Game Of Thrones σε Commodore 64

Εντάξει, δεν ξέρω τι νομίζατε ότι θα διαβάζατε, ίσως για κάποιο downscale όλων των σεζόν του Game of Thrones σε 320x200 pixels και 16 χρώματα ώστε να τις απολαύσετε στην οθόνη του 64άρη σας; Όχι, δεν πρόκειται γι' αυτό - αν και, με αυτά που βλέπουν κάθε τόσο και λιγάκι τα ματάκια μας κανείς δεν μπορεί να το αποκλείσει ως ενδεχόμενο στο προσεχές μέλλον!

Αυτό με το οποίο θα ασχοληθούμε σήμερα είναι το ολόφρεσκο project των Genesis Project (το πιάσατε, έτσι;) που δεν είναι παρά η μεταφορά της υπέροχης μουσικής των τίτλων του Game of Thrones του Ramin Djawadi. Αν και είχε γίνει και στο παρελθόν μια ανάλογη προσπάθεια από τον Saul Cross, η δουλειά των Genesis Project μπορεί εύκολα να χαρακτηριστεί ως εξαιρετική, καθώς, προκειμένου να αποδώσει το μουσικό κομμάτι όπως του αρμόζει, απαιτεί την ύπαρξη και 2ου SID chip!

Εδώ φυσικά ερχόμαστε στο σημείο όπου κανονικά εγώ αρχίζω τις γκρίνιες, αλλά σήμερα θα σας την χαρίσω - αφού έτσι κι αλλιώς υπάρχει και η έκδοση του Saul Cross που ανέφερα παραπάνω για τα "φτωχαδάκια" με τους απλούς Commodore 64 και αφού στην τελική ο καθένας μας μπορεί να χαρεί τη δημιουργία των Genesis Project μέσω του VICE που μπορεί άνετα να εξομοιώσει το 2ο (και όχι μόνο) SID chip.

Εάν θέλετε, μπορείτε να κατεβάσετε το Game of Thrones των Genesis Project από εδώ. Εάν βαριέστε αλλά από την άλλη θέλετε να απολαύσετε dual SID at its best, απλά παρακολουθείστε τα παρακάτω video. Όπως και να 'χει σας έχουμε βολέψει!

Memento Mori: το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον

Εχθές η χώρα μας κατέγραψε ένα νέο θλιβερό ρεκόρ, ένα από αυτά που δεν θέλεις να τα δεις ποτέ να καταρρίπτονται, με 108 νεκρούς από την πανδημία του Covid-19 σε μία μονάχα ημέρα. Πώς τα φέρνει έτσι η τύχη και ήταν η ίδια μέρα που υπέπεσε στην αντίληψή μου το νεότερο demo του group Genesis Project, το Memento Mori, το οποίο θεματολογικά σχετίζεται με το αναπόφευκτο τέλος, τον θάνατο...

 

 

Σε μία μνημειώδη δημιουργία που καταλαμβάνει 3 πλευρές δισκέτας, οι Genesis Project καταθέτουν ψυχή, ταλέντο και σκληρή εργασία προκειμένου να χαρίσουν στην κοινότητα του Commodore 64 ένα από τα καλύτερα demos στην - τεράστια, αναμφισβήτητα - ιστορία (αλλά και software library) του πολυαγαπημένου home computer.

 

 

To Memento Mori πραγματικά, από την αρχή μέχρι το τέλος του κυριαρχείται από πένθιμες ενότητες εντυπωσιακές τεχνικά και αισθητικά, οι οποίες, ενώ από τη μία ρίχνουν τη διάθεση του θεατή στα... Τάρταρα, από την άλλη καταφέρνουν να τον αφήνουν με το στόμα ανοιχτό - ναι, για μία ακόμα φορά - αναλογιζόμενο τι μπορεί πια να δώσει αυτό το 8μπιτο μηχάνημα που έχει συμπληρώσει αισίως τα 38 του χρόνια.

 

 

Το Memento Mori παρουσιάστηκε στα πλαίσια του demoparty Function του τρέχοντος έτους και, αν έχει κάποια σημασία, κατέλαβε την πρώτη θέση στην κατηγορία του. Οι Genesis Projects αφιερώνουν την καταπληκτική αυτή δουλειά τους σε όσους φίλους, συγγενείς και demosceners έφυγαν από τον μάταιο τούτο κόσμο. Και, φυσικά, στα θύματα της πανδημίας του Covid-19. Τίποτα περισσότερο κατάλληλο για αυτή τη στιγμή θα έλεγε κάποιος...

C64 demo: Nothing but PETSCII

Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ ιδιαίτερο demo για τον Commodore 64, που πήρε την πρώτη θέση στην Gubbdata 2016. Όπου Gubbdata = ένα copy party (!) που ξεκίνησε την Παρασκευή, 1/7 και ολοκληρώνεται σήμερα, με αφορμή τον εορτασμό των 30 ετών των ιστορικών demo groups TRIAD και Genesis Project.

