσω όμως στην άκρη τις σκέψεις μου για κάποιες άλλες, πιο ράθυμες μέρες, και ας στραφώ σιγά-σιγά στο αντικείμενο της σημερινής ανάρτησης που δεν είναι άλλο από ένα (ακόμα) demo για τον Big Daddy, για τον ένα και μοναδικό, για τον Commodore 64. Το περί ου ο λόγος demo ονομάζεται Aroused και είναι μία παραγωγή του group Proxima από το καλοκαίρι του 2019 - μια εποχή που δείχνει μάλλον μακρινή, αφού δεν είχε εμφανιστεί ακόμα ο Covid-19 που έμελλε να αλλάξει ριζικά τις ζωές μας και να σείσει συθέμελα την καθημερινότητα και τη ρουτίνα μας.

Γιατί όμως το Aroused; Γιατί καταπιάνομαι με ένα demo διετίας τη στιγμή που έχουμε τόσες φρέσκες παραγωγές; Πολύ απλά, διότι τα νέα demos που είδα δεν μου πολυάρεσαν. Οπότε...

Ωραία, "και τι καλό έχει το Aroused;", θα αναρωτιέστε. Λοιπόν, να σας πω. Έχει αρκετά μεγάλη διάρκεια (κοντά στο δεκάλεπτο μέχρι να φτάσει στο τελικό part). Απαρτίζεται από πολλές μικρές ενότητες - άρα έχει ποικιλία - που είναι όλες ενδιαφέρουσες, καλοφτιαγμένες και (τουλάχιστον) αξιοπρεπείς, ενώ ταυτόχρονα δεν κουράζει σε καμία περίπτωση. Προσθέστε στα προηγούμενα και την μουσική του η οποία είναι πάνω από τον μέσο όρο των σύγχρονων παραγωγών (ΟΚ, αυτό δεν αποτελεί κατόρθωμα) και προκύπτει ένα σύνολο που αποτελεί ένα πολύ καλό showcase των δυνατοτήτων του 64άρη - σε κάθε επίπεδο.

Το Aroused καταλαμβάνει 2 πλευρές δισκέτας και μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ. Αν ανήκετε στην πλειοψηφία που δεν έχει την ώρα ή την όρεξη να το κατεβάσει και να το τρέξει, απλά παρακολουθήστε το στο παρακάτω video:

1981 για τον Commodore 64: η ΕΣΣΔ ξαναζωντανεύει!

"Καλή Χρονιά" ευχήθηκαν τα μέλη των groups Proxima και Desire σε όλη την demoscene με την παρουσίαση του νέου τους demo, του "1981", την 1η Ιανουαρίου 2021 στα πλαίσια του online demoparty Hogmanay.

Το 1981 - που τρέχει στον Commodore 64 - δεν είναι ένα συνηθισμένο demo. Δεν είναι συνηθισμένο καταρχάς επειδή δημιουργήθηκε εκ του μηδενός στη διάρκεια 4 και μόνο εβδομάδων και δεν είναι συνηθισμένο δευτερευόντως λόγω θεματολογίας, καθώς, πώς να το θέσω; Αν υπήρχε ακόμα η Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ, CCCP ή USSR για τους φίλους) και οι Σοβιετικοί sceners έφτιαχναν demos για τον 64άρη, ε, με το 1981 θα έμοιαζαν αυτά!

Βλέπετε, οι σύντροφοι (τα μέλη των Proxima και Desire) μας προσέφεραν μία ολόφρεσκη παραγωγή που βρίθει σφυροδρέπανων, κόκκινου χρώματος (ΟΚ, για τον Commodore 64 μιλάμε, όπου διαβάζετε "κόκκινο" να σκέφτεστε "γκρενά"), μουσικών θεμάτων ανατολικού μπλοκ, "σοσιαλιστικής" τεχνοτροπίας, και PETSCII πορτρέτων των Λένιν και Μπρέζνιεφ! Εντάξει, αυτό το τελευταίο, ότι ο Λεονίντ (Μπρέζνιεφ) θα έμπαινε στην ίδια πρόταση με τα PETSCII δεν το είχα δει να 'ρχεται, αλλά ποτέ μη λες ποτέ, έτσι δεν είναι;

Τα εφέ που καταρρίπτουν ρεκόρ δεν είναι το στοιχείο που χαρακτηρίζει το 1981, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η δουλειά που έχει γίνει είναι τεμπέλικη ή κάτι τέτοιο. Κάθε άλλο. Απλά, η θεματολογία και η αισθητική του όλου demo κάνουν τον θεατή να δυσκολεύεται να παρατηρήσει ή να επικεντρωθεί σε κάτι άλλο. Είτε κάποιος είναι λάτρης της τεχνοτροπίας που χαρακτηρίζει το 1981 είτε όχι θεωρώ αδύνατο να μην θαυμάσει την δουλειά των Proxima & Desire που μας μεταφέρουν σε μια άλλη εποχή, 40 ακριβώς χρόνια πίσω, τότε που όλος ο πλανήτης ζούσε υπό τον φόβο των πιθανών επακόλουθων του Ψυχρού Πολέμου. Θα μου πείτε ότι και τώρα έχουμε και τον Covid-19 και τις μεταλλάξεις του οπότε δεν είμαστε και πολύ καλύτερα, και μάλλον θα έχετε και δίκιο...

Εν πάσει περιπτώσει, για να ολοκληρώσω κάποτε, εάν θέλετε να δείτε και να ακούσετε ένα demo πανέμορφο και διαφορετικό από τα συνηθισμένα που θα το λάτρευε κάποιος που θα σύχναζε στο "Σπίτι του Λαού", θα διάβαζε τον Ριζοσπάστη και θα απολάμβανε μουσικά ακούσματα του τύπου των Korobeiniki και Podmoskovnye vechera, μπορείτε να κατεβάσετε το 1981 από εδώ ή απλά να το παρακολουθήσετε στο βίντεο που ακολουθεί.