Commodore 64 Ultimate: καλώς μας ήρθε!

Τον περασμένο Σεπτέμβριο είχα προπαραγγείλει έναν Commodore 64 Ultimate για λογαριασμό ενός καλού μου φίλου, ο οποίος μάλιστα μου πρότεινε να τον παραλάβω εγώ, να τον δοκιμάσω ενδελεχώς και να καταγράψω τις εντυπώσεις μου σε ένα αναλυτικό review στο Retro Planet και μετά να του τον δώσω. Η πρόταση ήταν πολύ καλή για να την αρνηθώ και έτσι προχώρησα στην παραγγελία και όλα πήραν το δρόμο τους.

Σε αντίθεση με όσα μας είχε υποσχεθεί ο Mr. Commodore (κατά κόσμον Chris Simpson aka Retro Perifractic) ο υπολογιστής δεν έφτασε στα χέρια μου πριν τις γιορτές αλλά λίγο μετά από την ολοκλήρωση αυτών, στις 19/1. Μικρό το κακό για μένα καθώς έτσι κι αλλιώς εκείνες τις μέρες δεν είχα ελεύθερο χρόνο ώστε να ασχοληθώ με τον C64U εάν τον είχα παραλάβει, αλλά καταλαβαίνω και κάποιους άλλους (τους περισσότερους, λογικά) που θα ήθελαν έναν ολοκαίνουριο 64άρη μπροστά στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο τους. Τι να κάνεις, έτσι ήρθαν τα πράγματα τελικά οπότε... κάλιο αργά παρά ποτέ - έτσι δεν είναι; Αφήστε που 3-4 εβδομάδες καθυστέρηση στο σύμπαν του retro computing θεωρούνται εντελώς αμελητέα ποσότητα - ρωτήστε και τους Αμιγκάδες που έχουν καεί στο χυλό δεκάδες φορές στο παρελθόν.

Επιστρέφοντας στον Commodore 64 Ultimate που παρέλαβα χθες, είπα να τον ξεπακετάρω σήμερα να δω σε τι κατάσταση είναι, εάν είναι τα πάντα εντάξει δηλαδή και να βγάλω και μερικές φωτογραφίες για να μοιραστώ μαζί σας. Περιέργεια μεγάλη δεν είχα είναι η αλήθεια, καθώς έχω δει μέχρι σήμερα τόσα videos με δοκιμές/παρουσιάσεις του μηχανήματος που είναι σα να τον χρησιμοποιώ εδώ και μήνες!

Με χαρά διαπίστωσα ότι περιλαμβάνονται τα πάντα στη συσκευασία του υπολογιστή και ότι αυτός βρίσκεται σε άψογη κατάσταση. Και όχι, μη νομίζετε ότι αυτό είναι δεδομένο: ο φίλος, γείτονας και συνεργάτης στο Retro Planet Λευτέρης Τ. παρέλαβε χθες το δικό του μηχάνημα το οποίο, αν και η συσκευασία δεν είχε ούτε μία αμυχή, ήρθε με σπασμένο case! Οπότε μη θεωρείτε τίποτα δεδομένο...

Πέρα από τον ίδιο τον Commodore 64 Ultimate σκέφτηκα να φωτογραφίσω μαζί του και τον TheC64 της Retro Games Ltd που έχω εδώ και καιρό στην κατοχή μου. Θα παρατηρήσετε και εσείς στις φωτογραφίες ότι τα 2 μηχανήματα έχουν πολύ διαφορετικά χρώματα, με τον TheC64 να δείχνει σαφώς πολύ πιο κίτρινος. Άραγε κιτρίνισε με τον καιρό ή έτσι ήταν από την αρχή; Δύσκολο να πω τώρα πια (δεν το θυμάμαι) πάντως το μηχάνημα το είχα στο κουτί του με το προστατευτικό του κάλυμμα από τότε που το αγόρασα εκτός από τον καιρό του lockdown που το χρησιμοποιούσα σε καθημερινή βάση. Άρα έμεινε εκτεθειμένος σε ηλιακές ακτίνες και λοιπές περιβαλλοντικές συνθήκες για κάποιους μήνες και ίσως να κιτρίνισε γι' αυτό το λόγο. Από την άλλη ίσως να ήταν έτσι από την αρχή - ποιος ξέρει;

Αυτό που μπορώ να πω με βεβαιότητα είναι ότι ο Commodore 64 Ultimate δείχνει πολύ πιο "σωστός" και αρμονικός χρωματικά, και θεωρώ ότι έχει τα χρώματα του πραγματικού 64άρη. Θα μου πείτε γιατί δεν έβγαλα να συγκρίνω το original μηχάνημα με τον C64U αντί του TheC64 που θα ήταν και το πιο σωστό; Διότι, πολύ απλά, ο μοναδικός "κανονικός" και κουτάτος "ψωμιέρας" που μου έχει απομείνει βρίσκεται στο βάθος του παταριού και θα έπρεπε να μπω σε μεγάλο κόπο και βάσανα για να τον κατεβάσω. Έτσι αρκέστηκα στον TheC64...

