Amtix!CPC Annual 2023

Στη βράση κολλάει το σίδερο, έτσι δε λένε; Αφού λοιπόν σας έγραψα για το Amstrad Addict τι καλύτερο από το να επανέλθω άμεσα με το... αντίπαλο δέος (δεν ισχύει αυτό στ' αλήθεια), το Amtix!CPC; Και μάλιστα με την ετήσια έκδοσή του για το 2023;

Εννοείται ότι το (μικροσκοπικό) αυτό βιβλιαράκι το έχω στα χέρια μου από την αρχή του τρέχοντος έτους, μαζί με τα αντίστοιχα για Amiga, Spectrum και Commodore 64, ήτοι τα Zzap!Amiga, Crash και Zzap!64. Έλεγα κάθε τόσο και λιγάκι να γράψω κατιτίς μα όλο το ανέβαλλα, με αποτέλεσμα να έχουμε φτάσει στα μέσα Οκτωβρίου και να μην έχω αναφερθεί ακόμα στην ετήσια έκδοση του Zzap!64 για το 2023, ενώ σε κανένα μήνα θα κυκλοφορήσει αυτή του 2024!

Πίσω στο Amtix!CPC, το περιοδικάκι (επειδή τυπώνεται σε Α5) συνεχίζει να κυκλοφορεί ακόμα, περίπου κάθε 3 μήνες. Και γράφω "περίπου" επειδή κάποιες φορές καθυστερεί κανένα μήνα, αλλά είμαστε στο 2023 και μιλάμε για περιοδικό για Amstrad, έτσι; Δεν είναι να πεις ότι θα πουλιέται και σαν ζεστό ψωμί. Τέλος πάντων, το Annual 2023 είναι στην ουσία ένα ποτ-πουρί, ένα Best of των τευχών του Amtix!CPC που κυκλοφόρησαν μέσα στο 2022. Δηλαδή η ύλη του δεν είναι νέα, αλλά στις σελίδες του βρίσκουμε ό,τι πιο ενδιαφέρον δημοσιεύτηκε στη διάρκεια της (προηγούμενης) χρονιάς. Φυσικά, για κάποιον που δεν έχει διαβάσει τα τριμηνιαία τεύχη μικρό το κακό, αφού όλη η ύλη θα του φαίνεται καινούρια.

Η ετήσια έκδοση του Amtix!CPC έχει 120 σελίδες μαζί με το χοντρό εξώφυλλο και δείχνει πολύ ποιοτική. Δυστυχώς, η επιλογή - για οικονομικούς λόγους - του A5 format το καθιστά δύσκολο στην ανάγνωση, ειδικά για ανθρώπους που έχουν μπει στην πέμπτη δεκαετία της ζωής τους και βιώνουν την κατακόρυφη πτώση στην όρασή τους. Κυκλοφορεί βέβαια και σε μέγεθος Α4, με την ίδια ακριβώς ύλη και την ίδια σελιδοποίηση, αλλά η έκδοση αυτή είναι ακριβότερη.

Όπως σας έγραψα και στην προηγούμενη ανάρτηση, το Amtix!CPC είναι περισσότερο game oriented από το Amstrad Addict, με αποτέλεσμα το μισό περίπου περιοδικό να ασχολείται με παιχνίδια. Ίσως και περισσότερο από το μισό, εδώ που τα λέμε. Δεν μπορώ να πω ότι κάτι τέτοιο είναι ενοχλητικό, αν και προσωπικά θα προτιμούσα μεγαλύτερη ποικιλία στην ύλη. Νομίζω όμως πως λόγω του μεγάλου αριθμού των σελίδων του (120 έναντι 60 το Amstrad Addict) τελικά καταφέρνει να μην αφήσει κανέναν παραπονεμένο. Τουλάχιστον όχι θεματολογικά.

Αν συλλάβατε μια μπηχτή να αιωρείται στην ατμόσφαιρα στο τέλος της προηγούμενης παραγράφου πιστέψτε με, δεν πέσατε έξω. Βλέπετε, όταν βγάζεις ένα περιοδικό που απαρτίζεται κυρίως από reviews παιχνιδιών, καλό είναι να δίνεις λίγη περισσότερη προσοχή σε αυτά. Και δη στις βαθμολογίες. Τα παράπονά μου είναι δύο λοιπόν, και πολύ συγκεκριμένα. Το πρώτο είναι ότι πάρα πολλά παιχνίδια έχουν ιδιαίτερα υψηλή βαθμολογία. Δώστε βάση: Puzzle Bobble 92%, Los Amores de Bruniloa 90%, Invasion of the Zombie Monsters 90%, Red Sunset 93%, Torreoscura 88%, Throne Legacy 87%, Tetris dot BAS 91%, Xyphoe's Nightmare 86%, Ninja Carnage 87%, R-Type 128K 92%, CPC Soccer 88%, The Mandarin 93%, Shovel Adventure 87%. Μιλάμε για την ανάσταση του Amstrad, τόσες παιχνιδάρες μαζεμένες δεν είχαν βγει ούτε όταν ο υπολογιστής ήταν στα ντουζένια του!

