My 8-bit Syndrome τεύχος 3

Να και μία ευχάριστη έκπληξη για να σπάσει τη μονοτονία των ημερών: ο Μάνος Σακέλλης με ενημέρωσε την περασμένη Τρίτη ότι έχει έτοιμο και τυπωμένο το νέο, 3ο κατά σειρά τεύχος του περιοδικού που φτιάχνει και εκδίδει με 8bit θεματολογία, του - ελπίζω πλέον γνωστού σε όλους - My 8-bit Syndrome. Έχω πει και γράψει δεκάδες φορές μέχρι τώρα - τόσες που θα ακούγομαι σαν χαλασμένος δίσκος - ότι τίποτα απολύτως από όσα γίνονται στα πλαίσια της retro κοινότητας δεν είναι δεδομένο. Τι εννοώ; Μα, πολύ απλά ότι η κυκλοφορία ενός περιοδικού, ενός video game, ενός hardware add-on, η οργάνωση μιας έκθεσης, ακόμα και ένα YouTube video, τίποτα απ' όλα τα παραπάνω δεν είναι δεδομένο ότι θα συνεχίσει να υφίσταται χωρίς την στήριξη - οικονομική ή άλλου τύπου - του κοινού. Κανένα περιοδικό, παιχνίδι κλπ δεν θα ξανακυκλοφορήσει αν δεν το αγοράσει κανένας, καμία έκθεση δεν θα ξαναγίνει εάν άπαντες βαρεθούν να πάνε και κανένα βιντεάκι δεν θα ξαναδούμε αν δεν κουνήσουμε το κουλό μας να πατήσουμε ένα like και να κάνουμε μία εγγραφή στο κανάλι. Τόσο απλά.

Μας αρέσει να βρισκόμαστε μπροστά σε περιεχόμενο κάθε τύπου - είτε ψηφιακό είτε φυσικής μορφής - αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως πίσω απ' όλα αυτά βρίσκονται άνθρωποι οι οποίοι μοχθούν και ξοδεύουν ώρες και χρήματα που δεν τους περισσεύουν συνήθως προκειμένου να μας τρατάρουν με websites, blogs, περιοδικά, demos, games, events και οτιδήποτε άλλο. Γράφοντας όλα αυτά δεν θέλω να καταδικάσω όποιον δεν στηρίζει όλες τις προσπάθειες που γίνονται - πώς θα ήταν δυνατό αυτό, άλλωστε; - αλλά σίγουρα θα δείξω με το δάχτυλο όσους δεν στηρίζουν τίποτα και κανέναν αλλά έχουν την απαίτηση να θεωρούνται ισάξια μέλη του χώρου. Sorry guys αλλά όσοι καταναλώνετε περιεχόμενο οποιοδήποτε τύπου καλό είναι να κάνετε και κάτι, το ελάχιστο έστω, γι' αυτούς που το παράγουν.

That being said θεωρώ ελάχιστο καθήκον μου και όσων άλλων τους ενδιαφέρει το αντικείμενο τη στήριξη στο My 8-bit Syndrome. Διάολε είναι φτηνό, είναι τυπωμένο και ο Μάνος βάζει γνώσεις, χρόνο, μεράκι και άπειρο κέφι στη δημιουργία του. Το νέο (3ο) τεύχος μάλιστα ήρθε μαζί με... δελτίο τύπου (!) και μαγνητάκι ψυγείου North & South! Για one man show το My 8-bit Syndrome είναι απλά εξαιρετική προσπάθεια και αξίζουν συγχαρητήρια στο Μάνο που το γράφει ολόκληρο στα αγγλικά φιλοδοξώντας να απευθυνθεί σε ένα target group σαφώς μεγαλύτερο από αυτό της Ψωροκώσταινας. Επίσης είναι εξαιρετικά θετικό το γεγονός ότι η θεματολογία του My 8-bit Syndrome αφορά αποκλειστικά 8μπιτους home computers αφού οι 16μπιτοι (ΟΚ, η Amiga μόνο) έχουν και κοινό και κάλυψη και αποκλειστικές εκδόσεις. Τα 8μπιτα θέλουν την αγάπη μας και αυτήν προσφέρει το My 8-bit Syndrome, ένα byte κάθε φορά όπως είναι λέει και το moto του.

Να σταθώ κλείνοντας στη σοφή απόφαση του Μάνου να μεγαλώσει κάπως το μέγεθος των fonts του περιοδικού, γεγονός που το έκανε σαφώς πιο ευανάγνωστο και επέτρεψε στον υποφαινόμενο να το απολαύσει χωρίς τη χρήση γυαλιών πρεσβυωπίας, κάτι που ήταν αδύνατο να συμβεί ας πούμε με το προηγούμενο τεύχος.

Περισσότερες πληροφορίες για το My 8-bit Syndrome μπορείτε να βρείτε στην επίσημη ιστοσελίδα του περιοδικού απ' όπου μπορείτε κιόλας να το προμηθευτείτε (και θα ήταν απαράδεκτο να μην το κάνετε με τέτοια τιμή).