Once We Were Kings #1 - Amiga 600T

Εντάξει, το "Βασιλιάδες" αγγίζει προφανώς τα όρια της υπερβολής, αλλά σίγουρα οικονομικά σχεδόν όλοι μας βρισκόμασταν παλαιότερα σε καλύτερη κατάσταση από ότι σήμερα (πράγμα όχι ιδιαίτερα εντυπωσιακό, αφού εδώ και καιρό είμαστε "στα σχοινιά" και περιμένουμε το χτύπημα που θα μας οδηγήσει στο τελειωτικό knockout). Anyway, αυτό που θέλω να πω ότι ότι τα πρώτα χρόνια της νέας χιλιετίας υπήρχε η (σχετική) οικονομική άνεση ώστε να ασχοληθούμε με το αγαπημένο μας hobby, "πειράζοντας" τα retro μηχανάκια μας και πουσάροντάς τα σαν να μην υπάρχει αύριο. Από αυτή τη (μικρή) σειρά φωτογραφικών κυρίως αναρτήσεων θα σας παρουσιάσω κάποια από τα hardware projects του παρελθόντος. Και ξεκινάμε από την...

Αmiga 600T

Amiga 600 Tower, για όσους δεν κατάλαβαν. Τι; Για ποιον λόγο; Τι κερδίζεις έτσι; Εύλογα ερωτήματα, προφανώς. Η απάντηση είναι ένα ξερό (και εκνευριστικό, ομολογώ) "because I could".

Στην πραγματικότητα, και πέρα από την ευκολία που θα μου προσέφερε το CD-ROM που θα χωρούσε με άνεση στο tower case, και της λειτουργικότητας που παρείχε η μεταφορά joystick ports, on/off switch, floppy drive και activity LEDs στο μπροστινό μέρος, είχα επιλέξει το συγκεκριμένο project για να δοκιμάσω τις ικανότητές μου στο Dremel, στις κολλήσεις, και, βασικά, στην επίλυση των προβλημάτων που θα συναντούσα. Οφείλω να πω ότι τα πήγα αναπάντεχα καλά (χρόνος, χρήματα και νεαρό της ηλικίας πάντα αποτελούν χρήσιμα εφόδια!), αν και, ορισμένες επιλογές/λύσεις μου ίσως να μπορούσαν να χαρακτηριστούν και εξεζητημένες. Ιδού και οι φωτογραφίες:

 

 

 

Το Tetris του Gameboy έρχεται στον Commodore 64!

Αν μείνουμε στον τίτλο που μόλις διαβάσατε, όλα δείχνουν υπέροχα: το καλύτερο - κατ' εμέ - port του Tetris σε οποιονδήποτε υπολογιστή, κονσόλα ή handheld, ο μόνος σοβαρός λόγος ύπαρξης του Gameboy και της "απευθύνομαι-σε-νήπια-ή-σε-όσους-παίζουν-παιχνίδια-νηπίων" Nintendo (γνωστή η λατρεία και η εκτίμηση του γράφοντος για τον ιαπωνικό κολοσσό) έρχεται επιτέλους στην λαοφιλέστερη ψωμιέρα της ιστορίας των υπολογιστών (και όχι μόνο). Είναι όμως τα πράγματα πραγματικά τόσο καλά; Δυστυχώς, όχι...

Το port του Tetris του Gameboy είναι ένα project που έχει ξεκινήσει εδώ και κάποιον καιρό ο Wiebo de Wit. Από όσα screenshots είχαμε δει η δουλειά που γινόταν έδειχνε πολύ καλή - εξαιρετική θα μπορούσα να πω. Είχαν κυκλοφορήσει και μια-δυο ημιτελείς εκδόσεις - περισσότερο ως proof of concept - και τώρα, οι άνθρωποι του group Laxity πήραν το παιχνίδι και το έφεραν σε όλους εμάς. Δυστυχώς όμως, λόγω προβληματικής επικοινωνίας με τον Wiebo de Wit και λάθος συνεννόησης, η έκδοση που διατέθηκε δεν είναι καθόλου μα καθόλου bug free, καθώς δεν είναι η τελική! Ειδικότερα, το μεγαλύτερο εμφανές πρόβλημα του παιχνιδιού είναι ότι εκεί που παίζεις ωραία και καλά, ξαφνικά εμφανίζεται από το πουθενά ένα ωραίο "Game Over"! Ναι, το λες και σοβαρό πρόβλημα κι ας μην είσαι γκρινιάρης!

