Τρίτη 16 Αυγούστου 2022

Lifecycle: ο κύκλος της ανθρώπινης ζωής σε ένα demo

Το group Offence αποτελεί γνωστή και μη εξαιρετέα πηγή δημιουργίας κορυφαίων demos για την διαχρονικά πιο αγαπημένη πλατφόρμα της demoscene, τον Commodore 64, εδώ και πολλά χρόνια. Έτσι και φέτος, στα πλαίσια του demoparty Gubbdata 2022 τα μέλη του group παρουσίασαν τη νεότερη παραγωγή τους, το Lifecycle.

Το Lyfecycle είναι από τα demos αυτά που ξεχωρίζουν περισσότερο με την ποιότητα και τη θεματολογία τους, παρά με τα record breaking εφέ τους. Οι Offence θέλησαν να παρουσιάσουν τον κύκλο της ανθρώπινης ζωής από τη σύλληψη μέχρι το (αναπόφευκτο) τέλος και το έπραξαν άρτια με τη νέα τους δουλειά που συνδυάζει λιτά μα εξαιρετικά γραφικά υψηλής ανάλυσης, τέλειο animation, και ένα soundtrack το οποίο... χμ, κατά την ταπεινή άποψη του γράφοντος θα μπορούσε να ήταν πολύ-πολύ καλύτερο.

Αυτό δε μειώνει ιδιαίτερα την αξία του Lifecycle που είναι αναμφίβολα ένα από τα demos που ξεχωρίζουν, όχι μονάχα λόγω θεματολογίας αλλά και χάρη στη μελαγχολική (προς... καταθλιπτική) προσέγγιση αυτής. Όπως και να 'χει τώρα που είναι καλοκαιράκι αν βρίσκεστε στην εξοχή ή σε κάποια όμορφη παραθαλάσσια τοποθεσία τσεκάρετέ το, αφού το περιβάλλον θα βοηθήσει να μη σας πάρει από κάτω. Αν τώρα βρίσκεστε στο καυτό τσιμεντένιο ανοσιούργημα που ονομάζεται "Αθήνα" σκεφτείτε το μια-δυο φορές παραπάνω γιατί το Lifecycle είναι ικανό να σας οδηγήσει σε μαύρες σκέψεις...

Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ για να το απολαύσετε σε έναν πραγματικό Commodore 64 ή σε εξομοιωτή ενώ, ως συνήθως, ακολουθεί και το βίντεο που, let's face it, είναι η εύκολη λύση. Άντε, και καλή δύναμη!

Σάββατο 13 Αυγούστου 2022

Area 5150 για IBM PC: only demoscene makes it possible

Ήταν κάπου εκεί, στα τελευταία χρόνια κυριαρχίας της Amiga, τότε που η πλατφόρμα είχε αρχίσει ήδη να παίρνει την κατιούσα καθώς η μαμά Commodore αποδείχτηκε ανίκανη να κρατήσει στη ζωή την κότα που έκανε τα χρυσά αυγά. Εκεί λοιπόν, στο 1992, που όσοι έχουν ζεστό χρήμα να σπρώξουν το ακουμπάνε σε 80286 PC compatibles με VGA κάρτες γραφικών, σκάνε κάποια demos σαν το World of Commodore να μας θυμίσουν πως ό,τι κι αν έχουν να αραδιάσουν τα PCs σε τεχνικά χαρακτηριστικά μια απλή Amiga με τεχνολογία του 1985 και (πλέον) σαφώς μικρότερο κόστος μπορεί να τους βάλει τα γυαλιά σε ό,τι έχει να κάνει με demos και παιχνίδια. Τα θυμάστε όλα αυτά, τα ζήσατε, δεν τα βγάζω από το μυαλό μου. Μήπως όμως κάναμε λάθος;

To group CRTC πραγματικά έχει βαλθεί να αποδείξει ότι βλακείες λέγαμε και (κυρίως) πιστεύαμε. Ποιοι 80286 και ποιες VGA; Θα μπορούσε άραγε κάποιος έχων σώας τα φρένας να ισχυριστεί ότι ένα απλό IBM PC με CGA κάρτα γραφικών - ναι, αυτό που έτρεχε μονάχα το Lotus 1-2-3 και άλλες αντίστοιχα διασκεδαστικές εφαρμογές - θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τη "Μεγάλη Κυρία" στο γήπεδό της και στο παιχνίδι της; Προφανώς και όχι. Αν δηλαδή δεν ήθελε να τον αποκαλούν τρελό και να του κρεμάσουν κουδούνια. Όμως...

Όμως το σωτήριο έτος 2018 εμφανίστηκε ένα demo για τα PCs - τα "κανονικά", της IBM με original CGA κάρτα γραφικών - που μας έβαλε στη διεργασία του προβληματισμού: "ρε, μπας και...". Ήταν τόσο εντυπωσιακό για τα δεδομένα του IBM 5150 το 8088 mph (αυτό ήταν το όνομά του) που μπορεί να μη γκρέμισε τις κοσμοθεωρίες μας, αλλά σίγουρα μας έκανε να αναρωτιόμαστε. Ε, αμ δε, δε θα μας άφηναν να ησυχάσουμε!

4 χρόνια αργότερα, οι CRTC - εκ των δημιουργών του 8088 mph - επανέρχονται με... χατ τρικ από τα αποδυτήρια αυτή τη φορά για να βουλώσουν στόματα. Ή για να κρεμάσουν σαγόνια. Ή και τα δύο. Γιατί η νέα τους δημιουργία, το Area 5150 είναι απλά... εντυπωσιακό, ανεπανάληπτο, χιτσκοκικό, συγκλονιστικό, ακατάλληλο για καρδιακούς και βάλτε κι εσείς όποιον άλλο χαρακτηρισμό γουστάρετε. Ναι, το demo αυτό είναι τόσο εντυπωσιακό που το οπτικό αποτέλεσμα που παράγει είναι χαλαρά εφάμιλλο μιας Amiga κι ας τρέχει σε χειρότερο και πιο αργά χρονισμένο επεξεργαστή και σε χειρότερη κάρτα γραφικών! Μιλάμε για απίστευτο επίτευγμα, για μια παραγωγή που αν υπάρχει στοιχειώδης δικαιοσύνη στον κόσμο θα συζητιέται για χρόνια.

