Κυριακή 6 Μαρτίου 2016

Sinclair ZX Spectrum 128K/+2/+3 για άσχετους

Καλή σας ημέρα. Σας εύχομαι μια ευχάριστη και ήρεμη Κυριακή και ελπίζω το κείμενο που ακολουθεί να σας κρατήσει ευχάριστη συντροφιά για κάποια ώρα. Σήμερα, με το 3ο άρθρο της σειράς, θα καταπιαστούμε με τα "μεγάλα" μοντέλα του Sinclair ZX Spectrum, ήτοι τους 128Κ, +2 και +3 και τα απαραίτητα καλώδια και περιφερειακά που θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε προκειμένου να καταστήσουμε τους υπολογιστές αυτούς λειτουργικούς και χρηστικούς. Πάμε πρώτα στο απαραίτητο disclaimer, όμως...

ΝτισκLAMER
Ο συγγραφέας αυτού του βοηθητικού οδηγού χρήσης για παλαιούς υπολογιστές σας παρέχει το παρόν με μόνο σκοπό να σας βοηθήσει με τον πλέον ενδεδειγμένο και φτηνό τρόπο μπορεί να έρθει στο μυαλό του, ώστε να έχετε τον παλαιό σας υπολογιστή up and running. Οι λύσεις που προτείνονται ασφαλώς και δεν είναι οι μοναδικές, αλλά, στο μυαλό του γράφοντος όπου συνδυάζεται το τρίπτυχο "εμπειρία/τεχνικές γνώσεις/συνεχής αγωνία για τα ολοένα και μειούμενα εισοδήματα", αποτελούν τις πλέον ενδεδειγμένες ώστε να κάνετε τα ρετρο-γούστα σας χωρίς να σας "γδύσει" ο κάθε επιτήδειος και χωρίς να σιχτιρίζετε νυχθημερόν. Πολύ σημαντικό επίσης είναι το ότι θα σας προταθούν έτοιμες και πολύ συγκεκριμένες λύσεις, ώστε να αποφύγετε το ψάξιμο στο internet, τις noobικες ερωτήσεις σε fora κλπ. Άλλωστε, ο τροχός έχει ήδη προ πολλού ανακαλυφθεί - το να προσπαθεί ο καθένας μας να τον επανα-ανακαλύψει δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από waste of time! Τέλος, δεν φέρω την παραμικρή ευθύνη για οποιεσδήποτε βλάβες τυχόν προκαλέσετε στα αγαπημένα σας μηχανήματα ή και στον εαυτό σας: είπαμε, μπορώ να παράσχω οδηγίες, όχι να εξανθρωπίσω! Τέλος ντισκLAMER.


Ο ομορφότερος, σπανιότερος και ακριβότερος όλων. Και είναι και Sinclair!

Αγορά
Οι 128άρηδες Spectrum, αν και εμπορικά ήταν επιτυχημένοι (τα μοντέλα της Amstrad, και κυρίως ο +2), ναι μεν μπορούν να βρεθούν αρκετά εύκολα, σίγουρα όμως δεν είναι τόσο διαδεδομένοι ούτε τόσο φθηνοί όσο οι 48άρηδες. Ξεκινώντας από τον 128άρη της Sinclair, που αποτέλεσε και το κύκνειο άσμα σε ό,τι αφορά τους υπολογιστές που κυκλοφόρησε η εταιρία πρωτού αγοραστεί από την Amstrad, θα σας πω μία λέξη: "μακριά"! Όχι, δεν έχω τίποτα με το συγκεκριμένο μηχάνημα, ίσα-ίσα που το θεωρώ και το ομορφότερο και κομψότερο της σειράς - κι έχει και τις εντολές πάνω στα πλήκτρα! Απλά, λόγω της σπανιότητάς του, είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν πρόκειται να το βρείτε σε λογική τιμή. Συνεπώς, το ξεχνάμε και προχωράμε στα μοντέλα που κατασκευάστηκαν από την Amstrad...

Τα 2 flavors του +2: ο μαύρος είναι σαφώς πιο ελκυστικός στο μάτι και θυμίζει και κάτι από (πραγματικό) Spectrum...