Αυτό που θέλω να καταθέσω σε ό,τι έχει να κάνει με τα 2 "σύγχρονα" μηχανήματα (C64U και TheC64) είναι ότι η αίσθηση του πληκτρολογίου του τελευταίου είναι σαφώς ανώτερη αυτής του Ultimate πράγμα που μεταξύ μας το περίμενα γιατί από την πρώτη μέρα που είχα στα χέρια μου τον υπολογιστή της Retro Games Ltd είχα αποκομίσει τις πλέον θετικές εντυπώσεις από αυτό. Όχι ότι το πληκτρολόγιο του C64U είναι άσχημο, κάθε άλλο, αλλά αυτό του TheC64 έχει την απόλυτη αίσθηση - τουλάχιστον για εμένα που έχω συνηθίσει σε σκληρά, θορυβώδη μηχανικά πληκτρολόγια. Και αν αναρωτιέστε, όχι, κανένα από τα δύο πληκτρολόγια (C64U και TheC64) δεν έχει την αίσθηση που είχε αυτό του original 64άρη: την θυμάμαι πολύ καλά σα να μην έχουν περάσει 40+ χρόνια και όχι, δεν είναι η ίδια.

Α, και κάτι άλλο: κάποια θέματα που υπήρχαν με την χρήση κόλλας για σταθεροποίηση της κασέτας/USB stick και του τροφοδοτικού μέσα στη συσκευασία σε ορισμένα μηχανήματα που δοκιμάστηκαν από YouTubers, στον C64U που παρέλαβα εγώ δεν υπάρχουν, οπότε όλα καλά.

Αυτά ως πρώτες εντυπώσεις. Για τα υπόλοιπα επιφυλάσσομαι αναλυτικό και ενδελεχές άρθρο σε μελλοντικό τεύχος του Retro Planet, όπως άλλωστε υποσχέθηκα και στον φίλο μου.

The Spectrum Collector's Edition - ο ZX Printer ξαναζεί!

Ρε, αυτοί έχουν βαλθεί να μας τρελάνουν! Ή η ανάπτυξη νέων προϊόντων τους κοστίζει πολύ λιγότερο απ' όσο θα πίστευε κάποιος, ή πουλάνε τρελά, ή είναι απλά παλαβοί. Ή όλα τα παραπάνω μαζί, τι να πω;

Αναφέρομαι φυσικά στους ανθρώπους της Retro Games Ltd, οι οποίοι, αφού κυκλοφόρησαν τον The Spectrum, έριξαν στην αγορά σχετικά αθόρυβα τον TheC64 Mini Black Edition και τάραξαν τα λιμνάζοντα ύδατα της Αυγουστιάτικης ραστώνης της retro κοινότητας με την ανακοίνωση της κυκλοφορίας της The A1200. Και εκεί που νομίζαμε ότι πλέον θα ξανακούσουμε απ' αυτούς κατά το καλοκαίρι που θα πλησιάζει η ημερομηνία κυκλοφορίας της τελευταίας, ξαφνικά μαθαίνουμε ότι έρχεται ο The Spectrum Collector's Edition! Πως είπατε;

Ο περί ου ο λόγος ανακοινώθηκε (δεν κυκλοφόρησε ακόμα) και μπορεί κανείς να τον προπαραγγείλλει αν το επιθυμεί. Όπως και η The A1200 αυτή τη στιγμή δεν είναι δυνατόν να παραγγελθεί από Ελλάδα, οπότε όλο και σε κάποια κολπάκια θα αναγκαστούμε να καταφύγουμε αργά ή γρήγορα αν θέλουμε να αποκτήσουμε κάποιο από αυτά τα μηχανήματα (ή και τα δύο).

Τι εστί όμως The Spectrum Collector's Edition; Λοιπόν, πρόκειται για ένα πακέτο που περιλαμβάνει τον The Spectrum σε λευκό χρώμα, ένα επίσης άσπρο USB stick σε σχήμα μικροσκοπικού ZX Microdrive που ονομάζεται (αναμενόμενα) The Microdrive, μία σύγχρονη, λευκή και USB έκδοση του περίφημου ZX Printer που αποκαλείται "The Printer" και τυπώνει θερμικά σε ρολό χαρτί (σκεφτείτε κάτι σαν τα POS printers), ένα (λευκό, μην τα ξαναλέμε) joystick a la Quickshot ονομαζόμενο "The Quickshot II" και μία special έκδοση του manual του υπολογιστή και ένα τεύχος του περιοδικού Crash. Καλό;

Πριν απαντήσετε να σας ενημερώσω ότι το παραπάνω πακέτο αποτελεί το μέχρι στιγμής ακριβότερο προϊόν που έχει κυκλοφορήσει ποτέ η Retro Games Ltd, καθώς θα κοστίζει 230€ χωρίς τα μεταφορικά, δηλαδή αισθητά ακριβότερο ακόμα και από την The A1200. Εμ, συλλεκτικό δεν θέλατε;

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την επίσημη ιστοσελίδα του The Spectrum Collector's Edition. Αν και δεν ξέρω σε ποιους ακριβώς απευθύνεται αυτό το προϊόν, το γεγονός ότι η Retro Games Ltd παράγει συνέχεια νέα incarnations παλιών 8/16bit υπολογιστών μόνο καλό είναι για εμάς τους κατανάλωτες καθώς, από τη μία δεν είμαστε υποχρεωμένοι να αγοράσουμε τίποτα και από την άλλη έχουμε μεγάλη ποικιλία προϊόντων για να επιλέξουμε. Αχ, αν είμασταν ακόμα παιδιά θα κάναμε τα καλύτερα Χριστούγεννα!