Όμως, ενός κακού μύρια έπονται: κι αν το bug με το "Game Over" αναμένεται αργά ή γρήγορα να λυθεί, υπάρχουν κάποια άλλα προβληματάκια στο port που (πολύ) φοβάμαι ότι δεν πρόκειται να διορθωθούν. Πρώτο - και λιγότερο σημαντικό - από τα modes του παιχνιδιού που υπήρχαν στο Gameboy διατηρείται μόνο το κλασσικό, στο οποίο απλά κάνετε γραμμές μέχρι να φτάσουν τα τουβλάκια στην κορυφή της οθόνης. Δεύτερον, φαίνονται να απουσιάζουν οι πύραυλοι που εκτοξεύονταν μετά το τέλος του παιχνιδιού στην original έκδοση (από τους 100.000 πόντους και πάνω, και κάθε 100.000 ακόμα ο πύραυλος ήταν μεγαλύτερος). Τρίτο, το παιχνίδι παίζεται με joystick (καλώς) ή με predefined πλήκτρα, των οποίων η επιλογή είναι - για να το θέσω κομψά - το λιγότερο ατυχής. Όλα όσα προανέφερα, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο τα προσπερνάς αν αυτό που πραγματικά σε ενδιαφέρει είναι να χαρείς το playability του κορυφαίου ίσως παιχνιδιού όλων των εποχών αυτούσιο στον 64άρη σου. Το τελευταίο όμως "κουσούρι" που θα μοιραστώ μαζί σας δεν καταπίνεται τόσο εύκολα. Ποιο είναι αυτό; Ότι η υπέροχη μουσική του original Tetris λάμπει δια της απουσίας της!

Αν κάποιος θυμάται εκείνα τα χρόνια, ακόμα και τη στιγμή που πρωτοκυκλοφόρησε το original Gameboy (που το Tetris δινόταν "πακέτο" μαζί του), το handheld της Nintendo δεν διέθετε εντυπωσιακά γραφικά - το αντίθετο, μάλιστα, καθώς αναφερόμαστε σε μια εποχή στην οποία ήδη μεσουρανούσαν οι 16bit υπολογιστές και κονσόλες. Όταν όμως συνέδεε κανείς ακουστικά στο Gameboy, αυτόματα το καταπληκτικό remix του Korobeiniki τον πλημμύριζε με τις νότες του και, σε συνδυασμό με το out-of-this-world gameplay χάριζε μια από τις κορυφαίες - ίσως και την κορυφαία - gaming εμπειρία όλων των εποχών! Καταλαβαίνετε λοιπόν γιατί δεν θεωρώ καθόλου αμελητέα την μη μεταφορά του original tune, έτσι; Και, ειλικρινά, δεν μπορώ να κατανοήσω τους λόγους για τους οποίους έγινε αυτή η επιλογή: αν θέλει να κυνηγήσει η Nintendo τον Wiebo de Wit μπορεί να το κάνει βασιζόμενη μόνο και μόνο στο ότι το port του παιχνιδιού έγινε χωρίς να επωφεληθεί η ίδια - δεν πρόκειται να κάνει πίσω λόγω της μη μεταφοράς του tune!

Τέλος πάντων, τα είπα και ησύχασα! Με όλα τα παραπάνω μπορεί μεν στα εστιάζω στα προβλήματα και στις ελλείψεις του port του Gameboy Tetris στον Commodore 64, αλλά το σημαντικό είναι ότι έχει ήδη γίνει το μεγαλύτερο βήμα και η (ορθή) ολοκλήρωση της μεταφοράς είναι πλέον θέμα καιρού. Αν μεταφερθεί τελικά και το ingame tune τότε θα έχουμε να κάνουμε με gaming heaven!

Μπορείτε να κατεβάσετε το παιχνίδι από εδώ. (Πηγή: csdb).

