The Kessler Incident: όταν το Megadrive έχει κέφια

Το να πω ότι δε νιώθω καμία ιδιαίτερη συμπάθεια για τις παιχνιδομηχανές π.P. (προ Playstation) θα είναι μάλλον understatement. Και πώς δηλαδή να συμπαθήσω αυτά τα μηχανήματα που θα μπορούσαν δυνητικά με το hardware που διέθεταν να ήταν εξαιρετικά home computers για την εποχή τους αλλά αρκούνταν στο να παίζουν μόνο video games; Don't get me wrong, καλά και άγια τα video games προφανώς, αλλά δεν θα μπορούσα ποτέ να επιλέξω μία "dummy" κονσόλα αντί για έναν υπολογιστή. Κι ας έχει αυτός χειρότερα παιχνίδια: τουλάχιστον κάνει και άλλα πράγματα, μπορεί να σου προσφέρει και τη χαρά της δημιουργίας πέρα από την ικανοποίηση του high score. Αμ το άλλο; Οι 8bit και 16bit κονσόλες της Sega και της Nintendo, αν τις άναβες χωρίς cartridge έδειχναν απλά μια μαύρη οθόνη! Βάλε βρε καρμίρη Γιαπωνέζε ένα logo, δυο γραμμές κείμενο, κάτι τέλος πάντων. Ακόμα και η Amiga που τελικά έφτασε να απευθύνεται στο ίδιο κοινό είχε το χεράκι με τη δισκέτα. Και από το KS2.x και μετά και animation με floppy disk. Κάτι SNES και κάτι Megadrive χαμπάρι δεν έπαιρναν: μια μαύρη οθόνη και τέλος. "Παίζουμε μόνο παιχνίδια κύριος, χωρίς παιχνίδι ούτε ένα pixel δεν σου ανάβουμε". Αίσχος, αν θέλετε τη γνώμη μου. Αμ το άλλο πού το πάτε; Αυτά το joypads της κακιάς ώρας - ειδικά της Nintendo - την ίδια στιγμή που στους υπολογιστές μπορούσες να απολαύσεις τα controllers του Ανερούση; Πού πας βρε Καραμήτρο με το joypad που είναι σαν κουτί τσίχλες;

Φυσικά, αυτή είναι η δική μου οπτική, η δική μου προσέγγιση στο θέμα και η δική μου γνώμη. Τα δεκάδες εκατομμύρια κονσολών της εποχής που πουλήθηκαν είναι μία τουλάχιστον ένδειξη ότι δεν το έβλεπαν άπαντες το θέμα με τον ίδιο τρόπο. Ας είναι. Δεν θα σκάσω κιόλας!

Όμως, οφείλω να ομολογήσω ότι μία από αυτές τις κονσόλες την συμπαθούσα. Και αυτή ήταν η Genesis - το Megadrive στα μέρη μας. Η 16μπιτη ναυαρχίδα της εποχής για την Sega είχε κάτι που δε με άφηνε αδιάφορο, ήτοι εξαιρετικές μεταφορές των coin ops της εταιρίας. Κουβαλώντας τα παιδικοεφηβικά τραύματα από το αισχρό Out Run της Amiga έμεινα παγωτό όταν έπαιξα το ίδιο παιχνίδι στο (παρομοίων δυνατοτήτων) Megadrive. Και με αυτή την αφορμή μαλάκωσε και η στάση μου απέναντι στη συγκεκριμένη παιχνιδομηχανή. Ακόμα και τώρα που έχουν περάσει πάνω από 10 χρόνια από τη στιγμή που αποχωρίστηκα την original Megadrive μου και την (αρκετά αξιόλογη) συλλογή μου από παιχνίδια δεν παύω να σκάω ένα αμυδρό χαμόγελο κάθε φορά που διαβάζω για κάποια νέα κυκλοφορία για την εν λόγω κονσόλα. Και μια τέτοια κυκλοφορία ήταν και το The Kessler Incident, το ολοκαίνουριο demo του group Resistance για την πλέον επιτυχημένη παιχνιδομηχανή της Sega.