Οι Spectrum +2 και +3 λοιπόν, που σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν από την Amstrad από το 1986 και μετά, έχουν κάποια σαφέστατα πλεονεκτήματα και κάποια μειονεκτήματα σε σχέση με τα μοντέλα της Sinclair. Κατ' εμέ, το σημαντικότερο "κουσούρι" τους είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχουν τυπωμένες οι εντολές της BASIC στο πληκτρολόγιο, καθιστώντας έτσι το μηχάνημα πρακτικά άχρηστο για προγραμματισμό σε 48Κ mode. Επίσης, αν και αυτό είναι εντελώς υποκειμενική κρίση, εμφανισιακά είναι αρκετά ουδέτεροι και αδιάφοροι, με μόνη εξαίρεση τον πρώτο, γκρίζο Spectrum +2 που τον θεωρώ από τους πλέον άσχημους υπολογιστές των 80s. Τέλος, σημαντικότατη είναι η έλλειψη μετρητή στο κασετόφωνο όλων των +2, γεγονός που καθιστούσε επίπονη την χρήση κασετών μεγάλης διάρκειας με πολλά προγράμματα αλλά και κάποιων multipart παιχνιδιών. Στο θέμα του κόστους τώρα, ο γκρίζος +2 αποτελεί μάλλον την πλέον λογική επιλογή, καθώς ήταν το πλέον δημοφιλές (και λιγότερο όμορφο!) μοντέλο, πράγμα που σημαίνει ότι θα τον βρείτε να "κυκλοφορεί" σε πιο λογικές τιμές από τους υπόλοιπους. Θεωρώ ότι τα 120€ είναι η μέγιστη τιμή που θα πρέπει να δώσετε για ένα τέτοιο μηχάνημα μαζί με το τροφοδοτικό του, ενώ φυσικά διάφορα extras θα ανεβάσουν την τιμή του πακέτου παραπάνω. Εννοείται ότι αν βρείτε στην ίδια τιμή οποιοδήποτε μοντέλο Spectrum 128K σε καλή κατάσταση καλά θα κάνετε να το αγοράσετε: εγώ απλά δεν σας προτείνω κανένα από τα υπόλοιπα, γιατί θα σας κοστίσουν ακριβότερα χωρίς να σας προσφέρουν κάτι παραπάνω. Μόνο ο Spectrum +3 έχει κάτι "έξτρα", αλλά επιτρέψτε μου να θεωρώ το disk drive περιττή πολυτέλεια για έναν Spectrum αλλά και ταυτόχρονα έξτρα βάσανο εάν προσπαθείσετε να περάσετε τα προγράμματά σας σε δισκέτα. Φυσικά και δεν σας προτείνω να χρησιμοποιήσετε κασέτες: όπως και στην περίπτωση του άρθρου για τους Spectrum 16K/48K/+, θα καταφύγουμε σε άλλες, πιο σύγχρονες λύσεις!


Ο πλέον πλήρης και "δυνατός" Spectrum που κατασκευάστηκε ποτέ. Δεν θα μας χρειαστεί, πάντως!


Καλώδια και interfaces για αποθήκευση προγραμμάτων
Αφού αποκτήσατε τον Spectrum σας, θα χρειαστείτε ένα καλώδιο για τον συνδέσετε με την (σύγχρονη, κατά προτίμηση) τηλεόραση. Δεν θα πρότεινα σε καμία περίπτωση τη λύση του τηλεοπτικού (RF) σήματος, λόγω της πολύ κακής ποιότητας, που στον Spectrum 128K είναι χειρότερη αυτής του 48Κ επειδή περνάει και ο ήχος μέσα από το ίδιο σήμα, καθιστώντας έτσι δυσκολότερο το fine tuning του καναλιού. Αφού λοιπόν θα αναγκαστούμε να αγοράσουμε καλώδιο, ας αφήσουμε τα ημίμετρα (composite) και ας πάμε κατευθείαν σε ένα καλής ποιότητας scart καλώδιο. Μπορείτε να το προμηθευτείτε από εδώ (Spectrum +2) ή εδώ (Spectrum +3 και +2Α). Επίσης, αυτό εδώ είναι κατάλληλο για τον 128άρη της Sinclair. Επίσης, μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον Δημήτρη (MasterGR) που αναλαμβάνει να σας φτιάξει κατά παραγγελία όποιο καλώδιο θέλετε. Όπως και να 'χει, υπολογίστε περί τα 15-20€ για την αγορά του scart καλωδίου, εκτός εάν πιάνει το χέρι σας, οπότε και θα σας προτείνω να συμβουλευτείτε τους οδηγούς κατασκευής του αείμνηστου Δημήτρη Στάση στο blog του, που βρίσκεται online χάρη στον Darth_Cotsos.

