Όπως και τώρα είναι της μόδας η Trap, για κάποιους (πολύ λιγότερους, είναι η αλήθεια) από εμάς, κάπου εκεί προς τα μέσα των 80s αποτελούσε πόλο έλξης η Hip Hop και το Break Dance. Εντάξει, δεν θα πω ότι ήμασταν ανένταχτοι (κάποιο όντως ήταν) στη μεγάλη διαμάχη μεταξύ "φλώρων" και "μεταλλάδων" - μαντέψτε με ποιους ήταν ο γράφων! -, αλλά κάτι το νεαρό της ηλικίας, κάτι οι επιρροές από films όπως το Beat Street, κάτι οι πειρατικές κασέτες με Africa Bambaataa, Grandmaster Flash, Egyptian Lover κ.ά, ε, μας είχε πιάσει το ρεύμα του Break (όπως το αποκαλούσαμε τότε, μεταξύ μας).
Τώρα που το σκέφτομαι πρέπει να ήμασταν πολύ ιδιαίτερο θέαμα ένα τσούρμο από έφηβους που προχωρούσαν με μάγκικο στυλ, φορώντας φόρμες, jockeys γυρισμένα προς τα πίσω και αθλητικά παπούτσια με fats κορδόνια, μιλώντας αγγλικά επιπέδου Τσ*πρα και κουβαλώντας το απαραίτητο... ghetto-blaster, που συνήθως, εν Ελλάδι ήταν μάρκας Lanico ή LaSonic (βασικά τα ίδια ήταν), καθώς συνδύαζε διπλοκάσσετο, φωτορυθμικό (ΟΚ, δύο κόκκινες λάμπες ήταν) και... χαώδη ένταση!
Κάποιοι από την παρέα ήξεραν να χορεύουν κιόλας, και μάλιστα καλά - οι υπόλοιποι βρισκόμασταν εκεί μάλλον για μπούγιο. Άλλωστε, τι σκατά, έφηβος είσαι, κάπου πρέπει να ανήκεις! Οι περισσότεροι ακόμα και σε πολύ μεγαλύτερες ηλικίες νιώθουν έτσι, άλλωστε...
Φυσικά, το video game που άπαντες τότε λατρεύαμε ήταν - ποιο άλλο; - το Break Dance της Epyx στον Commodore 64, που, για τα στάνταρ της εποχής ήταν υπέρ του δέοντος αξιόλογο με δεδομένο ότι είχε ως αντικείμενο το Break Dance (χμμμ, τώρα που το σκέφτομαι ούτε για τα στάνταρ της εποχής ήταν υπέρ του δέοντος αξιόλογο, αλλά ας είναι...).
Αν τότε έπεφτε στα χέρια μας demo όπως είναι το ολοκαίνουριο Breakdance των Delysid για τον Commodore 64, είμαι βέβαιος πως μεγάλο μέρος του ελεύθερου χρόνου μας θα το περνούσαμε μπροστά από τις οθόνες των 64άρηδων αντί να γυρνάμε στους δρόμους προξενώντας εντύπωση σε όσους μας συναντούσαν, αλλά so be it: ακόμα και τώρα, καλό είναι που βγήκε. Προσωπικά με εντυπωσίασαν κάποια εφέ, μου άρεσε το animation στα χορευτικά αλλά ομολογώ ότι δεν λάτρεψα κιόλας το soundtrack. Όπως και να 'χει συνολικά είναι ένα ωραίο demo που αξίζει να το παρακολουθήσει κανείς, κι ας μην ανήκε ποτέ του σε παρέα με "μπρίκια" back in the day.
Αφιερωμένο στους Batsoft και DJ Mix Max.