Pulse demo για Atari ST

Το Pulse είναι ένα demo του group Checkpoint που παρουσιάστηκε στα πλαίσια του Sommarhack, τον Αύγουστο του 2015 και τρέχει σε Atari ST. Όχι, ούτε διαβάσατε λάθος, ούτε παρέλειψα το "Ε": τρέχει σε απλό, "κανονικό", παραδοσιακό Atari ST (ναι, εκείνον που ήταν ο μεγάλος rival της Amiga μεταξύ 1985-1990) και όχι στον "ενισχυμένο" STE που τεχνηέντως τα τελευταία χρόνια μας πλασάρεται ως ο "ST που ξέραμε και θυμόμασταν". Δυστυχώς, αυτή είναι η αλήθεια: ο STE μπορεί να είναι ένα υπέροχο μηχάνημα που έχει 4096 χρώματα, blitter και στερεοφωνικό ήχο (κάτι μου θυμίζουν όλα αυτά...), αλλά ο παλιός, καλός και αγαπημένος "Jackintosh" (για όσους θυμούνται) δεν είναι άλλος από τον απλό 520ST (και STF, STFM κλπ...).

Το Pulse δεν θα εντυπωσιάσει τόσο πολύ με τα καινοτόμα εφέ του (αν και το text scroller που ξεκινάει στα 2:52 του video απλά "τα σπάει"), όσο με την ξεχωριστή ισορροπία που διαθέτει μεταξύ εφέ, μουσικής, ρυθμού και αισθητικής, όντας τελικά ένα (σχετικά) μικρής διάρκειας αλλά μεγάλης ομορφιάς demo που δείχνει ότι ο ST μπορεί να έχει χάσει κάποια δόντια, αλλά φαφούτης ακόμα δεν είναι!

Χαρείτε το στο video που ακολουθεί, ή κατεβάστε το από εδώ αν θέλετε να το παρακολουθήσετε σε πραγματικό ST.

ZX Spectrum Next in action

Προφανώς κανείς μας δεν έχει ξεχάσει την ιστορία του ZX Spectrum Next, εκείνου του next gen ZX  Spectrum με το υπέροχο case του Rick Dickinson, καθώς είχα αναφερθεί επισταμένως στο παρελθόν στην ιστορία αυτή από αυτό εδώ το blog (δείτε εδώ, εδώ και εδώ).

Λοιπόν, ο βασικός εκ των δημιουργών του ZX Spectrum Next, o Henrique Olifiers έχει στα χέρια του το 3ο και το 4ο motherboard του ZX Spectrum Next (Issue 1) και μας τα παρουσιάζει από το video που μπορείτε να δείτε παρακάτω.

Το πλέον ευχάριστο της ιστορίας είναι ότι το motherboard του ZX Spectrum Next έχει τις ίδιες διαστάσεις με το motherboard των original Spectrums (μην ακούσω βλακείες για τα μοντέλα της Amstrad), πράγμα που σημαίνει ότι μπορείτε να αγοράσετε μόνο το motherboard και να το τοποθετήσετε στο κανονικό case του Spectrum σας, είτε αυτός είναι ο 16K/48K, είτε ο +/128! Φυσικά, θα χρειαστεί να κάνετε 1-2 κοψιματάκια με το Dremel σας (τι; Δεν έχετε Dremel; Τότε μάλλον διαβάζετε λάθος blog - πηγαίνετε πάραυτα σε αυτό!), αλλά, όπως και να το δει κανείς, η δυνατότητα τοποθέτησης σε original case (με το original πληκτρολόγιο να δουλεύει, φυσικά) δε νομίζω ότι θα αφήσει πολύ κόσμο αδιάφορο.

Μην σας κουράζω όμως με τα λόγια, η εικόνα, o ZX Spectrum Next και ο ίδιος ο Henrique Olifiers τα λένε καλύτερα! (Πηγή: Vintage Is The New Old).

DivIDEo: video στον Spectrum σας!

Και πιστεύατε ότι τώρα που σαρανταρήσατε τα είχατε δει όλα πλέον, έτσι; Αμ δε, σας γελάσανε! Όπως μας πληροφόρησε (γιατί εμείς στον κόσμο μας!) ο Geoanas μέσα από το forum του iamretro, κυκλοφόρησε το DivIDEo, ένας video player για κατόχους Spectrum 128/+2/+3 και οποιουδήποτε interface βασίζεται στο DivIDE.

