Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2020

Retro Planet #27: ψήνεται...

Νομίζω ότι δεν θα ήταν υπερβολικό αυτή τη φορά να πλέκαμε και λίγο το εγκώμιο σε εμάς τους ίδιους, στην ομάδα δηλαδή των ανθρώπων που βρίσκεται πίσω από το περιοδικό Retro Planet. Να ευλογούσαμε τα γένια μας κατιτίς, βρε παιδάκι μου. Βλέπετε, μετά την τεράστια καθυστέρηση λόγω (ας τους πούμε) εξωγενών παραγόντων που είχε ως αποτέλεσμα να κυκλοφορήσει το 26ο τεύχος του περιοδικού στα μέσα του Ιανουαρίου, τώρα, ένα μόλις μήνα αργότερα, βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να διαπιστώνουμε ότι έχουμε σχεδόν έτοιμο τον διάδοχό του, το Νο. 27!

Κι εγώ το βλέπω και δυσκολεύομαι να το συνειδητοποιήσω, είναι η αλήθεια: προφανώς όλα οφείλονται στον υπερβάλλοντα ζήλο που επέδειξαν για μία ακόμα φορά οι συντελεστές του περιοδικού, αλλά και πάλι, όπως και να το κάνεις, ο ένας μήνας είναι ένας μήνας. Δεν είμαστε το Pixel, δεν είμαστε το Computer + Video Games στα ντουζένια του, το Retro Planet είναι το hobby μας (και προφανώς όχι το μοναδικό), έχουμε δουλειές, οικογένειες, υποχρεώσεις και, ας μην ξεχνάμε ότι είμαστε και κάποιας ηλικίας πλέον! Κατά συνέπεια, αυτός ο ένας μήνας μέσα στον οποίο στήσαμε ολόκληρο τεύχος αποτελεί μάλλον κάποιου είδους ρεκόρ για εμάς, κι ας θεωρούμαστε πλέον έμπειροι και... κωλοπετσωμένοι με 26 τεύχη ήδη στην πλάτη μας!

Φυσικά, εξυπακούεται ότι το RP #27 θα κυκλοφορήσει κανονικά τον Μάρτιο, όπως είναι στο πρόγραμμα, και όχι νωρίτερα. Είπαμε, τρέξαμε για να φύγει το άγχος των ημερομηνιών από πάνω μας, όχι για να βγάλουμε το τεύχος πιο πριν από το κανονικό!

Προτού σας αφήσω με το εξώφυλλο του επερχόμενου τεύχους ως teaser, να σας εκμυστηρευτώ ότι επιτέλους κάναμε την επιθυμία μας πραγματικότητα και μπορέσαμε να πραγματοποιήσουμε ένα συγκριτικό test μεταξύ των ελληνικών arcade-like joysticks του χθες και του σήμερα, αφού στην παρέα των κλασικών Tomhawk, Pacman και C.M.S. του παρελθόντος ήρθαν να προστεθούν οι υπέροχες δημιουργίες του παρόντος, ήτοι το T.G.S. του Dinohatzi και το Space Alpha του MasterGR. Για περισσότερα πάνω στο θέμα θα χρειαστεί λίγη υπομονή μέχρι τον Μάρτιο, οπότε και θα μπορέσετε να τα διαβάσετε στο χαρτί. Till then...


Δευτέρα, 17 Φεβρουαρίου 2020

TheC64 + 9pin joysticks: SOLVED!

Mea culpa.

Ορίστε, το είπα! Γιατί, ναι μεν είχα κάθε καλή πρόθεση καθώς έκανα τις δοκιμές μου για να γράψω την ανάρτηση με τις πρώτες μου εντυπώσεις από το "ψάξιμο" του TheC64, αλλά έκανα ένα (όντως) μικρό λαθάκι, το οποίο δημιούργησε λάθος εντυπώσεις και έχει τελικά μεγάλη σημασία.

Σε τι αναφέρομαι; Μα φυσικά στον υπέροχο USB joystick adapter της Retronic Design, τον δημοφιλέστερο ανά τον κόσμο τρόπο για να συνδέει κάποιος 9πινα joysticks σε σύγχρονα μηχανήματα οποιουδήποτε τύπου που φέρουν θύρες USB.


Σας είχα γράψει λοιπόν ότι το συγκεκριμένο ανταπτοράκι χρειαζόταν ένα firmware update προκειμένου να "δει" σωστά τα 9pin joysticks ο TheC64 και το C64 Mini, το οποίο και έκανα. Σωστά όλα τα παραπάνω, μονάχα που μου ξέφυγε μία μικρή λεπτομέρεια: βλέπετε, υπάρχει αρχείο για firmware update του εν λόγω USB adapter για 9πινα, μονόκουμπα ή δίκουμπα χειριστήρια, αλλά υπάρχει και άλλο αρχείο, για τα ίδια ακριβώς χειριστήρια, που προορίζεται ειδικά για τα προϊόντα της Retro Games Ltd., ήτοι τους TheC64 και C64 Mini. Εγώ είχα κάνει firmware upgrade με το πρώτο αρχείο, και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα κάποιες φορές να λειτουργεί σωστά το joystick και κάποιες όχι. Με το που το πήρα χαμπάρι έκανα την ενημέρωση με το σωστό αρχείο και, μαντέψτε: τώρα τα 9πινα joysticks λειτουργούν κανονικά, ακόμα και αν έχουμε σετάρει το μηχάνημα να κάνει boot από την BASIC, σαν κανονικός Commodore 64 ή VIC-20!


Φυσικά, γίνεται κατανοητό ότι το παραπάνω γεγονός δίνει... φτερά στον TheC64, καθώς πλέον μεταμορφώνεται σε ένα μηχάνημα που δείχνει σαν Commodore 64, συμπεριφέρεται σαν Commodore 64 και παίζει και με τα joysticks του Commodore 64! "Άρα, είναι Commodore 64;" θα μπορούσε να ρωτήσει κάποιος. Η απάντηση είναι θεωρώ διαφορετική για τον καθένα, και έχει να κάνει με την οπτική γωνία από την οποία βλέπει τα πράγματα ο καθείς. Προσωπικά θα πω ότι αποτελεί ένα εξαιρετικό και λειτουργικότατο υποκατάστατο του δημοφιλέστατου home computer του παρελθόντος, το οποίο πωλείται σε μία πολύ καλή τιμή. Και, όχι μονάχα αυτό: το να υπάρχει αυτό το μηχάνημα κάπου στον χώρο σου, σου δίνει την αίσθηση και τη ζεστασιά της ύπαρξης ενός πραγματικού 64άρη, και, πιστέψτε με, πάντοτε μπαίνεις στον πειρασμό περνώντας δίπλα του να πατήσεις μερικά πλήκτρα στο πληκτρολόγιο! Αυτό δεν συμβαίνει ούτε με τα PCs, ούτε με τα Macs αλλά ούτε και με τους εξομοιωτές, έτσι δεν είναι; Βρε, λες τελικά να είναι Commodore 64;

Α, και κάτι εξόχως σημαντικό πριν σας αφήσω: κατεβάστε από εδώ το tool για το flashάρισμα του USB adapter, μαζί με το σωστό αρχείο που θα πρέπει να flashάρετε. Για να μην την πάθετε όπως εγώ!

Ενημέρωση: πάλι ξέχασα κάτι, συνήθεια μου γίνεται και είναι ανησυχητικό. Λοιπόν, αυτό που παρέλειψα να αναφέρω είναι ότι ο adapter της Retronic Design με το παραπάνω firmware update "βλέπει" και το 2ο fire button εάν διαθέτει τέτοιο το χειριστήριό σας, και το οποίο έχει την εξόχως χρήσιμη (στον TheC64) λειτουργία "menu". Κατά συνέπεια, τα παλαιότερα Tomahawk, Pacman. Djoy, Multijoy κλπ. δεν θα είναι τόσο χρηστικά όσο ένα C.M.S. ή ένα από τα ολοκαίνουρια T.G.S. ή Space Alpha. Έχετέ το κι αυτό υπόψη σας, παίζει το ρόλο του...

Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2020

What's Next on Thursday, 27/2?

