The Spectrum Show επεισόδιο 88

Ώρες-ώρες πιάνω τον εαυτό μου να αναρωτιέται: πώς θα ήταν τα πράγματα εάν υπήρχε κάποιος σαν τον Paul Jenkinson, τον δημιουργό του The Spectrum Show, στις τάξεις των φίλων του Commodore 64; Ή, και σε αυτών του Amstrad CPC; Με πόσο υλικό - και, κυρίως, κάθε πότε; - θα μας τροφοδοτούσαν όλους εμάς που γουστάρουμε 8bit stuff; Εδώ τον Paul που έχουμε να ασχολείται με τα του ZX Spectrum και ο άνθρωπος βαίνει αισίως προς την ολοκλήρωση του 9ου κύκλου της σειράς του!

Όντως, χθες κυκλοφόρησε το επεισόδιο υπ' αριθμόν 88 (χαρά στο κουράγιο του, δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσα να πω) το οποίο μπορώ να σας αποκαλύψω με περισσή ειλικρίνεια ότι είναι ένα από τα καλύτερα και πλέον ενδιαφέροντα του τρέχοντος κύκλου. Demos, παιχνίδια, hardware reviews, easter eggs - ε, δεν ξέρω τι θέλετε πια για να ικανοποιηθείτε!

Και, φυσικά, επειδή ο Paul όταν ξεκινά να δημιουργεί ξεχνάει να σταματήσει (!), έχουμε και ένα νέο τεύχος του περιοδικού του, που μπορείτε να κατεβάσετε εντελώς δωρεάν από εδώ.

Γι' αυτό σας έλεγα στην αρχή ότι αναρωτιέμαι; Πώς θα ήταν ένας κόσμος με περισσότερους 8bit fans σαν τον Paul; Θα τους... προλαβαίναμε; Ίσως και όχι, αλλά ας κοπιάσουν αν υπάρχουν και θα τα βρει η υπηρεσία τα υπόλοιπα! Enjoy!

MegaPi case: γίνεται πιο κουκλίστικο;

Είναι γνωστή στους στενούς μου κύκλους η αγάπη που τρέφω για το Raspberry Pi (ναι, μη ρωτάτε, οποιοδήποτε μοντέλο, οποιασδήποτε γενιάς). Κάτι το ότι είναι ένας μικροσκοπικός υπολογιστάκος που μπορεί να κάνει θαύματα και να ανταποκριθεί ακόμα και στα πλέον απαιτητικά tasks, κάτι η όλη φάση με την FUZE BASIC, το αντίστοιχο case και το συνολικό σκηνικό που παρέπεμπε στην αγνή και αγαπημένη εποχή των 8bit computers, κάτι το δωρεάν και πολύ ενδιαφέρον περιοδικό MagPi, ε, βάλτε και σαν κερασάκι στην τούρτα την φθηνή τιμή και καταλαβαίνετε γιατί το γουστάρω το άτιμο.

Στο παρελθόν είχα γράψει για το FUZE και το Rastari, τώρα έφτασε το πλήρωμα του χρόνου να ασχοληθούμε με κάτι πολύ πιο απλό αλλά sexy και πανέμορφο συνάμα, ένα κουτάκι για το Raspberry που ονομάζεται MegaPi Case. Και τι case είναι αυτό!

Για όσους δεν κατάλαβαν, το MegaPi Case είναι ένα προστατευτικό και... καλοπιστικό κουβούκλιο για το Raspberry Pi Model 2B ή 3B, εμπνευσμένο από την μία και μοναδική SEGA Megadrive (ή Genesis, αν είστε από την Αμερική). Το κουτί όμως αυτό, σε αντίθεση με την πλειοψηφία αυτών που κυκλοφορούν στο εμπόριο, δεν κάνει παραχωρήσεις αλλά ούτε και προσαρμόζει το σχήμα του σε αυτό του Raspberry Pi: αντίθετα, είναι μια μικρογραφία του Megadrive με σωστές αναλογίες και όλα τα ports του μικροσκοπικού υπολογιστή σε βολικότατες θέσεις. Και επειδή οι εικόνες μιλούν πολλές φορές πολύ καλύτερα από τις λέξεις, σας αφήνω να απολαύσετε.

Α, ναι: το MegaPi Case μπορείτε να το βρείτε εδώ και μου κόστισε 16€ μαζί με τα ταχυδρομικά, ενώ έκανε να φτάσει 17 ημερολογιακές μέρες. Not bad. Not bad at all...

Και κάτι τελευταίο, που μπορεί να μην είναι κατανοητό από τις φωτογραφίες: το MegaPi Case δίνει τη δυνατότητα τοποθέτησης ανεμιστήρα στο Raspberry (γι' αυτό και το καπάκι που ανοίγει a la PSX) και μπορεί να ανάβει και να σβήνει με τον διακόπτη που βρίσκεται στο εξωτερικό του αλλά και να κάνει reset με το μπλε κουμπί. Πρόκειται πραγματικά για μελετημένη και εξαιρετικής ποιότητας δουλειά, που θα απογειώσει το Raspberry Pi σας αν αποφασίσετε να "επενδύσετε"...

Amiga: πιο "καυτή" από ποτέ!

Ω, ναι: η βασίλισσα των 16bit έχει που έχει φανατικό κοινό, τώρα πλέον οι χιλιάδες ανά τον κόσμο πιστοί θα έχουν και έξτρα λόγους να χαίρονται (λες και δεν τους έφτανε η ίδια η Amiga, αλλά τέλος πάντων): βλέπετε έχουμε νέες hardware κυκλοφορίες τους επόμενους μήνες. Και όχι μία και δύο! Καθίστε λοιπόν αναπαυτικά, και αφεθείτε στην ένοχη απόλαυση του Dony's Old Computers (είπαμε να παινέψουμε το γένια μας αλλά γι' αυτό το τελευταίο χρειάζεται γενειάδα... ZZ Top!)...

- Νέα motherboards για την Amiga 3000: "γιατί, τι είχαν τα παλιά;", θα ρωτήσετε. Χα! Τι ΔΕΝ είχαν είναι το θέμα! Είχαν μήπως υποστήριξη AGA; Δέχονταν PCI κάρτες; Την αρνητική απάντηση σε αυτές τις ερωτήσεις έρχεται να αμφισβητήσει ο Φιλανδός Hese με το A3000+ motherboard και την ΑΑ3000+ Firebird (!) daughterboard που ετοιμάζει και σκοπεύει να διαθέσει στην αγορά το συντομότερο δυνατό. Τιμές δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμα, αλλά ξέρετε όλοι σας πολύ καλά ότι η Amiga είναι ακριβό hobby. Αν θέλετε να τη βγάλετε στη φτήνια καλύτερα να αρχίσετε να συλλέγετε άλογα ιπποδρόμου (!) - φθηνότερα θα σας έρθει!