Στο αντίστοιχο άρθρο για τα "μικρά" μοντέλα είχαμε επιλέξει το SMART card interface ως λύση αποθηκευτικού μέσου και joystick. Στην περίπτωση των 128άρηδων έχουμε αρκετές αντίστοιχες επιλογές, αλλά όχι το ίδιο το SMART card interface, μιας και αυτό δεν ταιριάζει (λόγω διαστάσεων) στους Spectrum +2/+3. Έχουμε και λέμε λοιπόν: το DivIDE 2K11, στα 50€ + ταχυδρομικά. Είναι μικρό, αξιόπιστο, χρησιμοποιεί (όπως και τα υπόλοιπα) το ESXDOS και μπορεί να χρησιμοποιήσει σχεδόν όλα τα formats από images για Spectrum. Δυστυχώς δεν διαθέτει υποδοχή για joystick, οπότε θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε αυτές του Spectrum σας με αυτόν τον μετατροπέα ή να αγοράσετε ένα Kempston joystick interface με pass-through connector. Σε κάθε περίπτωση υπολογίστε +15€ περίπου. Οπότε, αφού θα δώσετε που θα δώσετε τα 65€, προτείνω ανεπιφύλακτα το DivMMC EnJOY, το οποίο, με 45 λίρες+ταχυδρομικά σας προσφέρει αποθήκευση σε SD κάρτα, ESXDOS, μελλοντικά firmware upgrades, Kempston joystick interface και συμβατότητα με όλα ανεξαιρέτως τα μοντέλα ΖΧ Spectrum. Αν μάλιστα είστε και ανοιχτοχέρηδες ή απλά δεν σας έχει αγγίξει η κρίση όσο τους υπόλοιπους, μπορείτε να το παραγγείλετε και "κουτάτο": με 60 λίρες Αγγλίας+ταχυδρομικά είναι η απόλυτη λύση σε ένα ιδιαιτέρως κομψό - και αισθητικής Sinclair - case. Μπορείτε να το αγοράσετε από εδώ. Επίσης, μόλις τώρα υπέπεσε στην αντίληψή μου και το DivIDE 2K14, το οποίο, με 55€+ταχυδρομικά, σας προσφέρει όλα τα καλά του DivIDE 2K11 με ενσωματωμένο Kempston joystick interface. Καθόλου άσχημα!


Από αυτό άρχισαν όλα: το DivIDE.


To DivIDE 2K11




To DivIDE 2K14 με την παράξενη σχεδίαση και το joystick port



DivMMC EnJOY με case: σε κάθε περίπτωση, η απόλυτη επιλογή!

Όπως και στην περίπτωση του οδηγού για τους "απλούς" Spectrums, έτσι και τώρα, κατεβάστε αυτό το torrent. Είναι μια μεγάλη συλλογή με images από παιχνίδια του Spectrum. Δεν περιλαμβάνει μόνο arcade games όπως λέει στον τίτλο του, έχει τα πάντα και μάλιστα τα έχει και σε (σχεδόν) όλα τα formats. Αφού κατεβάσετε τη συλλογή με τα παιχνίδια, αποσυμπιέστε την και κάντε format την SD ή CF καρτούλα που αγοράσατε (ανάλογα με το interface που τελικά επιλέξατε) σε FAT16. Αντιγράψτε μερικά παιχνίδια που θέλετε στην κάρτα, προσέχοντας να αλλάξετε το πρώτο μέρος του ονόματός τους (όχι την κατάληξη!) σε κάτι κατανοητό μέχρι 8 χαρακτήρες. Είστε έτοιμοι: με τον 128άρη σας σβηστό κουμπώστε την καρτούλα στο interface και ανάψτε τον υπολογιστή!

Από αριστερά προς τα δεξιά: SMART card interface, DivMMC EnJOY, DivIDE.


Χρήση
Εφόσον έχετε στον 128άρη Spectrum σας "κουμπωμένο" κάποιο interface όπως αυτά που σας παρουσίασα πριν που χρησιμοποιεί το ESXDOS, με το που θα ανάψετε τον υπολογιστή θα δείτε στιγμιαία την αρχική (μαύρη) οθόνη και κατόπιν το μηχάνημα θα κάνει RESET και θα βρεθείτε σε μια λευκή οθόνη που θα αναγράφεται το "(c) 1982 Amstrad". Στην ουσία βρίσκεστε στην 48Κ BASIC, αλλά αυτό δεν σας νοιάζει: πιέστε μία φορά του κουμπί ΝΜΙ στο interface σας και θα βρεθείτε στον explorer της κάρτας μνήμης που χρησιμοποιείτε. Χρησιμοποιώντας τα βελάκια (arrow keys) και το ENTER μπορείτε να πλοηγηθείτε στα περιεχόμενα της κάρτας μνήμης και να επιλέξετε το αρχείο που θέλετε να φορτώσετε. Αναλυτικά, όλα τα πλήκτρα που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μπορείτε να τα δείτε στο ακόλουθο screenshot:


Αφού επιλέξετε το image που επιθυμείτε πατώντας ENTER αυτό θα φορτώσει και είστε έτοιμοι να παίξετε (εάν πρόκειται για παιχνίδι). Θυμηθείτε να επιλέξετε Kempston ή Sinclair joystick ανάλογα με το αν χρησιμοποιείτε το joystick port του interface σας ή αυτό του Spectrum, αντίστοιχα. Εάν θέλετε να φορτώσετε κάτι άλλο, δεν χρειάζετε καν RESET: πατήστε και πάλι το κουμπί NMI και πλοηγηθείτε στο επόμενο image της επιλογής σας!