Για να είμαι απολύτως ειλικρινής, από την ώρα που στάλθηκαν τα motherboards στους backers της Kickstarter campaign, δεν είχα την παραμικρή αμφιβολία ότι κάποια στιγμή και εμείς οι υπόλοιποι, που είχαμε παραγγείλει το... the full enchilada (ΟΚ, το πλήρες πακέτο, ελληνιστί) κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, θα το παραλαμβάναμε. Και μπορεί η όλη ιστορία να πήρε περισσότερο καιρό από όσο ελπίζαμε, μπορεί ο δημιουργός του υπέροχου case, ο μεγάλος Rick Dickinson να κατοικεί πλέον στη γειτονιά των αγγέλων, αλλά το γεγονός είναι ένα: ο ZX Spectrum Next είναι πια έτοιμος και στον δρόμο για τα σπίτια μας!


Αυτή την παραπάνω βαρύγδουπη δήλωση την κάνω με βεβαιότητα μάλιστα: δεν αποτελεί λόγια του αέρα ή απλές, φρούδες ελπίδες αισιόδοξων ρετρο-ονειροπόλων. Το κάθε άλλο. Δεν είναι μονάχα οι φωτογραφίες και τα postαρίσματα που έχουν αρχίσει να εμφανίζονται σε fora και social media, ούτε τα emails από τον Henrique Olifiers. Είναι, πάνω απ' όλα, τα τελευταία 2 μηνύματα που έλαβα την Πέμπτη 13/2 στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο, τα οποία με πληροφορούσαν ότι ο ZX Spectrum Next μου είχε αποσταλεί ήδη και βρισκόταν καθ' οδόν προς τη ζεστή αγκαλιά μου!


Τα websites των μεταφορικών επιβεβαίωσαν τα παραπάνω, όπως μπορείτε να δείτε και εσείς, στα screenshots που παραθέτω. Πλέον, η ημερομηνία που κύκλωσα στο ημερολόγιο είναι η Πέμπτη 27/2, καθώς, σύμφωνα με την τελευταία ενημέρωση, είναι η μέρα που ο ανυποψίαστος courier θα μου παραδώσει τον διάδοχο του ZX Spectrum, τον υπολογιστή που φιλοδοξεί να αποτελέσει την ομαλή εξέλιξη του γομολάστιχα του Sir Clive στη νέα χιλιετία.


Θα τα καταφέρει; Ουδείς μπορεί να απαντήσει σε αυτό με βεβαιότητα. Το σίγουρο είναι ότι έχει αγκαλιαστεί με αγάπη από την retro κοινότητα και ότι, μέχρι το καλοκαίρι, πάνω από 2.000 άνθρωποι παγκοσμίως θα έχουν από έναν ZX Spectrum Next στο γραφείο τους. Ο αριθμός αυτός σίγουρα δεν αποτελεί μία ευμεγέθη βάση χρηστών μεν, αλλά είναι κάτι παραπάνω από μια καλή αρχή, δε. Ήδη, εδώ και 2 χρόνια περίπου, η Next community είναι ενεργή και ανθηρή, παρόλο που οι περισσότεροι δεν είχαν υπολογιστή στη διάθεσή τους! Συνεπώς, fingers crossed που λέμε κι εμείς οι βέροι Παγκρατιώτες, να πάνε τα πράγματα όπως επιθυμούμε και ελπίζουμε. Οτιδήποτε άλλο θα ήταν κρίμα κι άδικο για το τελευταίο δημιούργημα του Rick...

Ενημέρωση: σα να διάβασε τις σκέψεις μου ο Henrique, καθώς πριν από λίγο έλαβα email που πληροφορεί για 2 πράγματα: πρώτον, ότι όλα τα base μοντέλα στάλθηκαν και ότι τα Plus μοντέλα θα σταλούν την εβδομάδα που ξεκινάει από αύριο, για να ακολουθήσουν τα accelerated μοντέλα. Και δεύτερο και σημαντικότερο, με την ολοκλήρωση των αποστολών θα ξεκινήσει νέο Kickstarter campaign για να μπορέσουν να αποκτήσουν ZX Spectrum Next και όσοι δεν πρόλαβαν το αρχικό campaign. Εξυπακούεται ότι οι νέοι backers θα δουν άμεσα αποτελέσματα, καθώς πλέον τα πάντα είναι έτοιμα και το μηχάνημα μπορεί να ξεκινήσει να παράγεται ξανά σε μεγάλες ποσότητες ανά πάσα στιγμή...

Α, και μερικές φωτογραφιούλες από το email του Henrique για να "φτιαχτούμε" λιγάκι:





Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2020

Remains demo από Booze Design

Fjälldata 2020: demoparty που έλαβε χώρα το προηγούμενο ΠΣΚ στο παγωμένο Jamtland της Σουηδίας. Booze Design: ένα demogroup που τα τελευταία χρόνια αποτελεί την αιχμή του δόρατος στις demo παραγωγές για τον Commodore 64. Remains: ένα μαγευτικό demo από τους Booze Design που παρουσιάστηκε στην Fjälldata 2020 και πρώτευσε με διαφορά στον διαγωνισμό για demos για τον αειθαλή 64άρη.


Το Remains είναι ένα άψογο αισθητικά demo που προκαλεί ζεστά συναισθήματα σε όποιον το παρακολουθήσει, καθώς, σε μεγάλο μέρος έχει ως αντικείμενο την χλωρίδα και την πανίδα των Σκανδιναβικών χωρών. Τα χιονισμένα όρη εναλλάσσονται μαεστρικά με το βόρειο σέλας, ενώ από την οθόνη του Commodore 64 παρελαύνουν λύκοι, κουκουβάγιες, ελάφια που πλαισιώνονται από μαγευτικά text/zoomscrollers και ζεστά SID tunes.

Τα παραπάνω σιγά-σιγά δίνουν τη θέση τους σε μια περισσότερο πεσιμιστική διάθεση και σε διάφορα οικολογικά μηνύματα των δημιουργών του demo, που θέλουν να επιστήσουν την προσοχή του θεατή στον πλανήτη μας που καθημερινά μολύνεται και καταστρέφεται. Φυσικά, όλα αυτά εν μέσω εντυπωσιακών εφέ και υπέροχων γραφικών (είναι εύλογο να αναρωτηθεί κανείς από πότε μία παλέτα 16 χρωμάτων επαρκεί για την όμορφη απεικόνιση τοπίων, έτσι;).


Όλα όσα σας περιέγραψα παραπάνω χωρούν σε μία και μόνο πλευρά ταπεινής δισκέτας του Commodore 64. την οποία και μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ ώστε να την απολαύσετε στον 64άρη σας, στο Ultimate 64, στον TheC64, στο C64 Mini, στον Commodore 128(D) σας, σε έναν εξομοιωτή ή όπου αλλού επιθυμείτε, τέλος πάντων!

Αλλά ναι, επειδή οι επιλογές που σας απαρίθμησα είναι λιγοστές (!) και πού να τρέχει κανείς Σαββατιάτικα, ΟΚ, μπορείτε να βολευτείτε και με το βίντεο που ακολουθεί...


Τετάρτη, 12 Φεβρουαρίου 2020

Τα 9pin joysticks και άλλες απαντήσεις για τον TheC64

Λοιπόν, πριν καταπιαστούμε με τον TheC64 θεωρώ ότι πρέπει να ενημερώσω ότι ένα άλλο, πολύ πιο φιλόδοξο και ακριβότερο project, φαίνεται να οδεύει προς την ολοκλήρωσή του: αναφέρομαι στον ZX Spectrum Next, ο οποίος, σύμφωνα με αναρτήσεις στο Facebook και σε άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ήδη έχει φτάσει στα χέρια κάποιων τυχερών. Και, εννοείται ότι πρόκειται για την boxed έκδοση με το πλήρες μηχάνημα με manuals κλπ, και όχι για το σκέτο motherboard που παραδόθηκε το καλοκαίρι του 2018. Έτσι λοιπόν, και σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, είναι θέμα το πολύ ενός μηνός από σήμερα να παραλάβει μέχρι και ο τελευταίος backer τον κουτάτο Next του. Λέτε να είναι αλήθεια; Όπως και να 'χει θα σας κρατάω ενήμερους καθώς και εγώ περιμένω έναν από δαύτους!

Πάμε τώρα στον TheC64. Τον οποίο πλέον εδώ και μερικές μέρες έχω στα χέρια μου και τον ψαχουλεύω, προκειμένου να μπορέσω να απαντήσω σε διάφορα ερωτήματα που μας βασάνιζαν (όσους ενδιαφερόμασταν) τον τελευταίο καιρό...