- Έρχεται σύντομα η Vampire 1200 v2: καταρχάς μη με ρωτήσετε πού πήγε η v1, ιδέα δεν έχω - αυτές είναι παραξενιές των Αμιγκάδων! Επιτέλους λοιπόν, η Vampire 1200 v2 θα έχει υποστήριξη για το AGA chipset. Ή, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, η 1200άρα σας θα έχει το AGA chipset έτσι κι αλλιώς και η Vampire 1200 v2 θα σας κάνει τη χάρη να το εκμεταλλεύεται όταν χρειάζεται. Μη μεγαλοπιάνεστε λοιπόν και ονειρεύεστε να παίξετε Reshoot-R στην 500άρα ή την 600άρα σας, αν θέλετε, ξέρετε τι μηχάνημα να αγοράσετε! Πίσω όμως στην Vampire 1200 v2, η οποία - κρατηθείτε - θα διαθέτει: Cyclone 3 FPGA core, 128MB SDRAM, Digital video out port, SD port, 2 x expansion ports, 1 x JTAG port και pins IDE/power/reset για τους χρήστες tower case. Α, και υποστήριξη του Gold3 πυρήνα. Χρυσή θα την πληρώσουμε, κάτι μου λέει...

- Δώστε Warp speed στην 500άρα σας: μεταφορικά και κυριολεκτικά, με τον Warp 560, έναν επιταχυντή που υπόσχεται επιδόσεις starship Enterprise on steroids! Γιατί με Motorola 68060 overclocked στα 100MHz, ARM processor εντεταγμένο αποκλειστικά στο playback μουσικής και video, 256MB RAM, κάρτα γραφικών & ήχου, WiFi, USB και slots για compact flash και miniSD καρτούλες εντάξει, το μηχάνημα πραγματικά απογειώνεται. Βέβαια, θα πει κανείς "αν ο Warp 560 τα προσφέρει όλα αυτά τότε τι θα χρησιμοποιούμε από το hardware της 500άρας;". Η απάντηση είναι "ό,τι χρησιμοποιούσατε και με την Vampire!". Μην σας πιάνουν τώρα οι ευαισθησίες: αν θέλετε ωμή δύναμη εννοείται ότι δεν θα χρησιμοποιείτε τον 68000 στα 7,14MHz που θεωρούταν ξεπερασμένος το... 1991! Φυσικά να μην ξεχνάμε ότι η ισχύς που προσφέρει η νέα γενιά των Warp engines θα προσφέρεται απλόχερα και στους κατόχους Amiga 1200 και Amiga 4000 με τους accelerators 1260 και 4060, αντίστοιχα. Οι τιμές δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμα, για να αποφευχθούν τα καρδιακά επεισόδια...

Αυτά προς το παρόν. Σκεφτόμουν να σας έγραφα περισσότερα - ευτυχώς, νέα υπάρχουν - αλλά λέω καλύτερα να σας αφήσω να μαζέψετε τα σαγόνια σας και να συνέλθετε από το σοκ στο οποίο σας οδήγησαν τα specs των προϊόντων για τα οποία διαβάσατε. Και φυσικά, όταν με το καλό επανέλθετε στην κανονικότητα (χο-χο-χο) για ξανασκεφτείτε τι θα κάνετε με εκείνο το χωράφι στο χωριό που προσπαθείτε να το ξεφορτωθείτε τα τελευταία 10 χρόνια: μήπως να το σκοτώνατε για 500-1000€ ώστε να αποκτήσετε έναν ολοκαίνουριο accelerator ή ένα brand new motherboard; Τι είπατε; Είναι πολλά τα λεφτά; Το ξέρω, φίλοι μου: το αυτοκίνητό μου κοστίζει λιγότερο από μία AmigaOne X5000! Πόσο πια λεφτάς πρέπει να είναι κάποιος για να δηλώνει "Αμιγκάς που ακολουθεί τις εξελίξεις", για πείτε μου!

Κυκλοφόρησε το 25ο τεύχος του Retro Planet!

Χαράς ευαγγέλια για τους ανά τον κόσμο ρετροκομπιουτεράδες. Ή, τουλάχιστον, για τους ανά τον κόσμο ρετροκομπιουτεράδες που γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα, καθώς μόλις κυκλοφόρησε το 25ο τεύχος του τριμηνιαίου περιοδικού Retro Planet.

Με την κυκλοφορία του νέου, 25ου τεύχους του, το Retro Planet κλείνει και επίσημα τον 6ο χρόνο του (πρωτοκυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2013) και μπαίνει στον 7ο, ένα επίτευγμα πραγματικά ασύλληπτο για ένα retro fanzine που απευθύνεται σε ένα πολύ ιδιαίτερο και δύσκολο κοινό όπως είναι οι εν Ελλάδι φίλοι του retro computing.

Αφήνοντας τα παραπάνω στην άκρη, ας δούμε τι μπορείτε να διαβάσετε στο νέο τεύχος του Retro Planet:

-    Όπως μπορεί πολύ εύκολα να διαπιστώσει κανείς απλά και μόνο με μια ματιά στο εξώφυλλο του περιοδικού, υπάρχει πολύ Reshoot-R. Το καταπληκτικό παιχνίδι του Richard Lowenstein που, όπως συμφώνησαν οι συντάκτες του Retro Planet, αποτελεί το απόλυτο killer application για το AGA chipset έχει την τιμητική του, με πολυσέλιδο review αλλά και συνέντευξη του δημιουργού του.

-    Αφιέρωμα στους υπολογιστές MSX, στα πλαίσια της στήλης 8 Magic bits.

-    Την συνέχεια της ιστορίας της id software, του John Carmack και του John Romero που ξεκίνησε στο 10ο τεύχος (η γέννηση της id και το Doom), συνέχισε στο 22ο (Quake) και προχωράει ακάθεκτη, καθώς αυτή τη φορά ο Στέφανος Καρούσος καταπιάνεται με το φιλόδοξο project της Ion Storm και το θνησιγενές Daikatana.

-    Μια νέα στήλη με αντικείμενο το σινεμά! Ναι, οι ταινίες που αγαπήσαμε και μας σημάδεψαν για πάντα, θα παρελάσουν μέσα από τις σελίδες του Retro Planet, μία σε κάθε τεύχος. Δεν θα καταπιαστούμε τόσο με αριστουργήματα της 7ης τέχνης, όσο με τα Karate Kid, Back to the Future και άλλες ταινίες που έμειναν ανεξίτηλα χαραγμένες στα τσιπάκια της μνήμης μας. Ξεκινάμε με γκολ από τα αποδυτήρια με το Top Gun του Tony Scott.