Αλλά ας επιστρέψουμε στο Nothing but PETSCII το οποίο είναι ένα ιδιαίτερα "ιδιαίτερο" (μα τι γράφω!) demo, με δεδομένο το γεγονός ότι όλα τα γραφικά του είναι... PETSCII! Α!, μην ακούσω "τώρα σε χάσαμε" κι άλλα τέτοια ωραία, εξηγούμαι: PETSCII ονομάζεται το σετ χαρακτήρων του Commodore PET, που υιοθετήθηκε και στα υπόλοιπα 8bit μοντέλα υπολογιστών της Commodore, δηλαδή στους VIC-20, Commodore 16 και Plus/4, Commodore 64, μέχρι και στον Commodore 128! Το PETSCII ήταν ένα σετ χαρακτήρων υπερσύνολο του ASCII (που χρησιμοποιούσαν σχεδόν όλοι οι υπολογιστές) κατά το ότι, εκτός από τους κλασικούς αλφαριθμητικούς χαρακτήρες και σύμβολα εμπεριείχε και γραφικούς χαρακτήρες, σύμβολα τράπουλας (!) και λοιπούς ακόμα χαρακτήρες που επέτρεπαν στον χρήστη να δημιουργήσει εικόνες στην οθόνη χωρίς να χρησιμοποιήσει εντολές γραφικών και, όχι μόνο αυτό, αλλά ακόμα και σε μηχάνημα που δεν είχε καν mode γραφικών! Δημιουργοί του PETSCII ήταν ο σχεδιαστής του PET και του επεξεργαστή 6502 Chuck Peddle και ο Leonard Tramiel, ένας από τους γιους του θρυλικού Jack Tramiel!

Για να πάρετε μια ιδέα του τι ήταν και τι μπορούσε να καταστεί δυνατό με τη χρήση των PETSCII, σκεφτείτε τις εικόνες που είναι φτιαγμένες από διάφορους χαρακτήρες στα .nfo αρχεία που βρίσκουμε σε διάφορα... γκουχ!, "προγράμματα" που κατεβάζουμε σε torrents από το internet...

Όπως μπορεί κανείς να καταλάβει, με υπομονή και σωστή χρήση μπορεί κανείς να φτιάξει αρκετά εντυπωσιακά screens χρησιμοποιώντας PETSCII, αλλά οι άνθρωποι του group Genesis Project απλά... το τερμάτισαν! Όπως ήδη ανέφερα, όλο το Nothing but PETSCII έχει γραφικά που απαρτίζονται αποκλειστικά και μόνο από χαρακτήρες PETSCII. Αυτό από μόνο του αποτελεί κατόρθωμα. Αν τώρα προσθέσουμε το ομαλότατο (pixel-pixel) scolling προς διάφορες κατευθύνσεις, τα twister effects και το (απίστευτο, πραγματικά!) parallax scrolling σε PETSCII (!!!) καταλαβαίνουμε ότι βρισκόμαστε απέναντι σε κάτι σπάνιο και ιδιαίτερα αξιόλογο!

Αν μπορείτε να συνειδητοποιήσετε τη δυσκολία δημιουργίας πολύπλοκων οθονών με τη χρήση PETSCII μη χάνετε ώρα: κατεβάστε το Nothing but PETSCII από εδώ και θα μείνετε με ανοιχτό το στόμα! (Πηγή: csdb).

Goblin Towers dual version disk για Commodore 64

Το group Genesis Project κυκλοφόρησε πρόσφατα ένα "πακέτο" με το Goblin Towers για Commodore 64. Αν δεν γνωρίζετε τι εστί Goblin Towers, να σας ενημερώσω ότι πρόκειται για ένα text based adventure game που κυκλοφόρησε από την εταιρία Supersoft το 1983 και είναι γραμμένο εξ' ολοκλήρου σε Commodore BASIC. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1987, ετοιμάστηκε από την Classic Quests ένα πιο εξελιγμένο/εμφανίσιμο remake του παιχνιδιού, το οποίο όμως τελικά ποτέ δεν βρήκε τη θέση του στα ράφια των computer shops.

Καλύτερα αργά παρά ποτέ όμως, έτσι δεν είναι; Οι άνθρωποι του Genesis Project "ξέθαψαν" το Goblin Towers καθώς και το remake του, τα ένωσαν σε μία .D64 disk image και τα διαθέτουν μαζί με manuals, hints & tips, εξώφυλλα, walkthroughs και χάρτες σε ένα χορταστικό (και υπερπλήρες) .zip αρχείο, το οποίο και μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

Σε ό,τι αφορά το παιχνίδι αυτό καθεαυτό είναι ένα κλασικό text adventure με parser που καταλαβαίνει αρκετές λέξεις και σχετικά σύνθετες προτάσεις, διαθέτει λειτουργία score που είναι χρήσιμη για να έχετε μια ιδέα αν κάνατε κάτι σωστά και πόσο περίπου έχετε προχωρήσει στην περιπέτεια και, τέλος, η "ανανεωμένη" έκδοσή του είναι χάρμα ιδέσθαι σε σχέση με την original, οπότε και συνιστώ να παίξετε αυτήν και μόνο. Καλό adventuring! (Πηγή: Vintage Is The New Old).

We Are the Anomaly: ένα καταπληκτικό demo για τον Commodore 64

Καλά, οι Genesis Project είναι γνωστοί. Πρόκειται για ένα από τα demogroups που μας έχουν χαρίσει μερικές παραγωγές απίστευτου κάλλους την τελευταία δεκαετία. Τους Extend για να είμαι απολύτως ειλικρινής μαζί σας δεν τους θυμόμουν, αλλά... κακώς. Βλέπετε, έχω γράψει γι' αυτούς στο παρελθόν, όταν και μας είχαν χαρίσει το υπέροχο Still Rising (μαζί με τους Bloodsuckers και τους Orange). Τώρα λοιπόν (εντάξει, πριν από 9 μήνες για να είμαι ακριβής), Genesis Project και Extend ένωσαν τις δυνάμεις τους και μας τράταραν με το καταπληκτικό We Are the Anomaly.