Αρχίζοντας από τη συσκευασία και την ποιότητα κατασκευής, νομίζω ότι μόνο καλά πράγματα μπορεί να πει κανείς. Το ίδιο το πακέτο, η πληρότητα των περιεχομένων του καθώς και αυτός καθαυτός ο TheC64 δεν δίνουν σε καμία περίπτωση την εντύπωση προχειροδουλειάς ή προσπάθειας περικοπής του κόστους. Το μηχάνημα είναι στιβαρό, το πληκτρολόγιό του έχει πραγματικά καλή αίσθηση και η οποία πλησιάζει μάλιστα αρκετά αυτής ενός πραγματικού 64άρη. Ό,τι θα χρειαστούμε περιλαμβάνεται στη συσκευασία του υπολογιστή, εκτός ίσως από ένα USB stick για να μεταφέρουμε το software της επιλογής μας και τα firmware updates (όταν αυτά κυκλοφορούν).

Αυτά που παρουσιάζει ο TheC64 στις οθόνες μας (οποιαδήποτε σύγχρονη TV ή monitor με HDMI είσοδο) είναι αυτά που θα βλέπαμε και με ένα C64 Mini, εκτός από δύο διαφορές: ο TheC64 εξομοιώνει (διότι περί εξομοίωσης πρόκειται, καθώς κάτω απ' όλα τρέχει τον VICE 2.4 σε Debian Linux) Commodore 64 και VIC-20, σε αντίθεση με το Mini που εξομοίωνε μονάχα τον πρώτο. Η δεύτερη διαφορά είναι ότι ο TheC64 μπορεί να σεταριστεί ώστε να κάνει boot απευθείας στην BASIC 2.0 της Commodore (της Microsoft, για να είμαστε ακριβείς), είτε σε περιβάλλον Commodore 64, είτε σε περιβάλλον VIC-20. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, και ειδικά με τις scanlines ενεργοποιημένες, η αίσθηση που αποκομίζει ο χρήστης είναι η ζητούμενη στο 100%: νιώθεις ότι χρησιμοποιείς κανονικό Commodore 64 ακόμη περισσότερο και απ' ότι το ένιωθες χρησιμοποιώντας Commodore 128(D) σε 64 mode! Βλέπετε, εκείνος συμπεριφερόταν σαν 64άρης, αλλά δεν έδειχνε σαν τέτοιος! Για να τελειώνουμε με το κομμάτι της BASIC, αν θέλετε να πειραματιστείτε με αυτήν, να πληκτρολογήσετε τα listings των παλιών σας PIXEL, να φτιάξετε προγραμματάκια και φυσικά να τα αποθηκεύσετε σε (εικονική) δισκέτα, ο TheC64 θα σας δώσει το απόλυτο που θα μπορούσατε να ζητήσετε και τίποτα λιγότερο.


Στο θέμα της εξομοίωσης τώρα, δηλαδή του τι τρέχει και πώς το τρέχει. Απ' όσα δοκίμασα (μονάχα σε μορφή .PRG και .D64 προς το παρόν) τρέχει τα πάντα, όπως πρέπει, χωρίς glitches, "σπασίματα" ή οτιδήποτε τυχόν θα μπορούσε να μας ενοχλήσει. Τα multidisk παιχνίδια και demos πάνε "αέρα", και συμπεριφέρονται όπως ακριβώς θα περιμέναμε από έναν "κανονικό" Commodore 64. Μάλιστα, με απενεργοποιημένη την λειτουργία turbo loading το μηχάνημα συμπεριφέρεται όπως ο 64άρης με το 1541 χωρίς κάποιο "turbo" cartridge (εκτός φυσικά αν θέλουμε να το εξομοιώσουμε και αυτό). Ήτοι, οι (εικονικές) δισκέτες φορτώνουν τόσο γρήγορα όσο φορτώνει ο loader του εκάστοτε προγράμματος (αν έχει). Κανένα παράπονο λοιπόν και από το κομμάτι της εξομοίωσης, όλα τρέχουν όπως θα θέλαμε, όπως θα περιμέναμε και όπως φτιάχτηκαν για να τρέχουν.


Και ερχόμαστε στο φλέγον θέμα, την καυτή πατάτα που πετούσε ο ένας reviewer στον άλλο τον τελευταίο καιρό: τι γίνεται με τα joysticks; Υπάρχουν εναλλακτικές ή πρέπει σώνει και καλά να χρησιμοποιήσουμε το a la Competition Pro ανοσιούργημα που περιλαμβάνεται στη συσκευασία του μηχανήματος και το οποίο παραπέμπει περισσότερο σε σεξουαλικό βοήθημα παρά σε αξιόλογο χειριστήριο; Εδώ τα νέα είναι και άσχημα, αλλά και καλά. Και εξηγούμαι ευθύς αμέσως...

Λοιπόν, ευθύς εξαρχής, καμία USB λύση που δοκίμασα δεν έπαιζε, πέρα από το RumblePad 2 της Logitech. Θεωρώ ότι και το κλασικό και αγαπημένο "τίμιο" a la Dualshock joypad των 5€ από τα Jumbo που έπαιζε και με το C64 Mini και το οποίο, χωρίς υπερβολή, παίζει παντού, θα παίζει και με τον TheC64, αλλά αυτές τις μέρες έχω δανείσει το ένα δικό μου και έχω χάσει (!) το δεύτερο, οπότε στάθηκε αδύνατο να το δοκιμάσω. Το DB9 to USB adaptor του φίλου μου Δημήτρη (MasterGR) δεν έπαιζε, όπως και το αντίστοιχο της Retronic Design. Επειδή το δεύτερο θεωρείται τα τελευταία χρόνια κάτι σαν "παγκόσμιο standard" την έψαξα λίγο παραπάνω στο website της εταιρίας καθώς και στο (πολύ ενδιαφέρον) forum της TheC64/C64 Mini community και διαπίστωσα ότι ο εν λόγω μετατροπέας χρειαζόταν ένα συγκεκριμένο firmware update προκειμένου να εξομοιώσει τα απλά, μονόκουμπα (ή και δίκουμπα) 9πινα joysticks σε... gamepads (!) που τα "καταλαβαίνει" ο TheC64...

Αφού λοιπόν ολοκλήρωσα και το firmware update σύνδεσα τον αντάπτορα της Retronic Design στον TheC64 μαζί με ένα Tomahawk με συγκίνηση διαπίστωσα ότι μπορούσα να μετακινούμαι πάνω-κάτω και αριστερά-δεξιά στα menus του υπολογιστή, ενώ το fire δεν έκανε κάτι και χρησιμοποιούσα αναγκαστικά το RETURN από το πληκτρολόγιο. Σε αυτό το σημείο λοιπόν, και επειδή δεν θέλω να σας μπερδέψω με όλες τις δυνατές περιπτώσεις που δοκίμασα (boot σε BASIC ή στο Carousel, αριθμός συνδεδεμένων joysticks, τύπος αρχείου παιχνιδιού κλπ.) θα σας πω το εξής το οποίο ισχύει στο απόλυτο: εάν συνδέσετε ένα χειριστήριο στον TheC64, κάνετε boot στο Carousel (το πρόγραμμα δηλαδή που σας επιτρέπει να πλοηγηθείτε στα ενσωματωμένα παιχνίδια) και διαπιστώσετε ότι το χειριστήριο που έχετε κινείται μεταξύ των επιλογών, τότε, 100% αυτό το χειριστήριο θα παίξει και με το παιχνίδι που θα επιλέξετε ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΕΓΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΑ Ο TheC64. Γιατί τα κεφαλαία και η υπογράμμιση; Διότι, πολύ απλά, το ότι θα παίξετε με το Tomahawk σας το Galencia Mini (προεγκατεστημένο) δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να είστε σίγουροι ότι θα παίξετε και το Galencia από ένα USB stick, παρόλο που πρόκειται ουσιαστικά για το ίδιο παιχνίδι. Το ότι το προεγκατεστημένο Uridium θα λειτουργήσει μια χαρά με το Pacman σας δεν θα πρέπει να σας κάνει σίγουρους ότι το ίδιο παιχνίδι από ένα .D64 αρχείο θα έχει την ίδια καλή σχέση με το χειριστήριό σας. Μπερδευτήκατε; Και εγώ το ίδιο!