Το The Kessler Incident έχει όλα τα στοιχεία που προσωπικά ψάχνω σε ένα demo: απαράμιλλη σκοτεινή, goth και δυστοπική αισθητική, που φέρνει σε video clip του Marilyn Manson. Καλή μουσική. Εντυπωσιακά εφέ. Πλήρη απουσία βαρετών/κουραστικών/μονότονων parts. Και, κυρίως, αισθητική και θεματική ισορροπία. Θα μου πείτε "μα είναι κάτι λιγότερο από 5 λεπτά, πώς να μην ισορροπεί θεματικά;". Αστειεύεστε, προφανώς. Υπάρχουν χιλιάδες παραδείγματα παραγωγών που "το έχασαν" σε αυτό το κομμάτι, στην προσπάθειά τους να ρίξουν το βάρος σε κάποιο εντυπωσιακό εφέ, στην κατάρριψη του παγκόσμιου ρεκόρ σε BOBs, rasterbars και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Όχι, το The Kessler Incident δεν ταλαιπωρείται από τέτοιες αστοχίες. Παρακολουθήστε το απλά και θα καταλάβετε.

Α, και να μην ξεχάσω να αναφέρω ότι παρουσιάστηκε στο demoparty Xenium 2023 τον Αύγουστο που μας πέρασε. Είναι και φρεσκαδούρα, δηλαδή. Και πήρε και την πρώτη θέση αν αυτό έχει κάποια σημασία (hint: δεν έχει)...

Ένα ολοκαίνουριο, χορταστικό βιβλίο για την SEGA Megadrive. Δωρεάν!

Όταν ο Darren Doyle ξεκίνησε τη συγγραφή του "A Visual Guide to the SEGA Megadrive" ήλπιζε ότι το νέο του βιβλίο θα είχε την ίδια (τουλάχιστον) τύχη και εμπορική πορεία με τις προηγούμενες απόπειρές του, ήτοι τα "Atari: A Visual History" και "Coin-Op: The Arcade Guide". Όμως τα πράγματα δεν εξελίχτηκαν καθόλου καλά για τον φιλόδοξο συγγραφέα και φανατικό gamer, καθώς, ούτε λίγο ούτε πολύ, οι άνθρωποι της SEGA (ναι, υπάρχει ακόμα), σε μία κίνηση a la Nintendo, ενημέρωσαν τον συμπαθή κύριο Doyle ότι πρέπει να διακόψει την crowdfunding καμπάνια του για νομικούς λόγους.

Ο Darren Doyle την έψαξε τη δουλειά και μετά λύπης του διαπίστωσε ότι πράγματι, δεν μπορούσε να κάνει κάτι προκειμένου να ωφεληθεί οικονομικά από τη δουλειά που έριξε για να φτιάξει το "A Visual Guide to the SEGA Megadrive". Έτσι, σε μια κίνηση μεγαλοψυχίας - και για να μην πάει και το έργο του στράφι - αποφάσισε να δώσει εντελώς δωρεάν το 298 σελίδων πόνημά του σε όποιους τυχόν ενδιαφέρονταν. Το μόνο που ζητάει είναι, αφού κατεβάσετε και διαβάσετε το βιβλίο, αν σας αρέσει, να του δώσετε ό,τι έχετε ευχαρίστηση μέσω Paypal. Δίκαιο, δε νομίζετε;

Αν λοιπόν είστε φίλοι της πιο δοξασμένης κονσόλας της SEGA μπορείτε να κατεβάσετε το "A Visual Guide to the SEGA Megadrive" από αυτή τη σελίδα.

Το Sega Megadrive ξανακυκλοφόρησε!

Όχι, όχι, ο τίτλος δεν είναι παραπλανητικός: ούτε κατ' ελάχιστο δεν εννοώ κάτι πέραν αυτού που διαβάστε. Ναι, το Sega Megadrive ξανακυκλοφόρησε!