Σε έναν ψηφιακό κόσμο που είναι γεμάτος με μηχανές και υπολογιστές όπως τείνει να γίνει αυτός που ζούμε, ο άνθρωπος είναι η ανωμαλία, η ανορθογραφία, το απρόβλεπτο. Αυτό είναι το μήνυμα που περνάει το We Are the Anomaly, και πώς το περνάει;

Εντυπωσιακά εφέ, υπέροχα γραφικά, εξαίσιο soundtrack, απαράμιλλη αισθητική συνολικά, ταχύτατες εναλλαγές από εφέ σε εφέ και μία θάλασσα χρωμάτων (δεκαέξι - να τ' αφήσω;) σε ένα γκαζωμένο αλλά και βελούδινο animation.

Το We Are the Anomaly είναι κατά την ταπεινή μου άποψη απλά υπέροχο και ανήκει στην κατηγορία "η επιτομή του demo" δείχνοντας τον δρόμο στις μελλοντικές παραγωγές αλλά και στα υπόλοιπα groups. Αισθητική, σεναριακή ομαλότητα, απίστευτης ομορφιάς αλλά και προγραμματιστικής ευχέριας σεκάνς που εναλλάσσονται με ταχείς ρυθμούς πιάνουν τον θεατή από τα μούτρα και δεν τον αφήνουν παρά μετά την ολοκλήρωση του demo. Θεωρώ - με βάση πάντα όσα έχω αξιωθεί να δω - ότι το We Are the Anomaly ανήκει επάξια στο Top-20 των καλύτερων demos όλων των εποχών για τον Commodore 64 και αυτό ως γεγονός είναι τεράστια υπόθεση αν αναλογιστούμε πόσες χιλιάδες από δαύτα έχουν κυκλοφορήσει τα τελευταία 40 περίπου χρόνια.

Α, ήρθε και πρώτο σε ψήφους για C64 demo στο demoparty που πρωτοπαρουσιάστηκε (Transmission64 2025) αλλά αυτό λίγη σημασία έχει. Είναι σα να υποστηρίζει κάποιος ότι ο Messi δεν θα ήταν αυτός που είναι εάν δεν είχε κερδίσει ποτέ του τη Χρυσή Μπάλα. Βλακείες.

Αν το επιθυμείτε (εγώ σας το προτείνω ανεπιφύλακτα) μπορείτε να κατεβάσετε το We Are the Anomaly από εδώ και να το απολαύσετε στον 64άρη σας ή σε οποιοδήποτε παρόμοιο ή συμβατό μηχάνημα έχετε (ή εξομοιωτή). Αν δεν ψήνεστε να το κάνετε μπορείτε απλά να παρακολουθήσετε το παρακάτω βιντεάκι. Όπως και να έχει μην το χάσετε!

No Bounds: ναι, o Commodore 64 δεν έχει όρια

Εντάξει, η αλήθεια είναι ότι δεν έχω αναφερθεί και λίγες φορές στους Genesis Project και στις δημιουργίες τους. Το Σουηδικό group μας έχει χαρίσει πολλές αξιομνημόνευτες παραγωγές και δεκάδες jaw dropping στιγμές στα 40 χρόνια που είναι ενεργό, αλλά φυσικά με αιχμή του δόρατος τις κυκλοφορίες της τελευταίας 20ετίας, οι οποίες, απλά... σπέρνουν.

Δεν είναι μονάχα ότι οι ταλαντούχοι αυτοί coders ξεπερνούν με ευκολία κάθε φορά τα όρια της πλατφόρμας - στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων του Commodore 64, που δείχνει να είναι με διαφορά το αγαπημένο τους μηχάνημα. Αυτό που τους κάνει να ξεχωρίζουν - τουλάχιστον στα δικά μου μάτια - είναι η απαράμιλλη αισθητική που συναντάμε στις παραγωγές τους, ειδικά στον τομέα των γραφικών. Δεν ξέρω πώς να το πω, αλλά οι pixel artists του group είναι κορυφαίοι στον κόσμο και μία ματιά στα καλύτερα έργα τους θα πείσει και τον πλέον δύσπιστο.

Σήμερα σκέφτηκα να σας κοινοποιήσω ένα demo του group στο οποίο ομολογώ πως νόμιζα ότι είχα αναφερθεί στο παρελθόν, αλλά τελικά δεν το είχα κάνει. Εκτός εάν τα έχω εντελώς χαμένα πια - κανείς δεν ξέρει τι να κάνει με ανθρώπους της ηλικίας μου και τα προβλήματά τους.