Πώς λειτουργεί το όλο σκηνικό; Απλά. Κατεβάζετε αυτό το πρόγραμμα, για να μετατρέψετε το video σας στο format που θα χρησιμοποιήσετε στον ZX Spectrum. Ακολούθως, μεταφέρετε το αρχείο που φτιάξατε στην SD ή CF κάρτα που σκοπεύετε να χρησιμοποιήσετε, μαζί με αυτά τα αρχεία (βεβαιωθείτε ότι έχετε κάνει defrag στην κάρτα για να αποφύγετε τα "σπασίματα" στο video). Ξεκινήστε τον Spectrum σας, φορτώστε το PLAYER.TAP και επιλέξτε το video που θέλετε να παρακολουθήσετε με τα Q (πάνω), A (κάτω) και SPACE (επιλογή). Απολαύστε υπέυθυνα.

Είπατε τίποτα;

Α, να σημειώσω στο σημείο αυτό ότι ο Spectrum υπολείπεται χρονικά του μικρού του αδερφού: ο περί ου ο λόγος ΖΧ81 μπορεί εδώ και κάμποσο καιρό να παίξει videos, με τη χρήση του ZXpand! Ιδού:

(Πηγή: iamretro forum).

Monty's Honey Run για ZX Spectrum

Ο Monty σαφώς και δεν είναι άγνωστος σε όσους έζησαν τα πρώτα χρόνια της επανάστασης των μικροϋπολογιστών, εκεί, μεταξύ 1976-1985. Ο εμβληματικός τυφλοπόντικας αποτέλεσε μια γνώριμη φιγούρα, έναν ήρωα τύπου Sonic πριν τον Sonic, έναν πρωταγωνιστή σε πασίγνωστα platform games, εκ των οποίων σίγουρα ξεχωρίζουν τα Monty On The Run (το απόλυτο soundtrack σε 8μπιτο μηχάνημα που έχει ακούσει ποτέ ο γράφων) και Auf Wiedersehen Monty. O Monty, εκεί, στα μέσα της δεκαετίας του '80 αποτέλεσε μια συνεπή cash machine για την Gremlin Graphics, ώσπου η εταιρία βρήκε άλλο πόρο εσόδων με την έλευση των 16bit home computers, που αυτή τη φορά άκουγε στο όνομα "Lotus" και περιελάμβανε τη θρυλική τριλογία των Lotus Esprit Turbo Challenge, Lotus Turbo Challenge 2 και Lotus III: The Ultimate Challenge.

Πίσω στον Monty όμως, ο οποίος αγαπήθηκε πολύ στα χρόνια του και έκανε άπειρες βόλτες στις οθόνες των δημοφιλών 8μπιτων της εποχής. Πριν από ένα περίπου μήνα, ο περί ου ο λόγος τυφλοπόντικας απέκτησε ένα νέο παιχνίδι (στο οποίο και φυσικά πρωταγωνιστεί), το Monty's Honey Run του Andy Johns, το οποίο τρέχει σε Sinclair ZX Spectrum, αρκεί να έχετε από 48ΚΒ μνήμης RAM και πάνω.

To Monty's Honey Run, τουλάχιστον στον τομέα των γραφικών δείχνει σα να αποτελεί αναπόσπαστη συνέχεια των κλασικών τίτλων της Gremlin Graphics, καθώς ο δημιουργός του έχει κάνει (απλά) εξαιρετική δουλειά. Σε αντίθεση όμως με τους τίτλους του παρελθόντος, το Monty's Honey Run δεν φτιάχτηκε σε assembly, αλλά χρησιμοποιώντας το Arcade Game Designer του "πολύ" Jonathan Cauldwell. Λαμβάνοντας υπόψη την τελευταία αυτή πληροφορία, δύο συμπεράσματα μπορεί να εξάγει κάποιος: πρώτον, ότι ο Andy Johns έφτασε το Arcade Games Designer στα όριά του και, δεύτερον, ότι τα όρια της engine αυτής βρίσκονται πολύ ψηλά.