-    Επική ανταπόκριση από την συναυλία των Manowar στην Πλατεία Νερού, που έλαβε χώρα φέτος το καλοκαίρι.

-    Παρουσίαση του περίφημου Prisoner of Ice μέσα από την στήλη Adventureland.

-    Review του μικρού - αλλά καθόλου αμελητέου - αυτού διαμαντιού της Sarah Jane Avory που ονομάζεται Neutron και έχει κάψει τις καρδιές των κατόχων του Commodore 64.

-    Και φυσικά Retro Νέα, Scripta Manent (με ξεκοκάλισμα των τευχών 15-17 του Pixel) και Amiga News.

Όσοι ενδιαφέρονται για το νέο τεύχος του Retro Planet μπορούν - ως συνήθως - να το προμηθευτούν στέλνοντας email στο retroplanetmagazine@gmail.com ή συμπληρώνοντας την φόρμα επικοινωνίας που θα βρουν στο retroplanet.gr.

ZZ9000: Μια νέα κάρτα γραφικών (και όχι μόνο) για την Amiga!

Εσείς δηλαδή γνωρίζετε μια εταιρία που ονομάζεται MNT Research GmbH; Όχι; Ούτε κι εγώ - μέχρι σήμερα, τουλάχιστον. Κι όμως, αυτή η εταιρία έχει φτιάξει κάποια πολύ αξιόλογα και ενδιαφέροντα περιφερειακά για την Amiga. Και σήμερα θα σας μιλήσω για το νεότερο εξ αυτών, μία FPGA κάρτα γραφικών για τις big boxed Amigas (2000, 3000(Τ) και 4000(Τ)).

Αν βρισκόμασταν ας πούμε στο 2006, τότε που το ενδιαφέρον μου για οτιδήποτε σχετικό με την Amiga βρισκόταν στο peak του (διαβάστε εδώ και θα καταλάβετε), είναι βέβαιο ότι θα είχα ήδη παραγγείλει την κάρτα στην οποία αναφέρομαι, την ZZ9000. Επίσης, είναι ακόμα πιο βέβαιο ότι θα ήμουν 13 χρόνια νεότερος - μήπως αυτό άραγε να είναι πιο σημαντικό; Αστειεύομαι, φυσικά, ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ότι αυτό θα ήταν σημαντικότερο!

Πίσω στην κάρτα μας, η ZZ9000 είναι μία πολυκάρτα γραφικών (δεν ξέρω αν είναι δόκιμος ο όρος, αλλά πάντως έχει βάση, όπως θα διαβάσετε στη συνέχεια) η οποία μπορεί να τοποθετηθεί σε οποιαδήποτε Amiga διαθέτει Zorro slot. Μπορεί να απεικονίσει αναλύσεις μέχρι 1920x1080 με 32bit χρώμα (!), διαθέτει έναν εξαιρετικό scandoubler με έξοδο HDMI (ξεχάστε VGA D-sub και λοιπές αρχαιολογίες), καθώς και USB port, RJ45 Ethernet port, microSD card slot και... 1GB μνήμης RAM! Είστε ακόμα μαζί μας; Είστε καλά; Θέλετε ένα ποτηράκι νερό να συνέλθετε μήπως;

Ας σας παραθέσω όμως αναλυτικά τα χαρακτηριστικά της ZZ9000 όπως αναγράφονται στο website της εταιρίας παραγωγής της:

RTG: Up to 1920x1080 FHD screen resolution at 8bit 256-colors "Chunky", 16bit or 32bit color depths
Enhanced VA2000CX Amiga native video passthrough functionality with AGA support (scandoubler with interlace flicker-fixer)
Dual 666MHz ARM Cortex A9 coprocessors to offload computing tasks like JPEG, MP3 decoding and graphics acceleration
1GB DDR3 RAM
Ethernet interface
SD Card interface (for firmware updates, not currently usable from AmigaOS)
Includes ZZ9000CX video slot capture card with cable
Includes metal slot bracket
Includes a minimal SDK with C examples for running ARM code from AmigaOS

Όπως θα ήταν αναμενόμενο για ένα τόσο νέο προϊόν, δεν δουλεύουν ακόμα (δηλαδή δεν έτοιμο το software) όλα τα features της ΖΖ9000. Τα πιο βασικά όμως, ήτοι η RTG κάρτα γραφικών, ο scandoubler και η κάρτα δικτύου λειτουργούν, ενώ πολύ σύντομα αναμένεται να ενεργοποιηθούν και κάποια άλλα χαρακτηριστικά.

Η ZZ9000 τιμάται 329€ και παράγεται σε batches των 100 τεμαχίων. Το πρώτο batch έχει εξαντληθεί και, αν βιαστείτε, ίσως να προλάβετε να "χωθείτε" στους 100 τυχερούς που θα συμμετάσχουν στο 2ο batch. Επειδή όμως ως συνήθως οι εικόνες λένε περισσότερα από τις λέξεις (ή, τέλος πάντων, είναι πιο εύκολες στο μάτι), μπορείτε να παρακολουθήσετε ένα σύντομο review της κάρτας στο παρακάτω video του Ravi Abbott:

Το Retro Planet #25 προ των πυλών...

Είχαμε κατασταλάξει εδώ και μήνες στο θέμα του εξωφύλλου του 25ου τεύχους του Retro Planet και στον τρόπο που αυτό θα στηνόταν. Και μετά είδαμε το artwork για το Reshoot-R σε υψηλή ανάλυση, στο website του δημιουργού του, του Richard Lowenstein και... μείναμε παγωτό!

Βλέπετε, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, το Reshoot-R δεν υπήρχε περίπτωση να μην μπει στο εξώφυλλο: όταν οι 3 συντάκτες που σου γράφουν reviews για video games το ψηφίζουν... δαγκωτό ως το καλύτερο παιχνίδι για Amiga της τελευταίας δεκαετίας αλλά και ως το απόλυτο killer app για το AGA chipset - ναι, έστω και τώρα, 27 ολόκληρα χρόνια μετά την εμφάνισή του! - ε, τότε στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κάποιο σοβαρό debate ως προς το τι θα κοσμήσει την πρώτη σελίδα του περιοδικού.

Το 25ο τεύχος του Retro Planet λοιπόν έρχεται μέσα στις επόμενες μέρες (ναι, θα σας ενημερώσουμε!) και είπαμε να σας ανοίξουμε την όρεξη με το εξώφυλλό του. Για τα υπόλοιπα, λίγη υπομονή ακόμα!