 

Δεν θα γράψω περισσότερα, κυρίως διότι δεν διαθέτω τέτοιο πλούσιο λεξιλόγιο που να μπορεί να ανταποκριθεί στα συναισθήματα που προκαλεί το Area 5150 σε όσους μπορούν να συνειδητοποιήσουν τι κάνει και σε τι hardware τρέχει. Αντί γι' αυτό, σας παραθέτω πέρα από το ίδιο το demo (το video που προηγήθηκε) και ένα μικρό ντοκουμέντο από τις αντιδράσεις που προκάλεσε η πρώτη δημόσια προβολή του στα πλαίσια του demoparty Evoke 2022 πριν από περίπου μία εβδομάδα. Υποκλιθείτε στο μεγαλείο των CRTC και του μοναδικού Area 5150:

Πέμπτη 4 Αυγούστου 2022

The Spectrum Show επεισόδιο 119

Έχουμε μπει στον Αύγουστο πλέον και ο καθένας μας περιμένει τη στιγμή που θα πέσει στα δροσερά νερά του Αιγαίου (ή του Ιονίου, δεν έχει στ' αλήθεια σημασία) προκειμένου να αναζωογονηθεί από τα 40άρια που χτυπάει ο υδράργυρος. Δεν είναι ο ιδανικός καιρός για retro computing, κάτι στην (καυτή) ατμόσφαιρα σε τραβάει να βγεις έξω και να πας για έναν καφέ ή μια παγωμένη μπύρα στην πλησιέστερη σκιά ή, αν είσαι στο κατάλληλο μέρος, για το μπανάκι που έγραφα παραπάνω.

Είναι γνωστό όμως ότι αυτά δεν συγκινούν τους πραγματικούς ρετροκομπιουτεράδες: την ώρα που οι υπόλοιποι χαλαρώνουν, αυτοί προσπαθούν με έναν εξομοιωτή microdrive να χαρίσουν στοιχειώδη αξιοπιστία στο παροιμιωδώς αναξιόπιστο περιφερειακό της Sinclair, έστω και 38 χρόνια αργότερα. Ή να χρησιμοποιήσουν κάποιον εξομοιωτή κασέτας για να ακούσουν τους (παραδόξως αγαπημένους) ήχους φορτώματος του Spectrum. Όχι, αν ασχολείσαι με αυτό το hobby δεν σε συγκινούν θάλασσες, καλοκαίρια, ακρογιαλιές και άλλα τέτοια ρηχά πράγματα. Το κορμί σου δεν το έχει δει ποτέ ο ήλιος και τα μάτια σου δε μπορούν καλά-καλά να νετάρουν σε κάτι αν αυτό δεν είναι CRT οθόνη. Δεν σε νοιάζουν όλα αυτά γιατί εσύ ακόμα προσπαθείς να ξεπεράσεις την προδοσία της μετάβασης από τα 8 στα 16bits. Ήταν μεγάλο το χτύπημα και 35 χρόνια δεν φαίνεται να απάλυναν τον πόνο.

Την ίδια ώρα, στην άλλη πλευρά της Ευρώπης, ο συμπαθέστατος κύριος Paul Jenkinson προσπαθεί (φαινομενικά) να γεφυρώσει το χάσμα, καθώς, στο νέο επεισόδιο του The Spectrum Show δοκιμάζει τις εκδόσεις κλασικών παιχνιδιών του ZX Spectrum στην Amiga. Στην TheA500 mini, για την ακρίβεια. Και, guess what? Καταλήγει (φυσικά) στο συμπέρασμα ότι οι εκδόσεις του "γομολάστιχα" είναι καλύτερες! Και όχι μονάχα αυτό, αλλά έχει και δίκιο! Τα 8bits φτάνουν και περισσεύουν, τ' ακούτε;

Αυτά και πολλά ακόμη μπορείτε να δείτε στο νέο, Αυγουστιάτικο επεισόδιο του The Spectrum Show. Βρείτε μια σκιά που να φυσάει δροσερό αεράκι, πάρτε έναν παγωμένο καφέ και απολαύστε άφοβα.

Δευτέρα 25 Ιουλίου 2022

ReWind για τα 8μπιτα Atari

Μάλιστα. Καιρό είχαμε να τα πούμε αλλά να 'μαστε και πάλι. Όταν υπάρχει αφορμή δεν λέω όχι, και αυτή τη φορά το έναυσμα για την ανάρτηση που διαβάζετε μου το έδωσε ένα ολόφρεσκο - ημερών, μιλάμε! - demo, για μια όχι και τόσο συνηθισμένη στην demoscene πλατφόρμα, τα 8μπιτα μηχανήματα της Atari. Με τα παραπάνω δεν εννοώ ότι δεν υπάρχουν εκεί έξω δεκάδες (εκατοντάδες;) demos για τους υπολογιστές αυτούς, απλά ότι δεν είναι και τόσο δημοφιλείς όπως π.χ. ο Commodore 64.

To ReWind παρουσιάστηκε στις 10 Ιουλίου στην Πολωνία, στα πλαίσια του demoparty Lost Party 2022, όπου και κατέλαβε την πρώτη θέση. Διόλου παράξενο, όχι τόσο λόγω έλλειψης ανταγωνισμού όσο λόγω της αυτής καθαυτής δικής του ποιότητας. Πέρα από το γεγονός πως οι άνθρωποι των Zelax και New Generation "έριξαν" στο ReWind ό,τι κλασικό εφέ υπάρχει και δεν υπάρχει, πέρα από το ότι προγραμματιστικά έδωσαν τα ρέστα τους, πέρα από το ότι διέπρεψαν παραπάνω από μία φορές στον αισθητικό τομέα, κατάφεραν και βρήκαν και κάποιες φρέσκες ιδέες τις οποίες και υλοποίησαν με ιδανικό τρόπο.

Το αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι μία υπέρ του δέοντος χορταστική παραγωγή που έχει διάρκεια πάνω από 12 λεπτά - και μάλιστα χωρίς να επαναλαμβάνεται ή να κουράζει. Αυτό που εντυπωσιάζει αν κάτσει κάποιος να το σκεφτεί είναι το ότι τα 8μπιτα Atari είναι μία υπολογιστικά πλατφόρμα που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην αγορά πριν το τέλος της δεκαετίας του '70, τότε που τα 4ΚΒ μνήμης RAM ήταν αποδεκτό νούμερο και η έγχρωμη απεικόνιση κάθε άλλο παρά δεδομένη. Το ReWind όμως είναι ακριβώς το αντίθετο, αφού εκμεταλλεύεται πλήρως την - τεράστια, για 8bit micros - χρωματική παλέτα των "μικρών" υπολογιστών της Atari, προσφέροντας πανέμορφα γραφικά με μεγάλο χρωματικό εύρος.

Το ReWind μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ αν διαθέτετε τον κατάλληλο εξοπλισμό για να το τρέξετε (ή απλά έναν εξομοιωτή). Αν σας έχει πάρει από κάτω με αυτή την ανυπόφορη ζέστη προσωπικά σας νιώθω: καθίστε και δείτε το demo στο βίντεο που ακολουθεί απλά...