Για να σας προλάβω, αρκετά από αυτά τα παιχνίδια πρέπει αντικειμενικά να βρίσκονται κάπου εκεί, στο 80-90% με αυτόν τον τρόπο βαθμολογίας. Αλλά, συγχωρέστε με, τα Los Amores de Bruniloa, Torreoscura, Throne Legacy, Xyphoe's Nightmare, Ninja Carnage, The Madarin (κυρίως αυτό!) και Shovel Adventure πιστεύω ότι ούτε οι ίδιοι οι δημιουργοί τους δεν θα τα βαθμολογούσαν με πάνω από 80%, όχι να κυμαίνονται από 86%-93%, είπαμε! Αυτό είναι το ένα πρόβλημα λοιπόν, οι (πολύ) γενναιόδωρες βαθμολογίες. Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι ακόμα και αυτές, δεν μοιράζονται σωστά. Κι αυτό διότι μέσα στο Amtix!CPC Annual 2023 υπήρχε κι άλλο ένα παιχνίδι που πήρε 90% και δεν το ανέφερα πριν. Αυτό ήταν το Pinball Dreams του Batman Group. Το ίσως καλύτερο παιχνίδι που έχει βγει ποτέ για την πλατφόρμα πήρε χαμηλότερη ή ίση βαθμολογία με άλλα 7 σύγχρονά του παιχνίδια! Δηλαδή αν πιάναμε και μερικές ακόμα χρονιές δεν θα έμπαινε καν στην 50άδα; Έλεος, πρέπει κάποιος να τα κοιτάει αυτά.

Αν αφήσουμε στην άκρη τα παραπάνω, το Amtix!CPC Annual 2023 παραμένει μία συμπαθέστατη ετήσια έκδοση που θα ικανοποιήσει τους περισσότερους. Κι εμένα προσωπικά με ικανοποίησε αλλά δεν θα μπορούσα να μην εκφράσω τις αντιρρήσεις μου στα reviews και κυρίως στις βαθμολογίες των παιχνιδιών που θυμίζουν εποχές... Pixel, όταν και τσιμπούσαν καλές κριτικές όσοι διαφημίζονταν στο περιοδικό. Και, για να μη νομίζετε ότι υπερβάλλω, κάντε τον κόπο και τρέξτε το The Mandarin (του έβαλαν 93%) και το Pinball Dreams (90%) και πείτε μου κι εσείς αν κοροϊδευόμαστε ή όχι!

Όταν τσακώνονται οι ελέφαντες, την πληρώνει ο... Amstrad!

Καλά, είναι προφανές ότι ο τίτλος της ανάρτησης αποτελεί παράφραση του γνωστού αποφθέγματος "όταν τσακώνονται οι ελέφαντες, την πληρώνουν τα ποντίκια". Οπότε, πού κολλάει ο Amstrad; Και ποιοι είναι οι ελέφαντες; Μη βιάζεστε, θα σας πω...

Στα μέσα της δεκαετίας του '80, στη Μέκκα των home computers για την Ευρώπη που ήταν το Ηνωμένο Βασίλειο, κυκλοφορούσαν - συνήθως με επιτυχία - δεκάδες περιοδικά με αντικείμενο κάποιον συγκεκριμένο μικροϋπολογιστή (ή και γενικότερου ενδιαφέροντος). Η Newsfiled Publications με έδρα το Ludlow ήταν ένας εξόχως επιτυχημένος εκδοτικός οίκος εκείνη την εποχή, καθώς διέθετε στο οπλοστάσιό της τα game oriented Crash και Zzap!64 που πραγματεύονταν τις gaming κυκλοφορίες για τους ZX Spectrum και Commodore 64, αντίστοιχα. Οι υπεύθυνοι της εταιρίας, βλέποντας τον αντίκτυπο που είχε η κυκλοφορία του - πιο τίμιος πεθαίνεις - Amstrad CPC464 στην Αγγλική αγορά, αποφάσισαν να εφοδιάσουν και τους Amstrad users με ένα έντυπο αντίστοιχο των Crash και Zzap!64. Και έτσι, τον Οκτώβριο του 1985, εγένετο Amtix! Ήταν ένα περιοδικό - όπως και τα προαναφερθέντα - με gaming προσανατολισμούς, αποκλειστικά για Amstrad, με την ίδια επιτυχημένη, χαβαλετζίδικη και ανάλαφρη προσέγγιση των Crash και Zzap!64. Όμως, οι - ήδη πολυπληθείς - κάτοχοι Amstrad CPC απ' ότι φάνηκε δεν είχαν ακριβώς τα ίδια γούστα με τους Εγγλέζους (τουλάχιστον) Spectrumάδες και Commodoreάδες και έτσι, μετά από 19 τεύχη και περίπου ενάμισι χρόνο κυκλοφορίας, η Newsfiled Publications αποφάσισε ότι το εγχείρημα Amtix! δεν ήταν τόσο κερδοφόρο όσο θα χρειαζόταν ώστε να δικαιολογηθεί η συνέχιση της κυκλοφορίας του, και κάπως έτσι έπεσαν και οι τίτλοι τέλους, τον Απρίλιο του 1987...

