5o Amicamp - συμβαίνει τώρα! #2

Μερικές ακόμα φωτογραφίες από το απόγευμα/βράδυ της 1ης ημέρας του 5ου Amicamp, με τον κόσμο - και διαφόρων ηλικιών, μάλιστα - να αρχίζει να πυκνώνει...

5ο Amicamp - συμβαίνει τώρα!

Το 5ο Amicamp άνοιξε τις πύλες του. Πάρτε μία πρώτη γεύση στις φωτογραφίες που ακολουθούν.

Όχι, δεν σας ξέχασα!

Ναι, σε όλους εσάς αναφέρομαι, που μου κάνετε την τιμή να διαβάζετε το blog μου! Όχι, δεν σας ξέχασα ούτε και παράτησα το blog: η απουσία νέων αναρτήσεων τις τελευταίες μέρες οφείλεται αποκλειστικά και μόνο σε εργασιακό φόρτο και ξόδεμα του ελεύθερου χρόνου σε προετοιμασίες για το 5ο Amicamp, που ξεκινάει αύριο στον χώρο του Found.ation στα Πετράλωνα.

Υπό νορμάλ συνθήκες και αν όλα είχαν πάει κατ' ευχήν τα πάντα ήταν έτοιμα, αλλά όταν έχεις να κάνεις με hardware 20ετίας είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα σου τύχουν απρόοπτα - και αυτό ακριβώς συνέβη! Η Αmiga 1200 μου αποφάσισε να χάσει κάθε επαφή με το πληκτρολόγιο κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, και βγήκα στην γύρα για μηχάνημα που θα την αντικαταστήσει, καθώς ένα δεύτερο πληκτρολόγιο που δοκίμασα καθώς και ένα PC keyboard adaptor δεν έπαιξαν! Το αστείο της ιστορίας είναι ότι κατά τα άλλα η Αmiga 1200 μου λειτουργεί κανονικότατα - αρκεί να μην έχει κανείς την απαίτηση να πληκτρολογήσει οτιδήποτε! Άντε να δούμε πώς - και αν - θα φτιαχτεί αυτό...

Δεν μας παίρνει από κάτω όμως - αυτό μας έλειπε, άλλωστε: η Αmiga 1200 θα δώσει κανονικά το παρόν στο Amicamp, και θα είναι μία από τις 4 1200άρες που θα "φιλοξενήσουν" ομίλους του τουρνουά Sensible Soccer (ναι, το Sensible Days για το οποίο σας είχα πληροφορήσει πριν μερικές μέρες). Εκτός απ' αυτήν θα φέρω και μια Αmiga 1200 tower που μου δάνεισε ένας καλός φίλος, δίνοντάς μου μια λύση έστω και (κυριολεκτικά) την τελευταία στιγμή.

Ετοιμαζόμαστε, λοιπόν, και σε μισή περίπου ημέρα λογικά θα έχουμε την πρώτη ανταπόκριση/ενημέρωση από το Amicamp. Ελπίζω να μην έχουμε άλλα απρόοπτα και να είμαστε και πάλι, όπως και τις 4 προηγούμενες φορές πάνω απ' όλα μια καλή παρέα!

Τερματίζοντας το Outrun

Πριν από καμιά 10αριά μέρες έφτιαξα μια classic gaming γωνίτσα (κυριολεκτικά!) στο σαλόνι μου που απαρτίζεται από ένα Sega Megadrive, ένα Nintendo 64 και ένα DOS laptop, με βασικό σκοπό να παίζω κανένα παιχνιδάκι στα γρήγορα όποτε έχω κανένα τεταρτάκι-μισάωρο ελεύθερο.
 

Ξεκίνησα λοιπόν να παίζω ένα από τα αγαπημένα μου παιχνίδια, το Outrun της Sega, που αλλού, στο Megadrive (θα έλεγα ότι έχει την καλύτερη έκδοση του παιχνιδιού, αν δεν είχα δει αυτή του Sega Saturn που είναι ΑΚΡΙΒΩΣ ίδια με του ηλεκτρονικού!). Το παιχνιδάκι είναι ένα απλό αλλά και ταυτόχρονα εθιστικότατο racing (καμία σχέση με το "σκουπίδι" που κυκλοφόρησε σε Amiga/Atari ST) το οποίο σε ορισμένα σημεία γίνεται απίστευτα γρήγορο - δείχνοντας πόσα πράγματα μπορεί να "κουνήσει" ταυτόχρονα στην οθόνη ένα αξιοπρεπές 16μπιτο μηχάνημα όπως το Sega Megadrive...

