La Carretera: το Sam Mallard του 64άρη;

Δεν πρόκειται να το κρύψω: από τότε που κυκλοφόρησε το Sam Mallard - The Case Of The Missing Swan για τον Spectrum, εδώ και περίπου 10 μήνες, διαπίστωσα ότι ο χειρισμός του (πάνω, κάτω, fire button) ήταν για μένα ο απόλυτος και ο πλέον λειτουργικός σε ό,τι είχε να κάνει με text/graphic adventure games. Δεν λέω, καλό το να γράφεις - εξασκείς και τα αγγλικά σου, άλλωστε -, καλά ήταν και τα point n' click adventure games, αλλά η δυνατότητα του να επιλέγεις απλώς την κίνηση που θα κάνεις χωρίς να χρειάζεται να μαντέψεις μήπως το πρόγραμμα περίμενε να το γράψεις διαφορετικά σε συνδυασμό με την έλλειψη του ατελείωτου ψαξίματος της οθόνης με τον pointer του mouse μπας και υπάρχει κάτι που δεν το έχεις ανακαλύψει είναι απλά λυτρωτική.

Έτσι λοιπόν, όταν πληροφορήθηκα τα νέα για την κυκλοφορία του La Carretera από το group Sputnik World για τον Commodore 64 και κατάλαβα ότι ο χειρισμός του είναι παρόμοιος με αυτόν του Sam Mallard, μόνο σαμπάνιες δεν άνοιξα! Και, όπως θα δούμε στη συνέχεια, έκανα πολύ καλά...

Το La Carretera είναι ένα - ας το πούμε - thriller text/graphics adventure το οποίο αρχικά κυκλοφόρησε στην ισπανική γλώσσα και το οποίο είναι εμπνευσμένο από πραγματικά γεγονότα (δείτε εδώ τις φωτογραφίες των πραγματικών τοποθεσιών). Καταλαβαίνετε πως για ένα shooter δεν έχει και τόση σημασία η γλώσσα, αλλά για ένα text/graphics adventure game είναι σχεδόν το παν, καθώς το κείμενο είναι αυτό που θα βάλει τον παίκτη μέσα στην ατμόσφαιρα και την πλοκή του παιχνιδιού. Έχουμε δει adventure games του παρελθόντος μάλιστα τα οποία... το πήγαν μακριά, με κείμενα επιπέδου αξιόλογου μυθιστορήματος! Δεν γνωρίζω αν τα κείμενα του La Carretera ανήκουν σε αυτή την τελευταία κατηγορία, αν και είμαι σχεδόν βέβαιος πως δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Το θέμα είναι ότι το παιχνίδι κυκλοφόρησε πολύ γρήγορα μεταφρασμένο στα αγγλικά. Και, ενώ κανονικά θα αναφωνούσαμε "ευτυχώς", είναι εδώ που ξεκινούν τα προβλήματα...

Η μετάφραση του La Carretera στα αγγλικά απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί ιδανική: ναι μεν καταλαβαίνουμε το νόημα, αλλά η μη εξοικείωση με τη γλώσσα και τα λάθη στους χρόνους βγάζουν μάτι. Εκεί που περιμένεις ένα ωραίο, ενδιαφέρον, μυστηριώδες και ολίγον τι λογοτεχνικό κείμενο να σου συντροφεύσει τα λιτά γραφικά, εισπράττεις αγγλικά επιπέδου πινακίδων στην Ιαπωνία (όσοι γνωρίζουν θα με καταλάβουν απόλυτα)! Πραγματικά, η ποιότητα των αγγλικών κειμένων χαλάει κατά πολύ την όλη εμπειρία του παιχνιδιού. Αλλά δεν είναι μονάχα αυτό το πρόβλημα...

Σε αντίθεση με την λατρεμένη πεπατημένη του Sam Mallard, στο La Carretera δεν έχουμε απλά διάφορες επιλογές μέσω των οποίων μπορούμε να ενεργήσουμε, ψάξουμε, ελέγξουμε το inventory μας κλπ. Εδώ έχουμε απλά μία σωστή επιλογή και μία ή δύο λάθος επιλογές. Ναι, σωστά διαβάσατε, αυτό συμβαίνει σε κάθε οθόνη που περιμένει input από τον χρήστη: ή επιλέγουμε (στην τύχη, φυσικά, καθώς δεν υπάρχει κάποια ιδιαίτερη λογική) το σωστό ή... Game Over! Φυσικά, αυτός ο τρόπος αφαιρεί την όποια μαγεία του παιχνιδιού δεν είχαν σκοτώσει τα κακά αγγλικά του, μετατρέποντάς το σε ένα... Dragon's Lair κειμένου (!), στο οποίο, αντί της ορθής κίνησης πρέπει να αποστηθίσουμε την ορθή επιλογή. Γίνεται εύκολα κατανοητό ότι με τον τρόπο αυτό, η διάρκεια του παιχνιδιού μειώνεται στο ελάχιστο. Αν στα παραπάνω μάλιστα προσθέσουμε το γεγονός ότι το La Carretera είναι έτσι κι αλλιώς μικρό σε διάρκεια, καταλαβαίνετε ότι μέσα στο πρώτο δεκάλεπτο από την στιγμή που θα το πρωτοτρέξετε θα αντικρίσετε την παρακάτω οθόνη:

Δυστυχώς, δεν μπορώ να γράψω κάτι καλό ολοκληρώνοντας. Το La Carretera, όπως και όλες οι προηγούμενες προσπάθειες των Sputnik World (Xain'D Sleena, Kabura) παίρνει κάποια καλά συστατικά και τα ρίχνει με τυχαία σειρά και σε τυχαίες αναλογίες σε μια ψηφιακή κατσαρόλα, αναμένοντας ένα αξιόλογο αποτέλεσμα. Όμως, τα καλά παιχνίδια δεν φτιάχνονται έτσι...

Ελπίζω στο μέλλον οι παραγωγές του group να είναι πιο αξιόλογες, γιατί είναι κρίμα να υπάρχει ταλέντο και να γίνεται προσπάθεια και να πηγαίνουν τελικά στράφι. Για όσους θέλετε να δοκιμάσετε το La Carretera, μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ. (Πηγή: Indie Retro News).

Goblin Towers dual version disk για Commodore 64

Το group Genesis Project κυκλοφόρησε πρόσφατα ένα "πακέτο" με το Goblin Towers για Commodore 64. Αν δεν γνωρίζετε τι εστί Goblin Towers, να σας ενημερώσω ότι πρόκειται για ένα text based adventure game που κυκλοφόρησε από την εταιρία Supersoft το 1983 και είναι γραμμένο εξ' ολοκλήρου σε Commodore BASIC. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1987, ετοιμάστηκε από την Classic Quests ένα πιο εξελιγμένο/εμφανίσιμο remake του παιχνιδιού, το οποίο όμως τελικά ποτέ δεν βρήκε τη θέση του στα ράφια των computer shops.

Καλύτερα αργά παρά ποτέ όμως, έτσι δεν είναι; Οι άνθρωποι του Genesis Project "ξέθαψαν" το Goblin Towers καθώς και το remake του, τα ένωσαν σε μία .D64 disk image και τα διαθέτουν μαζί με manuals, hints & tips, εξώφυλλα, walkthroughs και χάρτες σε ένα χορταστικό (και υπερπλήρες) .zip αρχείο, το οποίο και μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

Σε ό,τι αφορά το παιχνίδι αυτό καθεαυτό είναι ένα κλασικό text adventure με parser που καταλαβαίνει αρκετές λέξεις και σχετικά σύνθετες προτάσεις, διαθέτει λειτουργία score που είναι χρήσιμη για να έχετε μια ιδέα αν κάνατε κάτι σωστά και πόσο περίπου έχετε προχωρήσει στην περιπέτεια και, τέλος, η "ανανεωμένη" έκδοσή του είναι χάρμα ιδέσθαι σε σχέση με την original, οπότε και συνιστώ να παίξετε αυτήν και μόνο. Καλό adventuring! (Πηγή: Vintage Is The New Old).

Ολοκληρώνοντας το Sam Mallard

Όπως έγραψα στην προηγούμενη ανάρτησή μου, το Sam Mallard - The Case Of The Missing Swan μου έκανε καλή εντύπωση: με τον τρόπο χειρισμού που χρησιμοποιεί και τις (πολύ συγκεκριμένες) επιλογές στην οθόνη βοηθά τον παίκτη να γλυτώσει πολύ χρόνο άσκοπου ψαξίματος το οποίο στα point n' click adventures μεταφραζόταν σε σάρωμα με το mouse όποιου pixel της οθόνης φαινόταν έστω και ελάχιστα διαφορετικό ενώ στα κλασικά text και graphic adventures μεταφραζόταν στην δοκιμή όλων των λέξεων που καταλάβαινε ο parser του παιχνιδιού.

Στο Sam Mallard λοιπόν, ο παίκτης έχει εξ' αρχής γλυτώσει από όλα τα παραπάνω. Το αποτέλεσμα είναι ότι, αν κολλήσουμε κάπου, έχουμε να δοκιμάσουμε στην χειρότερη 5 ενέργειες και κάποιες απ' αυτές σε 4-5 αντικείμενα, γεγονός που περιορίζει το πολύ ψάξιμο και επιταχύνει την περιπέτεια. Έτσι λοιπόν, ακόμα κι εγώ που δεν φημίζομαι για το ταλέντο μου στο adventure games και την ταχύτητά μου στη λύση γρίφων, κατάφερα να ολοκληρώσω το Sam Mallard μετά από μία περίπου ώρα παιχνιδιού!

Είναι σαφές από τα παραπάνω ότι το Sam Mallard δεν το λες "μεγάλης διάρκειας" παιχνίδι. Από την άλλη όμως, είναι έξυπνο, έχει χιούμορ και λόγω υπόθεσης/διαλόγων/γραφικών/συνολικού στησίματος έχει και λίγο "νουάρ" ατμόσφαιρα με συνέπεια, κατά τη γνώμη μου πάντα, να είναι πολύ ευχάριστο και... addictive (δεν μου έρχεται η λέξη στα ελληνικά!).