Δευτέρα 18 Ιουλίου 2022

Review: Frogger Arcade για Commodore 64

Frogger Arcade (Commodore 64) - Digital Monastery

Νομίζω ότι όλοι πρέπει να θυμάστε το Frogger, το arcade αυτό παιχνίδι με το πολύ ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ότι είχε για πρωταγωνιστή έναν… βάτραχο (όχι, δεν αναφέρομαι στο Superfrog, ξεκολλάτε Αμιγκάδες!) ο οποίος προσπαθούσε ο άμοιρος να διασχίσει μια λεωφόρο γεμάτη οχήματα και ένα ποτάμι γεμάτο κινδύνους προκειμένου να φτάσει στη φωλιά του. Το Frogger ήταν ένα από τα πλέον κλασικά coin ops των αρχών της δεκαετίας του '80 και αποτέλεσε, όπως και το Donkey Kong για το οποίο σας έγραψα παραπάνω, ένα από τα αγαπημένα θέματα για μεταφορά στους 8bit υπολογιστές. Στον Commodore 64, η πλέον γνωστή έκδοση είναι η officially licensed του 1983 από την Sierra Online και τους Parker Brothers.
 

Αν και υπήρξαν (κυριολεκτικά) δεκάδες ports του Frogger στον Commodore 64, κανένα δεν έδειχνε ακριβώς όπως το coin op. Ο λόγος πολύ απλός: το orientation της οθόνης. Έχουμε να κάνουμε με ένα ιδιαιτέρως κάθετα "μακρόστενο" παιχνίδι το οποίο ναι μεν στις μεταφορές μπορεί να διατηρούσε το playability του arcade, αλλά οπτικά ξένιζε στην landscape oriented οθόνη του 64άρη. 
 

Εδώ λοιπόν έρχονται τα μέλη του Digital Monastery, που αποτελεί το τμήμα ανάπτυξης παιχνιδιών του ιταλικού group Hokuto Force. Τι έκαναν λοιπόν οι άνθρωποι του "Ψηφιακού Μοναστηριού" προκειμένου να χωρέσουν το Frogger με τις σωστές του αναλογίες στην οθόνη του Commodore 64; Ε, άφησαν ένα κομμάτι (στη δεξιά πλευρά) κενό, "πάτησαν" και λίγο στο border και ιδού το αποτέλεσμα: το Frogger Arcade που δείχνει ίδιο και απαράλλαχτο με το… arcade Frogger!
 

Φυσικά, για να καταστεί "ίδιο και απαράλαχτο" έπρεπε να μεταφερθούν και 2-3 ακόμα πραγματάκια με τον ενδεδειγμένο τρόπο, ήτοι τα γραφικά, ο ήχος, η κίνηση και, κυρίως, το gameplay. Πολύ απλά και πολύ λακωνικά θα γράψω ότι αυτό συνέβη.

Μερικές φορές είναι που το ίδιο το μέσο σε περιορίζει από το να δείξεις αυτό που θέλεις. Έτσι λοιπόν, ακόμα κι αν μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις, ένα video είναι εκατοντάδες ή και χιλιάδες εικόνες, άρα και εκατοντάδες ή χιλιάδες λέξεις, αν κάνουμε τον πολλαπλασιασμό. Εντάξει, δεν πάει έτσι ακριβώς, αλλά αυτό που θέλω να εξηγήσω είναι ότι υπάρχει στο Youtube ένα video που δείχνει τα Frogger Arcade και arcade Frogger δίπλα-δίπλα, από την αρχική οθόνη μέχρι και το "Game Over". Αναζητείστε το, βρείτε το και δείτε το και θα καταλάβετε πόσο καλή δουλειά έχει γίνει και σε πόσο πιστή μεταφορά αναφερόμαστε…
 

Εν κατακλείδι, το Frogger Arcade είναι μία μοναδική δημιουργία, ένα παιχνίδι που δείχνει τι μπορεί να γίνει όταν οι προγραμματιστές έχουν κέφια και ένας ακόμα τίτλος που επιβεβαιώνει ότι ο Commodore 64 - και παρά τη μεγάλη μου συμπάθεια και εκτίμηση στους ZX Spectrum και Amstrad CPC - ήταν μάλλον η απόλυτη 8bit gaming πλατφόρμα. Παίξτε το!

Βαθμολογία: 9/10

Το παραπάνω review δημοσιεύθηκε στο 16ο τεύχος του περιοδικού Retro Planet, που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2017.

Σάββατο 2 Ιουλίου 2022

The Spectrum Show επεισόδιο 118

Αχ, πραγματικά θαυμάζω την προσήλωση του Paul Jenkinson σε αυτό που επέλεξε να αναλάβει και να πραγματοποιεί σε μηνιαία βάση. Ναι, το μαντέψατε, ένα νέο επεισόδιο του The Spectrum Show. Ο άνθρωπος δεν "μάσησε" από τα χρόνια που πέρασαν, δεν πτοήθηκε από καραντίνες και τα ρέστα, και δεν άδραξε την ευκαιρία να πει στα 100 επεισόδια "ΟΚ, that was it" - που και πάλι "μπράβο!" θα του λέγαμε και θα μνημονεύαμε για χρόνια τη δουλειά του.

Αμ δε, εκεί που οι υπόλοιποι ανυπομονούν να συναντήσουν την πρώτη δυσκολία για να βρουν αφορμή για μια μεγαλοπρεπή έξοδο συνοδευόμενη από κάτι του στυλ "να, βλέπετε, εγώ προσπάθησα και είχα όλη την καλή διάθεση, αλλά έτυχε αυτό και..." ο Paul βάζει το κεφάλι κάτω και συνεχίζει ως μεσήλικο και πεισματάρικο αρκουδάκι της Duracell εμποτισμένο με τη νοοτροπία του Rocky Balboa.

Την έχω στο μυαλό μου την εικόνα: εκεί, στα μέσα του Αυγούστου που θα πλατσουρίζω στην πισίνα του 5άστερου ξενοδοχείου πλαισιωμένος από καυτά μοντέλα θα προσπαθώ να αποφύγω τις τσούχτρες και θα τρέχω να βρω λίγη σκιά για να μειώσω κάπως τις πιθανότητες για μελανώματα στο σταφιδιασμένο μου δέρμα, θα μου σκάσει ειδοποίηση στο κινητό να με ενημερώσει ότι ξέρεις, guess what?, κυκλοφόρησε καινούριο επεισόδιο του The Spectrum Show! Γιατί, όταν οι υπόλοιποι προσπαθούμε να αλλάξουμε παραστάσεις ή να γεμίσουμε καμιά μπαταρία και να οπλιστούμε με θάρρος για τους επερχόμενους μήνες, ο Paul, ως τροφοδοτούμενος από έναν μίνι πυρηνικό αντιδραστήρα με το σήμα της Sinclair να δεσπόζει (το τελευταίο δημιούργημα του "θείου" που άφησε ως παρακαταθήκη στην ανθρωπότητα, ο ZX MicroReactor) θα συνεχίζει εκεί όπου οι άλλοι σταματούν. Και δεν είναι να πεις ότι πρόκειται για κανέναν 8bit guy που βγάζει τα προς το (ευ) ζην από το YouTube, έτσι; Ο Paul, παρά τη στήριξη κάποιων Spectrum fans ό,τι κάνει το κάνει βασικά για τη φανέλα, ταγμένος σε ιδεώδη και ιδανικά άλλων εποχών.