Να μην τα πολυλογώ, άρχισα να παίζω στο Easy level μια και δεν το πολυκατείχα το παιχνίδι (είχε και "Super Easy" αλλά δεν το είχα πάρει χαμπάρι!). Μετά από λίγο άρχισα να καταφέρνω να το τερματίζω.

Παίζοντας όλο και περισσότερο κατάφερα να τερματίσω το παιχνίδι και στις 5 εναλλακτικές διαδρομές που διαθέτει (και με τους αντίστοιχους 5 διαφορετικούς τερματισμούς), οπότε αποφάσισα να "μεταφερθώ" στο normal level. Πάλι τα ίδια, μερικές ώρες μετά το τερμάτισα κι εκεί με όλους τους δυνατούς (5) τρόπους:

Κι εκεί λοιπόν, παρατήρησα έκπληκτος ότι μετά την επιτυχή ολοκλήρωση και της 5ης εναλλακτικής διαδρομής, το παιχνίδι άρχισε να παίζει ένα sequence όπου το αυτοκινητάκι πήγαινε μόνο του, συναντώντας ταμπέλες με τα ονόματα των δημιουργών του παιχνιδιού:

Όχι μόνο αυτό αλλά, μετά την ολοκλήρωση αυτού του sequence με υποδέχτηκε η παρακάτω οθόνη:

Αυτό μου έδωσε το κίνητρο να ξεκινήσω να παίζω το παιχνίδι στο hard level, προκειμένου να δω τι θα γινόταν εκεί αν κατάφερνα να ολοκληρώσω και τις 5 διαδρομές (παρεμπιπτόντως, στο Easy level δεν γινόταν τίποτα). Μετά λοιπόν από μερικές ώρες σκληροπυρηνικού old-time gaming (και με τρελούς κάλους στους αντίχειρες!) κατάφερα να τερματίσω όλες τις διαδρομές στο hard level:

Η επιβράβευσή μου: το ίδιο sequence με το normal level αλλά διαφορετικό congratulations screen:

Ήταν μεγάλη ικανοποίηση για μένα το να διαπιστώσω ότι μετά την ολοκλήρωση κάθε level όλο και κάτι παραπάνω έδιναν ως "ανταμοιβή" στον παίκτη οι κατασκευαστές που παιχνιδιού. Τώρα μάλιστα που ανακάλυψα ότι έχει 2 ακόμα levels, τα "Super Hard" και "Pro" μου φαίνεται ότι βρήκα τι θα μου γεμίζει τις ώρες μου!

Το κείμενο αυτό δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο amigaplanet.gr πριν από 6 ολόκληρα χρόνια (εγώ μεταξύ μας το θυμάμαι σαν να ήταν χθες!). Η ρετρο γωνία δεν υπάρχει πια, όπως και η τηλεόραση, το Sega Megadrive, το DOS laptop και το Nintendo 64, καθώς "έφυγαν" υπέρ ΕΝ.Φ.Ι.Α. και λοιπών φόρων. Δεν πειράζει, τουλάχιστον πρόλαβα να παίξω - μάλλον "λιώσω" είναι το κατάλληλο ρήμα για την περίσταση - το Outrun!

Κυκλοφόρησε το 14ο τεύχος του περιοδικού Retro Planet

Καλό μήνα και καλό χειμώνα σε όλους! Και καθώς μπαίνουμε - και μάλιστα δυναμικά, μπρρρ! - στην πιο κρύα εποχή του χρόνου και στην τελική ευθεία για τα Χριστούγεννα, τι πιο κατάλληλο από το νέο (14ο, κύριοι), εορταστικό τεύχος του Retro Planet;

Το περιοδικό έχει πλέον φτάσει σε μια φάση που δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από μια σύγκριση με οποιοδήποτε "κανονικό" περιοδικό που πουλιέται στα περίπτερα, και το δείχνει. Το δείχνει απ' το εξώφυλλο κιόλας, με την λιτή αλλά καταπληκτική δουλειά του Σταμάτη Πιππή που φυσικά έγινε ευκολότερη χάρη στην - για ακόμα μία φορά - υποδειγματική φωτογράφιση που επιφύλαξε στον QL ο Αντώνης Νικολάου.