Αυτό που - μετά λύπης - διαπίστωσα, είναι ότι δεν υπάρχει ο απόλυτος "χρυσός κανόνας" που θα σας επιτρέψει να απολαύσετε το αγαπημένο σας παιχνίδι με ένα χειριστήριο της επιλογής σας, εάν αυτό δεν είναι προεγκατεστημένο στο Carousel. Από εκεί και πέρα έχει να κάνει με την έκδοση του παιχνιδιού, με το πόσα χειριστήρια (και ποια) έχετε συνδεδεμένα πάνω στον TheC64, από το αν κάνατε boot στην BASIC ή όχι, από το πόσα και ποια cracktros έχει το παιχνίδι σας, μέχρι και από το ποιο fire button ποιανού χειριστηρίου πατήσατε για να το ξεκινήσετε! Μιλάμε για μια μικρή παράνοια, και ειδικά όταν κάθεσαι και τα δοκιμάζεις όλα αυτά, καθώς, εκεί που νομίζεις ότι κατέληξες κάπου, ότι δηλαδή "συμβαίνει αυτό και αυτό όταν κάνω αυτό" ε, κάτι τέτοιο τελικά απλά δεν ισχύει! Το μόνο που, όσες δοκιμές και αν έκανα παραμένει αλάθητο ως τακτική, είναι να κάνετε boot από το Carousel και να επιλέξετε ένα παιχνίδι του Carousel: με τον τρόπο αυτό μπορείτε να παίξετε με το χειριστήριο του TheC64, με ένα δικό σας gamepad, ή με ένα απλό, κλασικό 9πινο χειριστήριο στην περίπτωση που διαθέτετε τον αντάπτορα της Retronic Design και του έχετε κάνει και το απαραίτητο firmware upgrade. Τι, νομίζατε ότι έτσι απλά θα ήταν τα πράγματα; Επίσης, να αναφέρω ότι από όσα παιχνίδια δοκίμασα, ένα μονάχα, το C64anabalt (προσοχή: όχι το συνηθισμένο Canabalt, το πιο σπάνιο C64anabalt) δεν παίζει ούτε με το χειριστήριο του TheC64. ΟΚ, ένα πλήκτρο χρειάζεται όλο κι όλο και παίζει και με το SPACE, αλλά οφείλω να το αναφέρω γιατί μου έκανε εντύπωση...


Εν κατακλείδι, από όσα έχω δει και έχω δοκιμάσει μέχρι σήμερα, νομίζω ότι μπορώ να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι ο TheC64 μπορεί μεν να τρέξει τα πάντα, αλλά στο θέμα του πώς θα παίξετε τα παιχνίδια που θα του βάλετε εσείς (και όχι όσα παρέχονται μέσω του Carousel μαζί με το μηχάνημα) κανείς δεν μπορεί να σας εγγυηθεί ότι θα λειτουργήσουν με το χειριστήριο που εσείς θέλετε - ή και με οποιοδήποτε χειριστήριο, στην περίπτωση του C64anabalt! Και εδώ είναι που έρχεται το κρίσιμο ερώτημα: να το αγοράσει λοιπόν κανείς, ή όχι;

Η απάντηση νομίζω ότι είναι απλή, και έχει να κάνει με τις απαιτήσεις και την χρήση που θα κάνει κάποιος. Το 80% περίπου όσων ασχολούνται στις μέρες μας με τον Commodore 64 μπαίνουν ίσως στον κόπο να δοκιμάσουν τα νέα παιχνίδια και τα νέα demos, αλλά δεν ασχολούνται ούτε με τον προγραμματισμό ούτε με το να "λιώσουν" κάποιο game. Για αυτούς, χωρίς αμφιβολία, ο TheC64 είναι ταμάμ, καθώς συνδυάζει όλα όσα θέλουν να κάνουν με συνδεσιμότητα με σύγχρονες τηλεοράσεις αλλά και retro feeling καθώς είναι σίγουρα κάτι παραπάνω από έναν εξομοιωτή. Ειδικά σε μια τιμή από 120€ και κάτω, το μηχάνημα είναι εξαιρετική αγορά με αυτά που προσφέρει. Επαναλαμβάνω, αν ανήκετε στην παραπάνω κατηγορία, έτσι;


Αν τώρα είστε απαιτητικοί, αν είστε coders, αν θέλετε να ασχοληθείτε με το hardware modding, αν γουστάρετε να βαζω-βγάζετε cartridges ή αν είστε hardcore gamers, δεν θα μπορούσα παρά να σας προτείνω να αποκτήσετε αντί για τον TheC64 έναν κανονικό 64άρη και να διαθέσετε ένα ανοιχτό - και ευμεγέθες - πορτοφόλι: βάλτε τον 64άρη, βάλτε ένα SD2IEC, βάλτε ένα 1541 Ultimate II+ μόλις διαπιστώσετε ότι το SD2IEC δεν τρέχει τα demos, βάλτε ένα T.G.S. ή κάτι ανάλογο για να παίζετε σαν άνθρωποι, ε, βάλτε κι ένα 1084 για να ολοκληρώσετε την εμπειρία και θα έχετε δώσει 500€ για ένα σύνολο που κάποια από τα μέρη του (ο υπολογιστής και η οθόνη, συγκεκριμένα) μπορεί να σας χαλάσουν ανά πάσα στιγμή. Αλλά δεν μπορεί κανείς να τα έχει όλα και εύκολα, έτσι δεν είναι;

Απαραίτητη σημείωση: παραπάνω σας ανέφερα τα θετικά και τα αρνητικά που εντόπισα σχετικά με τον TheC64. Στα θετικά δεν έχω να προσθέσω κάτι, αυτά είναι και δεν πρόκειται να λιγοστέψουν οπότε, αν σας φτάνουν και αν σας ικανοποιούν, τα Public Αθήνας και Θεσσαλονίκης και η Amazon Ιταλίας είναι το επόμενο λογικό βήμα σας προκειμένου να αποκτήσετε τον TheC64. Στα αρνητικά τώρα, αυτά που σας ανέφερα (και ισχύουν) υπάρχει αρκετά σοβαρό ενδεχόμενο να διορθωθούν αργά η γρήγορα. Τουλάχιστον κάποια εξ' αυτών. Βλέπετε, ο TheC64 (και το C64 Mini) όπως σας έγραψα τρέχει τον VICE 2.4 σε Debian Linux. Έχει μέχρι στιγμής κυκλοφορήσει μέχρι και η έκδοση 3.4 του VICE, αλλά δεν επελέγη από την Retro Games Ltd. λόγω της περιορισμένης μνήμης του μηχανήματος (128MB ή 256MB). Αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιο μελλοντικό firmware upgrade δεν θα διορθώσει κάποια θέματα ή δεν θα εμπεριέχει κάποια custom, νεότερη έκδοση του emulator. Δεύτερον, πάντοτε υπάρχει το ενδεχόμενο να διορθωθούν κάποια θέματα του αντάπτορα της Retronic Design με κάποια νεότερη έκδοση του δικού του firmware, όπως ήδη έγινε άλλωστε μία φορά. Τρίτον, αν κάποιος παρακολουθήσει τα τεκταινόμενα στην κοινότητα του TheC64/C64 Mini θα διαπιστώσει ότι, ακόμα και μονάχα μέσω software, υπάρχουν τρόποι να προσθέσει κανείς παιχνίδια στο Carousel ή και να αντικαταστήσει κάποια από τα υπάρχοντα, μέχρι τους 150 τίτλους που μπορεί να δεχτεί (αυτό ισχύει μονάχα για το Carousel, το μηχάνημα δεν έχει όριο). Κατά συνέπεια, αν κάποιος μπορεί να εξοπλίσει τον TheC64 με 150 παιχνίδια της επιλογής του και λόγω της ενσωμάτωσής τους στο Carousel λειτουργούν όλοι σωστά με το joystick adaptor (ή κάποια άλλη αντίστοιχη λύση) τότε τα δεδομένα αλλάζουν ριζικά, καθώς αυτό ήταν και το μοναδικό πραγματικά αρνητικό χαρακτηριστικό που μπόρεσα να εντοπίσω στο μηχάνημα...


Σε περίπτωση που εντοπίσω κάτι που διαφοροποιεί τα όσα γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, φυσικά και θα το αναφέρω σε μελλοντική ανάρτηση. Αν κάποιος έχει κάποια απορία η οποία δεν έχει λυθεί μέχρι σήμερα μπορώ φυσικά να το ψάξω για να βρούμε την απάντηση. Εδώ είμαστε, το μηχάνημα το έχουμε, οπότε it's up to us!