Τι να πω; Μπράβο του, φυσικά, μπράβο και στον Geoff που βάζει κι αυτός το κατιτίς του και... long live the Spectrum!

Πέμπτη 2 Ιουνίου 2022

The Spectrum Show επεισόδιο 117

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εμένα αυτή η "φασούλα" με τον καιρό πραγματικά με έχει φέρει στα όριά μου τις τελευταίες μέρες. Ναι, από τη μία κατανοώ το να επιζητά κάποιος την ανεμελιά του καλοκαιριού, τις βραδυνές βολτίτσες, τα θερινά σινεμά, τα μπάνια, αλλά το να είσαι εμπλοκή από το Μάιο μέχρι το Σεπτέμβριο στους 30+ βαθμούς, να ιδροκοπάς ασταμάτητα σα ζώο, να σου έχει κάψει η ζέστη τον εγκέφαλο σε τέτοιο βαθμό που να μη μπορείς να λειτουργήσεις φυσιολογικά τις περισσότερες ώρες της μέρας και να μην τολμάς να πας κάπου πεζός πριν το σούρουπο φοβούμενος τον ήλιο και τα μελανώματα, ε, συγγνώμη κιόλας, αυτό δεν είναι κάτι για το οποίο ανυπομονείς! Ή, πιο σωστά, ναι, ανυπομονείς: για να τελειώσει, όμως!

"Καλοκαιράκι για πάντα", σου λέει ο άλλος. Ναι ρε φίλε, κι εγώ αν ήμουν αραχτός κάτω από τη σκιά ενός δέντρου σε μια παραλία σε κάποιο Αιγαιοπελαγίτικο νησί με το δροσερό αεράκι να φυσάει απαλά και απολαμβάνοντας παγωμένη μπυρίτσα μαζί με μεζέ και μισό πακέτο Marlboro χωρίς να έχω την ανάγκη να δουλέψω, "καλοκαιράκι για πάντα" θα σου έλεγα. Αλλά πόσοι είναι που τα έχουν σε τέτοιο βαθμό λυμένα τα οικονομικά τους που μπορούν πραγματικά να βρίσκονται όταν πρέπει εκεί που πρέπει και να απολαμβάνουν το καλοκαίρι όπως του αξίζει; Γιατί εδώ στην εξωτική τσιμεντούπολη δεν είναι και τόσο ειδυλλιακά, να τα λέμε κι αυτά...

Τώρα θα μου πείτε "καλά ρε μάστορα, τι δουλειά έχουν όλα αυτά με το The Spectrum Show"; Να σας πω. Έβλεπα που λέτε το καινούριο επεισόδιο (το 117ο) και σκεφτόμουν "μπράβο ρε φίλε ο Paul, πώς το βρίσκει το κουράγιο και την όρεξη να ασχολείται με αυτές τις συνθήκες...". Και τότε το συνειδητοποίησα, ο βλαξ, έστω και καθυστερημένα: το The Spectrum Show δεν φτιάχνεται στην Ελλάδα, αλλά στην Αγγλία. Ας βρίζουν όσοι θέλουν για τη μουντάδα και τη συννεφιά της Γηραιάς Αλβιώνας, αλλά, συγχωράτε με, αυτή την πεντάμηνη κόλαση που ζούμε εμείς κάθε χρόνο στο Ελλάντα αυτοί δεν την... λούζονται. Οπότε ναι, μπορεί να μπήκε ο Ιούνιος αλλά εκεί που δεν σκάει ο τζίτζικας την παλεύουν να γυρίσουν και κανένα βιντεάκι. Και μη μου πει κανένας έξυπνος για κλιματιστικό, γιατί α) δε γίνεται να επιβιώνεις με τεχνητό τρόπο το μισό χρόνο και β) με τις τρέχουσες τιμές σε ρεύμα και καύσιμα ούτε καν στο αυτοκίνητο δεν τολμάμε πια να το ανάψουμε το ρημάδι...

Ξέφυγα πάλι, όμως. Για το The Spectrum Show ήθελα να γράψω και την εξαιρετική δουλειά που έκανε - για μια ακόμα φορά - ο Paul Jenkinson συνεπικουρούμενος από τον Geoff Neill. Πραγματικά, για όποιον γουστάρει Spectrumάκο, ήχους φορτώματος από κασέτα και εποχές Jetpac και listings σε περιοδικά το The Spectrum Show είναι ταμάμ. Αν δεν το ξέρετε, καιρός να το μάθετε. Αν ήδη το γνωρίζετε, απλά δείτε το καινούριο επεισόδιο.

 


Δευτέρα 30 Μαΐου 2022

Απλά, δεν υπάρχει: E2IRA για Commodore 64

Τι εξαίρετο timing! Εκεί λοιπόν που σας έγραφα για το (καθόλα αξιόλογο) Fantasmolytic έπεσε το βλέμμα μου σε ένα ολοκαίνουριο demo που μόλις κυκλοφόρησε για τον Commodore 64. "Εντάξει", σκέφτηκα, "θα το τσεκάρω σε πρώτη ευκαιρία". Και το έκανα. Και...

Ξέρετε το συναίσθημα που όταν βλέπετε ένα demo τόσο εντυπωσιακό, ανεξαρτήτως πλατφόρμας, σπεύδετε να το κατεβάσετε για να το τρέξετε στο πραγματικό μηχάνημα - ή, έστω, σε εξομοιωτή - γιατί δεν μπορείτε να πιστέψετε πως αυτά που είδατε έτρεχαν όντως στον συγκεκριμένο υπολογιστή; Γιατί, ρε γαμώτο, 35-40 χρόνια τώρα έχετε δει κι ακούσει τα πάντα και θεωρείτε ότι ξέρετε για τι είναι ικανός και για τι δεν είναι. Ε, το E2IRA είναι ο ορισμός της περίπτωσης που μόλις ανέφερα: θες να το δοκιμάσεις ο ίδιος γιατί δεν γίνεται αυτό το μπάσο να ακούγεται από το SID, δεν μπορεί να βλέπουμε την realtime σκίαση του Cthulhu με την περιστρεφόμενη πηγή φωτός σε αυτή την ταχύτητα, δεν μπορεί αυτός ο τεράστιος κύβος να κατρακυλάει στην οθόνη ενός οχτάμπιτου χωρίς να υπάρχει κάποιο σατανικό τέχνασμα από πίσω, δεν, δεν, δεν...