Το εν λόγω demo ονομάζεται No Bounds και ο τίτλος του είναι αντιπροσωπευτικότατος του περιεχομένου του, αφού τα μέλη των Genesis Project μας δείχνουν σε κάθε ευκαιρία ότι ο Commodore 64 δεν έχει όρια. Ή, ότι δεν υπάρχουν όρια στο τι μπορούν να κάνουν οι ίδιοι. Ή και τα δύο. Όπως και να έχει, όλα αυτά ισχύουν οπότε δεν θα χαλάσουμε τις καρδιές μας, ε;

Το No Bounds εμφανίστηκε στα πλαίσια του demoparty X 2023 όπου και κατέλαβε την 4η θέση. Δεν θα μιλήσω αυτή τη φορά για αδικίες κλπ καθώς στο συγκεκριμένο event το επίπεδο των παραγωγών ήταν υψηλότατο και θεωρώ ότι όσες εξ αυτών βρέθηκαν σε υψηλότερη θέση από το No Bounds το έκαναν με το σπαθί τους. Ωστόσο, το τελευταίο δεν παύει να είναι μία υπέροχη δημιουργία και σας καλώ να το απολαύσετε στο video που ακολουθεί ή, ακόμα καλύτερα, στον 64άρη σας, κατεβάζοντάς το από εδώ.

Incoherent Nightmare: ευτυχώς που υπάρχουν και οι Arsenic!

Και βλέπεις ότι διοργανώνεται νέο demoparty. Και βλέπεις συμμετοχές από αξιόλογα groups. Και ξέρεις ότι ο Commodore 64 είναι η "μαμά" πλατφόρμα για demos όλων των εποχών. Και περιμένεις ότι θα κυκλοφορήσουν λαβράκια, που θα σε κάνουν να τα θαυμάζεις με το στόμα ανοιχτό. Αμ δε!

Για πρώτη ίσως φορά μετά από πολύ-πολύ καιρό, τα 2 demos που κατέλαβαν τις πρώτες θέσεις στο διαγωνιστικό τμήμα ενός παγκοσμίου φήμης demoparty (Gubbdata, Σουηδία, Lund, 29 Ιουνίου-1 Ιουλίου) ήταν τόσο άγευστα, άοσμα, άνοστα και άψυχα. Φυσικά, η ζωή έχει διδάξει όσους έχουν την ικανότητα να εξάγουν λογικά συμπεράσματα ότι είναι απλά λάθος να κρατάς μεγάλο καλάθι, ανεξαρτήτως περιστάσεως. Αλλά, αυτή η ψυχρολουσία με την Gubbdata ήταν, τι να πω, κάθε άλλο παρά αναμενόμενη. Εννοώ ότι ναι, υπάρχουν χιλιάδες ίσως demos εκεί έξω που κάνουν "παπάδες" αλλά κάτι χάνουν στο κομμάτι του γούστου και της αισθητικής. Άλλα τόσα δεν παρουσιάζουν ίσως κάτι το πραγματικά καινοτόμο, αλλά αποτελούν παρόλα αυτά ένα ικανοποιητικότατο showcase των δυνατοτήτων της πλατφόρμας. Ε, και φυσικά υπάρχουν και εκείνα που είναι ταυτόχρονα πανέμορφα, εντυπωσιακά και κάνουν και μερικά νέα ρεκόρ στην πορεία. Έχω παρουσιάσει αρκετά από δαύτα στο blog, δείτε απλά τα Coma Light 13, Relic, Edge of Disgrace, The Fall και Circus back²STage για να πάρετε μια ιδέα...

Καταλάβατε τι εννοώ; Ωραία. Ε, λοιπόν, τα demos που θριάμβευσαν (!) στην φετινή Gubbdata δεν είχαν κανένα από τα παραπάνω στοιχεία! "Αδιάφορα" θα ήταν ο πλέον κατάλληλος και μάλλον επιεικής χαρακτηρισμός που να τα περιγράφει. Για την ιστορία αυτά ήταν τα Soft Machine και Delirious 11 από Triad και Genesis Project αντίστοιχα (και που σίγουρα δεν ήταν από τις καλύτερες στιγμές των ένδοξων αυτών groups).

Επειδή όμως μου είχε ανοίξει η όρεξη για ένα εντυπωσιακό demo έψαξα λίγο πιο πίσω και έπεσα πάνω σε ένα καταπληκτικό διαμαντάκι. Το όνομα αυτού Incoherent Nightmare, και είναι προϊόν της δουλειάς του group Arsenic.

Το Incoherent Nightmare εμφανίστηκε το 2016 στα πλαίσια του demoparty X όπου και κατέλαβε την (μόλις) 5η θέση. Αυτό (η βαθμολογία) όπως έχω γράψει δεκάδες φορές ελάχιστη σημασία έχει, καθώς, δυστυχώς, οι δημόσιες σχέσεις μάλλον παίζουν πλέον σημαντικό ρόλο σε οποιοδήποτε επίπεδο και σε οποιονδήποτε κλάδο στην εποχή μας. Κάποιες φορές μάλιστα, τον σημαντικότερο. Ας είναι, έχω συμφιλιωθεί με την ιδέα πως όταν ο μέσος άνθρωπος θα μάθει να κοιτάζει πρώτα την ουσία και μετά τις εντυπώσεις θα έχω αφήσει προ πολλού τον μάταιο τούτο κόσμο...

Γκρίνια aside, ας επιστρέψουμε στο Incoherent Nightmare. Το demo των Arsenic, πέρα από τα αρκετά εντυπωσιακά parts που το απαρτίζουν, θα κλέψει τις εντυπώσεις από την πρώτη στιγμή (Pac-Man) και θα συνεχίσει με έναν καταιγισμό από morphing, Kraken, Donkey Kong, χιλιάδες BoBs και... έχει ο μπαξές!