Παρασκευή, 7 Φεβρουαρίου 2020

Ο TheC64 στην Ελλάδα!

Ναι, δεν είναι ψέματα! Ο TheC64 είναι στην Ελλάδα ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, είναι στα χέρια μου. Άρα μπορεί όποιος ενδιαφέρεται να τον αγοράσει επιτέλους και από την Ελλάδα; Χμμμ... και ναι, και όχι. Ναι, μπορεί να τον αγοράσει από το σπίτι του και να τον παραλάβει στο ίδιο μέρος. Όχι, δεν μπορεί να τον αγοράσει από Ελληνικό κατάστημα. Τουλάχιστον όχι ακόμα...


Βλέπετε, στο επίσημο website της Retro Games Ltd. δεν υπάρχει κάποια πληροφορία για εν Ελλάδι αντιπρόσωπο/διανομέα. Άρα, τι μπορεί να κάνει κάποιος εάν θέλει να αποκτήσει έναν TheC64 για να συνδυάσει Commodoreίσιο feeling με τα περιφερειακά (τηλεόραση, joysticks, USB sticks) της νέας χιλιετίας; Πολύ απλά ό,τι έκανα και εγώ, καλοί μου φίλοι και φίλες...

Βλέπετε, με την έξοδο της Αγγλίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση πλέον τα μαγαζιά του Ηνωμένου Βασιλείου μάλλον θα πάψουν σιγά-σιγά να αποτελούν δημοφιλείς προορισμούς για όλους εμάς τους εν Ελλάδι καταναλωτές. Τι έκανα κι εγώ λοιπόν; Στράφηκα στην κοντινότερη μεγάλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε έναν retailer που θα μπορούσα να εμπιστευθώ με κλειστά μάτια, ήτοι την Amazon.



Στην Amazon Ιταλίας λοιπόν, ο TheC64 είναι ετοιμοπαράδοτος και κοστίζει μαζί με τα μεταφορικά για Ελλάδα (μέσω UPS σε 3-4 εργάσιμες μέρες) 117€, δηλαδή 3€ λιγότερα απ' όσα είχε ανακοινωθεί ότι θα κόστιζε χωρίς ταχυδρομείο/courier! Το πώς γίνεται αυτό δεν το γνωρίζω, αλλά μπορώ να επιβεβαιώσω ότι γίνεται!

Ο TheC64 λοιπόν στάλθηκε την Δευτέρα 2/2 από Ιταλία με προγραμματισμένη ημερομηνία παράδοσης στα χέρια μου την Πέμπτη, 6/2. Η UPS τήρησε το χρονοδιάγραμμα με ακρίβεια, απλά, καθώς απουσίαζα χθες, μπόρεσα να παραλάβω σήμερα το ευμεγέθες πακέτο.


Εντάξει, πέραν του ότι, όπως θα δείτε και στις φωτογραφίες, το μηχάνημα ήταν άρτια συσκευασμένο σε μεγαλύτερη κούτα, η τελευταία έφτασε εντελώς άθικτη, χωρίς τσακίσματα, τσαλακώματα, τρύπες και άλλα "καλά" που συναντάμε συχνά-πυκνά στις (ταχυ)μεταφορές.

Οι πρώτες μου εντυπώσεις από την συσκευασία, τα περιεχόμενά της και τον υπολογιστή είναι κάτι παραπάνω από θετικές: όλα δείχνουν να είναι καλής ποιότητας, ο TheC64 σου δίνει όντως την αίσθηση ότι είναι ένας πραγματικός 64άρης, και πρέπει να τσεκάρεις την πλαϊνή και την πίσω όψη του μηχανήματος και να δεις τις USB και HDMI υποδοχές για να βεβαιωθείς ότι δεν έχεις να κάνεις με μηχάνημα της τετραετίας 1982-'85, αλλά με ολόφρεσκο προϊόν του 2019-'20.



Το joystick που συνοδεύει τον υπολογιστή έχει όντως microswitches (σε αντίθεση με αυτό που ερχόταν μαζί με το C64 Mini), αλλά δείχνει εξίσου κακό σε αίσθηση και βολικότητα. Η συσκευασία του TheC64 αυτή τη φορά περιλαμβάνει οτιδήποτε θα χρειαστείτε, δηλαδή τον ίδιο τον υπολογιστή, το joystick, καλώδιο HDMI και USB καλώδιο και φορτιστή. Το μόνο που θα έχει νόημα να προσθέσει κάποιος είναι ένα USB stick (για να τρέχει και το software της επιλογής του, πέρα από αυτό που παρέχεται μαζί με το μηχάνημα) και ίσως και ένα joystick της προκοπής.

Λόγω περιορισμένου χρόνου θα δοκιμάσω τον TheC64 και τις λύσεις που έχω για USB joystick arcade τύπου κάποια άλλη στιγμή, και θα σας μεταφέρω τις εντυπώσεις μου. Μέχρι τότε σας θυμίσω ότι ο TheC64 εκτός από Commodore 64 μπορεί να λειτουργήσει και σαν VIC-20, ότι το μηχάνημα έχει πλήρες, λειτουργικότατο πληκτρολόγιο, την Commodore BASIC 2.0, ότι μπορείτε να φορτώσετε και να αποθηκεύσετε αρχεία από και σε USB stick και ότι μπορείτε να τον αγοράσετε από την Amazon Ιταλίας από εδώ προς 117€. Θα τα ξαναπούμε σύντομα!



ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: λοιπόν, καλά νέα. Σύμφωνα με όσα με πληροφόρησαν μέσω των σχολίων οι Βασίλης και Διονύσης (και τους οποίους ευχαριστώ θερμά), το μηχάνημα υπάρχει και πωλείται από τα καταστήματα Public σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη από αρχές του έτους! Μην ψάξετε να το βρείτε online, το website των Public δεν το έχει (!), αλλά ούτε και αυτό του Skroutz! Αν λοιπόν βιάζεστε, ξέρετε πού μπορείτε να βρείτε άμεσα τον TheC64!

Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 2020

The Elder Scrollers

Είναι πραγματικά ώρες-ώρες που βλέπεις κάποια πράγματα και συνειδητοποιείς ότι ορισμένοι άνθρωποι είναι πολύ καλοί σε αυτό που κάνουν. Και όχι μονάχα αυτό, αλλά ξέρουν και το αντικείμενό τους καλύτερα από την ίδια τους την παλάμη. Εγώ τουλάχιστον αυτό κατάλαβα παρακολουθώντας την τελευταία παραγωγή του group Booze Design για τον Commodore 64, που φέρει τον εξαιρετικά εύστοχο τίτλο "The Elder Scrollers".


Είναι γεγονός ότι σε 2 χρόνια ο 64άρης θα σβήσει τα 40ά του κεράκια (ποιος το φανταζόταν, άραγε, ότι τόσα χρόνια μετά την κυκλοφορία του θα είναι ακόμα στον αφρό;), πράγμα που σημαίνει ότι υπήρξε - και με το παραπάνω - ο καιρός ώστε να τον μάθουν απέξω κι ανακατωτά οι προγραμματιστές και να ξεζουμίσουν μέχρι και το τελευταίο byte, μέχρι και τον τελευταίο κύκλο της CPU οι sceners. Γι' αυτό και την τελευταία δεκαετία είμαστε μάρτυρες παραγωγών που μας αφήνουν με το στόμα ανοιχτό να αναρωτιόμαστε "πώς στο καλό το έκαναν αυτό; Είναι δυνατόν;". Ε, ναι, προφανώς είναι.