Κασετόφωνο
Spectrum χωρίς κασετόφωνο είναι σαν τοστ χωρίς ζαμπόν (όχι στ' αλήθεια!). Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι θέλετε να ζήσετε σε απόλυτο βαθμό την εμπειρία που μπορεί να σας προσφέρει το θαυματουργό μαύρο κουτί του θείου Clive σε συνδυασμό με κάποιες κασέτες με παιχνίδια που βρήκατε. Ωραία, λοιπόν! Με τον Spectrum σβηστό αφαιρέστε το interface και ανάψτε τον. Επιλέξτε το "Tape loader" (θεωρούμε ότι όλα αυτά τα κάνετε σε Spectrum +2). Τοποθετήστε την κασέτα στο κασετόφωνο που βρίσκεται στη δεξιά πλευρά του μηχανήματος, γυρίστε την στην αρχή και πατήστε το PLAY.  Σας περιμένει ένα πεντάλεπτο από τσιριχτούς ήχους και μπλε-κίτρινες γραμμές (συνήθως!) στο περιθώριο της οθόνης μέχρι να φορτώσει το παιχνίδι από την κασέτα. Φυσικά, οι πιθανότητες να συναντήσετε το απεχθές "R - Tape loading error" δεν είναι αμελητέες, παρόλο που ο Spectrum είχε το πλέον αξιόπιστο σύστημα εγγραφής/αναπαραγωγής από κασέτα που δοκίμασε ποτέ ο γράφων. Μην πτοείστε: πατήστε το PLAY και, με τη βοήθεια ενός πολύ λεπτού κατσαβιδιού ρυθμίστε (με μικρές και σύντομες κινήσεις) την θέση της κεφαλής από την τρυπούλα που βρίσκεται ακριβώς από κάτω της. Ο απλός κανόνας είναι να την αφήσετε στο σημείο που ο ήχος ακούγεται πιο πρίμα...

O +2 μου με ένα DivIDE.


Αφού λοιπόν ακολουθώντας τις οδηγίες της προηγούμενης παραγράφου το κασετόφωνο του Spectrum σας διαβάζει αξιόπιστα, να σας πω και μερικές εντολές για τον χειρισμό αυτού, που ίσως σας φανούν χρήσιμες (ισχύουν για το 48Κ mode αλλά θεωρώ πως ακριβώς τα ίδια και με τον ίδιο τρόπο λειτουργούν και στο 128Κ mode). Έχουμε και λέμε, λοιπόν:
LOAD"" και <ENTER> για φόρτωμα του επόμενου προγράμματος στην κασέτα.
SAVE"<όνομα προγράμματος>" και <ENTER> για αποθήκευση σε κασέτα του προγράμματος BASIC που βρίσκεται στη μνήμη του υπολογιστή.
SAVE"<όνομα προγράμματος>" LINE x και <ENTER> για αποθήκευση σε κασέτα του προγράμματος BASIC που βρίσκεται στη μνήμη του υπολογιστή και αυτόματη εκτέλεσή του από την γραμμή x όταν θα φορτωθεί.
SAVE"<όνομα>" SCREEN$ ή SAVE"<όνομα>" CODE 16384,6912 για αποθήκευση της οθόνης του Spectrum στην κασέτα.
MERGE"<όνομα προγράμματος>" και <ENTER> για συγχώνευση του προγράμματος BASIC που βρίσκεται στη μνήμη με αυτό που θα φορτωθεί από την κασέτα. Προσέξτε να μην υπάρχουν αλληλοεπικαλυπτόμενοι αριθμοί γραμμής!
RUN και <ENTER> για εκτέλεση του προγράμματος BASIC που βρίσκεται στη μνήμη.
LIST και <ENTER> για να δείτε το listing του προγράμματος BASIC που βρίσκεται στη μνήμη.
Για περισσότερες εντολές και τις λειτουργίες τους απευθυνθείτε στο manual του ZX Spectrum +2 που μπορείτε να βρείτε online εδώ.

"Use only Sinclair joysticks"! Yeah, right!
 
Στο θέμα του software τώρα, θα είμαι απολύτως ειλικρινής μαζί σας: δεν είχα 128άρη Spectrum στην "εποχή του" και, όχι μόνο αυτό, δυσκολεύομαι να ξεχωρίσω έναν τίτλο για 128άρη από τον αντίστοιχο για 48άρη - εκτός φυσικά και εάν ακούσω τη μουσική του! Συνεπώς, θα σας προτείνω να ρωτήσετε στα γνωστά fora (δοκιμάστε το iamretro) και να ρίξετε μια ματιά για αξιόλογα παιχνίδια και στο Top-10 του Retro Gamer, εδώ. Για demos τώρα, εδώ θα βρείτε πάρα πολλά και πολύ εντυπωσιακά.

Amstrad πάνω, Amstrad κάτω! Τι, ψέματα;


Δε νομίζω ότι έχω κάτι άλλο να συμπληρώσω: αν τυχόν σας δημιουργήθηκαν κάποια ερωτήματα από όσα διαβασατε, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μου. Επίσης, να σας ενημερώσω ότι θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου προκειμένου την επόμενη Κυριακή να αναρτήσω ένα νέο άρθρο/οδηγό χρήσης: εάν δεν τα καταφέρω, τότε θα τον αναρτήσω την μεθεπόμενη Κυριακή. Μέχρι τότε να είστε καλά, να περνάτε καλά και να μην αφήνετε καμία μέρα και καμία ώρα αναξιοποίητη: η ζωή είναι (δυστυχώς) μικρή!