The Spectrum: το πιο ολοκληρωμένο προϊόν της Retro Games Ltd.;

Έφτασε. Όχι επίσημα - αυτό θα συμβεί από αύριο - αλλά πλέον είναι στα χέρια κάποιων YouTubers κι έτσι μπορέσαμε κι εμείς να δούμε ενδελεχώς (αν και εξ αποστάσεως) το νεότερο προϊόν της Retro Games Ltd. που φιλοδοξεί να είναι και το πλέον ολοκληρωμένο της εταιρίας. Και γι' αυτό χρωστάμε φυσικά πολλά στους μηχανικούς της τελευταίας αλλά και στον ίδιο τον ZX Spectrum, η λιτή φύση του οποίου οδήγησε - επιτέλους - σε ένα remake που όχι μόνο διαθέτει φυσικό μέγεθος και κανονικό (όσο ήταν του Spectrum, τέλος πάντων) πληκτρολόγιο, αλλά και το οποίο, για πρώτη φορά, δεν χρειάζεται κάποιο joystick-ανοσιούργημα προκειμένου να λειτουργήσει. Όσοι είχαν στο παρελθόν αγοράσει κάποιο από τα TheC64 mini, TheC64, TheA500 mini, The400 mini ή/και TheVIC20, καταλαβαίνουν.

Βλέπετε, όσο κι αν τα προαναφερθέντα προϊόντα με τα θετικά του και με τα αρνητικά του το καθένα είχαν ως στόχο - για εμάς, τους Retro computer lovers - να υποκαταστήσουν τα... αρχαία και ευπαθή μηχανήματά μας, άπαντα ταλαιπωρούνταν από την σχεδόν υποχρεωτική χρήση του παρεχόμενου joystick, το οποίο, πολύ απλά, σκότωνε την gaming εμπειρία. Μα εντελώς, όμως. Και όσο και αν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν διάφορα ανταπτοράκια για "κανονικά" 9πινα joysticks, είτε η απουσία κανονικού πληκτρολογίου είτε η έλλειψη έξτρα fire buttons ανάγκαζε τους χρήστες να έχουν πάντοτε συνδεδεμένο το official (τραγικό) χειριστήριο. Και μία USB θύρα μείον, βεβαίως-βεβαίως.

Ο The Spectrum όμως, είναι μία άλλη ιστορία. Θυμάστε άλλωστε τον Spectrum να είναι άρρηκτα συνδεδεμένος ως εικόνα με κάποιο joystick; Q, A, O, P και M και άγιος ο Θεός. Ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει και έτσι, το ολοκαίνουριο προϊόν της Retro Games Ltd. κυκλοφορεί ως (άλλος) κανονικός "γομολάστιχας": ό,τι κάνουμε γίνεται με το πληκτρολόγιο. Και, αν επιλέξουμε μέσω κάποιου USB adaptor να συνδέσουμε ένα 9πινο joystick, τότε κανένα απολύτως πρόβλημα: αυτό θα λειτουργεί ως Kempston ή Sinclair joystick ανάλογα με το παιχνίδι, καθώς όλες οι λειτουργίες που έχουν σχέση με τα menus και τις έξτρα δυνατότητες του The Spectrum γίνονται μέσω του πληκτρολογίου και του πλήκτρου "Home" που βρίσκεται στην πίσω δεξιά πλευρά του μηχανήματος. Σούπερ!

Φυσικά, Spectrum χωρίς Sinclair BASIC είναι αυτοκίνητο δίχως ρόδες και έτσι έχουμε στη διάθεσή μας το επονομαζόμενο "classic mode" που μας ταξιδεύει 42 χρόνια πίσω, στην εποχή που ο άντρας χαρακτηριζόταν από το αν ξέρει να χρησιμοποιεί loops και conditions και δεν πληκτρολογούσε με τους αντίχειρες σε smartphones, postάροντας στα social media τον καφέ που πίνει και ρουφώντας ατμοτσίγαρα.

Σα να μην έφταναν όμως αυτά, ο The Spectrum λύνει και ένα χρόνιο πρόβλημα που είχαν οι χρήστες του υπολογιστή τα τελευταία χρόνια: τι γίνεται αν θες να έχεις έναν κλασικό "γομολάστιχα" με κάποιο mass storage device που να μπορεί να τρέξει και τα προγράμματα του 128άρη; Ναι, κυκλοφορούν μεν κάποια προϊόντα που κάνουν αυτή τη δουλειά (π.χ. το Harlequin 128K) αλλά έχουν κάποια θεματάκια. Και κάποιο κόστος, φυσικά. Ο The Spectrum επιτρέπει την εκτέλεση image files σχεδόν οποιοδήποτε format, για οποιοδήποτε μοντέλο του Spectrum, δίνοντας έτσι πρόσβαση σε όλη την (αχανέστατη) software library του υπολογιστή.