 

"Τα λόγια είναι περιττά" τραγουδούσε κάποτε η Μαρινέλλα, και αυτή εδώ είναι ακριβώς η περίπτωση. Τι να γράψεις και πώς να περιγράψεις με λέξεις την οπτικοακουστική πανδαισία και το απίστευτο animation που λαμβάνει χώρα μπροστά στα μάτια σου; Only Amiga makes it possible είναι το κλασικό μότο, αλλά, μήπως κάποιες στιγμές αναρωτιέστε αν πρέπει να μπει το όνομα κάποιου άλλου υπολογιστή της Commodore στην θέση αυτού της Μεγάλης Κυρίας;

Όχι, δεν θα γίνουμε ιερόσυλοι, αλλά να, εκεί σε οδηγεί το μεγαλείο του E2IRA. Ο τίτλος του οποίου είναι το όνομα του group που το δημιούργησε, αλλά ανάποδα. Ναι, οι Arise είναι υπεύθυνοι γι' αυτό το ψηφιακό αριστούργημα. Κατεβάστε το από εδώ (συστήνεται ανεπιφύλακτα) ή δείτε το παρακάτω video. Α, και το καλύτερο: το E2IRA παρουσιάστηκε στα πλαίσια του demoparty Moonshine Dragons (27-29 Μαΐου 2022), Πολωνία. Εκεί όπου... ήρθε δεύτερο! Δεν έχω δει ακόμα το demo που κατέλαβε την πρώτη θέση (Amanita) αλλά κάτι μου λέει ότι πάλι ****κίες θα έχουν ψηφίσει. Θα δείξει.

Enough με την πολυλογία: E2IRA!

Κυριακή 29 Μαΐου 2022

Fantasmolytic για Commodore 64

Οι μέρες περνάνε. Το ίδιο οι εβδομάδες, οι μήνες και τα χρόνια. Κάποια πράγματα αλλάζουν, κάποια μένουν ίδια. Να, ας πούμε, εμείς οι ίδιοι αλλάζουμε. And not in a good way: γερνάμε. "Ωριμάζουμε" θα μπορούσε να πει κάποιος, αλλά θα ήταν μάλλον ψέμα για να μας κάνει να νιώσουμε καλύτερα, να μην κοιτάξουμε κατάματα την πραγματικότητα: το "γερνάμε" φέρνει πολύ περισσότερο σε αυτό που στ' αληθινά συμβαίνει.

Υπάρχουν όμως και κάποια πράγματα που - ευτυχώς - παραμένουν τα ίδια. Για παράδειγμα, η αίσθηση που προκαλεί στον θεατή η παρακολούθηση ενός πραγματικά αξιόλογου demo για τον Commodore 64, μιας παραγωγής που σε κάνει να αναρωτιέσαι "μα πώς;". Ναι, ξανά. Για ακόμα μια φορά. Όπως ακριβώς έχει συμβεί σε δεκάδες αντίστοιχες περιστάσεις στο παρελθόν. "Πώς το έκαναν αυτό το πράγμα;". "Τι μπορεί πια να κάνει αυτό το μηχάνημα;". Η απάντηση είναι σύντομη και απλή: πράγματα που δεν είχαν καν περάσει από το μυαλό των δημιουργών του!

2015, λοιπόν. Εφτά χρόνια πίσω, στα πλαίσια του demoparty Nordlicht, οι - κάθε άλλο παρά άγνωστοι στον χώρο - Censor Design σε συνεργασία με τους Oxyron παρουσιάζουν για πρώτη φορά το ολόφρεσκο (τότε) demo τους, με τίτλο Fantasmolytic.Ένα ακόμα πετράδι για να κοσμήσει το στέμμα αυτό με τις εντυπωσιακές παραγωγές που κάνουν τον 64άρη να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα οχτάμπιτα, γιατί ναι μεν και τα υπόλοιπα μπορούν, αλλά αυτός το κάνει συνέχεια. Με μια συνέπεια που θα την ζήλευε και Ελβετικό ρολόι.

Fantasmolytic, λοιπόν. Κατεβάστε από εδώ ή παρακολουθήστε το στο βίντεο που ακολουθεί. Μια ακόμα μέρα στη δουλειά για τον Commodore 64...

Τετάρτη 11 Μαΐου 2022

The Spectrum Show επεισόδιο 116

Ο Paul το ανέβασε την Πρωτομαγιά, αλλά εγώ ομολογώ ότι ξεχάστηκα. Φυσικά και αναφέρομαι στο καινούριο, το 116ο επεισόδιο του The Spectrum Show, την σειρά από videos Spectrumικής θεματολογίας που επιμελείται και δημιουργεί ο Paul Jenkinson.

Στο νέο επεισόδιο ο Paul καταπιάνεται με το θέμα του The Home Computer Club (καμία σχέση με τα computer clubs που έχετε στο μυαλό σας) και παρουσιάζει τα Dragon Spirit, River Raid και Shovel Adventure, ενώ ο Geoff καταπιάνεται με κάποια tricks για color animation στον Spectrum Next.

Δείτε το video παρακάτω και επισκεφθείτε την σελίδα του Spectrum Show εδώ.

Τετάρτη 4 Μαΐου 2022

Arcade: μία ωδή στην χρυσή εποχή των "ουφάδικων"

Τι κι αν υπάρχουν PC demos όπως το Miyagi που κάνουν τον θεατή να ανατριχιάζει με την απαράμιλλη αισθητική τους, τα υπέροχα γραφικά και τον καταπληκτικό ήχο τους; Αφού όλοι γνωρίζουμε ότι αν κάτι αγγίξει τις καρδιές μας λίγη σημασία έχει το αν θα συνεπάρει και τις αισθήσεις μας.