Πάμε μία βόλτα στο Πάρκο της Περιπέτειας;

Δεν πέρασαν καλά-καλά 2 εβδομάδες από τότε που το εντυπωσιακό AlphaRay έσκασε σαν βόμβα για να ταράξει τα - όχι και τόσο, είναι η αλήθεια - λιμνάζοντα ύδατα της gaming σκηνής του Commodore Plus/4, είχαμε και νέο "χτύπημα".

Βλέπετε, αποτελούσε κρυφό μυστικό της 8bit Commodore community εδώ και καιρό ότι τα μηχανήματα της σειράς TED κάθε άλλο παρά "ανίκανα" ήταν για gaming και demos. Ναι, μπορεί τα hardware sprites να έλαμπαν δια της απουσίας τους, αλλά, για καθίστε: διέθεταν τέτοια οι Sinclair Spectrum, Amstrad CPC, Atari ST αλλά και τόσες άλλες πλατφόρμες που χάρηκαν κατά τη διάρκεια της εμπορικής τους σταδιοδρομίας χιλιάδες games; Η απάντηση είναι, φυσικά, "όχι".

Έτσι λοιπόν, αποδείχτηκε και στην πράξη εσχάτως ότι οι Commodore 16, Commodore 116 και Commodore Plus/4 είχαν την απαραίτητη ισχύ ώστε να δούμε σε αυτούς εντυπωσιακά παιχνίδια αλλά και demos: η διπλάσια ταχύτητα του επεξεργαστή και η 15πλάσια (!) χρωματική παλέτα συγκριτικά με τον Commodore 64 λένε σχεδόν όλη την αλήθεια.

Και ενώ δεν καταλάγιασε ακόμα ο αχός που προκλήθηκε από την κυκλοφορία του AlphaRay, ένα άλλο ολόφρεσκο παιχνίδι έκανε την εμφάνισή του για τον Commodore Plus/4 και τα μικρότερα αδέρφια του (με 64ΚΒ μνήμης RAM). Το όνομα αυτού είναι Adventure Park, και πρόκειται περί ενός platformer με 99 ολόκληρες οθόνες, στα πρότυπα της σχολής που ίδρυσε το Manic Miner, δηλαδή "μαζεύω-όλα-τα-αντικείμενα-και-πάω-στην-έξοδο-για-την-επόμενη-πίστα".

Το Adventure Park δείχνει γραφικά και ακούγεται ηχητικά πολλά υποσχόμενο, αλλά, προσωπικά, αντιμετώπισα μεγάλο πρόβλημα με τον μηχανισμό του άλματος. Βλέπετε, όταν πατάμε το fire button δεν πηδάει το sprite μας π.χ. 24 pixels ψηλά, αλλά πηδάει μέχρι 24 pixels (ο αριθμός είναι τυχαίος, τον αναφέρω σαν παράδειγμα) και μέχρι να ξαναπατήσουμε το fire (ή να το αφήσουμε, δεν παίρνω όρκο). Ακούγεται μπερδεμένο; Ε, ναι, πιστέψτε με, είναι! Το αποτέλεσμα αυτής της "εξεζητημένης" (για να μην γράψω τίποτα χειρότερο) επιλογής είναι να μην βγαίνει εύκολα ούτε καν η πρώτη πίστα (οθόνη) και το άλμα σε μια παρακείμενη πλατφόρμα να ισοδυναμεί με... εφιάλτη!

Δεν ξέρω αν υπερβάλλω, αλλά έχοντας παίξει τόσες εκατοντάδες platform games όλα αυτά τα χρόνια που βασίζονταν σε έναν απλό, στάνταρ μηχανισμό άλματος, δεν μπορώ με τίποτα να προσαρμοστώ στις απαιτήσεις του Adventure Park. Ειλικρινά ελπίζω να μην συμβαίνει το ίδιο με την πλειοψηφία των gamers εκεί έξω, γιατί κατά τα άλλα η δημιουργία των Varga Gabor, Robert Wisnemeth, David Vigh και Csaba Panhaczy δείχνει πολλά υποσχόμενη και διασκεδαστική...

Μπορείτε να κατεβάσετε το Adventure Park από εδώ.

The Spectrum Show επεισόδιο 87

Μένοντας πιστός στα χρονοδιαγράμματά του και με την ακρίβεια των αγγλικών σιδηροδρόμων (πριν αυτοί ιδιωτικοποιηθούν), ο Paul Jenkinson πριν από λίγες ημέρες μας χάρισε ένα ακόμα επεισόδιο της δημοφιλούς σειράς του, του The Spectrum Show.

Αν δεν γνωρίζετε τι εστί "The Spectrum Show" τότε μάλλον ή είστε νέοι στο παρόν blog ή δεν κάνετε click στα links - το πρώτο θα διορθωθεί μόνο του με τον καιρό, αλλά για το δεύτερο πρέπει κι εσύ να βάλετε το χεράκι σας, ή, πιο σωστά, το δαχτυλάκι σας.

Για να προχωρήσουμε στο προκείμενο, το The Spectrum Show είναι μια σειρά από Youtube videos (87 τον αριθμό, μέχρι τώρα) με θεματολογία σχετική με - τι άλλο; - τον ZX Spectrum της Sinclair Research Ltd., έναν εκ των πλέον αγαπημένων home computers της ιστορίας.

Στο φρέσκο επεισόδιο της σειράς μπορείτε να απολαύσετε (μπαγιάτικα) νέα, παρουσιάσεις, reviews, συζητήσεις, αλλά και κάποια πρωτότυπα θέματα. Φτιάξτε ένα καφεδάκι, ανάψτε το κλιματιστικό και πατήστε το play στο video που ακολουθεί.

Metro Siege: Amiga 500 is back with a vengeance!

Η ώρα για το πολυαναμενόμενο νέο έφτασε λοιπόν! Όσοι από εσάς παρακολουθήσατε πριν από λίγο την εκπομπή του Amigabill στο Twitch προφανώς έχετε ήδη πληροφορηθεί για τα... χαρμόσυνα νέα, αλλά καλό είναι να τα πούμε κι από εδώ και για τους υπόλοιπους και, κυρίως, στα ελληνικά!

Η αλήθεια είναι ότι κάποιοι από όσους είχαμε παρευρεθεί στο τελευταίο Amicamp, την μοναδική ετήσια μάζωξη φίλων της Amiga που διοργανώνεται στην Ελλάδα, είχαμε την τύχη να δούμε αλλά και να παίξουμε το νέο brawler της Pixelglass, της εταιρίας του καλού φίλου και συνεργάτη στο Retro Planet Γιάννη Τσακίρη. Το παιχνίδι - ή, καλύτερα, η παιχνιδάρα αυτή - ονομάζεται Metro Siege, και το προηγούμενο μόλις δίωρο έγιναν τα παγκόσμια αποκαλυπτήριά της.