Το The Elder Scrollers παρουσιάστηκε το καλοκαίρι που μας πέρασε στην Gubbdata όπου και μάλλον δικαίως κατέκτησε την πρώτη θέση ανάμεσα στα demos για τον Commodore 64. Όπως και όλα τα κορυφαία demos ανεξαρτήτως πλατφόρμας, συνδυάζει εντυπωσιακά εφέ με άρτια αισθητική, δημιουργώντας ένα ολιγόλεπτο μεν αλλά εντυπωσιακό από κάθε άποψη δε αποτέλεσμα. Θέλετε ένα σκασμό από bobs; Check. Θέλετε ένα υπέροχο scrolling screen με ανάλυση κάπου στα 1000 x 1000 pixels; Check. Θέλετε Boing Ball; Check. Θέλετε πανέμορφο και πολύχρωμο zoom text scroller; Ε, ναι, το καταλάβατε, check. Και έτσι πάει η δουλειά, κάτι ελάχιστο πάνω από 5 λεπτά διαρκεί το The Elder Scrollers αλλά δεν θα σας κάνει ούτε στιγμή να βαρεθείτε ενώ ταυτόχρονα θα σας βομβαρδίζει με τα εντυπωσιακά εφέ του, πλαισιωμένα από αξιόλογα tunes.


Αν έχετε πραγματικό Commodore 64, TheC64, C64 Mini ή απλά κάποιον εξομοιωτή, κατεβάστε και απολαύστε το The Elder Scrollers από εδώ. Αν απλά σας φτάνει η θέαση του βίντεο, δείτε το παρακάτω. Όπως και να 'χει πάντως, μην το χάσετε!


Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2020

PiTubeDirect: ο (οικονομικός) πολυπεξεργαστής

Το 1981, η Acorn κυκλοφόρησε έναν home computer ο οποίος έμελε να καταστεί συνώνυμο της εκπαίδευσης, τον Proton, που έγινε γνωστός σε όλους ως "BBC micro". Ο συγκεκριμένος υπολογιστής, λόγω των υψηλών standards που έβαζε η ίδια η Acorn, αλλά και λόγω των προδιαγραφών του BBC κυκλοφόρησε με ένα σύνολο δυνατοτήτων και χαρακτηριστικών που δεν μπορούσαν να βρεθούν μαζεμένα σε άλλον υπολογιστή της εποχής, ακόμα και αν αυτός κόστιζε πολύ περισσότερο.


Μεταξύ του πακτωλού από χαρακτηριστικά και δυνατότητες διασύνδεσης του BBC micro, ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα που μπορεί κάποιος να εντοπίσει είναι το περίφημο Tube interface. Η εν λόγω διασύνδεση επέτρεπε σε άλλους, εξωτερικούς επεξεργαστές ή συνεπεξεργαστές να συνδεθούν στον δημοφιλή υπολογιστή της Acorn, χρησιμοποιώντας φυσικά ως μέσα εισόδου και εξόδου το πληκτρολόγιο, το κασετόφωνο, το disk drive, τον εκτυπωτή και την οθόνη του BBC microcomputer. Με τον τρόπο αυτό μπορούσε κάποιος να συνδέσει έναν δεύτερο 6502 στον BBC του ή έναν Z80 (για να τρέχει εφαρμογές του CP/M), ακόμα και έναν επεξεργαστή της σειράς x86 της Intel. Μέχρι και ο περίφημος και πρωτοποριακός επεξεργαστής τεχνολογίας RISC της Acorn, ο ARM (Acorn RISC Machine), αναπτύχθηκε και δοκιμάστηκε ως εξωτερική επεξεργαστική μονάδα που συνδεόταν στον BBC micro μέσω του Tube interface. Και, αν αναρωτιέστε "τι εστί ARM;" να σας πούμε όχι πρόκειται για τον επεξεργαστή που αποτέλεσε την βάση και τον πρόγονο όλων των CPUs που στις μέρες μας αποτελούν την καρδιά των smartphones, tablets, set top boxes, κλπ. "Not exactly a lightweight", που θα έλεγε και μια ψυχή...


Ας επανέλθουμε όμως στο Tube interface, και ας αφήσουμε τον ARM και τους διαδόχους του να ζουν και να βασιλεύουν. Οι πρόσθετες επεξεργαστικές μονάδες που κυκλοφόρησε η ίδια η Acorn back in the day δεν γνώρισαν ευρεία αποδοχή, αφενός λόγω του υψηλού τους κόστους, και αφετέρου λόγω του ότι αποτελούσαν αρκετά εξειδικευμένα προϊόντα, που θα μπορούσαν να προκαλέσουν το ενδιαφέρον κάποιου developer, ίσως κάποιου εκπαιδευτικού ιδρύματος ή κάποιας επιχείρησης με πολύ συγκεκριμένες ανάγκες, κλπ. Σίγουρα όμως δεν απευθύνονταν στον απλό χρήστη (ούτε και στην τσέπη του).


Καταλαβαίνει λοιπόν κανείς πολύ εύκολα ότι το να εξοπλίσει κάποιος την σήμερον ημέρα τον BBC microcomputer του με κάποιον εξωτερικό (συν)επεξεργαστή χρησιμοποιώντας το Tube interface είναι αρκετά δύσκολα και δαπανηρό, καθώς, είναι πολύ σπάνιες και δυσεύρετες οι εξωτερικές επεξεργαστικές μονάδες για τον BBC micro που διασώζονται και πωλούνται στις μέρες μας. Όλα αυτά βέβαια μέχρι που εμφανίστηκε το PiTubeDirect!

Το PiTubeDirect είναι ένα project το οποίο χρησιμοποιεί ένα Raspberry Pi με το ανάλογο software και hardware (για τη σύνδεση, το τελευταίο) ως Tube processor για τον BBC. Λόγω της τεράστιας επεξεργαστικής ισχύος του Raspberry Pi συγκριτικά με τους 8/16bits επεξεργαστές της εποχής, το μικρό - πλην θαυματουργό - RPi μπορεί με άνεση να εξομοιώσει τους παρακάτω:

250MHz βασισμένος σε 65tube 65C02 συνεπεξεργαστής
40MHz βασισμένος σε lib6502 65C02 συνεπεξεργαστής
60MHz Z80 συνεπεξεργαστής με CP/M
? MHz 80×86 συνεπεξεργαστής (*)
? MHz ARM2 συνεπεξεργαστής (*)
? MHz 32016 συνεπεξεργαστής (*)
1 GHz ARM1176 συνεπεξεργαστής

(*) η ταχύτητα του εξομοιούμενου επεξεργαστή εξαρτάται από το Raspberry Pi που θα χρησιμοποιηθεί.


Αν τα παραπάνω δεν σας λένε κάτι ή απλά δεν σας δίνουν την ακριβή εικόνα του τί μπορεί να πετύχει κάποιος με έναν BBC microcomputer και ένα PiTubeDirect, θα πρέπει να σας πω ότι, πέραν από το σαφές ενδιαφέρον του πειραματισμού και της εξερεύνησης, δίνεται στον τυχερό κάτοχο η δυνατότητα να:

- εκτελέσει software που απαιτεί διπλούς 6502 επεξεργαστές (κλασικό παράδειγμα η σπάνια αλλά εξαιρετική έκδοση executive του εμβληματικού Elite)

- τρέξει MS-DOS και τις εφαρμογές αυτού

- τρέξει CP/M και τις εφαρμογές αυτού

- τρέξει RISC OS (αυτό το κάνει έτσι κι αλλιώς το RPi) μέσα από τον BBC

- και φυσικά πολλά άλλα, βασικά ό,τι μπορεί να βάλει ο νους του καθενός!


Για το PiTubeDirect μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμα και ένα ταπεινό Raspberry Pi Zero των 6€ (!) ενώ εδώ μπορείτε να βρείτε και οτιδήποτε θα χρειαστεί για να το συνδέσετε στον BBC σας.


Και, επειδή καλές οι λέξεις, καλύτερες οι εικόνες και ακόμα καλύτερο το βίντεο προκειμένου να κατανοήσει κανείς για τι πράγμα σας γράφω τόση ώρα, δείτε το παρακάτω και θαυμάστε:


Κυριακή, 26 Ιανουαρίου 2020

Accelerate your A1200!

Η γνωστή σε όλους μας Individual Computers κυκλοφόρησε δύο νέες κάρτες για την Amiga 1200, οι οποίες δίνουν μνήμη και αυξάνουν την ταχύτητα στον τελευταίο home computer που κυκλοφόρησε ποτέ, ενώ ταυτόχρονα κρατιούνται σε λογικά πλαίσια από άποψη τιμής: πρόκειται για τις ACA1221LC και ACA1211. Ας τις δούμε λίγο πιο αναλυτικά, shall we?