Αυτό που τελικά θέλω να πω ολοκληρώνοντας είναι ότι θεωρώ ότι η engine του παιχνιδιού είναι η ιδανική. Στηριζόμενος σε αυτήν οι δημιουργός του παιχνιδιού ή και κάποιοι άλλοι αν η engine είναι freeware μπορούν να φτιάξουν πολύ μεγαλύτερα σε διάρκεια adventures, αν όχι για τον 48άρη σίγουρα για τον 128Κ Spectrum. Ειλικρινά εύχομαι το Sam Mallard - The Case Of The Missing Swan να ήταν μόνο η αρχή!

Sam Mallard - The Case Of The Missing Swan

"Το ρολόι έδειχνε μεσάνυχτα και ετοιμαζόμουν να φύγω απ' το γραφείο όταν άκουσα ένα χτύπημα στην πόρτα. Ήταν κάποιος κύριος Κύκνος, ιδιοκτήτης της ακτοπλοϊκής εταιρίας "Κυκνογραμμές" και μου εξήγησε ότι η γυναίκα του εξαφανίστηκε και ότι η αστυνομία του είπε "εκτός και αν μας αποδείξετε άμεσα ότι πρόκειται για εξαφάνιση παρά τη θέλησή της, δεν είναι παρά χαρτούρα για μας". Μου είπε ότι θα με πληρώσει ένα χιλιάρικο προκαταβολικά εάν μπορέσω να βρω τη γυναίκα του μέχρι το πρωί, χωρίς άλλες ερωτήσεις. Μπορεί να πρόκειται για ύποπτα μεγάλη αμοιβή για μια απλή υπόθεση εξαφάνισης, αλλά τώρα τελευταία οι δουλειές μου έχουν πέσει και το πορτοφόλι μου όλο και αδυνατίζει, οπότε ποιος είμαι εγώ να κάνω ερωτήσεις;". Αυτή είναι η υπόθεση του "Sam Mallard - The Case Of The Missing Swan", του ολοκαίνουριου adventure game για τον Spectrum, στο οποίο έχετε το ρόλο ενός κύκνου-ντετέκτιβ και αναλαμβάνετε να εντοπίσετε την εξαφανισμένη σύζυγο του κυρίου Κύκνου.

Ο δημιουργός του παιχνιδιού, ονόματι Ersh, είχε ξεκινήσει να το φτιάχνει σε Commodore 64 πριν από 10 ολόκληρα χρόνια, αλλά δεν το ολοκλήρωσε ποτέ. Για την ακρίβεια από εκείνη του την προσπάθεια διασώθηκαν μονάχα κάποια γραφικά τα οποία ο Ersh χρησιμοποίησε για να γράψει από την αρχή το παιχνίδι, αυτή τη φορά σε asssembly και στο format του έτερου Καππαδόκη, του ZX Spectrum.

Όπως προανέφερα, το Sam Mallard είναι ένα παιχνίδι περιπέτειας, γεγονός που από μόνο του αποτελεί ευχάριστη αλλαγή λαμβάνοντας υπόψη τις δεκάδες arcade platformers κακής ποιότητας που κυκλοφορούν τα τελευταία 2 χρόνια για το μαύρο κουτί του θείου Clive. Ενώ σαν υπόθεση και στήσιμο το Sam Mallard αρχικά θυμίζει το Deja-Vu που κάποτε ήταν μεγάλο hit στον Atari ST, στην πραγματικότητα πρόκειται για το απλούστερο σε χειρισμό adventure game που έχει κυκλοφορήσει ποτέ, καθώς χρησιμοποιούνται όλα κι όλα 3 κουμπιά (πάνω, κάτω και επιλογή) ενώ υπάρχει και η δυνατότητα χρήσης joystick μέσω Kempston compatible joystick interface.

Με τα παραπάνω λοιπόν ως δεδομένα, το παιχνίδι κυλάει εύκολα και διασκεδαστικά, αφού όλες οι επιλογές εμφανίζονται μπροστά σας, χωρίς να χρειάζεται να μετακινείτε τον pointer πάνω από το κάθε pixel της οθόνης μπας και κάτι κρύβεται εκεί, όπως συνέβαινε κατά κόρον στα point n' click adventures. Δεν θα γράψω περισσότερα, σας συνιστώ να κατεβάσετε το Sam Mallard (από εδώ) και να το δοκιμάσετε, είτε στον Spectrum σας (τρέχει σε όλα τα μοντέλα, εκτός από αυτό των 16Κ) είτε σε εξομοιωτή. Όπως και να 'χει, το παιχνίδι είναι πολύ εύκολο στο παίξιμο και ταυτόχρονα η υπόθεση κεντρίζει το ενδιαφέρον, οπότε... μην ακούω δικαιολογίες! (Πηγή: Indie Retro News).