Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Pacman. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Pacman. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 13 Ιουλίου 2016

Νεό Pacman clone για τον Commodore Plus/4

Οι κάτοχοι του Commodore Plus/4 (και του - υπέροχου - αναβαθμισμένου σε 64Κ Commodore 16, βεβαίως, βεβαίως) έχουν την τιμητική τους σήμερα: το crew Assassins διέθεσε στο κοινό τη νέα του παραγωγή που αυτή τη φορά είναι παιχνίδι, και μάλιστα κλώνος του Pacman.

Το παιχνίδι ονομάζεται Pac-pac (εντάξει, το Oscar πρωτοτυπίας μάλλον δεν θα πάει στους Assassins φέτος) και δεν είναι αυτό που θα χαρακτηρίζαμε ως ακριβή κλώνο, αλλά πηγαίνει μάλλον προς το "ελεύθερη διασκευή". Τι σημαίνει αυτό; Για αρχή, οι πίστες δεν είναι οι ίδιες με του Pacman. Κατά δεύτερο λόγο, ξεχάστε τα 4 χάπια σε κάθε πίστα η χρήση των οποίων σας επιτρέπει να φάτε τα φαντασματάκια: στο Pac-pac έχουμε πλήθος από power-ups, αλλά δεν θα πρέπει να θεωρήσετε τίποτα ως δεδομένο! Κοινώς, θα πρέπει να εκμεταλλευτείτε ό,τι σας "βγάλει" η κάθε πίστα και να ακολουθήσετε την πατροπαράδοτη μέθοδο των ελιγμών για την αποφυγή των φαντασμάτων (εμένα πάντως δεν μου πετύχαινε ποτέ).


Σε ό,τι αφορά γραφικά και ήχο το Pac-pac τα πάει εξαιρετικά καλά, με τα γραφικά του να είναι λεπτομερή και καλοσχεδιασμένα και τα ηχητικά εφέ λειτουργικά. Εκτός των εφέ όμως υπάρχει και ένα συμπαθέστατο μουσικό tune που ακούγεται καθ' όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού, το οποίο σίγουρα αποτελεί μια ευχάριστη προσθήκη.


Μπορείτε να κατεβάσετε το Pac-pac από εδώ. (Πηγή: Commodore Plus/4 World).


Τετάρτη 11 Μαΐου 2016

Once upon a time...

Κάποτε που οι υποχρεώσεις ήταν λιγότερες (βλέπε: καθόλου!), ο ελεύθερος χρόνος και τα χρήματα περισσότερα και η διάθεση για gaming ακμαία, είχε πρωτοκυκλοφορήσει το M.A.M.E., σε DOS φυσικά εκδόσεις, που μας έδινε για πρώτη φορά τη δυνατότητα να ξαναπαίξουμε τα coin ops που είχαμε "λιώσει" στα ουφάδικα, μερικά ακόμη χρόνια νωρίτερα.

Εκείνα τα χρόνια λοιπόν είχα την τύχη να έχω στην κατοχή μου ένα αρκετά αξιοπρεπές PC καθώς και το τελευταίο πνευματικό τέκνο του Ανερούσση, ένα joystick Pacman με 15πινο βύσμα. Ε, αυτό ήταν: έπιασα στα χέρια μου το joystick, φόρτωσα τα αγαπημένα μου παιχνίδια και τους έδωσα και κατάλαβαν! Αποτέλεσμα αυτού ήταν για ένα φεγγάρι να κατέχω τα παγκόσμια ρεκόρ (!) στα Green Beret και Kick Rider, καθώς πρέπει να ήμουν από τους πρώτους που ασχολήθηκα με το να ενημερώσω το Twin Galaxies. Πρέπει να έχουν περάσει γύρω στα 19-20 χρόνια από τότε, αλλά, σε ένα τυχαίο ψάξιμο στο Twin Galaxies κοιτάξτε τι βρήκα:


Ναι, έχω ακόμα το 3ο σκορ στον κόσμο στο Kick Rider και το 11ο (πια) στο Green Beret! Ορίστε, και μετά σου λένε ότι ο ελληνικός αθλητισμός έχει σταματήσει πια να φέρνει επιτυχίες!

Αναρωτιέμαι πάντως με τα τωρινά gaming χαρακτηριστικά που διαθέτω (πρεσβυωπία, καταρράκτης, αρθρίτιδα, Parkinson's - όπως και όλοι οι συνομήλικοι, άλλωστε!) πόσο κοντά θα μπορούσα να φτάσω σε αυτά τα σκορ μετά από πολύωρη εξάσκηση. Μία πρώτη δοκιμή που έκανα πάντως με το Green Beret θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως επιεικώς... απογοητευτική!