Αλλά, για μια στιγμή, τι εστί brawler; Είναι είδος video game, σωστά; Και, αν ναι, τι είδος; Είναι shoot 'em up, είναι puzzle, είναι adventure; Σωστότατο και ιδιαιτέρως εύλογο το ερώτημα, αγαπητοί φίλοι και φίλες. Brawler λοιπόν, με τα απλούστερα λόγια που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει κανείς, είναι το beat 'em up. "Ξυλίκι" εις το ελληνικότερον.

Έτσι λοιπόν, η Pixelglass, σε συνεργασία με τις BitBeamCannon και Enable Software παρουσίασε σήμερα, σε συνεργασία φυσικά με τον αγαπητό Amigabill, το νέο της παιχνίδι, το beat 'em up που ονομάζεται Metro Siege και το οποίο αναμένεται να ταρακουνήσει συθέμελα τους (εναπομείναντες) χρήστες Amiga. Βλέπετε, όλοι θυμόμαστε τα Bad Dudes vs Dragon Ninja, Double Dragon, Vigilante κλπ, πασίγνωστους δηλαδή εκπροσώπους του είδους των brawlers στην Amiga. Ε, να ξέρετε ότι το Metro Siege δεν έχει καμία σχέση: απ' όσο το είδαμε και το δοκιμάσαμε, το νέο δημούργημα της Pixelglass έχει τόσο ομαλό animation, τόσο απαλό scrolling, τόσο fluid ροή, που κάνει τα προαναφερθέντα παιχνίδια να μοιάζουν με ατυχείς προσπάθειες γραμμένες σε BASIC στον... Atari ST (εντάξει, δεν περίμενα ότι θα έγραφα εγώ ποτέ κάτι τέτοιο, αλλά υπερβάλλουμε που και που για να ψαρέψουμε clicks από τους Αμιγκάδες - μην βγει παραέξω).

Το Metro Siege λοιπόν δεν είναι απλά το brawler που θα "τελειώσει" όλα τα άλλα brawlers, αλλά είναι και (όπως δείχνει) κάτι παραπάνω: οι προγραμματιστές του παιχνιδιού δεν υπέκυψαν στον πειρασμό του AGA chipset, κι έτσι το νέο δημιούργημα της Pixelglass θα μπορεί να τρέξει σε οποιαδήποτε Amiga διαθέτει 1ΜΒ μνήμης RAM. Με πολύ απλά λόγια, ναι, τρέχει στην 500άρα!

Δεν θα σας ζαλίσω περισσότερο βραδιάτικα, θα σας αφήσω με το teaser video του Metro Siege και με την υπόσχεση να επανέλθω το συντομότερο με νέες πληροφορίες για το επερχόμενο παιχνίδι. Για περισσότερα τσεκάρετε το Twitch του Amigabill και το website της Pixelglass.

Ένα είναι σίγουρο, πάντως: με κυκλοφορίες όπως το Metro Siege, Amiga 500 is back with a vengeance!

Are You Ready?

Are You Ready? Είστε έτοιμοι εις το ελληνικότερον;

Κάτι πολύ ενδιαφέρον, κάτι σπουδαίο ετοιμάζεται να ταράξει τα δρώμενα του retro computing μεθαύριο το βράδυ. Κάποιοι από εσάς ίσως κάτι να έχουν ακούσει, αλλά η συντριπτική πλειοψηφία θα πρέπει να είναι έτοιμη για μια μεγάλη έκπληξη.

Δεν θα σας την χαλάσω εγώ, απλά θα σας πω ότι έχει σχέση με Amiga και ότι θα παρουσιαστεί παγκοσμίως για πρώτη φορά από τον Amigabill στο Twitch μεθαύριο το βράδυ, στις 10 μ.μ.

Όσοι για οποιονδήποτε λόγο δεν καταφέρετε να παρακολουθήσετε live την εκπομπή του Amigabill μπορείτε φυσικά να την δείτε και αργότερα μαγνητοσκοπημένη. Αλλά το μεγάλο νέο, η πολυαναμενόμενη έκπληξη θα αποκαλυφθεί και από το blog που διαβάζετε αυτή τη στιγμή τα μεσάνυχτα της Πέμπτης. And in Greek, of course!

Ετοιμαστείτε λοιπόν. 2 μέρες έμειναν! Are You Ready?

(βέβαια η αλήθεια είναι ότι ο Amigabill έχει ήδη αποκαλύψει περισσότερα, αλλά εγώ έδωσα τον λόγο μου. Βράχος. Τα λέμε το βράδυ της Πέμπτης)

Crazy: ένα μικρό και τρελό demo για τον Spectrum!

Όσοι γνωρίζουν πράγματα και τεχνικά χαρακτηριστικά ξέρουν πολύ καλά ότι ο ZX Spectrum δεν είναι το ιδανικό μηχάνημα για demos. Ο "γομολάστιχας" του "θείου" Clive ήταν ένας υπολογιστής που διέθετε γραφικά, χρώμα και ήχο με την πλέον φτηνή δυνατή υλοποίηση, και ως εκ τούτου δεν προσφερόταν για τα εντυπωσιακά εφέ που μας χαρίζει με τις παραγωγές της η demoscene. Βέβαια, θα μπορούσε κάποιος από την άλλη να ισχυριστεί ότι με τα χαρακτηριστικά αυτά το μηχάνημα ήταν και το πλέον ακατάλληλο για παιχνίδια, αλλά η ιστορία μας έδειξε το ακριβώς αντίθετο. Σωστό αυτό, αλλά ίσως η διχρωμία που επιλεγόταν ως επί το πλείστον στα video games ως μέθοδος αποφυγής του color clash να μην θεωρούταν τόσο απαράδεκτη στα παιχνίδια όσο στα demos...

Τα παραπάνω πάντως δεν σημαίνουν επ' ουδενί ότι ο Spectrum δεν διαθέτει τα δικά του, εντυπωσιακά demos. Απλά αυτά δεν συγκρίνονται σε ποσότητα και ποιότητα με αντίστοιχες παραγωγές π.χ. για τον Commodore 64, που ήταν σα να φτιάχτηκε για να αποτελέσει το υγρό όνειρο των demosceners.

Ένα ολοκαίνουριο, και πολύ μικρό demo για τον Spectrum λοιπόν, είναι και το Crazy. Αποτελεί προϊόν της δουλειάς του group g0blinish και απαιτεί ZX Spectrum με 128ΚΒ μνήμης για να τρέξει, καθώς και κάποιο device που θα του επιτρέπει να φορτώνει γρήγορα (π.χ. DivIDE, DivMMC κλπ). Ίσως να μην πάθετε... την πλάκα της ζωής σας απολαμβάνοντας το Crazy, αλλά όσοι ανδρώθηκαν υπολογιστικά εκείνα τα πρώτα, "σκληρά" χρόνια της δεκαετίας του '80 παρέα με το αξιοθαύμαστο δημιούργημα του Sir Clive Sinclair θα μπορέσουν να αναγνωρίσουν πόσο εντυπωσιακά είναι αυτά που παρουσιάζει το μικρό και γλυκό αυτό demo...