Όπως όμως φαίνεται, στον τομέα των εντύπων τουλάχιστον, ο θάνατος... δεν κρατάει για πάντα: βλέπετε, η Fusion Retro Books, η οποία μας χάρισε τα τελευταία χρόνια τις αναβιώσεις των Crash και Zzap!64, αποφάσισε να επιχειρήσει την αναβίωση του Amtix!, εκδίδοντας το τριμηνιαίο Amtix! CPC. Εννοείται πως ο γράφων, ως λάτρης των αντίστοιχων εντύπων γενικώς και δη των Αγγλικών, αποφάσισε να αποκτήσει το παρθενικό τεύχος του νέου περιοδικού, όπως έκανε άλλωστε στο πρόσφατο παρελθόν και στις περιπτώσεις των Crash και Zzap!64. Και έτσι, φτάνουμε σιγά-σιγά στο θέμα της σημερινής ανάρτησης, όπου ελέφαντες είναι...

...το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ευρωπαϊκή Ένωση! Ναι, η Αγγλία και η πάλαι ποτέ Ε.Ο.Κ., που αποφάσισαν, λόγω Brexit, να χωρίσουν τα τσανάκια τους μετά από χρόνια κοινής πορείας. Δεν είμαι από τους επονομαζόμενους "Ευρωπαϊστές" που στο όραμα της ενωμένης Ευρώπης θα δεχθώ οτιδήποτε, όσο ακραίο και τραβηγμένο κι αν φαίνεται. Δέχομαι ότι, όπως συμβαίνει και μεταξύ ανθρώπων, οι σχέσεις μεταξύ εθνών δεν μπορούν να είναι πάντοτε οι ίδιες: αν - έστω και οριακά - ο Αγγλικός λαός αποφάσισε να θέσει το Ηνωμένο Βασίλειο εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, so be it. Το δέχομαι και δεν πρόκειται να τους ειρωνευτώ όπως οι Ευρωπαϊστές φίλοι μας, στο μυαλό των οποίων το μέλλον της Αγγλίας προμηνύεται δυσοίωνο (σε πλήρη αντίθεση με το δικό μας ας πούμε, που θα είναι λαμπρό καθώς παραμένουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση...).

Έτσι λοιπόν, αφού η Αγγλία δεν ανήκει πλέον στην ενωμένη Ευρώπη, όπως όλοι γνωρίζετε, ό,τι μας έρχεται από το "νησί" περνάει πλέον από τελωνείο. Με τους ανάλογους δασμούς. Ιδού το αποτέλεσμα, στην περίπτωση του Amtix! CPC:

Μάλιστα. Ένα 60σέλιδο περιοδικάκι μεγέθους Α5 που πωλείται προς 3,99 λίρες (4,67€), παίρνει "καπέλο" από το Ελληνικό κράτος (την Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή), 4,34€. Γιατί; Γιατί έτσι. Επειδή η Αγγλία έφυγε από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Επειδή... οι ελέφαντες τσακώθηκαν. Και όταν τσακώνονται οι ελέφαντες, την πληρώνει ο Amstrad - γιατί όχι; (μην σας ξεγελάνε τα 7,68€ που αναγράφονται ως αξία στην φωτογραφία, καθώς σε αυτά περιλαμβάνονται και τα 3,01€ που είναι η αξία των μεταφορικών)