Χωρίς πολλά λόγια, κατεβάστε το Incoherent Nightmare από εδώ και τρέξτε το στον 64άρη σας έτσι, να δείτε - ή μάλλον να ξαναθυμηθείτε - τι είναι αυτό που έκανε το συγκεκριμένο μηχάνημα τον πλέον επιτυχημένο home computer όλων των εποχών. Για όσους δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα φυσικά υπάρχει και το βιντεάκι που ακολουθεί...

Rivalry για Commodore 64

Ακούς "Rivalry" και πού πάει το μυαλό σου; Σε Παναθηναϊκό εναντίον Ολυμπιακού. Σε Lakers vs Celtics. Σε Deep Purple εναντίον Led Zeppelin. Σε γιουβαρλάκια εναντίον λαχανοντολμάδων. Σε Rocky Balboa εναντίον Apollo Creed. Σε... τέλος πάντων, το πιάσατε το νόημα. Το μυαλό αυτομάτως πηγαίνει σε μεγάλες, κλασικές, διαχρονικές αντιπαλότητες. Εδώ όμως έχουμε να κάνουμε με κάτι ολότελα διαφορετικό, εδώ έχουμε ένα demo για Commodore 64.

Και το Rivalry δεν είναι απλώς ένα demo: είναι μία παραγωγή που προέκυψε από τις συνδυασμένες προσπάθειες μελών 5 μεγάλων groups της demoscene του 64άρη, των Bonzai, Censor Design, Fairlight, Offence και Genesis Project. Μεταξύ των παραπάνω groups πάντοτε υπήρχε ένας ισχυρός ανταγωνισμός, εξ ου και ο τίτλος του demo. Θα περιμένατε φυσικά με αυτήν την dream team από coders και pixel artists ένα αποτέλεσμα που ίσως να έβαζε κάτω τα κορυφαία demos στην ιστορία του Commodore 64, αλλά δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Εδώ έχουμε ένα αποτέλεσμα καθόλα αξιόλογο, αλλά ολίγον... ανισόρροπο, καθώς, το ξέρουμε το έργο: όπου λαλούν πολλοί κοκόροι...

Χωρίς λοιπόν να έχουμε να κάνουμε με μία δημιουργία που θα σας συγκλονίσει από το πρώτο μέχρι το τελευταίο της δευτερόλεπτο, σίγουρα το Rivalry αποτελεί ένα ενδιαφέρον demo, με μερικά εντυπωσιακά parts στο 2ο μέρος του. Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ ή να το παρακολουθήσετε στη συνέχεια αν δεν διαθέτετε Commodore 64 ή τρόπο να το τρέξετε. Να σημειωθεί ότι το Rivalry παρουσιάστηκε στην Revision 2019 όπου και κατέκτησε την πρώτη θέση στην κατηγορία των oldskool demos, αλλά, πιστέψτε με, ο ανταγωνισμός ήταν σχεδόν... ανύπαρκτος. Κάντε απλά τον κόπο να παρακολουθήσετε μερικά από τα demos της εν λόγω κατηγορίας και θα το διαπιστώσετε και εσείς από πρώτο χέρι...

Α, και να μην ξεχαστώ: καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση σε όλους εσάς εκεί έξω!

Still Rising για Commodore 64: απλά καταπληκτικό!

Μας έπρηξαν απ' όλες τις μεριές με το - ομολογουμένως υπέροχο - All Hallow's Eve τις τελευταίες μέρες. Όντως, η παραγωγή αυτή των Atlantis, Bonzai και Genesis Project είναι το... κάτι άλλο, και θα καταπιαστούμε και μ' αυτήν λίαν συντόμως. Όμως...

Όμως στα πλαίσια του ίδιου demoparty (Zoo 2022) έσκασε μύτη και άλλο ένα demo, πολύ μικρότερο φυσικά σε διάρκεια από το... 17λεπτο All Hallow's Eve, που μέσα στα σκάρτα 6 λεπτά που κρατάει σε... κολλάει στον τοίχο! Το όνομα αυτού "Still Rising" και μας το προσέφεραν απλόχερα οι Artline Designs (Bloodsuckers, Extend, και Orange).

Τι να πει και τι να γράψει κανείς για το Still Rising; Για τα υπέροχα γραφικά του; Για την εξαιρετική μουσική του; Για τα πανέξυπνα και άρτια προγραμματισμένα εφέ του; Για το animation του που σε κάνει να νομίζεις ότι βλέπεις video και όχι κάποιο πρόγραμμα υπολογιστή; Για τον καταιγιστικό ρυθμό του που σε κρατάει με κομμένη την ανάσα για όση ώρα διαρκεί;

Μπορεί το All Hallow's Eve να είναι ένα... Addams Family γυρισμένο σε Commodore 64 (!), αλλά το Still Rising είναι αυτό που βλέποντας κάποιες από τις ενότητές του σκέφτεσαι "Amiga, έτσι;". Δείτε απλά το πρόσωπο που μετατρέπεται σε γυμνό κρανίο και τον κύβο που αλλάζει σε... ζυμαρούλη και θα καταλάβετε.

Τι άλλο να πω; Είναι από αυτές τις φορές που ακόμα και οι υπέρ το δέον εγκωμιαστικές κριτικές δεν φτάνουν προκειμένου να αναδείξουν την ποιότητα της παραγωγής. Γιατί, όπως λέει και ο τίτλος της ανάρτησης, το Still Rising είναι απλά καταπληκτικό. Κατεβάστε το από εδώ ή παρακολουθείστε το στο video που ακολουθεί.