Ο ACA1221LC είναι ένας "κανονικός" επιταχυντής, από την άποψη ότι φέρει δικό του επεξεργαστή. Αυτός είναι ο Motorola 68EC020 (ναι, ο ίδιος με αυτός την 1200άρας) αλλά με τη δυνατότητα να χρονιστεί σε μεγαλύτερες ταχύτητες, καθώς μπορεί να λειτουργήσει από τα 14 μέχρι και τα 40MHz. Η Individual Computers δεν εγγυάται σταθερότητα του όλου συστήματος σε ταχύτητες άνω των 26,67MHz, ενώ συνιστά τοποθέτηση συστήματος ενεργής ψύξης στον επεξεργαστή αν κάποιος σκοπεύει να τον πουσάρει στα όριά του (ήδη φέρει σύστημα παθητικής ψύξης). Ο ACA1221LC διαθέτει επίσης 16ΜΒ μνήμης RAM, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως 11,2ΜΒ Fast RAM και 1ΜΒ για την αποθήκευση της ROM ώστε να επιταχύνονται οι λειτουργίες αυτής (mapROM). Ο κατασκευαστής δεν αναφέρει αν και με ποιον τρόπο μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα υπόλοιπα 3,8ΜΒ μνήμης της κάρτας που "περισσεύουν".


Επίσης, ο ACA1221LC προσφέρει σημαντική επιτάχυνση στον ενσωματωμένο IDE controller της 1200άρας, παρέχοντάς του ονομαστικές ταχύτητες μέχρι και 10,2MB/sec. Αυτό στην πράξη μεταφράζεται σε 3,6MB/sec με γρήγορες κάρτες CF και μέχρι και 7ΜΒ/SEC με ταχείς σκληρούς δίσκους με μνήμη cache. Τιμές που δεν είναι διόλου άσχημες για τα δεδομένα της 1200άρας και που κάνουν τη συνολική της λειτουργία σαφώς ταχύτερη σε κάθε επίπεδο από ένα stock μηχάνημα. Συνολικά ο επιταχυντής είναι κατά 8,9% ταχύτερος από τον ACA1221EC τον οποίο και αντικαθιστά, ενώ διαθέτει και δύο clockports.

Ο ACA1221LC υπάρχει σε 2 "flavors", με μπλε ή κόκκινη πλακέτα, είναι διαθέσιμος και ετοιμοπαράδοτος και κοστίζει 149,94€ χωρίς τα μεταφορικά. Μπορείτε να τον βρείτε στο website της Individual Computers.

Ο δεύτερος επιταχυντής είναι ο ACA1211. Η κάρτα αυτή επιταχύνει της 1200άρα μέσω της ταχύτατης Fast RAM που διαθέτει (16ΜΒ), καθώς δεν φέρει κάποιον ξεχωριστό επεξεργαστή. Η μέγιστη μνήμη που μπορεί να "δει" η Α1200 με τον ACA1211 είναι, όπως και στην περίπτωση του ACA1221LC, 11,2MB με άλλο 1ΜΒ για mapROM. Εδώ θα πρέπει να σταθούμε όμως σε ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ACA1211 ο οποίος, σε αντίθεση με παλιότερες επεκτάσεις μνήμης, επιτρέπει στον υπολογιστή να "βλέπει" τα 11,2MB της Fast RAM ενώ ταυτόχρονα λειτουργεί η θύρα PCMCIA. Οι επεκτάσεις του παρελθόντος αν θυμάστε ανέβαιναν συνήθως μέχρι τα 8ΜΒ, αλλά για να παράλληλη λειτουργία του PCMCIA slot "έπεφταν" στα 4ΜΒ...

Ο ACA1211 επιταχύνει επίσης την ταχύτητα ανάγνωσης/εγγραφής από τον σκληρό δίσκο (ακριβείς τιμές δεν έχουν δοθεί στη δημοσιότητα), έχει 2 clockports (ταχύτερα από αυτά της 1200άρας) και προσθέτει μνήμη στην διεύθυνση 0x00c0.0000 για μεγαλύτερη συμβατότητα με παιχνίδια της Amiga 500 που απαιτούν επέκταση μνήμης στην trapdoor της 500άρας.


Επίσης, η Individual Computers δίνει τη δυνατότητα σε όσους αγοράσουν τον ACA1211 εάν επιθυμούν να αγοράσουν κάποιον άλλο accelerator από την εταιρία, να επιστρέψουν την κάρτα τους και να πληρώσουν μονάχα τη διαφορά (η προσφορά ισχύει για μέχρι και ένα έτος από την αγορά του ACA1211). Ο ACA1211 είναι διαθέσιμος και ετοιμοπαράδοτος και κοστίζει 99,96€ χωρίς τα μεταφορικά (δείτε εδώ).

Τέλος, τόσο ο ACA1221LC όσο και ο ACA1211 μπορούν να συνδεθούν στους ACA500 και ACA500 Plus, επιταχύνοντας της 500άρα σας, εάν το επιθυμείτε.

Σάββατο, 18 Ιανουαρίου 2020

Η ματαιότητα του AGA chipset

Όσοι με γνωρίζουν προσωπικά και έχει τύχει να συζητήσουν μαζί μου για θέματα σχετικά με την Amiga, πιθανότατα θα με έχουν ακούσει να εκφράζω την άποψη ότι "Amiga είναι η Amiga 500", ότι το AGA chipset ήταν "too little, too late" και ότι το να έχει κάποιος στην κατοχή του Amiga 1200 δεν προσφέρει ουσιαστικά τίποτα τη σήμερον ημέρα (που υπάρχουν σε αφθονία και ετοιμοπαράδοτοι χαμηλού κόστους accelerators) συγκριτικά με το να έχει μία Amiga 500. Φυσικά, ως συνέπεια των παραπάνω, με ενθουσιάζει πολύ περισσότερο η κυκλοφορία ενός νέου παιχνιδιού ή demo για την Amiga 500, παρά αυτή κάποιου αντίστοιχου τίτλου που απαιτεί AGA chipset. Το επιχείρημα μέχρι τώρα ήταν ότι οι διαφορές είναι ως επί το πλείστον αμελητέες ώστε να δικαιολογήσουν το τίμημα (το να μην τρέχει δηλαδή αυτή η παραγωγή σε οποιαδήποτε Amiga εκεί έξω).


Και πράγματι, οι τίτλοι που είχαν δημιουργηθεί αποκλειστικά για Amigas εφοδιασμένες με AGA chipset (A1200, A4000, CD32) είναι εκεί έξω για να υποστηρίξουν την άποψή μου: στη συντριπτική τους πλειοψηφία προσέφεραν απλώς λίγο περισσότερα χρώματα ταυτόχρονα επί της οθόνης. Σιγά τα αυγά, λέω εγώ.

Μέχρι που εμφανίστηκε ο ταλαντούχος κύριος Lowenstein, πρώτα με το Reshoot και στη συνέχεια (και βασικά) με το Reshoot-R, το απόλυτο shooter για AGA equipped Amigas, το killer app που φτάνει μόνο του να δικαιολογήσει την αγορά ενός τέτοιου μηχανήματος! Φτάνει, όμως; Και, το πιο σημαντικό - και επιστρέφοντας στο αρχικό point -, αξίζει η προσπάθεια ανάπτυξης παιχνιδιών και demos αποκλειστικά για μηχανήματα με AGA chipset; Στην τελική, από τις Amigas που πουλήθηκαν συνολικά ποιο ποσοστό είχε OCS/ECS chipset και ποιο AGA; Ήταν αρκετές οι A1200, A4000 και τα CD32 που πουλήθηκαν ώστε να δικαιολογήσουν κάτι τέτοιο;


Λοιπόν, το Retro Planet έρχεται να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα! Όπως διαβάζουμε στο νέο τεύχος του περιοδικού, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιοποίησε ο Petro Tyschtschenko, που εργάστηκε ως business administrator στην Commodore Ευρώπης από το 1982 μέχρι και το 1994, οι ακριβείς αριθμοί από Amigas που πουλήθηκαν στην Γερμανική αγορά σε όλη τη διάρκεια της εμπορικής ζωής του μηχανήματος είναι οι παρακάτω:

Amiga 500: 1.160.500
Amiga 600: 193.000
Amiga 2000: 124.500
Amiga 1200: 95.500
Amiga 500+: 79.500
Amiga 1000: 30.500
Amiga CD32: 25.000
Amiga CDTV: 25.800
Amiga 3000: 14.380 (περιλαμβάνονται και οι Amiga 3000T)
Amiga 4000: 11.300 (περιλαμβάνονται και οι Amiga 4000Τ)