Ξεκινώντας το ξεφύλλισμα του νέου τεύχος, συναντάμε το editorial του αρχισυντάκτη μας Χρήστου Παπαδάκη, και ακολουθούν οι δύο κλασικές και αγαπημένες στήλες του Νίκου Κανελλόπουλου, οι Retro Αναδρομές και τα Retro Νέα.

Κατόπιν Amiga News, με ό,τι πιο φρέσκο και πιο ενδιαφέρον από το στρατόπεδο της "Μεγάλης Κυρίας" σερβιρισμένο από τον Γιώργο Σωκιανό του Amiga.gr.

Στη συνέχεια έχει σειρά η αφεντιά μου, με τα 8/16bits Reviews - στην στήλη φιλοξενούνται game reviews για ZX Spectrum, Commodore 64, Amstrad CPC αλλά και Apple II! - αλλά και τα 8 Magic bits με την αναλυτική εξιστόρηση της πορείας και των πεπραγμένων του "κυρίου" Enterprise 64/128.

 

Προχωρώντας συναντάμε το cover story, το ιδιαιτέρως ενδιαφέρον αλλά και αναλυτικό αφιέρωμα στον Sinclair QL, που ετοίμασε για εσας (αλλά και για εμάς) ο Φοίβος Ντόκος. Το κείμενο συνοδεύουν για μια ακόμη φορά οι υπέροχες φωτογραφίες του Αντώνη Νικολάου.

Έχουμε φτάσει πλέον στη σελίδα 30 και στην παρουσίαση του Frogatto, ενός πολύ "γλυκούλικου" παιχνιδιού για nextgen μηχανήματα από τον Στέφανο Καρούσο.

Μετά τον QL και το Frogatto έχουμε Panasonic 3DO από τον επανακάμψαντα (πού ήσουν εσύ τόσον καιρό;) Νίκο Παναγιωτόπουλο. Η ιστορία της (κάποτε) δημοφιλούς κονσόλας, τα μοντέλα της, τα καλύτερα παιχνίδια για την πλατφόρμα είναι όλα εδώ.

Φτάνοντας προς το τέλος του περιοδικού, έχουμε ακόμα μερικούς άσσους στο μανίκι μας: από την στήλη Lost Treasures (που στο τρέχον τεύχος επιμελείται ο Στέφανος Καρούσος) έχουμε την παρουσίαση του KKND, ενός παιχνιδιού που έγραψε τη δική του ιστορία.

Κατεβαίνοντας στα σκοτεινά μπουντρούμια του adventure master του περιοδικού, του Αντώνη Ηλιάκη, βρίσκουμε τη στήλη Adventureland News αλλά και την παρουσίαση του (εικαστικά εντυπωσιακού) Heart Of China, στα πλαίσια της στήλης Adventureland...

...για να ολοκληρώσουμε με μια παρουσίαση που ξεχειλίζει από συναίσθημα - αλλά και βρισιές, god damn it! -, αυτήν του μοναδικού, του α-π-ί-σ-τ-ε-υ-τ-ο-υ Machine Head που μας προσφέρει ο Ιορδάνης Κιουρτσίδης του Rockway.gr.

Αυτό είναι το 14ο τεύχος του Retro Planet με λίγα λόγια. Αν θέλετε να δείτε από κοντά και να κάνετε δικό σας το μοναδικό αποκλειστικά έντυπο περιοδικό για Retro Computing στην Ελλάδα (και όχι μόνο!), τότε επισκεφθείτε το site του, ή, ακόμα καλύτερα, ελάτε να μας γνωρίσετε από κοντά στο 5ο Amicamp, που θα λάβει χώρα στις 10 και 11 Δεκεμβρίου 2016, στο Found.ation.