Σάββατο 5 Μαρτίου 2016

VCS intros/cracktros #5

Ουφ! Φτάσαμε στο τελευταίο από τα intros/cracktros που έφτιαξα για λογαριασμό του Vintage Computers Society στον Amstrad CPC. Το συγκεκριμένο είναι φτιαγμένο εξ' ολοκλήρου σε Locomotive BASIC (θα δείτε και το απαραίτητο BREAK και LIST προς το τέλος του βίντεο) και "παίζει" στην υψηλή ανάλυση του Amstrad (mode 2). Λόγω της χρήσης αυτής της ανάλυσης αλλά και του - όποιου - Star Wars effect επέλεξα το κείμενο να scrollάρει κατακόρυφα και όχι οριζόντια: το οριζόντιο text scroller σε 80στηλο mode φαίνεται "κάπως". Όπως και να 'χει, αυτό είναι!


The Recreated Sinclair ZX Spectrum

Μάλιστα. Μέσα στη "μόδα" που δημιούργησαν τα Sinclair ZX Spectrum Vega και Sinclair ZX Spectrum Vega+ που επιτάσσει όποιος μπορεί να παίρνει τα δικαιώματα και να φτιάχνει έναν σύγχρονο κλώνο του συμπαθούς ZX Spectrum, εμφανίστηκε και ο Recreated Sinclair ZX Spectrum. Σε αντίθεση με τα Vega και Vega+, o Recreated Sinclair ZX Spectrum δεν είναι ένα μηχάνημα που "φέρνει" κάπως σε αισθητική Spectrum, αλλά είναι ένας ακριβής κλώνος του αγαπημένου 8μπιτου. "Στα πάντα;", θα ρωτήσετε. Χμμμμ... μάλλον όχι!


Βλέπετε - κι εδώ είναι το γελοίο του πράγματος - το προϊόν που όχι απλά θυμίζει αλλά είναι ένας Sinclair ZX Spectrum στην εμφάνιση, δεν είναι καν ολοκληρωμένος υπολογιστής! Ναι, σωστά διαβάσατε, ο Recreated Sinclair ZX Spectrum δεν είναι παρά ένα... bluetooth πληκτρολόγιο! Βέβαια, έχει τη δυνατότητα να μετατραπεί (σχεδόν) σε Spectrum εάν κατεβάσετε την αντίστοιχη εφαρμογή στο tablet ή smartphone σας με iOS ή Android αλλά, out of the box δεν είναι παρά ένα (ακριβό) bluetooth πληκτρολόγιο. Ακόμα φυσικά και εάν κατεβάσετε την αντίστοιχη εφαρμογή είστε υποχρεωμένοι να χρησιμοποιείτε τον Recreated Sinclair ZX Spectrum σε συνδυασμό με το tablet/smartphone γιατί από μόνος του... δεν κάνει και πολλά πράγματα!


Όλα τα παραπάνω φυσικά θα αποτελούσαν απλές ενστάσεις εάν επρόκειτο για ένα προϊόν σε λογική τιμή. Δυστυχώς, η τιμή αγοράς των 99,95 λιρών Αγγλίας συν 0,79 λίρες έξτρα για κάθε παιχνίδι καθιστούν τον Recreated Sinclair ZX Spectrum ένα ακριβό "παιχνίδι" για λίγους. Κρίμα... (Πηγή: Trusted Reviews).


Τα καλύτερα tunes του Commodore 64 #11 - Loco

Αυτό είναι πραγματικά ένα από τα πολύ αγαπημένα μου tunes και, εντελώς μεταξύ μας, άγνωστο στον πολύ κόσμο καθώς το Loco ήταν ένα από τα "παλιά" παιχνίδια του Commodore 64 (κυκλοφόρησε το 1984) και, λόγω του απλού του gameplay δεν έγινε ποτέ μεγάλο εμπορικό hit. Σε αυτό το παιχνίδι ο Tony Crowther βάσισε και τα μεταγενέστερα και πιο φουτουριστικά Suicide Express και Black Thunder. Στον συγκεκριμένο τίτλο, την μουσική επιμελήθηκε (με εξαιρετικά αποτελέσματα) ο Ben Daglish.


Αν το μουσικό θέμα "κάτι σας θυμίζει" πιστέψτε με, δεν έχετε άδικο: πρόκειται για μεταφορά του Equinoxe 5 του "μεγάλου" (στην εποχή της νιότης μας, τουλάχιστον!) Jean Michel Jarre. Το ιδιο το Loco από την άλλη, αποτελεί μεταφορά του Super Locomotive της Sega από τα arcades!

Δείτε εδώ και το original tune του Jean  Michel Jarre σε ένα video που δείχνει πολύ τα χρόνια του - με ωραίο τρόπο, όμως!