Όλα τα παραπάνω κοστίζουν 99,99€ για την αγορά ενός υπολογιστή ο οποίος φιλοδοξεί να αντικαταστήσει τον πραγματικό σας ZX Spectrum σε επίπεδο καθημερινής χρήσης (για όσους τον χρησιμοποιούν) αλλά και να δώσει μία λειτουργικότατη out-of-the-box λύση σε όποιους θέλουν να θυμηθούν τις "παλιές, καλές μέρες" χωρίς να ψάχνουν για original μηχάνημα, περιφερειακά, software κλπ. 

Επειδή ως γνωστόν οι εικόνες (και δη οι κινούμενες) πολλές φορές τα λένε πολύ καλύτερα από τις λέξεις, συνιστώ να παρακολουθήσετε το παρακάτω βιντεάκι από το (εξαιρετικό) κανάλι Noel's Retro Lab που παρουσιάζει αναλυτικά τον The Spectrum και τις δυνατότητές του:

The Spectum. Επιτέλους!

Ειλικρινά, δεν είχα στο μυαλό μου να διακόψω την περίοδο της καλοκαιρινής ραστώνης για κανέναν απολύτως λόγο. Αλλά αποδείχτηκε ότι λογάριαζα χωρίς τον ξενοδόχο - όπου ξενοδόχος η Retro Games Ltd. Οι δημιουργοί των TheC64, TheA500 mini και πολλών άλλων remakes retro υπολογιστών με τους οποίους έχω ασχοληθεί επανειλημμένα στο παρόν blog στο παρελθόν, αποφάσισαν να ανακοινώσουν το επόμενο μεγάλο project τους τώρα, Αυγουστιάτικα. Ε, δεν γινόταν να το αφήσω να περάσει έτσι. Πόσο μάλλον όταν το project αυτό ονομάζεται The Spectrum και είναι μία σύγχρονη υλοποίηση του πλέον επιτυχημένου Ευρωπαϊκού home computer όλων των εποχών, του λατρεμένου τέκνου του Sir Clive Sinclair, του γνωστού σε όλους τους computer addicts των 80s ως "γομολάστιχα"!

 

Το θέμα δεν είναι μόνο ότι η Retro Games Ltd θα κυκλοφορήσει στις 22 Νοεμβρίου του τρέχοντος έτους (σημειώστε την ημερομηνία) τον The Spectrum. Το θέμα είναι ότι, κατά τα φαινόμενα, αυτή τη φορά τα έκανε όλα σωστά! Τι εννοώ; Καταρχάς, αυτή τη φορά δεν έχουμε μια μινιατούρα που απλά τρέχει το software κάποιου κλασικού retro computer. Αυτή τη φορά, έχουμε έναν 48άρη ZX Spectrum σε κανονικό μέγεθος, με το κανονικό, λειτουργικό του πληκτρολόγιο. Out of the box, από την πρώτη στιγμή, όχι "αν πουλήσει καλά αυτό, βλέπουμε". Πολύ μεγάλη υπόθεση, αλλά δεν είναι μονάχα αυτό...

Όσοι έχετε διαβάσει όλα τα σεντ... - εεεε, τις αναρτήσεις μου για τα προηγούμενα μοντέλα της Retro Games Ltd θα γνωρίζετε ότι στάθηκα επανειλημμένα στο θέμα του παρεχόμενου χειριστηρίου και πόσο αυτό κατέστρεφε τη συνολική εμπειρία. Γιατί το θέμα δεν ήταν μονάχα να συνδέσεις (με το κατάλληλο USB 2 9pin adaptor) ένα "κανονικό" joystick, το θέμα ήταν ότι έπρεπε να έχεις συνεχώς συνδεδεμένο το μαμίσιο χειριστήριο γιατί κάποιες λειτουργίες γίνονταν αποκλειστικά με τη χρήση αυτού. Έτσι έχανες μία USB θύρα, χώρο στο γραφείο σου, και, το κυριότερο, ήσουν υποχρεωμένος να έχεις μονίμως μπροστά στα μούτρα σου το αντικείμενο που τορπίλιζε ολόκληρο το μηχάνημα! Ε, γαμώ το κέρατό μου, έπρεπε κάποτε να κάνουν κάτι γι' αυτό!

Ως εκ θαύματος, η επιθυμία μου (και πολλών άλλων χρηστών) αυτή τη φορά εισακούστηκε! Ο The Spectrum έρχεται ελεύθερος κι ωραίος, χωρίς κάποιο άθλιο - γιατί άθλιο θα ήταν, μην κοροϊδευόμαστε - χειριστήριο να συμπεριλαμβάνεται στο πακέτο του. Έχει λειτουργικό πληκτρολόγιο, οπότε χρησιμοποιούμε αυτό. Όπως προβλεπόταν, άλλωστε, πού ακούστηκε 48άρης Spectrum με joystick; Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί κάποιο ανταπτοράκι ή κάποιο USB joystick ή joypad: απλά, αυτή τη φορά δεν είναι δεσμευτική η χρήση κάποιου official controller. Χάρμα!

Ένα άλλο θετικό στοιχείο είναι ότι ο The Spectrum μπορεί να λειτουργήσει ως 48άρης ή ως 128άρης ZX Spectrum. Και, αυτό είναι το ωραίο: ποιος δεν θα ήθελε τη λειτουργικότητα (ΟΚ, βασικά το soundchip και τη μνήμη) του 128άρη στο case του 48άρη αντί για τα ανοσιουργήματα της Amstrad (+2. +3); Είναι κάτι που το σκεφτόμουν χρόνια, και να που επιτέλους έγινε πραγματικότητα!