Το Fire Breath κυκλοφορεί για τον Commodore 64 μετά από 26 ολόκληρα χρόνια!

Ακούστε ιστορία τώρα: το καλοκαίρι του 1990, ο νεαρός (τότε) Erik Hooijmeijer, χρησιμοποιώντας το monitor γλώσσας μηχανής του KCS Power Cartridge στον Commodore 64 του, και με ιδέες και επιρροές άλλες δικές του, άλλες από κινηματογραφικές ταινίες, άλλες από video games και άλλες από τον φίλο του Raymond έφτιαξε ένα arcade/platform παιχνίδι, το Fire Breath. Ενθουσιασμένος με τη δημιουργία του και προσδοκώντας να γνωρίσει επιτυχία και αναγνώριση έστειλε τη δισκέτα με το παιχνίδι του σε μία εταιρία με ειδίκευση στο αντικείμενο, ελπίζοντας να δει μια μέρα το Fire Breath στα ράφια των computer shops. Εις μάτην, όμως, καθώς μερικές εβδομάδες αργότερα μέσα σε έναν φάκελο του επιστράφηκε η δισκέτα χωρίς ούτε μία σημείωση, ούτε μία επεξήγηση, ούτε μία πρόταση για διόρθωση, τίποτα.

26 χρόνια αργότερα, ο Erik αποφάσισε να κατεβάσει τον 64άρη του που φύλαγε τόσα χρόνια στο πατάρι, να τον συνδέσει και να "θυμηθεί τα παλιά". Μέσα στις κούτες με τα πράγματα του υπολογιστή εντόπισε και τη δισκέτα με το Fire Breath και αποφάσισε ότι, έστω και ετεροχρονισμένα, ήταν καιρός το παιχνίδι του να κυκλοφορήσει επιτέλους!

Έτσι λοιπόν, μπορούμε πλέον όλοι να χαρούμε το γλυκύτατο platformer με την ωραία παρουσίαση και την χαριτωμένη μουσική του. Το Fire Breath γενικά δίνει την εντύπωση εμπορικής παραγωγής, καθώς μουσική, γραφικά, κίνηση των sprites κυμαίνονται σε πολύ καλά επίπεδα. Μόνη παραφωνία είναι το πού καταλήγει μετά από κάθε άλμα ο ήρωας Dojo - ναι, αυτός με την "καυτή" ανάσα!

Αν θέλετε να δοκιμάσετε και οι ίδιοι το Fire Breath - ναι, ειλικρινά αξίζει να του δώσετε μία ευκαιρία - μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ. Μπορείτε επίσης να διαβάσετε τη σχετική ανάρτηση στο blog του δημιουργού του ή και να κατεβάσετε την trained έκδοση των Genesis Project από εδώ. (Πηγή: Vintage Is The New Old).

Το καλύτερο Χριστουγεννιάτικο demo είναι εδώ!

Αυτή κι αν ήταν έκπληξη! Στο τέλος μιας χρονιάς που κύλησε μέσα στην ανησυχία, τον προβληματισμό, την μιζέρια, την απομόνωση και φυσικά τον Covid-19 που μπήκε άξαφνα στις ζωές και στην καθημερινότητά μας και δεν λέει να βγει, έρχεται μία νέα παραγωγή, ένα Χριστουγεννιάτικο demo για τον αειθαλή Commodore 64 για να μας βάλει στο πνεύμα των ημερών και να μας θυμίσει ότι η ζωή όχι μονάχα συνεχίζεται, αλλά είναι και ωραία αν το θέλουμε και μπορούμε να το εκτιμήσουμε.

Πιστό στις oldschool καταβολές του, το Christmas Megademo καταλαμβάνει 4 ολόκληρες πλευρές δισκέτας και μας δείχνει ότι, αν μη τι άλλο, το πρόβλημα του Commodore 64 δεν ήταν η αργή 8μπιτη CPU του, τα 64ΚΒ της μνήμης του ή τα 16 (παράξενα επιλεγμένα, είναι η αλήθεια) χρώματά του, αλλά η έλλειψη ενός αποθηκευτικού μέσου που θα χωρούσε... well, καμιά 10αριά δισκέτες!

Όταν μαζεύονται τα μέλη των κορυφαίων demogroups (Atlantis, Bonzai, Genesis Project, Lethargy, και Offence στην περίπτωσή μας) και αποφασίζουν να συνεργαστούν στην δημιουργία μίας Χριστουγεννιάτικης... υπερπαραγωγής, θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι το καλό αποτέλεσμα είναι εγγυημένο. Και αυτό ισχύει και με το παραπάνω στην περίπτωση του Christmas Megademo, το οποίο συνδυάζει απαράμιλλη αισθητική, σούπερ Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα, κάποια εφέ που θα κάνουν το σαγόνι σας να κρεμαστεί μέχρι το στέρνο σας και, φυσικά, ως είθισται σε μία oldschool δημιουργία, μπινελίκια για αντίπαλα groups!