Alpharay: killer app και για τον Plus/4;

Ήδη, από τα τέλη των 80s, στον κόσμο των κομπιουτεράδων ήταν εξόχως δημοφιλές ένα ερώτημα: "τι θα συνέβαινε άραγε αν τα μέλη ενός κορυφαίου group της demoscene έφτιαχναν ένα παιχνίδι; Ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα αν αυτοί οι ταλαντούχοι coders μαζεύονταν, έβαζαν τα κεφάλια κάτω και αποφάσιζαν να δημιουργήσουν ένα video game που να στραγγίζει το hardware όπως συνέβαινε και με τα demos τους;". Στα χρόνια που μεσολάβησαν από τότε μέχρι σήμερα αυτό συνέβη αρκετές φορές, με ποικίλα αποτελέσματα και πλέον ενδεικτική περίπτωση αυτή της Thalion, μιας εταιρίας που ξεκίνησαν 2 μέλη demogroups και η οποία πρόλαβε και κυκλοφόρησε 22 ως επί το πλείστον εντυπωσιακούς τίτλους μέσα στα 6 χρόνια ύπαρξής της. Το πόσο καλά πραγματικά ήταν τα παιχνίδια της Thalion είναι ένα θέμα που σηκώνει πάρα πολλή κουβέντα, το βέβαιο όμως είναι ότι οι περισσότερες κυκλοφορίες της εταιρίας έφταναν σε μέχρι τότε ανεξερεύνητα επίπεδα τις δυνατότητες του hardware των Commodore Amiga και Atari ST. Κατά συνέπεια, ακόμα και αν ένας τίτλος δεν άρεσε, μπορούσε άνετα να σταθεί ως αξιομνημόνευτο tech demo - κάτι για το οποίο δεν μπορούν να παινεύονται πάνω από 15-20 παιχνίδια στην κάθε πλατφόρμα...

Αλλά το θέμα μας σήμερα δεν είναι η Thalion και οι 16bit τίτλοι της. Είναι ένα γερμανικό demo group (Bauknecht) το οποίο επί της ουσίας έχει ταυτίσει την ύπαρξή του με τους υπολογιστές της σειράς TED της Commodore (Commodore 116, Commodore 16, Commodore Plus/4), και δη η τελευταία δημιουργία αυτού, ένα space shooter με το όνομα Alpharay.

Το Alpharay είναι ένα horizontally scrolling shoot 'em up, στο στυλ του R-Type, ένα είδος παιχνιδιών στο οποίο οι αξιόλογοι τίτλοι για τον Plus/4 έλαμπαν δια της απουσίας τους. Στο σημείο αυτό να τονίσω ότι, για να μην γράφω συνέχεια για όλα τα μηχανήματα, όταν αναφέρομαι στην συνέχεια στον Plus/4 θα εννοούνται και οι Commodore 116 και Commodore 16 με 64ΚΒ μνήμης RAM, αφού πρακτικά πρόκειται για το ίδιο μηχάνημα...

Οι Bauknecht λοιπόν, εδώ και καμιά δεκαριά χρόνια βάλθηκαν να ξεψαχνίσουν τα μηχανάκια της σειράς TED και να δείξουν στο κοινό ότι η εμπορική αποτυχία των τελευταίων δεν οφειλόταν τόσο στις δυνατότητες αυτών των 8μπιτων υπολογιστών, όσο στο (τουλάχιστον) ατυχές marketing της Commodore μετά την αποχώρηση του Jack Tramiel. Και, η αλήθεια είναι, ότι οι δημιουργίες του Γερμανικού group, είτε σε επίπεδο demos, είτε σε επίπεδο παιχνιδιών, μπορούν άνετα να βάλουν σε διαδικασία "what if..." σκέψεων κάποιον που ασχολείται με τους 8bit υπολογιστές...

Θα αναφέρω ενδεικτικά τα - κλασικά πλέον - demos States United, Rocket Science και Metamerism και τα παιχνίδια Lands of Zador, Majesty of Sprites και Slipstream, που έθεσαν νέα στάνταρ στην demo και την gaming σκηνή του Commodore Plus/4, δείχνοντας ότι δεν πρέπει να τον αντιμετωπίζουμε ως τον φτωχό και ολίγον τι κουτσουρεμένο συγγενή του Commodore 64, αλλά μάλλον ως ένα περήφανο και ισάξιο μέλος της οικογένειας των 8μπιτων υπολογιστών της Commodore.

Και ερχόμαστε στο Alpharay. Ένα "μεγάλο" shooter με δεκάδες εχθρούς, 6 επίπεδα, διαφορετικά όπλα, end of level bosses και ένα intro sequence που έχει έρθει κατευθείαν από την demoscene!

Εδώ θα πρέπει να αναφέρω το αυτονόητο, ότι δηλαδή μόνο και μόνο για την παρουσίασή του, αξίζει να δείτε το Alpharay: είναι τόσο καλό που, πραγματικά, σε κάνει να απορείς με το τι μπορούν πια ακόμα να κάνουν οι retro computers στα χέρια hardcore coders (η απλή και μονολεκτική απάντηση είναι "παπάδες", αλλά ας προσπαθήσουμε να κρατήσουμε ένα επίπεδο)...

Πέρα λοιπόν από την αναμφισβήτητα εντυπωσιακή εισαγωγή του, το Alpharay δείχνει σε κάθε (μα σε κάθε!) πτυχή του ότι πρόκειται για μία παραγωγή προσεγμένη στο έπακρο, με εξαιρετικά γραφικά σε κάθε σημείο που θα μπορούσαν να υπάρχουν, υποδειγματική χρήση της (μεγάλης) χρωματικής παλέτας του TED και αδιάλειπτη προσοχή στη λεπτομέρεια. Είναι ένα παιχνίδι με όλα τα χαρακτηριστικά ενός 8bit blockbuster (αν υφίσταται κάτι τέτοιο) που θα εντυπωσιάσει άπαντες με cutscenes, στατικές εικόνες, intro sequences, loading screens κλπ.