Αν και στο gameplay το Monty's Honey Run δεν έχει αυτή τη γλυκιά ομαλότητα που χαρακτήριζε τα παιχνίδια του Monty (τουλάχιστον στις εκδόσεις του Commodore 64 με τις οποίες είχα ασχοληθεί σαφώς περισσότερο) και παρότι υπάρχουν κάποια "θεματάκια" με τα άλματα (που γρήγορα πάντως συνηθίζονται), συνολικά το παιχνίδι εκτός από επίτευγμα λόγω του τρόπου με τον οποίο δημιουργήθηκε αποτελεί και άξιο διάδοχο των κλασικών περιπετειών του Monty. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, που ο Andy Johns έχει πέσει ήδη με τα μούτρα στη δουλειά για... sequel!

Είναι ξεκάθαρο ότι αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στον Andy Johns για τη δουλειά που έκανε στο Monty's Honey Run, όπως και στον Jonathan Cauldwell για το Arcade Game Designer (αλλά και το Shoot 'em Up Designer, το More Tea, Vicar? και πολλά-πολλά ακόμα). Μελανό σημείο του παιχνιδιού αποτελεί η έλλειψη μουσικής, καθώς, τουλάχιστον όσοι γνωρίσαμε τον Monty στον Commodore 64, είχαμε καλομάθει με τα tunes του Rob Hubbard! Μπορείτε να κατεβάσετε το Monty's Honey Run από εδώ. (Πηγή: Vintage Is The New Old).

Don't Mess With Texas για TI99/4A

Εντάξει, κάποια πράγματα τα συναντάμε συχνά, κάποια όχι και τόσο. Κάποια δεν τα συναντάμε σχεδόν ποτέ! Στην κατηγορία αυτή μάλλον ανήκει και το demo (τι demo; Megademo, παρακαλώ!) που θα σας παρουσιάσω σήμερα, το οποίο ονομάζεται Don't Mess With Texas και τρέχει σε  - τι άλλο; - Texas Instruments TI99/4A.

Πριν προχωρήσω παρακάτω πρέπει να ευχαριστήσω τον Γιώργο (Geoanas) που υπέδειξε το demo αυτό σε μένα και σε άλλους μέσα από το forum του iamretro.gr. Πραγματικά, διαβάζοντας τον τίτλο του topic γεννήθηκαν κάποιες υποψίες στο μυαλό μου αλλά, τι στο καλό, δεν είχα δει (σχεδόν) ποτέ demo για τον TI99/4A, πόσες ήταν οι πιθανότητες να δω κάποιο τώρα;

Μικρή παρένθεση όμως, πριν περάσουμε στο Don't Mess With Texas. Όπως προανέφερα, η demoscene του TI99/4A είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Θα αναρωτιέστε ίσως γιατί να συμβαίνει αυτό, έτσι; Λοιπόν, ο λόγος για τον οποίο οι νέες παραγωγές για τον ΤΙ99/4Α είναι κυριολεκτικά μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού δεν είναι άλλος από τον (εντελώς) αλλοπρόσαλλο σχεδιασμό του μηχανήματος! Δώστε βάση: 16bit επεξεργαστής, chips γραφικών και ήχου όμοια με αυτά που "φορούσαν" τα MSX. Μια χαρά hardware, έτσι; Χμμμμ... όχι ακριβώς, καθώς ο όλος σχεδιασμός του ΤΙ99/4 (ο προκάτοχος του ΤΙ99/4Α) έγινε με το σκεπτικό να χρησιμοποιηθεί άλλη CPU, τεχνολογίας 8bit! To cut the long story short (που λένε κι οι Τεξανοί), λόγω τεχνικών προβλημάτων επιλέχθηκε τελικά ο 16bit TMS9900 πλαισιωμένος από ένα ολόκληρο chipset 8bit αρχιτεκτονικής! Σα να μην έφτανε αυτό, η ΤΙ δεν έδινε τη δυνατότητα εκτέλεσης προγραμμάτων γραμμένων σε γλώσσα μηχανής μέσα από την TI BASIC. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Πολύ απλά, ότι ο ευκολότερος τρόπος να εκτελέσετε το πρόγραμμα που μόλις φτιάξατε σε assembly είναι να το.. κάψετε σε cartridge!