Μη με παρεξηγήσετε: το Arcade των Γάλλων Spectrals που παρουσιάστηκε πριν από ένα χρόνο στη Revision Online 2021 (έπαιζε και καραντίνα, μην ξεχνιόμαστε) δεν έχει άσχημα γραφικά, κακό ήχο και άθλια έφε - κάθε άλλο. Αλλά δεν είναι τίποτα από τα παραπάνω που κεντρίζει το ενδιαφέρον όποιου το παρακολουθήσει. Βλέπετε, αυτό το PCάδικο demo είναι μία ωδή στα coin-ops του παρελθόντος, στα "ηλεκτρονικά" της νιότης μας, στα arcades των 80s. Και όχι μόνο, όμως. Από τις οθόνες μας παρελαύνουν ούτε λίγο ούτε πολύ τα παρακάτω:

                Space Invaders				        1980	Taito/Midway
		Donkey Kong					1981	Nintendo
		Frog(ger)					1981	Konami
		Qix							1981	Taito
		Super Cobra					1981	Konami
		Joust						1982	Williams Electronics Inc.
		Moon Patrol					1982	Williams Electronics Inc.
		Space Pilot					1982	Konami
		Zaxxon						1982	Sega
		Exerion						1983	Jaleco
		Gyruss						1983	Konami
		Pacman						1983	Midway
		Pole Position II			        1983	Namco 
		Q*bert						1983	Mylstar
		Spy hunter					1983	Bally Midway
		Star Wars					1983	Atari
		Bomb jack					1984	Tehkan
		Kungfu Master				        1984	Irem Corp.
		Lode Runner					1984	Irem Corp.
		Marble Madness				        1984	Atari Games
		Paper Boy					1984	Atari Games
		Star Force					1984	Tehkan
		Super Punch Out				        1984	Nintendo
		Time Pilot					1984	Konami
		Choplifter					1985	Sega
		Crazy Rally					1985	Tecfri
		Ghosts'n Goblins			        1985	Capcom 
		Green Beret					1985	Konami
		Nemesis						1985	Konami
		Road runner					1985	Atari Games
		Space Harrier			        	1985	Sega
		Tehkan world cup			        1985	Tehkan
		720 degrees					1986	Atari Games
		Arkanoid 					1986	Taito
		Bubble Bobble				        1986	Taito
		Enduro Racer				        1986	Sega
		Fantasy Zone				        1986	Sega
		Gauntlet 2					1986	Atari Games
		Ikari Warriors				        1986	SNK
		Kick and run				        1986	Taito
		Outrun						1986	Sega
		Rampage						1986	Bally Midway
		Rolling Thunder				        1986	Namco
		Rygar						1986	Tecmo
		Side Arms - Hyper Dyne		                1986	Capcom 
		Slap Fight					1986	Taito
		SuperSprint					1986	Atari Games
		Xain'd Sleena				        1986	Technos Corp.
		1943						1987	Capcom
		After Burner				        1987	Sega
		Bionic Commando			        	1987	Capcom
		Black Tiger			    		1987	Capcom
		Blasteroids					1987	Atari Games
		Contra						1987	Konami
		Double Dragon				        1987	Technos Corp.
		Flying Shark			        	1987	Taito
		Galaga '88					1987	Namco
		Guerrilla war				        1987	SNK
		Operation Wolf				        1987	Taito
		R Type						1987	Irem Corp.
		Shinobi						1987	Sega
		Skywolf						1987	K&G Co.
		Street Fighter				        1987	Capcom
		Super Hang On				        1987	Sega
		Tiger Road					1987	Capcom
		Bad Dudes vs Dragonninja	                1988	Data East
		Cabal						1988	TAD Corporation
		Chase HQ					1988	Taito
		Dynamite Dux			        	1988	Sega
		Forgotten Worlds		                1988	Capcom
		Ninja Gaiden				        1988	Tecmo
		p-47						1988	Jaleco
		Pow						1988	SNK
		Power Drift					1988	Sega
		Robocop						1988	Data East
		Silkworm					1988	Tecmo
		Superman					1988	Taito
		Tetris						1988	Atari Games 
		The Final Round				        1988	Konami
		The NewZealand Story		                1988	Taito
		Vigilante					1988	Irem Corp.
		Badlands					1989	Atari Games
		Bomberman					1989	Irem Corp.
		Dynasty Wars			        	1989	Capcom
		Final Fight					1989	Capcom
		Golden Axe					1989	Sega
		Mercs						1989	Capcom
		Midnight Resistance		        	1989	Data East
		Moonwalker					1989	Sega
		Ninja Turtles				        1989	Konami
		OffRoad						1989	Leland Corp.
		Pang						1989	Mitchell
		Sly Spy						1989	Data East
		Strider						1989	Capcom
		Super Monaco GP				        1989	Sega
		Super volleyball			        1989	V-System Co. 
		Tail to noise				        1989	V-System Co.
		Toki						1989	TAD Corporation
		U.N. squadron				        1989	Capcom
		WWF Superstars				        1989	Technos Corp.

Και, σα να μην έφταναν αυτά, κάνουν και guest appearance κάποια classic demos, όπως τα 2nd Reality, State of the Art, State of Mind κλπ. Μη σας τα γράφω εγώ όμως, δείτε τα και μόνοι σας και δεν θα το μετανιώσετε:

Παρασκευή 29 Απριλίου 2022

40 χρόνια ZX Spectrum: κάτι παραπάνω από μία απλή επέτειος

Το προηγούμενο (Μεγάλο) Σάββατο συμπληρώθηκαν 40 χρόνια από τη μέρα που κυκλοφόρησε o ΖΧ Spectrum. Δεν είναι αυτό ως γεγονός που έχει τόση σημασία όσο το ότι ο Spectrum είναι ένα αντικείμενο το οποίο οι χρήστες του - κάποιοι από αυτούς, τουλάχιστον - το θυμούνται και ενίοτε το χρησιμοποιούν ακόμα. Μπορεί την ίδια χρονιά με τον ZX Spectrum να κυκλοφόρησαν και άλλα καταναλωτικά προϊόντα, όπως π.χ. σεσουάρ, αμπαζούρ, ηλεκτρικές σκούπες, συσκευές βίντεο, ακόμα και αυτοκίνητα - αλλά για πόσα από αυτά μπορούμε να πούμε πραγματικά ότι κάποιοι γιόρτασαν τα γενέθλιά τους; Αυτό που κάνει μοναδικό τον “γομολάστιχα” δεν είναι ότι πέρασαν σαράντα χρόνια από την κυκλοφορία του: είναι ότι κάποιοι ακόμα τον αγαπάνε και κάποιοι θέλησαν να γιορτάσουν την επέτειο των γενεθλίων του.



Ίσως να σκεφτείτε ότι με 40 χρόνια στην πλάτη του ο Spectrum είναι ο “παππούς” του home computing, αλλά αυτό δεν είναι ακριβώς αλήθεια: βλέπετε, οι “πιονέροι” Commodore PET, TRS-80 Model I και Apple II είναι μονάχα 5 χρόνια παλαιότεροί του, ενώ η χλιδάτη και απαστράπτουσα Amiga 500 είναι μία πενταετία νεότερη, όπως και ο - επαναστατικός λόγω RISC processor - Acorn Archimedes. Στην ουσία, όταν αναφερόμαστε στους home computers έχουμε να κάνουμε με ένα “παρεάκι” που εμφανίστηκε μέσα σε 10-11 χρόνια, με σημαντικότερες εξαιρέσεις τους αργοπορημένους (και τελευταίους του είδους) Atari Falcon και Amiga 1200 που κυκλοφόρησαν το 1992.