Δεν θα σας κουράσω άλλο με περιττές αράδες, αφού, έτσι κι αλλιώς, στην περίπτωση των demos μία εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις, seeing is believing, κλπ, κλπ. Απολαύστε το Christmas Megademo στο βιντεάκι που ακολουθεί ή κατεβάστε το από εδώ. Και, αν δεν τα ξαναπούμε μέχρι τ΄την Παρασκευή, καλά Χριστούγεννα σε όλους!

All Hallows' Eve: ένα πραγματικό megademo!

Θα ήταν γιγαντιαίο ψέμα αν υποστήριζα ότι μου λέει κάτι ή ότι μου κάνει την παραμικρή αίσθηση το Halloween. Εκατό από δαύτα θα αντάλλαζα με μια Τσικνοπέμπτη. Φυσικό αυτό βέβαια, αφού την τελευταία την έχω περί πολλού γιορτάζοντάς την σε... καθημερινή βάση! Αλλά ας αφήσουμε τις δικές μας παραξενιές και ας επιστρέψουμε σε αυτές των Αμερικάνων (πλάκα θα είχε πάντως ένα demo με θέμα την Τσικνοπέμπτη εδώ που τα λέμε).

Το Halloween, λοιπόν. Ίσως μια χαζή γιορτούλα στα δικά μας (μου) μάτια, αλλά με ωραίο, spooky θέμα που μπορεί να εμπνεύσει τη δημιουργία τραγουδιών, βιβλίων, θεατρικών παραστάσεων, σειρών ταινιών (όπως η ομώνυμη) ή και demos. Ναι, γιατί όχι; Αυτό ακριβώς συμβαίνει άλλωστε και στην περίπτωση του All Hallows' Eve, που είναι ένα πραγματικό megademo (17 minutes and counting) αποτέλεσμα της αρμονικής συνεργασίας τριών demogroups, των Atlantis, των Bonzai και των Genesis Project.

Το All Hallows' Eve πήρε 98 μέρες για να φτιαχτεί και, πιστέψτε με, αν δεν είχαν συνδράμει στη δημιουργία του τόσο πολλοί coders και καλλιτέχνες (9 μέτρησα) θα είχε πάρει πολύ περισσότερο. Πρόκειται για μία ποιοτικότατη παραγωγή, από το πρώτο byte της μέχρι το τελευταίο, με θέμα - τι άλλο; - το Halloween. Οι δημιουργοί του All Hallows' Eve έχουν ρίξει πολύ βάρος στον αισθητικό τομέα και στη διατήρηση της spooky Halloween θεματολογίας από την αρχή μέχρι το τέλος των τριών πλευρών δισκέτας που καταλαμβάνει το demo και, μέσα σε αυτό το 17λεπτο "φιλμ" έχουν καταφέρει να ενσωματώσουν εντυπωσιακά εφέ και να κάνουν επίδειξη των προγραμματιστικών ικανοτήτων τους αποφεύγοντας να "καπελώσουν" το θέμα της παραγωγής τους εις βάρος του εντυπωσιασμού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το All Hallows' Eve να κυλάει σα γάργαρο νερό και να ολοκληρώνεται προτού ο θεατής καταλάβει πώς πέρασαν τόσο γρήγορα 17 λεπτά. Για να καταλάβετε, σκεφτείτε να προσπαθούσε κάποιος να γυρίσει ένα B-movie με θέμα το Halloween και πάμπολλα στοιχεία από την αισθητική του Addams Family με μόνο μέσο έναν ταπεινό Commodore 64: ε, αυτό ακριβώς είναι το All Hallows' Eve!

Αυτό που προσωπικά με εντυπωσίασε περισσότερο παρακολουθώντας αυτή την αρμονική και καλοφτιαγμένη δημιουργία είναι τα γραφικά που δημιουργούν οι sceners στον 64άρη. Διότι η μέγιστη ανάλυση του υπολογιστή μπορεί να είναι επαρκής (σε 320 x 200 pixels άλλωστε φτιάχτηκε η πλειονότητα των παιχνιδιών της Amiga), αλλά ο αριθμός των χρωμάτων (16) που μάλιστα είναι και fixed, όχι. Διάολε, μιλάμε για 16 χρώματα στα οποία συμπεριλαμβάνεται το λευκό, το μαύρο και 3 αποχρώσεις του γκρίζου! Κι όμως, βλέποντας παραγωγές σαν το All Hallows' Eve δεν πρόκειται ούτε στιγμή να νιώσουμε ότι λείπει λίγο παραπάνω χρώμα. Εντυπωσιακό, αν μη τι άλλο...

Να αναφέρω ολοκληρώνοντας ότι το All Hallows' Eve είναι μία από τις σχετικά σπάνιες περιπτώσεις demo που γνωρίζει την καθολική αποδοχή και μία από τις ακόμα σπανιότερες που η καλύτερη παραγωγή έρχεται πρώτη στο διαγωνιστικό κομμάτι του event στο οποίο παρουσιάστηκε. Μπορείτε να κατεβάσετε το All Hallows' Eve από εδώ προκειμένου να το χαρείτε σε πραγματικό Commodore 64, σε TheC64 ή σε εξομοιωτή. Φυσικά υπάρχει πάντοτε και η λύση του video που ακολουθεί ευθύς αμέσως...