"Και το παιχνίδι;", θα αναρωτηθείτε εύλογα. "Τι γίνεται με το παιχνίδι καθεαυτό;". Λοιπόν, το Alpharay δεν είναι βόλτα στο πάρκο. Αυτό σημαίνει με πολύ απλά λόγια ότι χωρίς εγκατεστημένο Plus/4 και με τη χρήση ενός emulator χωρίς joystick είναι μάλλον αδύνατο να... διαπρέψω, ώστε να σας μεταφέρω τις ακριβείς και αναλυτικές εντυπώσεις μου. Άλλωστε, ας μην κρυβόμαστε, μιας και το παιχνίδι λογικά θα γίνει review σε επόμενο τεύχος του Retro Planet, θα επεκταθώ εκεί σε θέματα gameplay.

Ευτυχώς για εσάς, δεν χρειάζεται να περιμένετε εμένα ή το περιοδικό για να σχηματίσετε τις δικές σας εντυπώσεις για το Alpharay: μπορείτε απλά να κατεβάσετε τον YAPE (πολύ-πολύ πιο συμβατός από τον αντίστοιχο VICE) από εδώ και το παιχνίδι από εδώ και να του δώσετε να καταλάβει! Αν σας έχει γίνει ήδη δεύτερη φύση η καλοκαιρινή ραστώνη και βαριέστε να να δραστηριοποιηθείτε, απλά απολαύστε τα screenshots. Είπαμε, το Alpharay είναι εντυπωσιακό και το δείχνει!

(Πηγή: Plus/4 World)

Retrocity: μια εγκυκλοπαίδεια δίπλα μας!

Αν και επισήμως η σημερινή ανήκει στις μέρες αργίας, παρόλα αυτά ήταν μια καλή ευκαιρία για μένα να βρω λίγη ωρίτσα να γράψω κάτι που ήθελα να γράψω από καιρό, και ταυτόχρονα να ξεφύγω από αυτό:

Το λοιπόν, εδώ και αρκετές μέρες ήθελα να γράψω δυο λογάκια για ένα website το οποίο νομίζω ότι πολλοί το γνωρίζουν, αλλά μάλλον λίγοι έχουν πραγματικά διαπιστώσει τι υπέροχη βιβλιοθήκη πληροφοριών αποτελεί. Αναφέρομαι στο Retrocity, του φίλου και γείτονα Δημήτρη Κ.

Γιατί, πέραν του πολύ ενδιαφέροντος "σαν σήμερα" blog κομματιού που μας ενημερώνει για τεκταινόμενα του χώρου της πληροφορικής και του gaming που συνέβησαν την ίδια ημέρα αλλά πολλά χρόνια πριν, το Retrocity κρύβει και άλλα καλούδια.

Δεν θα σας μιλήσω βασικά ούτε για τους οδηγούς για αντικατάσταση πυκνωτών σε παλαιούς υπολογιστές, ούτε για τα arcade games που μπορείτε να παίξετε online, αλλά ούτε καν για τα ψηφιοποιημένα περιοδικά και βιβλία που υπάρχουν σε ειδικό section του Retrocity. Ούτε και για τα μηχανήματα της συλλογής του Δημήτρη: να τα ψάξετε, να τα βρείτε και να τα διαβάσετε μόνοι σας όλα αυτά - πιστέψτε με, το αξίζουν.

Θα σας μιλήσω όμως για το ειδικό section με τα άρθρα για τους παλιούς υπολογιστές και τις παιχνιδοκονσόλες της εποχής: η δουλειά που έχει γίνει σε αυτό το κομμάτι είναι πραγματικά εντυπωσιακή. Δεν είναι ότι θα μπορέσετε να βρείτε και να διαβάσετε πληροφορίες για όλα τα γνωστά (και πάρα πολλά άγνωστα) μηχανήματα της εποχής ή να βρείτε φωτογραφικό υλικό για αυτά. Είναι ακόμα περισσότερο το ότι, για ορισμένα, οι πληροφορίες που υπάρχουν σε αφήνουν κυριολεκτικά με ανοιχτό το στόμα να αναρωτιέσαι "μα πού τα βρήκαν αυτά τα στοιχεία;". Ε, έλα μου ντε!

Ως υπεύθυνος της στήλης "8 Magic bits" του περιοδικού Retro Planet εδώ και 6 χρόνια, είμαι σε θέση να γνωρίζω από πρώτο χέρι το ψάξιμο και την έρευνα που απαιτούνται προκειμένου να βρει κάποιος επαρκείς πληροφορίες για κάποιον παλιό υπολογιστή και την ιστορία του - ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με όχι και τόσο δημοφιλή μηχανήματα. Στο Retrocity λοιπόν θα βρείτε αρκετές πληροφορίες για σχεδόν οποιονδήποτε υπολογιστή ή κονσόλα σας έρθει στο μυαλό, ενώ η σειρά των άρθρων για το "Computer του Μήνα" είναι απολαυστική, όπως μπορείτε για παράδειγμα να δείτε και εδώ.

Δεν θα σας γράψω περισσότερα. Αν θέλετε να μπείτε σε ένα website για retro computing/gaming και να "χαθείτε" για ώρα μελετώντας τις πληροφορίες και θαυμάζοντας τις φωτογραφίες του, το Retrocity.gr του Δημήτρη αποτελεί μια εξαιρετική επιλογή. Δοκιμάστε το και θα με θυμηθείτε!

Nova 2001: ένα arcade shooter μπροστά από την εποχή του (updated)

Ήταν κάπου γύρω στα τέλη του 1984 με αρχές του 1985 τότε που με τον φίλο και συμμαθητή μου Δήμο ανακαλύψαμε ένα μικρό ουφάδικο, στην οδό Κόνωνος στο Παγκράτι. Τα μαγαζί αυτό, πέραν του ότι ήταν πραγματικά "τρύπα", ήταν εξαιρετικό για εμάς, καθώς ήταν το μοναδικό στην περιοχή που ο ιδιοκτήτης του άφηνε παιδιά αρκετά μικρότερα των 17 ετών να παίζουν ηλεκτρονικά και να συχνάζουν στο χώρο του. Ήταν επίσης πολύ φτηνό, καθώς, ενώ ξεκινούσε η εποχή των 20άρικων, εκεί το κάθε παιχνίδι κόστιζε 10 δραχμές, εκτός από το Space Invaders (που τότε θεωρούταν ήδη ξεπερασμένο) που μπορούσε κάποιος να το παίξει με ένα ταπεινό τάλιρο! Καθόλου άσχημα λοιπόν, αν ήσουν μικρός και άφραγκος!

Παρόλο που θυμάμαι το μαγαζί να βρίσκεται στην Κόνωνος, έμεινε να το αποκαλούμε "τα ηλεκτρονικά στην Τιμοθέου" το οποίο πραγματικά δεν θυμάμαι πώς προέκυψε, καθώς η Τιμοθέου ήταν ο πρώτος παράλληλος δρόμος στην Κόνωνος! Ίσως κάποιος είχε μπερδέψει τους δρόμους και τελικά το λάθος "κόλλησε"; Ποιος ξέρει...