Αλλά ας επιστρέψουμε στον Spectrum. Τι είναι άραγε αυτό που έκανε αυτόν τον μικρό υπολογιστή τόσο σημαντικό; Αρχικά, λόγω της μικρής τιμής του σε συνδυασμό με τις νεωτεριστικές του δυνατότητες (χρώμα, ήχος, διάλεκτος γλώσσας BASIC, ποσότητα μνήμης RAM) έγινε η νούμερο ένα επιλογή για όσους ήθελαν να αποκτήσουν προσωπικό υπολογιστή αλλά είχαν μικρό βαλάντιο. Δεν είναι τυχαίο ότι η πλειοψηφία των bedroom coders της Ευρώπης ξεκίνησε την καριέρα της από τον ZX Spectrum. Εξετάζοντας τους προηγούμενους μικροϋπολογιστές της Sinclair Research Ltd. (ZX80, ZX81) γίνεται φανερό ότι ο “θείος” Clive είχε καταλάβει ότι σε μία κοινωνία όπως αυτή της Αγγλίας που μαστιζόταν από την οικονομική κρίση των πρώτων ετών της δεκαετίας του ‘80, αυτό που είχε μεγαλύτερη σημασία σε ένα προϊόν ήταν η τιμή του. Αν μάλιστα αυτή συνδυαζόταν με αξιόλογα τεχνικά χαρακτηριστικά, τότε η εμπορική επιτυχία ήταν εγγυημένη. Κι ας είχαν γίνει κάθε είδους “περικοπές” όπου αυτές ήταν εφικτές (απουσία “κανονικού” πληκτρολογίου και υποδοχών επέκτασης πέρα από τις απολύτως απαραίτητες, έλλειψη dedicated sound chip, colour clash στα γραφικά για οικονομία μνήμης, single keyword command input για τον ίδιο λόγο). Ο υπολογιστής δεν είχε καν διακόπτη on/off, αλλά παρόλα αυτά πουλήθηκε κατά εκατομμύρια (ναι, το reset button του ZX Spectrum Plus ήταν αυτό που λέμε “luxury”!).



Η μεγάλη επιτυχία του spectrum ήταν ότι αγαπήθηκε από τους χρήστες του παρόλο που δεν είχε τον ήχο του Commodore 64 ή τα γραφικά της Amiga. Δεν αποτελούσε μία all-in-one ακαταμάχητη επιλογή όπως οι υπολογιστές της σειράς CPC της Amstrad ούτε “σπρώχτηκε” από το μεγαλύτερο ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο της Αγγλίας όπως ο BBC micro. Δεν φημίστηκε για την επεκτασιμότητά του ή για την ποιότητα κατασκευής του. Ίσως όμως αυτό ακριβώς το γεγονός, το ότι μπορούσε κάποιος με αυτόν να κάνει - εύκολα ή δύσκολα - ό,τι μπορούσαν να κάνουν άλλοι υπολογιστές με πολλαπλάσιο κόστος να ήταν που έκανε τους χρήστες του να τον λατρέψουν. Ο Spectrum ήταν σαν ένα αδέσποτο μπάσταρδο σκυλί που μάζεψε κάποιος από το δρόμο και που εξελίχθηκε στον καλύτερό του φίλο. Και τον καλύτερό σου φίλο δεν τον ξεχνάς ποτέ και θυμάσαι πάντα τα γενέθλιά του, φέρνοντας ξανά στο μυαλό σου με νοσταλγία κάποιες από τις στιγμές που μοιραστήκατε. Είτε επρόκειτο για ατέλειωτα ξενύχτια πληκτρολογώντας κάποιο listing από τις σελίδες του Pixel, είτε ήταν ώρες που δεν κατάλαβες πώς πέρασαν πειραματιζόμενος με τις εντολές της BASIC, είτε ήταν καθημερινά επαναλαμβανόμενα πολύωρα sessions Manic Miner και Jet Set Willy. Γιατί - και αυτή είναι η μαγεία -, μία εποχή που οι υπολογιστές δεν μπορούσαν να κάνουν παρά ελάχιστα και πολύ συγκεκριμένα πράγματα, η έλξη που ασκούσαν στους χρήστες τους ήταν πολλαπλάσια αυτής που ασκούν οι σημερινοί απόγονοί τους που μπορούν να κάνουν σχεδόν τα πάντα. Απίστευτο, έτσι;

Το παραπάνω κείμενο - μαζί με αρκετά άλλα, είναι η αλήθεια - αποτελεί έναν ελάχιστο φόρο τιμής, ένα μεγάλο αλλά ταπεινό “ευχαριστώ” στον sir Clive Sinclair που κατάφερε να εφοδιάσει με ψυχή ένα σύνολο από ηλεκτρονικά κυκλώματα και να δώσει νόημα και σκοπό στις ζωές μας και αξία στις ώρες μας σε μια ηλικία και μια εποχή που γενικώς ψαχνόμασταν. Θείε, σε ευχαριστούμε και δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ!

Δευτέρα 25 Απριλίου 2022

Artillery για Commodore 64

Συνεχίζοντας στη θεματολογία των τελευταίων αναρτήσεων, λέω να ασχοληθούμε με ένα ακόμα demo για τον Commodore 64, μία ακόμα παραγωγή ιδανική για να μας θυμίσει ποιος θα ήταν ο αδιαμφισβήτητος βασιλιάς των 8bit αν έπρεπε σώνει και καλά να επιλέξουμε έναν (hint: ο Commodore 64).

Και, αν τότε, στα μέσα των 80s, ήταν ίσως αναμενόμενο το να μας κρέμονται τα σαγόνια ακόμα κι από τα loading tunes των παιχνιδιών, τώρα πια, με τον 64άρη να κλείνει τα 40 χρόνια του πώς εξηγείται αυτό; Έλα ντε. Ίσως να έχουμε να κάνουμε απλά με έναν συνδυασμό καταπληκτικού hardware, μαγικών custom chips και υπερταλαντούχων coders που προσπαθούν να ξεζουμίσουν όλα τα παραπάνω, παρουσιάζοντας δημιουργίες που θα παρέπεμπαν σε πολύ ανώτερα μηχανήματα αν δεν είχαμε πάρει χαμπάρι ότι τελικά είναι εφικτές στον "ψωμιέρα". Μη με ρωτήσετε το "πώς", εγώ μονάχα να παρακολουθώ, να θαυμάζω και ενίοτε και να αξιολογώ μπορώ. Για όλα τα υπόλοιπα απευθυνθείτε στους ειδικούς!