Επιστρέφοντας λοιπόν στο Don't Mess With Texas, το demo δημιούργησε το group Desire και μας έρχεται σε cartridge (ή imagefile για εξομοιωτή - ευκολότερος και οικονομικότερος τρόπος εδώ που τα λέμε) και, προκειμένου να τρέξει απαιτεί επέκταση μνήμης 32ΚΒ και το speech synthesizer της Texas Instruments (το δημοφιλέστερο ίσως περιφερειακό του συγκεκριμένου υπολογιστή). Θα σας παιδέψει λοιπόν για να το τρέξετε, αλλά το αποτέλεσμα είναι απλά κ-α-τ-α-π-λ-η-κ-τ-ι-κ-ό καθώς, απ' όσο γνωρίζω, πρόκειται για το καλύτερο (και με διαφορά) demo που δημιουργήθηκε ποτέ για τον ΤΙ99/4Α!

Ξέρω, είναι απίθανο να έχετε το απαιτούμενο hardware (θα πρέπει να βρείτε και το cartridge με το demo, πού το πάτε αυτό;) αλλά η θέαση τουλάχιστον του video νομίζω ότι επιβάλλεται! Απολαύστε, λοιπόν! (Πηγή: iamretro forum).

The Spectrum Show επεισόδιο 58

Καλώς τον κι ας άργησε! Κι εκεί που σκεφτόμουν ότι έχουμε καιρό να μάθουμε νέα για κάποιο καινούριο επεισόδιο του The Spectrum Show απ' τον Paul Jenkinson, τσουπ! σκάει το email: το 58ο επεισόδιο της σειράς είναι γεγονός, παρόλο που καθυστέρησε αρκετά (ακριβώς 2 μήνες από το προηγούμενο). Ίσως φταίει το γεγονός ότι ο Paul αποφάσισε να ξεκουραστεί τις ημέρες των γιορτών - τι παράξενες συνήθειες έχουν μερικοί άνθρωποι βρε παιδάκι μου!

Στο νέο επεισόδιο μπορείτε να παρακολουθήσετε κάποιες ειδήσεις και το TOP-5 των παιχνιδιών για ZX Spectrum από τον Σεπτέμβριο του 1987, ένα πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα στα isometric games και, ως αποτέλεσμα αυτού, ενδελεχές review του περίφημου Knight Lore της Ultimate Play The Game, μερικά ακόμα reviews από παλιά και νέα παιχνίδια (μέχρι και για 16άρη Spectrum έχει!), ένα θέμα για το - σχετικά άγνωστο - περιοδικό Games Computing καθώς και παρουσίαση ενός ιδιαίτερα αξιόλογου mod του Jet Set Willy, με τον πιασάρικο τίτλο "The Man Who Sold The World" (καμία σχέση με τον David Bowie, πάντως. Ή, έστω, με τον Kurt Cobain!).

Καλή σας διασκέδαση!

Ένα ανέλπιστο δώρο

Η επικοινωνία για τις ανάγκες του review του Genius Into The Toy Warehouses για το Retro Planet είχε ξεκινήσει με τον Daniele Liverani το καλοκαίρι του 2016. Έχοντας πληροφορηθεί για την επικείμενη κυκλοφορία του νέου παιχνιδιού του πολυπράγμωνος δημιουργού για τον Apple II του ζητήσαμε να μας το στείλει προκειμένου να το δοκιμάσουμε. Ο Daniele προσφέρθηκε να μας στείλει φυσική κόπια του παιχνιδιού αλλά του απαντήσαμε ότι θα προτιμούσαμε ένα ψηφιακό αντίγραφο καθώς κανένας από εμάς δεν διέθετε Apple II στην συλλογή του (είπαμε, είμαστε μεγάλοι αλλά όχι κι έτσι!). Έτσι και έγινε: ο Daniele μας έστειλε το imagefile του Genius Into The Toy Warehouses, το δοκίμασα, το έπαιξα, και έκανα το review που δημοσιεύθηκε στο 14ο τεύχος του Retro Planet...