Για να μην παιδεύεστε με προσθέσεις, ο συνολικός αριθμός από Amigas που πουλήθηκαν στην Γερμανική αγορά προκύπτει ότι είναι 1.759.980 κομμάτια. Φυσικά, η μερίδα του λέοντος ανήκει στην αειθαλή Amiga 500 με 1.160.500 μονάδες, η οποία πραγματικά αποδείχτηκε ότι ήταν η VolksAmiga (!) και, ούτε λίγο ούτε πολύ, ο υπολογιστής χάρη στον οποίο όλη αυτή η θαυμάσια τεχνολογία δεν χάθηκε στη λήθη και στα μαύρα κατάστιχα της ιστορίας των υπολογιστών.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονίσουμε ότι, αν και δεν έχουμε τους αντίστοιχους αριθμούς και για τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες (έτσι κι αλλιώς η εμπορική καριέρα της Amiga στον υπόλοιπο πλανήτη δεν ήταν αυτή που θα χαρακτηρίζαμε ως "λαμπρή"), θεωρούμε τα ποσοστά σε πωληθείσες μονάδες στην Γερμανική αγορά ως αντιπροσωπευτικές των πωλήσεων των μοντέλων του υπολογιστή σε όλη την Ευρώπη.

Από τα νούμερα αυτά λοιπόν, βλέπουμε ότι οι πωληθείσες Amigas ΧΩΡΙΣ AGA chipset ήταν 1.628.180 κομμάτια, ενώ αυτές που διέθεταν το "επαναστατικό" αυτό χαρακτηριστικό ήταν 131.800 κομμάτια. Κάνοντας την αναγωγή διαπιστώνουμε ότι οι Amigas που πουλήθηκαν με AGA chipset ανέρχονται στο... συγκλονιστικό 7,49%! Ναι, το νούμερο είναι εντυπωσιακά μικρό και εννοείται και εξυπακούεται ότι αν η Commodore δεν είχε πτωχεύσει το 1994 θα είχαν πουληθεί πολλές ακόμα Amigas με AGA, καθώς μόνο αυτές παράγονταν έτσι κι αλλιώς τα τελευταία δύο χρόνια.


Το θέμα όμως είναι ότι, όπως φαίνεται από τα νούμερα, όταν κάποιος ή κάποιοι φτιάχνουν ένα νέο demo ή παιχνίδι για Amiga το οποίο - συνήθως για λόγους ευκολίας για τους δημιουργούς - τρέχει μονάχα σε AGA chipset, αυτομάτως αφήνουν στην "απέξω" το 92,51% των υπολογιστών που δυνητικά θα μπορούσαν να τρέξουν αυτή την παραγωγή!

Φυσικά, ας μην κοροϊδευόμαστε, θα είναι θαύμα εάν εκεί έξω από τις 1.759.980 Amigas που πουλήθηκαν στην Γερμανία υπάρχουν ακόμα οι 100.000, αλλά, όπως και να 'χει, θα είναι λογικό να θεωρήσουμε ότι και αυτές που έχουν μείνει εν ενεργεία (που λέει ο λόγος) υφίστανται με πάνω-κάτω την ίδια αναλογία. Που, πολύ χοντρικά σημαίνει ότι για κάθε μία Amiga με AGA, υπάρχουν άλλες 9 χωρίς αυτό!

Κατά συνέπεια, καλό θα είναι οι developers εκεί έξω, την επόμενη φορά που θα αποφασίσουν να φτιάξουν κάτι για την (κάποτε) δημοφιλή πλατφόρμα της Commodore, να το σκεφτούν και 2 και 3 φορές προτού αποφασίσουν ελαφρά τη καρδία ότι η παραγωγή τους θα απαιτεί AGA chipset. Και, εννοείται, γράφοντας αυτό δεν αναφέρομαι σε τίτλους όπως το απίθανο Reshoot-R το οποίο πραγματικά "ξεζουμίζει" το AGA, αλλά μάλλον σε κυκλοφορίες όπως είναι το Rygar AGA, που "ζητάει" επεξεργαστή Motorola 68EC020, 2MB RAM και AGA chipset για να δώσει το αποτέλεσμα που έδινε ένα coin op με 2 x Z80 επεξεργαστές, παλέτα 1024 χρωμάτων και μέγιστη ανάλυση 256x224 pixels!


Με λίγα λόγια, η προσωπική μου θέση - την οποία και θεωρώ λογικότατη - είναι ότι, καταρχάς, οτιδήποτε κι αν κυκλοφορεί, για καλό είναι και σίγουρα ευχαριστούμε όσους κόπιασαν για να μας το προσφέρουν. Επειδή όμως πλέον υπάρχει τόσο μεγάλη γνώση των παλαιότερων μηχανημάτων και τόσα πολλά tools για cross development, θα ήταν ιδανικό να γίνεται εκμετάλλευση του διαθέσιμου hardware στο 100% - και ειδικά σε περιπτώσεις όπως αυτή που ανέφερα στην ανάρτηση που διαβάζετε ή σε εκείνη των Atari ST (συγκριτικά με τον STE) που οι διαφορές σε πωληθείσες μονάδες είναι χαώδεις...

Τρίτη, 14 Ιανουαρίου 2020

Κυκλοφόρησε το 26ο τεύχος του περιοδικού Retro Planet!

Επιτέλους, μετά από απανωτές καθυστερήσεις και αναβολές, το Χριστουγεννιάτικο (!) τεύχος του Retro Planet είναι γεγονός! Εντάξει, αστειευόμαστε με το θέμα των Χριστουγέννων καθώς ήταν γνωστό εδώ και καιρό ότι θα υπάρξει σημαντική καθυστέρηση στην κυκλοφορία του περιοδικού, οπότε και αποφεύχθηκε να δοθεί εορταστικός χαρακτήρας στο συγκεκριμένο τεύχος.




Το Retro Planet #26 θα είναι η χαρά των Αμιγκάδων, καθώς, μέσα σε 14 ολόκληρες σελίδες με πλούσιο φωτογραφικό υλικό κυριαρχεί η ανταπόκριση του συντάκτη μας Στέφανου Καρούσου από το event Amiga 34 στο Neuss της Γερμανίας. Ο Στέφανος πήγε, είδε, μίλησε, κρυφάκουσε, φωτογράφισε και απήλθε και μας μεταφέρει πραγματικά τα πάντα από την σημαντικότερη διοργάνωση του εξωτερικού (γιατί στα μέρη μας έχουμε το Amicamp) με αντικείμενο την Μεγάλη Κυρία του home computing.



Φυσικά, δεν σταματάμε στην παραπάνω ανταπόκριση: έχουμε ακόμα retro νέα, αλλά και game reviews με αναλυτικότατες δοκιμές των SkillGrid (Amiga), AlphaRay (Commodore Plus/4) και, φυσικά, Pinball Dreams (Amstrad CPC).





Η στήλη 8 Magic bits ασχολείται αυτή τη φορά με το BBC micro της Acorn και την ιστορία του, ενώ, στο πλαίσιο των Lost Treasures μπορεί κανείς να διαβάσει για το Center Court 2 (Amiga).




Το πάντοτε απολαυστικό Scripta Manent ξεψαχνίζει τα τεύχη 18 και 19 του Pixel με τον Μιχάλη Ιωαννίδη να επιστρέφει για μία ακόμη φορά στον ρόλο του Σχολαστικού Αναλυτή των Παμπάλαιων Γραπτών (sic), ενώ από το Adventureland παρελαύνει το κλασικό και… ιδιαιτέρως ιδιαίτερο (!) Martian Memorandum.



Τελειώνοντας, η Ταινιοθήκη του Retro Planet παρουσιάζει τον πασίγνωστο Terminator του James Cameron, ενώ το Σκάσε κι Άκου κοσμούν οι μεγάλοι Rainbow με το Ritchie Blackmore's Rainbow από το (μακρινό, πια) 1974.



Αυτά και άλλα πολλά μπορεί κανείς να βρει στο νέο, 26ο τεύχος του Retro Planet. Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν είτε να συμπληρώσουν την ειδική φόρμα στο website του περιοδικού (www.retroplanet.gr) είτε να στείλουν e-mail στο retroplanetmagazine@gmail.comretroplanetmagazine@gmail.com. Τα υπόλοιπα αφήστε τα σε μας!