Πού, πάτε, δεν τελειώσαμε! Τα καλά δεν τελειώνουν εδώ. Πέρα από το ότι ο The Spectrum σας επιτρέπει μέσω κάποιου USB stick να τρέξετε οποιονδήποτε τίτλο της επιλογής σας σε όλα τα δημοφιλή formats, υπάρχουν και τα παιχνίδια που παρέχονται μαζί με το μηχάνημα και στα οποία συμπεριλαμβάνονται πολλά classics του παρελθόντος, όπως τα: Ant Attack, Exolon, Fairlight, Football Manager 2, Head over Heels, Highway Encounter, The Hobbit, Horace Goes Skiing, The Lords of Midnight, Manic Miner, Match Day II, Nodes of Yesod, Penetrator, Pheenix, Saboteur, Skool Daze, Spellbound, Starquake, Starstrike II, Target Renegade, Technician Ted, Trashman, The Way of the Exploding Fist, Wheelie και Where Time Stood Still. Not bad, not bad at all...

Και για το τέλος, σας κράτησα το κερασάκι: την τιμή, βρε χαζά! Λοιπόν, είπαμε, 22/11/24 η κυκλοφορία και το κόστος... 99,99€! Με όλα τα χαρακτηριστικά που προανέφερα το "δώσε ένα κατοσταρικάκι κι έφυγες" φαντάζει ως το deal της χρονιάς. Και ίσως και να είναι, εδώ που τα λέμε...

Αυτά τα (πολύ) ωραία για σήμερα. Ελπίζω να μη αναγκαστώ ξανά να διακόψω τις βουτιές μου για να γράψω κάτι άλλο μέσα στις επόμενες μέρες. Εκτός αν πρόκειται για κάτι εξίσου καλό και ενδιαφέρον, οπότε ΟΚ, το καθήκον προηγείται σε αυτές τις περιπτώσεις. Αλλιώς... ραντεβού το Σεπτέμβρη!

Φτιάξε το δικό σου arcade joystick. Τώρα μπορείς!

Πόσες φορές δεν σας έχει τύχει να δοκιμάσετε κάποιο παιχνίδι σε έναν εξομοιωτή κάποιου 8/16bit home computer ή στο MAME και να σκεφτείτε "χμ, ωραίο, αλλά που να το παίξεις με τα πλήκτρα ή με το joypad"; Πολλές, είμαι βέβαιος. Αν κρίνω από μένα, τουλάχιστον...

Βλέπετε, τα σύγχρονα χειριστήρια είναι φτιαγμένα έτσι ώστε να βολεύουν στο να παίζει κανείς τα σύγχρονα παιχνίδια, αλλά δεν ταιριάζουν καθόλου στα arcades της χρυσής εποχής των δεκαετιών του '80 και του '90. Για αυτά, το ιδανικό θα ήταν κάτι σε δίκουμπο ή τρίκουμπο Tomahawk (αχ βρε Ανερούση, μας καλόμαθες). Επειδή όμως κάτι τέτοιο δεν υφίσταται τι θα λέγατε αν μαθαίνατε ότι υπάρχει η δυνατότητα - και με σχετικά μικρός κόστος, μάλιστα - να φτιάξετε το δικό σας USB arcade χειριστήριο; Όχι, σίγουρα δεν θα είναι Tomahawk ή PacMan, αλλά τη δουλίτσα σας θα την κάνετε. Έγραψα "να φτιάξετε" πριν, ε; Sorry, εννοούσα "να συναρμολογήσετε". Πιο απλά ακόμα!

Εδώ και 2-3 χρόνια κυκλοφορούν κάποια κιτ στο διαδίκτυο με arcade μοχλούς τύπου Sanwa, fire buttons και πλακέτα για να συνδέονται όλα αυτά, η οποία βγάζει έξοδο USB. Το κιτ αυτό θα το συναντήσετε συνηθέστερα ως "Zero Delay Arcade Kit", έρχεται από Κίνα και μπορείτε να το προμηθευτείτε από εκατοντάδες websites. Προσωπικά το εντόπισα στο Nettop, όπου υπήρχε διαθέσιμο όχι μονάχα το κιτ, αλλά και case για να τοποθετηθούν τα πάντα μέσα. Και όλα αυτά στη συνολική τιμή των 33,90€ για ένα 8κουμπο USB arcade χειριστήριο. Η τιμή παραήταν χαμηλή για να το προσπεράσω, οπότε πήγα σήμερα το πρωί και ψώνισα ένα σετάκι για να το συναρμολογήσω και να το δοκιμάσω και να σας πω εντυπώσεις.

Θα πρέπει να τονίσω ότι αγοράζοντας το DIY arcade joystick kit συν το case δεν θα χρειαστείτε το παραμικρό έξτρα: οτιδήποτε απαιτείται για την κατασκευή/συναρμολόγηση του arcade controller περιλαμβάνεται στα πράγματα που θα ψωνίσετε.