Δεν γνωρίζω εάν είναι fixed η αξία των δασμών ή πάει ανάλογα με το δηλωμένο κόστος, αλλά, να σας πω την αλήθεια, δεκάρα δεν δίνω. Και αυτό διότι, πολύ απλά, ούτε εμένα ούτε και εσάς μας ρώτησε κάποιος ποιο θα ήταν το λογικό "καπέλο", η προσαύξηση πάνω στην τιμή του προϊόντος που αγοράσαμε επειδή αυτό τόλμησε να προέρχεται από την Αγγλία η οποία με τη σειρά της τόλμησε να θέσει εαυτόν εκτός Ε.Ε. Αυτό που μπορώ να εντοπίσω και να χαρακτηρίσω ως εντελώς παράλογο (πείτε το "κλοπή", πιο εύστοχο θα είναι ίσως) είναι το να πληρώνουμε σχεδόν 100% προσαύξηση στην αξία ενός προϊόντος επειδή αυτό προέρχεται από τους... αγροίκους (!) που αποφάσισαν να την... κάνουν και να κλείσουν πίσω τους την πόρτα στα μούτρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ας αφήσουμε όμως τους... ελέφαντες, και ας πάμε και λιγάκι στον Amstradάκο, ας πάμε στο Amtix! CPC. Τι λέει το παρθενικό του τεύχος; Τι εντυπώσεις αφήνει;

Καταρχάς, προσωπικά το Α5 μέγεθος δεν το προτιμάω. Κάνει το περιοδικό - κατά την ταπεινή μου άποψη - να δείχνει φτηνιάρικο, αφού καταλαμβάνει στο τραπέζι μας την ίδια επιφάνεια με έναν... κατάλογο ψητοπωλείου! Και είναι κρίμα πραγματικά, γιατί η δουλειά που έχει γίνει στο περιοδικό είναι αντιστρόφως ανάλογη της πρώτης εντύπωσης.

Βλέπετε υπάρχει αρκετά μεγάλη ποικιλία θεμάτων που θεωρώ πως θα ικανοποιήσει και με το παραπάνω οποιονδήποτε Amstrad fan, και η ποιότητα και το ύφος της σελιδοποίησης είναι σε εξαιρετικό επίπεδο, φέρνοντας αέρα επαγγελματισμού με μια νότα από 80s, a la Crash & Zzap!64. Η ποιότητα της εκτύπωσης είναι πολύ καλή, με ολοζώντανα χρώματα και καθαρά γράμματα που δεν θα επιβαρύνουν περαιτέρω τους πάσχοντες από πρεσβυωπία (τα νιάτα που διαβάζουν αυτά τα έντυπα, βλέπετε...). Για το επίπεδο της γραφής μπορώ να πω - από το 1/4 του τεύχους που έχω διαβάσει μέχρι στιγμής - ότι είναι καλό, "επαγγελματικό" ας το πούμε, χωρίς όμως κάτι το ιδιαίτερο και το ξεχωριστό, και με σαφώς λιγότερες δόσεις χιούμορ από τα αντίστοιχα Crash και Zzap!64 της "νέας" εποχής.

Συνολικά το Amtix! CPC, είτε το δει κανείς ως αναβίωση του Amtix! είτε απλά ως ένα περιοδικό για Amstrad, θεωρώ ότι είναι τουλάχιστον αξιοπρεπές και θα ικανοποιήσει σχεδόν οποιονδήποτε φίλο του μηχανήματος. Μόνο μεγάλο μείον το μικρό του μέγεθος και, φυσικά, το συνολικό του κόστος, αφού μόλις πάρουν το "κατιτίς" τους το Ελληνικό κράτος (να 'μαστε καλά να το πληρώνουμε) και η Ευρωπαϊκή Ένωση (τα ίδια και γι' αυτήν, αλλά επί δέκα), η τσέπη του αγοραστή του εντύπου ελαφραίνει κατά 12,02€ (από τα οποία το ίδιο το Amtix! CPC κοστίζει περίπου το 1/3). Όμορφος κόσμος, αγγελικά πλασμένος...

Α, και για να μη νομίζει κανείς ότι ανήκω σε αυτούς τους περίεργους που θεωρούν ότι δεν θα έπρεπε να πληρώνουμε καθόλου φόρους και άλλα τέτοια φαιδρά, να διευκρινίσω ότι απλά θεωρώ υπεραρκετά τα όσα μας παρακρατά το κράτος (και οι δανειστές μας) από καύσιμα, ποτά, τσιγάρα, ΦΠΑ, ΕΝΦΙΑ και λοιπούς φόρους: αν δεν τους φτάνουν αυτά ας αλλάξουν δουλειά καλύτερα, ας μην μας επιβαρύνουν και με τελωνιακά τέλη! Μεταξύ μας, τα τελευταία τα θεωρούσα ανέκαθεν υπερβολικά - όχι μόνο ως ποσά, αλλά το να υφίστανται γενικότερα. Πόσο μάλλον από την Αγγλία, που είχαμε συνηθίσει να μην πληρώνουμε, κιόλας...