Ξεχάστε hardware εξομοιωτές τύπου Flashback και mini επανεκδόσεις στο στυλ του NES Classic Edition. Ξεχάστε βελτιώσεις στην εικόνα και στην κατανάλωση. Ξεχάστε και τους συγκεκριμένους software τίτλους με τους οποίους ήταν εφοδιασμένη κάθε μία από τις παραπάνω υλοποιήσεις: όταν λέμε ότι το Sega Megadrive ξανακυκλοφόρησε εννοούμε ίδιο κι απαράλλαχτο όπως το συναντούσαμε στα ράφια των καταστημάτων στις αρχές των 90s!

Για να είμαι απολύτως ακριβής, τη "νέο" Sega Megadrive έχει μια μικρή διαφορά σε σχέση με το κλασικό, και αυτή έγκειται στο ότι μπορεί να δεχτεί miniSD κάρτες με ROMs. Φυσικά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και όλα τα παλιά σας cartridges γιατί, είπαμε, δεν πρόκειται για Megadrive μόνο κατ' όνομα αλλά για την "κανονική" κονσόλα της Sega που όλοι (πλην των Nintend-άκηδων) αγαπήσαμε!

Επειδή προφανώς θα αναρωτιέστε "πώς;" και "γιατί;" ο Ιαπωνικός κολοσσός αποφάσισε να επανέλθει στον χώρο του hardware και μάλιστα με ένα προϊόν τεχνολογίας 25ετίας και βάλε, θα σας πω ότι την κονσόλα δεν την κυκλοφόρησε η Sega, αλλά η Tectoy.

Η Tectoy είναι η βραζιλιάνικη εταιρία που είχε αναλάβει την παραγωγή του Megadrive στην Βραζιλία και κατ' επέκταση στη Νότιο Αμερική μετά από συμφωνία με την Sega την δεκαετία του '90. Οι άνθρωποι της Tectoy διαπίστωσαν προς έκπληξή τους ότι το κοινό της πατρίδας τους έβλεπε θετικά μια πιθανή επανακυκλοφορία της πάλαι ποτέ δημοφιλούς παιχνιδομηχανής, οπότε πήραν την απόφαση και έκαναν... τα αυτονόητα!

Αν και η νέα κονσόλα είναι, όπως σας έγραψα, όμοια με την παλαιά, ενσωματώνει την πρόσθετη δυνατότητα ανάγνωσης ROMs από miniSD κάρτες. Και για να μην ψάχνουν για cartridges με το που θα αγοράσουν την Megadrive όσοι (τυχεροί) το κάνουν, στο πακέτο της κονσόλας θα βρίσκεται και μια καρτούλα με 22 κλασικούς τίτλους, ήτοι τα:

ALEX KIDD IN THE ENCHANTED CASTLE
ALIEN STORM
ALTERED BEAST
ARROW FLASH
BONANZA BROTHERS
COLUMNS
COLLUMMS III: REVENGE OF COLUMNS
COMIX ZONE
CRYSTAL´S PONY TALE
E-SWAT
FATAL LABYRINTH
FLICKY
GAIN GROUND
GOLDEN AXE
GOLDEN AXE 3
JEWEL MASTER
KID CHAMELEON
LAST BATTLE
WORLD CHAMPIONSHIP SOCCER
SHADOW DANCER
SHINOBI 3
SONIC 3

Μπορείτε να αγοράσετε την Sega Meadrive από εδώ, απλά ξεσκονίστε λίγο τα... πορτογαλέζικά σας (!) καθώς το site της Tectoy δεν έχει επιλογή για αγγλική γλώσσα. (Πηγή: Vintage Is The New Old).

Τερματίζοντας το Outrun

Πριν από καμιά 10αριά μέρες έφτιαξα μια classic gaming γωνίτσα (κυριολεκτικά!) στο σαλόνι μου που απαρτίζεται από ένα Sega Megadrive, ένα Nintendo 64 και ένα DOS laptop, με βασικό σκοπό να παίζω κανένα παιχνιδάκι στα γρήγορα όποτε έχω κανένα τεταρτάκι-μισάωρο ελεύθερο.
 