Παρά το γεγονός ότι οι οδηγίες συναρμολόγησης απουσιάζουν, με λίγη κοινή λογική και ένα σταυροκατσάβιδο chances are ότι θα τη βρείτε σύντομα την άκρη. Δεν θα σας λιώσω στην πολυλογία, θεωρώ ότι για μία τόσο εύκολη κατασκευή το μόνο που χρειάζεται είναι να σας παραθέσω αρκετές φωτογραφίες, οπότε... ιδού:

Το joystick μπορεί να συναρμολογηθεί ώστε να προκύψει με τα fire buttons είτε αριστερά είτε δεξιά. Μεγαλωμένος κι εγώ στα μέρη μας και συνηθισμένος στα πάλαι ποτέ ουφάδικα της επικράτειας, προτίμησα να τοποθετήσω το μοχλό στα δεξιά και τα κουμπιά στα αριστερά. Επίσης υπάρχει και η δυνατότητα να βιδωθεί και ανάποδα η επάνω επιφάνεια του joystick και να μπουν τα 2 μικρότερα buttons στην πάνω πλευρά. Ό,τι προτιμάει ο καθένας και όπως βολεύεται.

Το joystick αναγνωρίζεται άμεσα από τα Windows ως "Generic USB Joystick" και θεωρώ ότι θα πρέπει να παίζει... παντού, αλλά δεν θα σας πω ψέματα, δεν είχα χρόνο για δοκιμές σε Linux, MacOS και TheC64. Πιστεύω ότι με μια σύντομη αναζήτηση στο internet θα μπορέσετε να επιβεβαιώσετε τη συμβατότητά του με άλλα λειτουργικά και συσκευές.

Το σημαντικό είναι ότι παίζει κατευθείαν σε MAME και σε διάφορους εξομοιωτές για home computers. Να τονίσω ότι το case διαθέτει και 4 ευμεγέθεις βεντούζες και ότι στη συσκευασία περιλαμβάνονται συνολικά 8 μεγάλα buttons και 2 μικρότερα. Το case πάντως έχει έτοιμες τρύπες για τον μοχλό και 6 buttons, οπότε τα τελευταία 2 μάλλον θα σας περισσέψουν (εκτός κι αν κάνετε έξτρα τρύπες).

Η αίσθηση του μοχλού και των κουμπιών στα παιχνίδια είναι καλή, χωρίς όμως να πλησιάζει αυτή των χειριστηρίων του Ανερούση. Τα τελευταία γνωρίζουμε άπαντες ότι ανήκουν σε μία ολιγομελή, δική τους κατηγορία και όλα τα υπόλοιπα έπονται.

Συγκριτικά με άλλα joysticks - και ειδικά με αυτά με Sanwa ή "τύπου Sanwa" μοχλούς - το Zero Delay Arcade Kit δεν έχει να ζηλέψει το παραμικρό. Ειδικά το σετ που προμηθεύτηκα από το Nettop έρχεται σε συνολικά πολύ καλή τιμή, αφού με τα στάνταρ του 2023 με 33,90€ με το ζόρι αγοράζει κανείς μονόκουμπο arcade χειριστήριο και όχι οχτάκουμπο. Για να επιστρέψω στην αίσθηση του χειριστηρίου θα πω ότι αυτή είναι ικανοποιητική στην πλειονότητα των παιχνιδιών, και μόνο στα vertically & horizontally scrolling shoot 'em ups αισθάνεσαι ότι η διαδρομή του μοχλού ιδανικά θα έπρεπε να είναι λίγο μικρότερη. Συνολικά πάντως οι εντυπώσεις είναι θετικές και το όλο πακέτο είναι αυτό που θα χαρακτηρίζαμε ως "τίμιο". Ως τέτοιο θεωρώ πως αξίζει να το δοκιμάσετε - ειδικά αν δεν διαθέτετε κάποιο άλλο arcade χειριστήριο με USB σύνδεση...

All Hallows' Eve: ένα πραγματικό megademo!

Θα ήταν γιγαντιαίο ψέμα αν υποστήριζα ότι μου λέει κάτι ή ότι μου κάνει την παραμικρή αίσθηση το Halloween. Εκατό από δαύτα θα αντάλλαζα με μια Τσικνοπέμπτη. Φυσικό αυτό βέβαια, αφού την τελευταία την έχω περί πολλού γιορτάζοντάς την σε... καθημερινή βάση! Αλλά ας αφήσουμε τις δικές μας παραξενιές και ας επιστρέψουμε σε αυτές των Αμερικάνων (πλάκα θα είχε πάντως ένα demo με θέμα την Τσικνοπέμπτη εδώ που τα λέμε).

Το Halloween, λοιπόν. Ίσως μια χαζή γιορτούλα στα δικά μας (μου) μάτια, αλλά με ωραίο, spooky θέμα που μπορεί να εμπνεύσει τη δημιουργία τραγουδιών, βιβλίων, θεατρικών παραστάσεων, σειρών ταινιών (όπως η ομώνυμη) ή και demos. Ναι, γιατί όχι; Αυτό ακριβώς συμβαίνει άλλωστε και στην περίπτωση του All Hallows' Eve, που είναι ένα πραγματικό megademo (17 minutes and counting) αποτέλεσμα της αρμονικής συνεργασίας τριών demogroups, των Atlantis, των Bonzai και των Genesis Project.