Παρασκευή 4 Μαρτίου 2016

VCS intros/cracktros #4

Σήμερα σας παρουσιάζω το προτελευταίο intro/cracktro που έφτιαξα τον προηγούμενο μήνα για λογαριασμό του Vintage Computers Society. Τρέχει (όπως και τα προηγούμενα) σε Amstrad CPC και συγκεκριμένα σε Mode 0 (16 χρώματα).


Παιχνίδια Που Αξίζει Να Παίξετε #5 - Pacmania (Commodore Amiga)

Στη διάρκεια της εμπορικής "ζωής" της Amiga κυκλοφόρησαν δεκάδες arcade ports γι' αυτήν, καθώς, η μεταφορά τίτλων από τα "ουφάδικα" στα home computers ήταν ιδιαίτερα συνηθισμένη τον καιρό που μεσουρανούσαν οι 8/16bit υπολογιστές. Αν και η Amiga διέθετε ονειρεμένο hardware σε σχέση με τους υπόλοιπους υπολογιστές "σπιτικής χρήσης" (ίσως με μόνη εξαίρεση σε κάποιους τομείς τον Acorn Archimedes), τα arcade ports που κυκλοφόρησαν γι' αυτήν ήταν ως επί το πλείστον από κακά μέχρι άθλια, χωρίς να εκμεταλλεύονται ούτε κατ' ελάχιστο τις σπάνιες δυνατότητες της "μεγάλης κυρίας" της Commodore. Ποιος αλήθεια μπορεί να ξεχάσει τα άθλια ports των Outrun και After Burner ή ακόμα και εντελώς μέτρια ports από 8bit arcades, όπως το Bubble Bobble;


Ευτυχώς για τους κατόχους Amiga και για όλους τους υπόλοιπους που μπορούν πλέον να το χαρούν μέσω εξομοίωσης, το Pacmania δεν ανήκει στην κατηγορία που περιγράψαμε παραπάνω: ναι μεν δεν ήταν pixel perfect μεταφορά του ηλεκτρονικού, αλλά διέθετε αξιοπρεπή γραφικά και ήχο, ομαλότατο hardware scrolling προς 4 κατευθύνσεις και, το κυριότερο, μετέφερε στον παίκτη αυτούσια την gameplay εμπειρία του arcade προγόνου του.


Το Pacmania, σε αντίθεση με τα Pac-man, Ms. Pac-man και Jr. Pac-man, είναι αρκετά εύκολο σαν παιχνίδι, με αποτέλεσμα κάποιος εντελώς άσχετος να μπορεί να παίξει έστω και ένα 5λεπτο. Η μεγάλη διαφορά σε σχέση με τους προαναφερθέντες τίτλους είναι ότι στο Pacmania μπορείς να πηδήξεις πάνω από τα φαντασματάκια, γεγονός που επιτρέπει και σε κάποιον που δεν γνωρίζει προς τα πού θα κινηθούν να έχει κάποιες ελπίδες! Φυσικά, από κάποιο σημείο και μετά εμφανίζονται και φαντασματάκια που πηδούν και αυτά, αλλά, ευτυχώς, οι αχανείς πίστες (και τα χαπάκια, φυσικά!) δίνουν στον παίκτη αρκετές διεξόδους επιβίωσης. Ο χειρισμός στην μεταφορά της Amiga είναι απλούστατος και ιδιαίτερα άμεσος, συμβάλλοντας στην παροχή της arcade αίσθησης του παιχνιδιού. Υπεύθυνη για το παιχνίδι είναι η Teque Software Development (κυκλοφόρησε από την Grandslam το 1988) και συγκεκριμένα οι Pete Harrap, Shaun Hollingworth, Jason Wilson, James Tripp και ο (ιδιαίτερα αναγνωρίσιμος στους ρέκτες του Commodore 64) Ben Daglish στο μουσικό/ηχητικό κομμάτι. Αρκετά με τα λόγια όμως, τι κάθεστε; Δοκιμάστε το!


Πέμπτη 3 Μαρτίου 2016

Τα καλύτερα tunes του Commodore 64 #10 - The Way Of The Exploding Fist

31 χρόνια πριν, το μακρινό (πλέον) 1985, κυκλοφόρησε το εξαιρετικό beat 'em up The Way Of The Exploding Fist για τον Commodore 64, που σας είχα παρουσιάσει και εδώ.


Το The Way Of The Exploding Fist κοσμούσε ηχητικά το υπέροχο tune του Neil Brennan, ο οποίος, από το 1983 μέχρι και το 1988 συνεργάστηκε με την Beam software, που κυκλοφορούσε τα παιχνίδια της μέσω της Melbourne House και είναι υπεύθυνος για την ηχητική επένδυση αρκετών γνωστών τίτλων, όπως είναι τα Fist II, Fist+, Sherlock, The Hobbit, Starion, Zim Sala Bim αλλά και το εξαιρετικό (ηχητικά και όχι μόνο) Castle Of Terror που θα παρουσιαστεί μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα από την στήλη αυτή. Μέχρι τότε, απολαύστε The Way Of The Exploding Fist...


