Kamishibai: όταν οι Atlantis σε πιάνουν απ' τα μούτρα!

Καλά, το ότι ο 64άρης είναι η δημοφιλέστερη πλατφόρμα για τη δημιουργία demos το γνωρίζαμε εδώ και χρόνια. Και δεν είναι μόνο το ότι έχουν κυκλοφορήσει κυριολεκτικά χιλιάδες παραγωγές στα 44 χρόνια ζωής του μηχανήματος, ούτε καν το ότι σημαντικός αριθμός εξ αυτών είναι εντυπωσιακότατες. Είναι το ότι κάθε demogroup νιώθει ότι οφείλει στον εαυτό του να δημιουργήσει τουλάχιστον ένα αξιομνημόνευτο demo στην πλατφόρμα αυτή που αυτό ακριβώς είναι και το πιο δύσκολο, λόγω της τεράστιας ποικιλίας των τίτλων. Κι όμως, ξανά και ξανά, όλο και περισσότεροι βάζουν το λιθαράκι τους και η demo library του Commodore 64 μεγαλώνει ασταμάτητα.

Αυτό φυσικά έγινε και φέτος, στα πλαίσια του demoparty X 2026 στο οποία παρουσιάστηκαν αρκετές νέες δημιουργίες. Και μία εξ αυτών είναι και το Kamishibai από τους Atlantis. Ένα demo που θα το παρακολουθήσετε με μία ανάσα (ΟΚ, τρόπος του λέγειν, μη βαράτε)!

Βλέπετε, στο Kamishibai οι Atlantis θέλουν να μας διηγηθούν μία ιστορία και το κάνουν επιλέγοντας μία εξόχως ενδιαφέρουσα προσέγγιση: με μια σειρά από σεκάνς που διαρκούν ελάχιστα δευτερόλεπτα και που διαδέχονται η μία την άλλη σε ρυθμούς... πολυβόλου, μη δίνοντας καν τη δυνατότητα στο θεατή να αξιολογήσει καλά-καλά το τι ακριβώς είδε ή άκουσε. Γρήγορη μπιτάτη μουσική, ταχύτατο animation, πανδαισία χρωμάτων - ναι, και τα δεκαέξι, τι θέλετε τώρα; - οδηγούν σε ένα συνολικό αποτέλεσμα που σε αφήνει με την εντύπωση ότι οι Atlantis σε... έπιασαν από τα μούτρα και δεν σε άφησαν παρά μονάχα όταν ολοκληρώθηκε και η 3η πλευρά δισκέτας από αυτές που απαρτίζουν το Kamishibai. Είναι στ' αλήθεια, εντυπωσιακό.

Το Kamishibai είναι από τα λίγα demos που ξεχωρίζουν για το σενάριο και το storytelling τους και όχι για τον τεχνικό τους τομέα. Όχι ότι κι αυτός πάει πίσω, αλλά δεν βλέπεις και πράγματα που να σε αφήσουν με το στόμα ανοιχτό. Έτσι νομίζω, τουλάχιστον: όλα γίνονται όπως έγραψα και παραπάνω πολύ γρήγορα για να τα αξιολογήσεις!

Όπως και να 'χει δείτε το - ακολουθεί παρακάτω το video - και απολαύστε το. Και μια και είχαμε αρκετές νέες κυκλοφορίες στα πλαίσια του Χ 2026 λογικά θα σας παρουσιάσω και κάποια άλλη από αυτές μία από τις επόμενες μέρες, οπότε... αναμείνατε στο refresh button του browser σας!

The Spectrum Show επεισόδιο 162

Καλά, πραγματικά, αν δεν έβγαιναν νέα επεισόδια του The Spectrum Show παίζει και να περνούσαν μήνες χωρίς να ανεβάσω ούτε μία νέα ανάρτηση. Δεν ξέρω γιατί. Αυτό που παλιότερα - τα πρώτα χρόνια του blog - ήταν παιχνιδάκι, πλέον φαντάζει hard working και time consuming task. Αυτό βέβαια ισχύει και για άλλα πράγματα στη ζωή που δυσκολεύουν αφάνταστα με την πάροδο του χρόνου, αλλά ας μην πάμε εκεί καλύτερα...

Ο Paul Jenkinson επέστρεψε στο νέο επεισόδιο της αγαπημένης μας Spectrumικής σειράς ξεκινώντας με ένα hardware review, όπως μας αρέσει, δηλαδή. Αυτή τη φορά δοκιμάζει το ZX Spectrum Expansion System Recreated, που ουσιαστικά δεν είναι κάτι περισσότερο από ένας microdrive emulator με πολλές δυνατότητες και 3 (!) Raspberry Pi Zero στο εσωτερικό του. Σίγουρα ενδιαφέρον add-on και σε σχετικά καλή τιμή θα προσέθετα, αφού πλήρως κατασκευασμένο με 3D printed case, τα Raspberry Pi(s) κλπ κοστίζει περί τις 65 λίρες. Οπότε κατόπιν μπαίνουμε στην συζήτηση του γιατί κάποιος να επιθυμεί διακαώς να έχει στην κατοχή του ένα εξομοιωμένο microdrive, αλλά γούστα είναι αυτά, ας κάνει ο καθένας ό,τι τον χαροποιεί εφόσον δεν ενοχλεί κάποιον άλλο, έτσι δεν είναι;

Στα game reviews αυτή τη φορά ο Paul ξεκινά με δύο abominations από τα 80s (William Wobbler, Billy Bluebottle) που μας θυμίζουν αφενός το μέγεθος της game library του "γομολάστιχα" και, αφετέρου, ότι μέσα σε αυτή τη library υπήρχαν και χιλιάδες unplayable τίτλοι.

Η διαφορά είναι κάτι παραπάνω από εμφανής με τα reviews 3 σύγχρονων παιχνιδιών, των FloppyVerse, Zak Mcdrucken Saves The Chickens και Soy Stomper. Όλα τους απέχουν έτη φωτός από τα William Wobbler και Billy Bluebottle: γραφικά, ήχος, anhmation, gameplay, ακόμα και ο χειρισμός βρίσκονται σε άλλα επίπεδα. Βέβαια οι σύγχρονοι Spectrum coders έχουν πληθώρα programming και designing tools στη διάθεσή τους και καλό είναι να το έχουμε κι αυτό κατά νου προτού οδηγηθούμε σε αφορισμούς των προγραμματιστών των 80s. Άλλωστε οι τελευταίοι με εντελώς πενιχρά μέσα είχαν φτιάξει  αριστουργήματα, οπότε...

Το 162ο επεισόδιο του The Spectrum Show ολοκληρώνεται με μία κουβεντούλα του Geoff με τον Paul, στην οποία ο τελευταίος... απολογείται στους fans του show για τριλογίες που παρέλειψε στο σχετικό αφιέρωμα του 160ου επεισοδίου.

Συνολικά πάντως έχουμε ένα χορταστικό μισάωρο βιντεάκι που θεωρώ ότι θα ικανοποιήσει και με το παραπάνω τους φίλους του Spectrum αυτές τις (αρκετά ενοχλητικά) ζεστές πρώτες μέρες του Ιούνη.