Το All Hallows' Eve πήρε 98 μέρες για να φτιαχτεί και, πιστέψτε με, αν δεν είχαν συνδράμει στη δημιουργία του τόσο πολλοί coders και καλλιτέχνες (9 μέτρησα) θα είχε πάρει πολύ περισσότερο. Πρόκειται για μία ποιοτικότατη παραγωγή, από το πρώτο byte της μέχρι το τελευταίο, με θέμα - τι άλλο; - το Halloween. Οι δημιουργοί του All Hallows' Eve έχουν ρίξει πολύ βάρος στον αισθητικό τομέα και στη διατήρηση της spooky Halloween θεματολογίας από την αρχή μέχρι το τέλος των τριών πλευρών δισκέτας που καταλαμβάνει το demo και, μέσα σε αυτό το 17λεπτο "φιλμ" έχουν καταφέρει να ενσωματώσουν εντυπωσιακά εφέ και να κάνουν επίδειξη των προγραμματιστικών ικανοτήτων τους αποφεύγοντας να "καπελώσουν" το θέμα της παραγωγής τους εις βάρος του εντυπωσιασμού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το All Hallows' Eve να κυλάει σα γάργαρο νερό και να ολοκληρώνεται προτού ο θεατής καταλάβει πώς πέρασαν τόσο γρήγορα 17 λεπτά. Για να καταλάβετε, σκεφτείτε να προσπαθούσε κάποιος να γυρίσει ένα B-movie με θέμα το Halloween και πάμπολλα στοιχεία από την αισθητική του Addams Family με μόνο μέσο έναν ταπεινό Commodore 64: ε, αυτό ακριβώς είναι το All Hallows' Eve!

Αυτό που προσωπικά με εντυπωσίασε περισσότερο παρακολουθώντας αυτή την αρμονική και καλοφτιαγμένη δημιουργία είναι τα γραφικά που δημιουργούν οι sceners στον 64άρη. Διότι η μέγιστη ανάλυση του υπολογιστή μπορεί να είναι επαρκής (σε 320 x 200 pixels άλλωστε φτιάχτηκε η πλειονότητα των παιχνιδιών της Amiga), αλλά ο αριθμός των χρωμάτων (16) που μάλιστα είναι και fixed, όχι. Διάολε, μιλάμε για 16 χρώματα στα οποία συμπεριλαμβάνεται το λευκό, το μαύρο και 3 αποχρώσεις του γκρίζου! Κι όμως, βλέποντας παραγωγές σαν το All Hallows' Eve δεν πρόκειται ούτε στιγμή να νιώσουμε ότι λείπει λίγο παραπάνω χρώμα. Εντυπωσιακό, αν μη τι άλλο...

Να αναφέρω ολοκληρώνοντας ότι το All Hallows' Eve είναι μία από τις σχετικά σπάνιες περιπτώσεις demo που γνωρίζει την καθολική αποδοχή και μία από τις ακόμα σπανιότερες που η καλύτερη παραγωγή έρχεται πρώτη στο διαγωνιστικό κομμάτι του event στο οποίο παρουσιάστηκε. Μπορείτε να κατεβάσετε το All Hallows' Eve από εδώ προκειμένου να το χαρείτε σε πραγματικό Commodore 64, σε TheC64 ή σε εξομοιωτή. Φυσικά υπάρχει πάντοτε και η λύση του video που ακολουθεί ευθύς αμέσως...

Ένα υπέροχο Χριστουγεννιάτικο δώρο!

Κοντεύουν να συμπληρωθούν 2 μήνες από την δεύτερη μέρα του Νοέμβρη, τότε που έγραφα με ενθουσιασμό σε αυτό εδώ το blog για το νεώτερο μέλος της οικογένειας των Raspberry Pis, το περίφημο Raspberry Pi 400. Ο υπολογιστής αυτός, ειδικά στο πακέτο με την ονομασία "Raspberry Pi 400 Personal Computer Kit" είναι ό,τι πλησιέστερο στους home computers του παρελθόντος έχει κυκλοφορήσει από το 1994, τότε που οι τελευταίες Amiga 1200 κοσμούσαν τα ράφια των computer shops της εποχής. Φυσικά δεν ξεχνάω τους TheC64, TheVIC20 και ZX Spectrum Next - αφού τους απέκτησα όλους, άλλωστε! -, αλλά, να, το Raspberry Pi 400 είναι διαφορετικό κατά το ότι είναι ένας χρηστικός home computer για διάφορες σύγχρονες χρήσεις, και όχι ένα προϊόν που απευθύνεται σε νοσταλγούς της εποχής του καμακιού, του Camel άφιλτρου και των t-shirt "Ούζο power".