VCS intros/cracktros #3

Αυτό το intro/cracktro είναι φανερά εμπνευσμένο από το Shadow Of The Beast. Η μεταφορά της εικόνας στον Amstrad και η σωστή επιλογή χρωματικής παλέτας ήταν μπελάς, αλλά, θέλω να πιστεύω ότι το αποτέλεσμα είναι αξιοπρεπές. Όπως και στις προηγούμενες περιπτώσεις, πρόκειται για ένα intro που έφτιαξα για το Vintage Computers Society και "τρέχει" σε Amstrad CPC...


ZX Spectrum 128K +2 mini

Ναι, αυτό που λέει ο τίτλος: ZX Spectrum 128K +2 mini. Τι σημαίνει αυτό; Να, για κοιτάξτε:


Ναι, δε λέω, συμπαθητικός είναι. Τι παίζει όμως με την όλη ιστορία;

Αφού έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που - καλώς ή κακώς - οι κασέτες πλέον δεν μας χρειάζονται (βλέπε DivIDE, DivMMC EnJOY, SMART card interface κλπ) και αφού το (καλής ποιότητας μεν, άσχημο δε) κασετόφωνο του ZX Spectrum 128K +2 "περισσεύει", γιατί να μην το αφαιρέσουμε, μετατρέποντας την... γκουμούτσα (!) σε ένα κομψό και compact μηχάνημα; Κάπως έτσι σκέφτηκε ο Tero Heikkinen, και ξεκίνησε το project κοπής και επανακόλλησης του +2 που μπορούμε να μελετήσουμε διεξοδικά στο blog του, εδώ και εδώ. Δύσκολη, ενδιαφέρουσα και πολύ "ιδιαίτερη" μετατροπή αν μη τι άλλο...


Τετάρτη 2 Μαρτίου 2016

Amiga Racer ver. 2.8h

Κυκλοφόρησε η έκδοση 2.8h του racing game Amiga Racer. Τι εστί Amiga Racer; Πρόκειται για ένα racing παιχνίδι στο στυλ των παλιών και αγαπημένων Lotus Esprit Turbo Challenge και Jaguar XJ220 το οποίο τρέχει σε όλα τα next gen Amiga συστήματα (ΟΚ, εκτός του AROS) καθώς επίσης και σε Windows, Linux, μέχρι και σε Raspbian στο "ταπεινό" Raspberry Pi!


To Amiga Racer διατίθεται δωρεάν, αλλά, αν κάνετε κάποιο donation στους δημιουργούς του θα γλυτώσετε από κάποια splash screens που (φυσικά!) σας προτρέπουν για donation ενώ θα αποκτήσετε πρόσβαση σε έξτρα αυτοκίνητα, online δυνατότητες κλπ. Σε σχέση με την έκδοση που δοκιμάσαμε κατά τη διάρκεια του 4ου Amicamp, η 2.8h είναι σαφέστατα πολύ πιο πλήρης, με περισσότερα αυτοκίνητα, μουσικά tracks, 2 πίστες και χρόνο και checkpoints να λειτουργούν πλέον σωστά.


Το Amiga Racer εχει ωραία γραφικά, πολύ ωραία μουσικά tracks και ηχητικά εφέ, αναγνωρίζει αυτόματα οποιοδήποτε arcade χειριστήριο έχετε τυχόν συνδεδεμένο στο μηχάνημά σας και, το κυριότερο, τρέχει με κολασμένη ταχύτητα! Είναι μια ιδιαίτερα αξιόλογη προσπάθεια που εξελίσσεται συνεχώς, κυκλοφορεί σε πολλά formats και πιστεύω ότι αξίζει της προσοχής και της χορηγίας μας! Μπορείτε να κατεβάσετε το παιχνίδι από εδώ. (Πηγή: Amiga.gr).


VChar64 V0.0.12

Κυκλοφόρησε η έκδοση 0.0.12 του VChar64. Το VChar64 είναι μία Windows εφαρμογή που μας επιτρέπει να φτιάξουμε με απλό και χρηστικό τρόπο font sets για τον Commodore 64, να μετατρέψουμε κάποια εικόνα (από Koala Painter ή snapshot του Vice) σε άθροισμα από χαρακτήρες με custom character set, και, τέλος, να εξάγουμε τις δημιουργίες μας σε αρχείο (απλό ή εκτελέσιμο) για χρήση στον 64άρη ή σε εξομοιωτές. Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ. (Πηγή: CSDb).


VCS intros/cracktros #2

Ένα ακόμα intro/cracktro για το Vintage Computers Society, το 3ο που ολοκληρώθηκε, αυτή τη φορά στην μεσαία ανάλυση (mode 1) του Amstrad CPC με σχετικά "πιασάρικο" theme...