Ξεκίνησα λοιπόν να παίζω ένα από τα αγαπημένα μου παιχνίδια, το Outrun της Sega, που αλλού, στο Megadrive (θα έλεγα ότι έχει την καλύτερη έκδοση του παιχνιδιού, αν δεν είχα δει αυτή του Sega Saturn που είναι ΑΚΡΙΒΩΣ ίδια με του ηλεκτρονικού!). Το παιχνιδάκι είναι ένα απλό αλλά και ταυτόχρονα εθιστικότατο racing (καμία σχέση με το "σκουπίδι" που κυκλοφόρησε σε Amiga/Atari ST) το οποίο σε ορισμένα σημεία γίνεται απίστευτα γρήγορο - δείχνοντας πόσα πράγματα μπορεί να "κουνήσει" ταυτόχρονα στην οθόνη ένα αξιοπρεπές 16μπιτο μηχάνημα όπως το Sega Megadrive...

Να μην τα πολυλογώ, άρχισα να παίζω στο Easy level μια και δεν το πολυκατείχα το παιχνίδι (είχε και "Super Easy" αλλά δεν το είχα πάρει χαμπάρι!). Μετά από λίγο άρχισα να καταφέρνω να το τερματίζω.

Παίζοντας όλο και περισσότερο κατάφερα να τερματίσω το παιχνίδι και στις 5 εναλλακτικές διαδρομές που διαθέτει (και με τους αντίστοιχους 5 διαφορετικούς τερματισμούς), οπότε αποφάσισα να "μεταφερθώ" στο normal level. Πάλι τα ίδια, μερικές ώρες μετά το τερμάτισα κι εκεί με όλους τους δυνατούς (5) τρόπους:

Κι εκεί λοιπόν, παρατήρησα έκπληκτος ότι μετά την επιτυχή ολοκλήρωση και της 5ης εναλλακτικής διαδρομής, το παιχνίδι άρχισε να παίζει ένα sequence όπου το αυτοκινητάκι πήγαινε μόνο του, συναντώντας ταμπέλες με τα ονόματα των δημιουργών του παιχνιδιού:

Όχι μόνο αυτό αλλά, μετά την ολοκλήρωση αυτού του sequence με υποδέχτηκε η παρακάτω οθόνη:

Αυτό μου έδωσε το κίνητρο να ξεκινήσω να παίζω το παιχνίδι στο hard level, προκειμένου να δω τι θα γινόταν εκεί αν κατάφερνα να ολοκληρώσω και τις 5 διαδρομές (παρεμπιπτόντως, στο Easy level δεν γινόταν τίποτα). Μετά λοιπόν από μερικές ώρες σκληροπυρηνικού old-time gaming (και με τρελούς κάλους στους αντίχειρες!) κατάφερα να τερματίσω όλες τις διαδρομές στο hard level:

Η επιβράβευσή μου: το ίδιο sequence με το normal level αλλά διαφορετικό congratulations screen:

Ήταν μεγάλη ικανοποίηση για μένα το να διαπιστώσω ότι μετά την ολοκλήρωση κάθε level όλο και κάτι παραπάνω έδιναν ως "ανταμοιβή" στον παίκτη οι κατασκευαστές που παιχνιδιού. Τώρα μάλιστα που ανακάλυψα ότι έχει 2 ακόμα levels, τα "Super Hard" και "Pro" μου φαίνεται ότι βρήκα τι θα μου γεμίζει τις ώρες μου!

Το κείμενο αυτό δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο amigaplanet.gr πριν από 6 ολόκληρα χρόνια (εγώ μεταξύ μας το θυμάμαι σαν να ήταν χθες!). Η ρετρο γωνία δεν υπάρχει πια, όπως και η τηλεόραση, το Sega Megadrive, το DOS laptop και το Nintendo 64, καθώς "έφυγαν" υπέρ ΕΝ.Φ.Ι.Α. και λοιπών φόρων. Δεν πειράζει, τουλάχιστον πρόλαβα να παίξω - μάλλον "λιώσω" είναι το κατάλληλο ρήμα για την περίσταση - το Outrun!