Πριν από ένα μήνα περίπου σας ενημέρωσα για το port του Genius στον Commodore 64, από τα χεράκια του ίδιου του Daniele. Σαν να μην έφτανε αυτό, δύο εβδομάδες αργότερα ο Ιταλός προγραμματιστής/συνθέτης/μουσικός κυκλοφόρησε και το port του Genius για τον Commodore Plus/4, δίνοντάς μας την αίσθηση ότι η ενασχόλησή του με το Genius Into The Toy Warehouses είχε πλέον ολοκληρώσει τον κύκλο της - τουλάχιστον προς το παρόν. Κι όμως, ο Daniele είχε να πει ακόμα μια κουβέντα!

Χθες το πρωί, ο ταχυδρόμος μου έφερε έναν φάκελο από Ιταλία. "Κάτι που έχω παραγγείλει και το έχω ξεχάσει", σκέφτηκα. Ανοίγοντας όμως τον φάκελο, βρέθηκα προ - ευχάριστης - εκπλήξεως:

Ναι, ο Daniele αποφάσισε - εννοείται χωρίς καν να του το ζητήσω - και μου έστειλε ένα φυσικό αντίγραφο του Genius Into The Toy Warehouses!

Πέραν της δισκέτας και του manual, μέσα στον φάκελο υπήρχε και μια αφίσα του Genius. Κι όμως, οι εκπλήξεις δεν τελείωσαν με την αφίσα: με μια πιο προσεκτική ματιά διαπίστωσα ότι ο Daniele μου είχε κάνει χειρόγραφη αφιέρωση ΚΑΙ στην αφίσα ΚΑΙ στο manual ΚΑΙ στην δισκέτα! Γουάου!

Τι να πω; Πραγματικά επρόκειτο για ένα ανέλπιστο δώρο! Και, για να πω την αλήθεια, το πλέον ευχάριστο της όλης ιστορίας για μένα δεν ήταν το ότι απέκτησα πρωτότυπο το Genius: ναι, καλό είναι αυτό, αλλά το καλύτερο είναι άλλο. Το γεγονός ότι μέσα σε έναν κόσμο που ο καθένας γύρω μας κάθε στιγμή βγάζει κακία, μιζέρια, κόμπλεξ και αχαρακτήριστες συμπεριφορές υπάρχουν (έστω και λίγες) στιγμές που κάποιος με μια ευγενική και ανιδιοτελή κίνηση σε κάνει να πιστέψεις πως ίσως να υπάρχει ακόμα ελπίδα για το ανθρώπινο γένος. Το να διαπιστώνεις ότι κάποιος εκεί μακριά στην Ιταλία αποφασίζει έτσι στα καλά καθούμενα και χωρίς καν να σε γνωρίζει προσωπικά να σου κάνει έστω κι ένα μικρό δωράκι δεν μπορεί παρά να σε συγκινήσει και να σου προσφέρει μια μικρή δόση αισιοδοξίας για το αύριο. Όχι το δικό σου αύριο, αλλά το γενικότερο αύριο - αυτό που πραγματικά έχει σημασία. Τουλάχιστον εγώ έτσι το βλέπω.

Να 'σαι πάντα καλά Daniele κι ελπίζω να μας προσφέρεις σύντομα τη συνέχεια του Genius όπως έχεις υποσχεθεί. Keep coding and keep rockin'!

Graftgold: The Complete Amiga Works για CD32

Ο AmigaJay επιστρέφει δριμύτερος με μία νέα συλλογή για το CD32, που απ' ότι φαίνεται όσο software του έλειψε στα 20 πρώτα χρόνια της ζωής του το βρήκε τώρα μαζεμένο μέσω της δουλειάς ανεξάρτητων χομπιστών με γνώσεις και μεράκι.

Αν και η Graftgold σαν όνομα δεν προκαλεί δέος ανάλογο της Ocean, της Psygnosis ή της Sensible Software, οι παραγωγές αυτής είναι ιδιαίτερα αξιόλογες, και ο AmigaJay της συμπεριέλαβε όλες! Κοιτάξτε τη λίστα και θαυμάστε:

Empire Soccer
Fire & Ice
Fire & Ice Xmas Demo
Paradroid 90
Rainbow Islands
Realms
Simulcra
Super Off-Road
Uridium 2
Virocop 

Με τέτοιο lineup τα περαιτέρω λόγια περιττεύουν, έτσι δεν είναι; Μπορείτε να κατεβάσετε το Graftgold: The Complete Amiga Works από εδώ. (Πηγή: Indie Retro News).