Taito Wowow: η επανάσταση που δεν ήρθε ποτέ

Θυμάστε το 1993;

Η αγορά των home computers αργοπέθαινε καθώς ο Atari Falcon και η Amiga 1200 δεν θα βρίσκονταν για πολύ ακόμα στα ράφια των καταστημάτων (για εντελώς διαφορετικούς λόγους, αλλά δεν έχει και τόση σημασία). Τις θέσεις των υπολογιστών στις καρδιές των νεαρών παιχνιδάδων είχαν πάρει οι κονσόλες, και κυρίως δύο εξ' αυτών, οι Sega Megadrive/Genesis και Super Nintendo. Όσοι επέμεναν στους υπολογιστές είχαν αρχίσει να την κάνουν προς PC μεριά, καθώς gaming αριστουργήματα όπως τα Doom και Wing Commander ήταν αποκλειστικότητα των άσχημων μπεζ μηχανημάτων που χτίζονταν γύρω από τους πανίσχυρους επεξεργαστές της Intel. Πριν περάσει πολύς καιρός θα εμφανιζόταν το εμβληματικό Sony Playstation για να σαρώσει τα πάντα στο πέρασμά του, αλλάζοντας ριζικά την αγορά αλλά και το στυλ (από 2D σε 3D) των video games όπως τα γνωρίζαμε μέχρι τότε. Τι θα συνέβαινε όμως εάν σε αυτό το μεσοδιάστημα, την διετία από τις αρχές του 1993 μέχρι και το τέλος του 1994 εμφανιζόταν μια νέα, επαναστατική παιχνιδομηχανή με hardware φερμένο κατευθείαν από τα arcades, εντυπωσιακό lineup τίτλων και δυνατότητα για download των παιχνιδιών όποια στιγμή ήθελε ο παίκτης μέσω σύνδεσης δορυφορικής τηλεόρασης;

Ναι, η κονσόλα αυτή υπήρξε - τουλάχιστον ως πρωτότυπο. Ήταν προϊόν της πλέον διάσημης εταιρίας στον χώρο των coin ops, της Taito. Της εταιρίας που το logo της κοσμούσε τα Space Invaders, Qix, Elevator Action, Arkanoid, Bubble Bobble, Darius, Slap Fight, Flying Shark, Chase H.Q., Operation Wolf, Puzznic, Puzzle Bobble, Rainbow Islands, New Zealand Story και, όπως γίνεται εύκολα κατανοητό, πολλά-πολλά ακόμη πασίγνωστα παιχνίδια στα arcades. Το όνομα αυτής; Taito Wowow.

To Taito Wowow εμφανίστηκε στο κοινό στην έκθεση Toy Show του Tokyo πίσω στο 1992. Διέθετε ηλεκτρονικά κυκλώματα με πάμπολλες ομοιότητες με τα ξαδερφάκια του από τα arcades, αλλά και μονάδα CD-ROM, σε ένα σύνολο που οπτικά θύμιζε κάτι σε ομορφότερο και πιο ποιοτικό CD32. Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό του φυσικά ήταν η δυνατότητα για download όποιου παιχνιδιού επιθυμούσε ο παίκτης, μέσω του δορυφορικού service Wowow (εξ ου και το 2ο συνθετικό του ονόματος της κονσόλας). Συνολικά, το hardware του Taito Wowow ήταν... διαστημικό με τα δεδομένα του 1992 και το όλο σύνολο θα γινόταν ακόμα ελκυστικότερο με την κυκλοφορία των γνωστότερων και πλέον επιτυχημένων τίτλων της Taito. Κι όμως, το Wowow δεν έφτασε ποτέ στη γραμμή μαζικής παραγωγής...

Δύο ήταν οι βασικοί λόγοι της ματαίωσης του project Taito Wowow λίγο πριν αυτό φτάσει στα χέρια των καταναλωτών: ο πρώτος ήταν η ταχύτητα του downloading των παιχνιδιών μέσω της δορυφορικής σύνδεσης. Πακέτα δεκάδων ή εκατοντάδων kilobytes κατέβαιναν με τόσο αργή ταχύτητα και τόσο πολλά CRC errors, που η λήψη ενός απλού παιχνιδιού μετατρεπόταν σε υπόθεση δεκαλέπτου. Και βάλε. Οι άνθρωποι της Taito δεν ήθελαν καν να σκεφτούν τι θα γινόταν σε ώρες αιχμής, με το δορυφορικό δίκτυο υπερφορτωμένο...

Το δεύτερο μεγάλο κουσούρι του Wowow ήταν το κόστος κατασκευής του. Βάλτε τον δορυφορικό δέκτη & αποκωδικοποιητή. Προσθέστε ένα διόλου ευκαταφρόνητο κόστος για το chipset που θα ερχόταν απευθείας από τα arcades και ολοκληρώστε με την μονάδα CD-ROM, η οποία εκείνα τα χρόνια κάθε άλλο παρά φθηνή ήταν. Με τα δεδομένα αυτά, οι ιθύνοντες των Taito και Wowow αποφάσισαν να τερματίσουν το όλο project, προτιμώντας τα σίγουρα κέρδη που τους απέφεραν τα μέχρι τότε αντικείμενά τους, παρά το ρίσκο της κυκλοφορίας και υποστήριξης μιας επαναστατικής νέας παιχνιδομηχανής.

Μπορεί το Taito Wowow να μην έφτασε τελικά ποτέ στις προθήκες των καταστημάτων και στα χέρια των gamers, αλλά ένα τεράστιο "what if?" θα συνοδεύει για πάντα την σύντομη ιστορία του...