Ένα από τα - εκατοντάδες, είναι η αλήθεια - demos που παρακολούθησα πρόσφατα και μου άρεσε πολύ είναι το Artillery, το (κάποτε) βαρύ... πυροβολικό του εκ της παγερής Νορβηγίας ορμώμενου group Shape. Δεν μιλάμε για νέα κυκλοφορία σε καμία περίπτωση, καθώς το εν λόγω demo κουβαλάει στην πλάτη του μια ντουζίνα χρόνια πια, αλλά, όπως είναι γνωστό, τα διαμάντια είναι παντοτινά. Και το ίδιο ισχύει και για τα καλά demos - τουλάχιστον με τα μέτρα της δικής μας, πεπερασμένης διάρκειας ύπαρξης.

Το Artillery λοιπόν είναι μία υπέροχη παρέλαση χρωμάτων, γραφικών και ήχων διάρκειας εφτάμιση λεπτών περίπου, που μοιάζει να φτιάχτηκε για να φλεξάρουν τα VIC-II και SID για να χρησιμοποιήσουμε και up-to-date καθομιλουμένη. Θα μπορούσα να ξοδέψω αρκετές αράδες περιγράφοντάς το, αλλά, let's face it, περί demo πρόκειται, τι ιδανικότερο από το να το παρακολουθήσει κάποιος;

Έτσι λοιπόν, κατεβάστε το από εδώ για να το τρέξετε οι ίδιοι ή απλά απολαύστε το βίντεο που ακολουθεί. Σε κάθε περίπτωση αφήστε τον εαυτό σας να ρουφήξει εφτάμιση λεπτά εντυπωσιακής Commodoreικής... ποζεριάς!

Τετάρτη 20 Απριλίου 2022

Partypopper για Commodore 64

Να, ορίστε από αλλού το περιμέναμε και από αλλού μας ήρθε. Revision έγινε λέγαμε, θα σκάσουν εντυπωσιακές νέες παραγωγές και... ΟΚ, ας μείνουμε στο Miyagi γιατί μάλλον ήταν λίγο μάπα το φετινό καρπούζι. Ειδικά αν δει κανείς τα demos της Amiga που παρουσιάστηκαν θα... τον πιάσει κατάθλιψη!

Ευτυχώς, τα demoparties δεν αρχίζουν και τελειώνουν με την Revision. Έτσι λοιπόν, στα πλαίσια του Gerp 2022 που έλαβε χώρα στη Σουηδία μεταξύ 1-3 Απριλίου εμφανίστηκαν αρκετά ωραία νέα πραγματάκια. Και ένα από αυτά ήταν το Partypopper για τον Commodore 64 από το group Fatzone.

Αν και δεν είναι από τα καλύτερα σε κανέναν τομέα, το Partypopper παίρνει υψηλό βαθμό σε όλα (γραφικά, animation, ήχος, εφέ, πρωτοτυπία) και αποτελεί ένα ολοκληρωμένο και εξόχως εντυπωσιακό showcase των δυνατοτήτων του 64άρη ο οποίος, παρά τα 40 χρόνια του, συνεχίζει να εκπλήσσει σα να ήταν η πρώτη μέρα της γνωριμίας μας μαζί του. Άντε, και στα επόμενα 40!

Αν θέλετε μπορείτε να κατεβάσετε το Partypopper από εδώ, αλλά να ξέρετε ότι αν το τρέξετε σε emulator υπάρχουν αρκετές πιθανότητες να είναι τα χρώματα (πολύ) λάθος, όπως και στο video που ακολουθεί. Εκτός αν ξαφνικά απέκτησε ο Commodore 64 κόκκινο της φωτιάς, φούξια και μπλε ελεκτρίκ και δεν το ξέραμε!

Δευτέρα 18 Απριλίου 2022

Miyagi: make demos, not war

Χμ, δεν θυμάμαι αν έχω ξαναγράψει για άλλο PC demo πέρα από το (απίστευτο) 8088 MPH. 859 (and counting) αναρτήσεις είναι άλλωστε αυτές, κάπου χάνεις λιγάκι τη μπάλα. Βάλτε στην εξίσωση και την - ελεγχόμενη, προς το παρόν - άνοια λόγω ηλικίας και θα καταλάβετε γιατί δεν θυμάμαι...

Τέλος πάντων, δεν έχει σημασία. Αυτό που μετράει είναι ότι γουστάρω την demoscene και θαυμάζω και απολαμβάνω τις παραγωγές αυτής, ακόμα και όταν δεν σχετίζονται με retro μηχανήματα. Και μια και γράφω για demoscene, ίσως ήδη γνωρίζετε ότι ένα από τα πλέον σημαντικότερα events λαμβάνει χώρα αυτές τις μέρες, ήτοι το demoparty Revision 2022.

Όπως και κάθε χρόνο λοιπόν, έκαναν πρεμιέρα διάφορες νέες παραγωγές. Αυτή που μου κέντρισε προσωπικά το ενδιαφέρον ονομάζεται Miyagi (κάτι σας θυμίζει αυτό το όνομα, έτσι δεν είναι;), είναι προϊόν της δουλειάς του demogroup Futuris, τρέχει σε Windows PC και... τα σπάει!

Όχι, δεν θα κάτσω να ψάξω λέξεις για να περιγράψω σε κείμενο τον οπτικοακουστικό οργασμό και την έκρηξη των αισθήσεων που προκαλεί το Miyagi: οι (Ούγγροι, αν δεν απατώμαι) Bartosz 'Biter' Rakowski (κώδικας, γραφικά) και Bent 'Gloom' Stamnes (μουσική) έκαναν θαύματα και μπορείτε να το διαπιστώσετε και οι ίδιοι, παρακολουθώντας αυτά τα 3μιση λεπτά που θα σας οδηγήσουν αναμφίβολα σε μία νιρβάνα των αισθήσεων (τσιτώνοντας και το subwoofer σας ταυτόχρονα).

Ακόμα καλύτερο από το να παρακολουθήσετε το βίντεο φυσικά είναι να κατεβάσετε (από εδώ) και να τρέξετε οι ίδιοι το Miyagi, για να δείτε όλα αυτά τα υπέροχα που έχει να σας παρουσιάσει να εκτυλίσσονται σε πραγματικό χρόνο.


Το Miyagi ολοκληρώνεται ιδανικά με το μήνυμα "make demos, not war" στα χρώματα της Ουκρανικής σημαίας και νομίζω ότι είναι ό,τι πιο κατάλληλο ως απάντηση σε όσα τραγικά και απάνθρωπα συμβαίνουν γύρω μας τους τελευταίους μήνες. Συγχαρητήρια στους δημιουργούς του και... stay in touch, γιατί όλο και κάτι άλλο αξιόλογο θα έχει να μας παρουσιάσει η Revision 2022, δεν νομίζετε;