Όπως γίνεται εύκολα κατανοητό, συνυπολογίζοντας και την τιμή-λουκούμι των 105€ συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ για το πλήρες πακέτο, το νέο Raspberry Pi μπήκε πρώτο-πρώτο στην wanna buy λίστα μου. Άλλο όμως το "θέλω" και άλλο το "μπορώ", έτσι δεν είναι;

Βλέπετε, τσεκάροντας το e-shop της Nettop που φέρνει τα Raspberry Pis στην Ελλάδα, από την πρώτη στιγμή διαπίστωσα ότι ήταν διαθέσιμο μόνο το Raspberry Pi 400 (σκέτο), αλλά όχι το Raspberry Pi 400 Personal Computer Kit που ήθελα εγώ. Γιατί ναι, εξ' αρχής προτιμούσα το πλήρες πακέτο με τροφοδοτικό, καλώδια σύνδεσης, ποντίκι, και, φυσικά, έντυπο, έγχρωμο εγχειρίδιο χρήσης (τα θυμάστε, άραγε;) 250 σελίδων. Θεωρούσα - και θεωρώ ακόμα - ότι τα περίπου 30€ της διαφοράς μεταξύ των δύο εκδόσεων άξιζε να τα πληρώσει κανείς και με το παραπάνω για όλα τα έξτρα "καλούδια".

Τι να το κάνεις όμως που το Personal Computer Kit ήταν από την πρώτη στιγμή out of stock με την σημείωση "αναμένεται σε 7-20 ημέρες"; "Δεν πειράζει", σκέφτηκα. "Θα περιμένω". Και αυτό ακριβώς έκανα, ελέγχοντας κάθε 4-5 μέρες το website της Nettop μπας και βρω διαθέσιμο το 400άρι με το πλήρες πακέτο του.

Ώσπου, out of the blue που λέμε και στο Παγκράτι, την προηγούμενη Παρασκευή 18/12 είδα το μαγικό "άμεσα διαθέσιμο" δίπλα στο Raspberry Pi 400 Personal Computer Kit! Ειλικρινά, αρχικά δεν το πίστεψα, καθώς είχα συμμορφωθεί με την ιδέα ότι ο υπολογιστής θα ερχόταν στην Ελλάδα κάποια στιγμή μετά τον ερχομό του νέου έτους (εν τω μεταξύ, ήδη από τα τέλη Νοεμβρίου είχαν εξαντληθεί και τα "σκέτα" 400άρια). Με σταθερές και ακριβείς κινήσεις (ΟΚ, πρέπει να πάτησα όλα τα λάθος κουμπιά στο πληκτρολόγιο και να clickαρα σε όλα τα λάθος σημεία με το ποντίκι) συμπλήρωσα τα στοιχεία μου και έκανα την παραγγελία μου. Τσέκαρα ότι καταχωρήθηκε, έλαβα και το σχετικό email, όλα καλά. Το μόνο που χρειαζόταν πια ήταν να περιμένω μερικές ημέρες.

Ήδη από την επόμενη ημέρα (Σάββατο 19/12) το Raspberry Pi 400 Personal Computer Kit είχε επιστρέψει στην γνώριμή του κατάσταση στο website της Nettop: μη διαθέσιμο, αναμένεται σε 7-20 ημέρες. Αυτή η διαπίστωση με έκανε ακόμα πιο χαρούμενο για την άμεση παραγγελία μου της προηγούμενης ημέρας, εννοείται...

Μετά από ένα τηλεφώνημα από την εταιρία για συνεννόηση για τις ώρες παράδοσης, το Raspberry Pi 400 Personal Computer Kit έφτασε στα χέρια μου στις 9μιση το βράδυ της 23ης Δεκεμβρίου. Ίσως την πιο κατάλληλη στιγμή για να πάρει την θέση του κάτω από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο και να αποτελέσει ένα ιδανικό δωράκι στον εαυτό μου για τις γιορτές. Ούτε καν θυμάμαι πια αν είχα πάρει ποτέ ως δώρο home computer για τα Χριστούγεννα και μάλλον είναι κάτι που θα αργήσει να ξανασυμβεί, έτσι δεν είναι;

Αποφάσισα να χαρώ το Raspberry Pi 400 μετά τα Χριστούγεννα, οπότε απλά άνοιξα το πακέτο για να βγάλω μερικές φωτογραφίες - ναι, αυτές που βλέπετε στην ανάρτηση - προτού το ξαναπακετάρω και το αμπαλάρω. Οι πρώτες εντυπώσεις μου; Θετικότατες. Το ίδιο το Raspberry Pi 400 είναι μεν αρκετά μικρό, αλλά σε καμία περίπτωση δεν δίνει την εντύπωση "κινεζιάς" και φτηνοκατασκευής αφού είναι πιο βαρύ απ' όσο το περιμένει κανείς, ενώ το πληκτρολόγιό του είναι πολύ καλό (για chicklet). Το manual δείχνει πλήρες και κατατοπιστικό, αν και η ποιότητα εκτύπωσης δεν παίρνει 10 στα 10 (δεν είναι και Retro Planet, πώς να το κάνουμε δηλαδή;), καθώς τα screenshots και γενικώς οι εικόνες είναι κάπως πιο αχνές από το απολύτως ιδανικό. Παρόλα αυτά το πακέτο σαν σύνολο είναι πλήρες και δεν νιώθεις σε καμία περίπτωση ότι δεν έπιασαν τόπο τα 105€ ή ότι είναι υπερτιμημένο.

Περισσότερα θα σας πω (ΟΚ, "γράψω") τις επόμενες μέρες, όταν και θα συνδέσω και θα αρχίσω να χρησιμοποιώ το μηχάνημα. Μέχρι τότε εύχομαι σε όλους σας Χρόνια Πολλά και να περάσετε υπέροχα!