Τέλος πάντων, το σημαντικό της όλης ιστορίας - καθώς και ο λόγος που την αναφέρω - είναι ότι εκεί, ανάμεσα στα υπόλοιπα coin ops της εποχής, υπήρχε και ένα που ξεχώριζε σαν τη μύγα μες στο γάλα. Ένα που, σε μια εποχή που δεν είχε κυκλοφορήσει καν το Bubble Bobble και το πλέον "προχώ" shooter ήταν το Galaga, προσέφερε scrolling 8 κατευθύνσεων, πολλές δεκάδες εχθρικά sprites στην οθόνη ταυτόχρονα, γραφικά που θα έπρεπε να περιμένουμε μερικά χρόνια ακόμη για να τα δούμε σε άλλα coin ops και, το κυριότερο, ένα απλό, μα κολασμένα εθιστικό gameplay. Το όνομά του ήταν Nova 2001 και είχε κυκλοφορήσει από την εταιρία Universal τον Νοέμβριο του 1983, αν και είμαι σχεδόν σίγουρος ότι η συγκεκριμένη καμπίνα στην οποία παίζαμε εμείς έγραφε αντί για "UPL" όπως είθισται, "Nichibutsu". Η τελευταία ήταν όντως μια Ιαπωνική εταιρία παραγωγής arcade video games, γνωστότερη για τα Moon Cresta και Terra Cresta. Όμως, όσο κι αν το έψαξα, το διαδίκτυο έχει βαλθεί να βγάλει ψεύτρα τη μνήμη μου, καθώς δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά ότι το Nova 2001 κυκλοφόρησε (και) από την Nichibutsu. Ας δώσω τόπο στην οργή λοιπόν, ας ρίξω και αρκετό νερό στο κρασί μου κι ας δεχτώ ότι το Nova οφείλει την ύπαρξή του στην Universal, όπως αναφέρουν και οι (λιγοστές) πηγές στο internet...

Η αλήθεια είναι ότι εγώ δεν "το είχα" με το Nova 2001: άντε να έβγαζα μετά βίας 4-5 levels προτού γίνω βορά των εξωγήινων ορέξεων. Ο φίλος μου ο Δήμος όμως, του έδινε και καταλάβαινε: έφτασε στο σημείο να περάσει 100 πίστες, και από το σημείο εκείνο και μετά το παιχνίδι ξεκινούσε από την αρχή "γεννώντας" πίστες τυχαία, ενώ καθ' όλη τη διάρκεία του εμφανιζόταν στην οθόνη το μήνυμα "SUPER PLAYER". Έτσι, για να ψαρώνουν οι άσχετοι (και εγώ μαζί τους)! Αυτά μπορείτε να τα διαπιστώσετε ιδίοις όμμασι σε αυτό εδώ το video.

Ήδη, από τα πρώτα χρόνια της τρέχουσας χιλιετίας το Nova 2001, για καλή τύχη όσων το γνωρίζουν τουλάχιστον, έχει εξομοιωθεί και είναι διαθέσιμο για τα releases του MAME της τελευταίας 10ετίας και βάλε, πράγμα που σημαίνει, πολύ απλά, ότι αν κάποιος θέλει να το απολαύσει, έστω και (πολύ) καθυστερημένα, η δυνατότητα υπάρχει. Σας μιλάω για πραγματική παιχνιδάρα, για έναν χαμένο ψηφιακό θησαυρό, που είναι απορίας άξιο το πώς δεν έγινε γνωστό στην εποχή του, όντας τόσο πιο προηγμένο από τον ανταγωνισμό. Συνιστώ ανεπιφύλακτα να το κατεβάσετε και να το δοκιμάσετε καθώς αποτελεί ένα μνημείο κορυφαίου gameplay και προηγμένου σχεδιασμού, παρόλο που "χτίστηκε" πάνω σε ένα board που αποτελούταν από έναν ταπεινό Z80 στα 3MHz που έβγαζε ανάλυση 240 x 192 pixels με μία παλέτα 32 χρωμάτων! 

Να θυμίσω ολοκληρώνοντας ότι την ίδια χρονιά με το Nova 2001 κυκλοφόρησε και άλλο ένα παιχνιδάκι στα arcades το οποίο χαρακτηριζόταν από προηγμένα τεχνολογικά χαρακτηριστικά και εξαίρετο gameplay. Το όνομα αυτού; Exerion.

Τέλος, όπως διαπίστωσα, το 1987 η Universal κυκλοφόρησε το sequel του Nova 2001, επ' ονόματι Ark Area, το οποίο δείχνει να αποτελεί πιστό διάδοχο του τίτλου του 1983. Δυστυχώς, σε όποια εταιρία και αν οφείλει την πατρότητά του του Nova, αμφότερες χάθηκαν στη αμείλικτη μάχη που κόστισε την ύπαρξη πολλών εταιριών της νιότης μας. Η Universal έκλεισε το 1992, ενώ η Nichibutsu "άντεξε" μέχρι και το 2014...

Α, ναι, να συμπληρώσω και 2 ακόμα πραγματάκια. Το πρώτο είναι ότι έκτοτε (από το 1985 και μετά) δεν πέτυχα ποτέ το Nova 2001 σε κανένα ουφάδικο, παρόλο που - όπως και η πλειοψηφία εξ ημών - αποτέλεσα πιστό θαμώνα τους για αρκετά χρόνια. Το δεύτερο είναι ότι αυτή που διαβάσετε είναι η ανάρτηση νο. 666 από τότε που ξεκίνησα το blog. Μπρρρρ...

UPDATE: Να λοιπόν, αν έχεις καλούς φίλους σε βοηθάνε όπου έχει κενά η μνήμη σου. Κατόπιν υπόδειξης του φίλου μου του Κωστή λοιπόν μπορώ πλέον να πω με βεβαιότητα ότι το μαγαζί με τα ηλεκτρονικά βρισκόταν όντως στην οδό Τιμοθέου και ότι λανθασμένα εγώ θυμόμουν την Κόνωνος ("maybe your mind is playing tricks" που έλεγαν κάποτε κι οι Iron Maiden). Επίσης, ο Δήμος, ο ήρωας της ανάρτησης (ΟΚ, μετά το ίδιο το Nova 2001) μου μετέφερε ότι και ο ίδιος, όπως και εγώ, θυμάται το παιχνίδι να αναφέρει στην αρχική του οθόνη "Nichibutsu" και όχι "UPL". Επίσης μου υπέδειξε και μία συλλογή MAME στην οποία πιθανότατα να εμπεριέχεται η ROM του Nova 2001 της Nichibutsu. Ελπίζω να την βρούμε σύντομα και να διορθώσουμε το ιστορικό λάθος του... internet!