Τα καλύτερα tunes του Commodore 64 #9 - The Last V8

Το The Last V8 ήταν ένας budget τίτλος της Mastertronic, δημιούργημα των αδερφών Richard και David Darling το 1985 (οι οποίοι μερικά χρόνια αργότερα έφτιαξαν την Codemasters και έγιναν εκατομμυριούχοι). Το The Last V8 είχε ενδιαφέρουσα υπόθεση (διάφορες οδηγικές αποστολές σε μία post-apocalyptic εποχή), αξιόλογα γραφικά από τον Jim Wilson και ένα πολύ ωραίο tune από τον ένα και μοναδικό Rob Hubbard που πλέον θεωρείται κλασικό. Το παιχνίδι πάλι, λόγω του πολύ κακού και δύσκολου χειρισμού του, όχι!


Τρίτη 1 Μαρτίου 2016

Final Cartridge III+ Rev. 2.1 (ή, πώς το καλό γίνεται ακόμη καλύτερο!)

Όπως (μάλλον) θα διαβάσατε πριν από 2 περίπου εβδομάδες, είχα κάνει αναλυτικό review του Final Cartridge III+ που κατασκευάζει ο ορμώμενος εκ Θεσσαλονίκης Δημήτρης (MasterGR). Εξετάζοντας προσεκτικά τα όσα προσφέρει η συγκεκριμένη συσκευή είχαμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για εξαιρετική αγορά - και αυτό ακριβώς ίσχυε. Μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα...


Την Πέμπτη 25/2 ήρθε στα χέρια μου το τελευταίο, ανανεωμένο Revision 2.1 του Final Cartridge III+ που κατασκευάζει ο Δημήτρης. Εξετάζοντάς το, διαπιστώνουμε ότι το καλό έγινε ακόμη καλύτερο, καθώς όχι μόνο διατηρήθηκαν όλα τα "καλούδια" της προηγούμενης έκδοσης, αλλά προστέθηκαν και καινούρια. Και δεν αναφέρομαι σε διορθώσεις ή αλλαγές που δύσκολα θα τις πάρει κανείς χαμπάρι, κάθε άλλο: το Revision 2.1 διαθέτει την έκδοση 2.0 του Desktop που, απλά, είναι πολύ ταχύτερη από την προηγούμενη και, το σημαντικότερο, 17 έξτρα ολοκαίνουρια προγράμματα στο menu TOOLS! Μάλιστα, τα 17 αυτά προγράμματα δεν είναι τυχαία, καθώς πρόκειται για ιδιαίτερα δημοφιλή tools και utilities από την "χρυσή" εποχή του Commodore...


Λοιπόν (βαθιά ανάσα), έχουμε και λέμε: Simon's BASIC, utilities για Filecopy και directory manipulation, utility για αντιγραφή ολόκληρης δισκέτας και utility για high-speed format δισκέτας σε 15 δευτερόλεπτα! Διαγνωστικό πρόγραμμα για το 1541 αλλά και για τον Commodore ολόκληρο και τα υποσυστήματά του. Πρόγραμμα ρύθμισης της κεφαλής του κασετοφώνου. Διαγνωστικο για την οθόνη. Πρόγραμμα συμπίεσης. Sprite editor. Logo/graphics editor και disk doctor. Και, τέλος, πρόγραμμα για τη δημιουργία menu με τα προγράμματα σε κάθε δισκέτα που καταλαμβάνει 0 blocks (όχι, δεν ξέρω πώς γίνεται αυτό!). Μιλάμε πραγματικά για ένα σκασμό από χρήσιμες εφαρμογές, που έρχονται να προστεθούν σε όλα όσα έκανε έτσι κι αλλιώς το Final Cartridge III+...
 

Ωραία λοιπόν, είναι προφανές ότι το Final Cartridge III+ Rev. 2.1 είναι το ένα και το απόλυτο cartridge που πρέπει να έχει στην κατοχή του οποιοσδήποτε χρήστης Commodore 64/128 ώστε να κάνει πρακτικά... τα πάντα! Και η τιμή αυτού; Ε, λοιπόν, εδώ είναι το καλό (καλά, όχι μόνο εδώ), καθώς η τελευταία και ανανεωμένη έκδοση του cartridge κοστίζει όσο ακριβώς και η προηγούμενη, ήτοι 27€! Για παραγγελίες, απορίες και οτιδήποτε άλλο μη διστάσετε να επικοινωνήσετε με τον Δημήτρη.

Simon's BASIC + Final Cartridge III = Final Cartridge III+ Rev. 2.1!

VCS intros/cracktros

Πριν από ένα μήνα περίπου είχα καταπιαστεί με τη δημιουργία κάποιων intros/cracktros για το Vintage Computers Society στον Amstrad CPC. Επέλεξα το συγκεκριμένο μηχάνημα λόγω της καλής BASIC και της εύκολης μεταφοράς αρχείων από και προς αυτόν με χρήση απλών δισκετών 3,5". Θα σας τα παρουσιάσω όλα (σχεδόν) μέσα στις επόμενες ημέρες - είναι ενδεικτικά του τι μπορεί να φτιαχτεί αρκετά εύκολα στα 8/16bit μηχανήματα...